บทที่ 48 - เชิญท่านเข้าหม้อ

บทที่ 48 - เชิญท่านเข้าหม้อ

ภายในท้องพระโรง

เหล่าขุนนางมาถึงพร้อมหน้ากันแล้ว

ไม่รู้ทำไม วันนี้แม่ทัพใหญ่ถึงขาดประชุมอีกแล้ว

ขุนนางจำนวนไม่น้อยแอบเดาในใจ หรือว่าแม่ทัพใหญ่ยังกลัวว่าฝ่าบาทจะจับตัวเขา?

ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

เพราะเมื่อวานนี้เอง ฝ่าบาทเพิ่งสั่งประหารคนสนิทของแม่ทัพใหญ่ไป

เรื่องนี้น่าจะทำให้พรรคพวกของแม่ทัพใหญ่ต่างหวาดผวากันถ้วนหน้า

แล้วตัวแม่ทัพใหญ่เอง จะไม่กลัวได้อย่างไร

แต่ไม่รู้ทำไม พวกเขารู้สึกว่า บรรยากาศในท้องพระโรงวันนี้ ดูเหมือนจะอึมครึมชอบกล

คิดไปเองหรือเปล่านะ?

ขุนนางที่ไม่ได้สังกัดฝ่ายใดแม้จะยืนอยู่ตรงนั้น แต่กลับรู้สึกไม่สบายเนื้อไม่สบายตัว

ส่วนพรรคพวกของแม่ทัพใหญ่ แต่ละคนต่างจิตใจตึงเครียด

แม่ทัพใหญ่ จะกบฏแล้ว!

และจะทำในวันนี้ ในตอนที่ประชุมขุนนางอยู่นี้

หากสำเร็จ พวกเขาย่อมได้เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งในชั่วข้ามคืน

แต่หากล้มเหลว พรรคพวกอย่างพวกเขา ย่อมมีจุดจบคือความตายและถูกประหารล้างโคตร

แต่พวกเขาลังเลไม่ได้ และไม่อยากลังเล

ไม่มีใครต้านทานความเย้ายวนของความดีความชอบในการสนับสนุนผู้มีบุญญาธิการได้

ในที่สุด โอรสสวรรค์ก็เดินออกมาจากพระตำหนักข้างทีละก้าว

ฝีเท้านั้นเป็นธรรมชาติ เปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม

น่าเสียดาย ที่โง่ไปหน่อย

จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้อะไรเลย

"เริ่มการประชุม~"

เมื่อโจวหยวนนั่งลงบนบัลลังก์ เว่ยเหลียวก็ประกาศก้อง

"ขอจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี"

เหล่าขุนนางถวายพระพร

"ลุกขึ้นเถิด"

โจวหยวนเอ่ยเรียบๆ

ทุกคนลุกขึ้น โจวหยวนกวาดตามอง เป็นไปตามคาด สองพ่อลูกตระกูลอวี่เหวินยังมาไม่ถึง

และในกลุ่มคนนั้น มีไม่น้อยที่มีสีหน้าผิดปกติ

ตอนนี้อวี่เหวินกง คงกำลังเตรียมการอยู่กระมัง

"หนิงเอ๋อเหมย"

โจวหยวนเอ่ยเรียก

ด้านล่าง ในหมู่ขุนนาง หนิงเอ๋อเหมยก้าวออกมา

"กระหม่อมอยู่นี่!"

คำตอบนี้หนักแน่นดั่งโลหะกระทบกัน พลันทำลายบรรยากาศอึมครึมในท้องพระโรงจนสิ้น

"ระดับสอง!"

ขุนพลหลายคนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่หนิงเอ๋อเหมยแผ่ออกมาเมื่อครู่

ระดับสองอีกคนแล้ว ฝ่าบาทไปหาตอดฝีมือมากมายขนาดนี้มาจากไหนกัน!

พรรคพวกอวี่เหวินกงหลายคนเริ่มร้อนรน

"ไม่ต้องห่วง แค่ระดับสองคนเดียว..."

มีคนกระซิบเบาๆ

"แม่ทัพอวี่เหวินเว่ยเป็นถึงระดับหนึ่ง แถมยังมีทหารฝีมือดีอีกห้าหมื่น"

พอคำพูดนี้หลุดออกมา พรรคพวกอวี่เหวินกงทุกคนก็สงบลง

ใช่แล้ว แค่ระดับสองกระจอกๆ คนเดียว

ไม่มีผลต่อสถานการณ์ใดๆ

"ประตูวัง เปิดแล้วหรือยัง"

หือ

หลายคนถึงกับอึ้งไปเลย

เปิดประตูวัง?

หมายความว่าอย่างไร

มุมปากของหนิงเอ๋อเหมยยกขึ้น

"กราบทูลฝ่าบาท ประตูวังเปิดกว้างแล้วพ่ะย่ะค่ะ! ทหารต้าจี่สองพันนาย พร้อมรับคำสั่งตลอดเวลา!"

ประโยคนี้ แทบจะเท่ากับการเปิดไพ่หมดหน้าตัก

พรรคพวกอวี่เหวินกงเหล่านั้นต่างมีสีหน้าผิดปกติ

ฝ่าบาทรู้!

ฝ่าบาทรู้ทุกอย่าง พวกเขาเคยคิดว่าฝ่าบาทเป็นแค่คนโง่ที่ไม่รู้อะไรเลย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า นี่คือกับดักที่ฝ่าบาทวางไว้!

แต่ทว่า หลังจากตื่นตระหนกเพียงครู่เดียว พวกเขาก็ระงับความหวาดกลัวในใจลงได้

ปลอบใจตัวเองในใจ

ไม่เป็นไร

ครั้งนี้ พวกเขาใช้แผนเปิดเผย

ใช้พลังที่เหนือกว่า บังคับเปลี่ยนฟ้าเปลี่ยนดิน

ต่อให้ฝ่าบาทรู้ล่วงหน้า ก็ไม่มีความหมายใดๆ

แต่ไม่ว่าจะปลอบใจตัวเองอย่างไร ในใจก็อดไม่ได้ที่จะมีเมฆหมอกปกคลุม

ส่วนนอกวังในเวลานี้ อวี่เหวินกงสวมชุดเกราะแม่ทัพ เดินยืดอกมาถึงหน้าประตูวัง

"หือ ทหารยามล่ะ"

ประตูวังที่ควรจะมีการคุ้มกันแน่นหนา บัดนี้กลับไร้ผู้คน

นี่ทำให้เขาเกิดลางสังหรณ์ไม่ดี

ด้านข้าง อวี่เหวินเว่ยเดินเข้ามา

ด้านหลังเขายังมีทหารบ้านและองครักษ์ในชุดต่างๆ อีกนับพันคน

รอจนอวี่เหวินเว่ยมาถึง อวี่เหวินกงถึงถอนหายใจแล้วกล่าวว่า

"ดูท่า ฮ่องเต้เด็กนั่นจะเตรียมตัวไว้แล้ว นี่คือแผนเชิญท่านเข้าหม้อสินะ"

"เชิญท่านเข้าหม้อแล้วจะทำไม"

อวี่เหวินเว่ยแค่นหัวเราะ

ทวนยาวในมือกระแทกลงพื้นอย่างแรง

ทวนเหล็กกล้า กระแทกพื้นหินอ่อนจนแตกละเอียดในทันที

"มีลูกอยู่ มีทหารชายแดนห้าหมื่นของข้าอยู่ ต่อให้มันมีแผนการเป็นพัน ข้าก็จะใช้กำลังทำลายมันให้สิ้น!"

"ดี!"

ได้ยินคำพูดของอวี่เหวินเว่ย อวี่เหวินกงอดไม่ได้ที่จะร้องชมเชย

ในใจเขาไม่ได้มีความกังวลมากนัก

เพราะ ลูกชายของเขาคือระดับหนึ่งเดียวของต้าเฉียน

นี่คือพลังระดับพิทักษ์แผ่นดิน!

ฮ่องเต้เด็กนั่น ไม่รู้หรอกว่าพลังระดับหนึ่งคืออะไร

เชิญท่านเข้าหม้อหรือ

น่าเสียดาย หม้อนั่น ต้องขังพวกเขาให้อยู่ด้วยสิถึงจะถูก!

พูดจบ อวี่เหวินกงก็จัดแจงชุดเกราะแม่ทัพง่ายๆ แล้วก้าวเท้าไปข้างหน้า

"ไปกันเถอะ พวกเราไปเจอฮ่องเต้นั่นกันหน่อย

วันนี้ สมควรแก่เวลาเปลี่ยนราชวงศ์แล้ว!"

จากนั้น อวี่เหวินกงก็เดินเข้าสู่เขตพระราชฐาน

อวี่เหวินเว่ยโบกมือ สองขุนพลใหญ่ก็ตามติดไป

ในขณะเดียวกัน พลุสัญญาณดอกหนึ่งก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

ในเมื่อมีตัวแปร

งั้นกองทัพห้าหมื่นนาย ก็ไม่ต้องซ่อนเร้นอีกต่อไป

ถ้าฮ่องเต้เด็กนั่นเตรียมวิธีการรับมือเขาไว้จริงๆ ถ้าอย่างนั้นก็ให้ทหารห้าหมื่นนายนี้ เหยียบย่ำเมืองเฉียนหยวนให้ราบ!

ภายในท้องพระโรง

เหล่าขุนนางกำลังหารือราชกิจต่างๆ โจวหยวนกลับไม่เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว

ขุนนางทั้งหลายก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

ลู่เหวินฮั่นขมวดคิ้ว ตุลาการจ้าวเหยียนยืนอยู่ข้างหน้าเขา

ทันใดนั้น จ้าวเหยียนก็พูดว่า

"ใต้เท้าลู่ ในวังเกรงว่าจะเกิดเรื่อง มิสู้พวกเรากลับไปเกณฑ์คนมาดีไหม"

ตอนนี้เขากับฝ่าบาทลงเรือลำเดียวกันแล้ว

ถ้าแม่ทัพใหญ่ก่อเรื่องจริง พรรคพวกฝ่าบาทอย่างเขาไม่มีทางรอดแน่

ลู่เหวินฮั่นส่ายหน้ากล่าวว่า

"ใต้เท้าจ้าววางใจเถอะ ในเมื่อฝ่าบาททรงเตรียมการไว้แล้ว อวี่เหวินกง ก็ก่อเรื่องวุ่นวายไม่ได้หรอก"

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขา

ฝ่าบาทในยามนี้เป็นกษัตริย์ผู้ปรีชาเพียงใด

รู้รุกรู้รับ ทำงานรอบคอบ แข็งกร้าวเมื่อต้องแข็งกร้าว ถอยเมื่อต้องถอย

ฝ่าบาทผู้ปรีชาเช่นนี้ ไม่มีทางทำเรื่องที่ไม่มีการเตรียมพร้อม

ในขณะที่เขากำลังขบคิด

ทันใดนั้น เสียงชุดเกราะกระทบกันก็ดังขึ้น

ทุกคนหันไปมองทางต้นเสียง

เห็นแม่ทัพใหญ่อวี่เหวินกง พาขุนพลสองนาย เดินเข้ามาจากนอกตำหนัก

ท่วงท่าการเดิน ดุจมังกรดุจพยัคฆ์

แต่ที่นี่คือท้องพระโรง!

คือเบื้องพระพักตร์โอรสสวรรค์!

ขุนนางคนใดก็ตาม ที่อยู่ในท้องพระโรงนี้ ควรแสดงความนอบน้อมให้มากพอ

ลู่เหวินฮั่นไม่มีความลังเล

"ท่านแม่ทัพใหญ่อวี่เหวิน ท่านรู้หรือไม่ว่าที่นี่คือที่ใด ถึงกล้าสวมชุดเกราะขึ้นตำหนัก!"

พูดพลาง เขาก็มองไปที่คนที่อยู่ด้านหลังอวี่เหวินกง ตะคอกด้วยความโกรธว่า

"แม่ทัพอวี่เหวินเว่ย เวลานี้ท่านควรจะประจำการอยู่ที่ชายแดนมิใช่หรือ ท่านกล้าดียังไงถึงละทิ้งหน้าที่โดยพลการ!"

คำพูดของลู่เหวินฮั่น ทำให้ขุนนางส่วนน้อยที่ไม่เคยเห็นอวี่เหวินเว่ย ต่างหน้าถอดสี

ระดับหนึ่งของต้าเฉียน กลับมาแล้ว!

ฉับพลัน ทั่วทั้งท้องพระโรงเต็มไปด้วยบรรยากาศสังหาร

อวี่เหวินกงไม่สนใจลู่เหวินฮั่น ก็แค่พวกมุทะลุ เขาจะไปใส่ใจทำไม

เขาพาอวี่เหวินเว่ย และจางจี้ว่างทั้งสองคนเดินตรงไปข้างหน้า

เดินไปจนถึงหน้าสุด เขาถึงได้เอ่ยปากว่า

"ฝ่าบาท ลูกชายกระหม่อม อวี่เหวินเว่ย ใช้พลังระดับหนึ่งตีข้าศึกแตกพ่าย จึงมาเพื่อขอพระราชทานยศ ผู้กล้าอันดับหนึ่งในใต้หล้า!"

บอกว่าขอ แต่ในน้ำเสียงไม่มีความเคารพแม้แต่น้อย

อวี่เหวินเว่ยที่อยู่ด้านหลัง ยิ่งจ้องมองโจวหยวนเขม็ง มุมปากยังแฝงรอยยิ้มเยาะหยัน

โจวหยวนมองทั้งสามคน สีหน้าเรียบเฉย

เว่ยเหลียวสีหน้าตื่นตัวอย่างยิ่ง เพราะคนที่อยู่ไม่ไกลข้างล่างนั่น คือยอดฝีมือระดับหนึ่ง

โจวหยวนขยับริมฝีปาก เอ่ยว่า

"ดูท่า ท่านแม่ทัพอวี่เหวินทั้งสอง จะเตรียมตัวมาพร้อมแล้วสินะ"

[จบแล้ว]