บทที่ 21 - ผู้ขัดขวางต้องตาย!

บทที่ 21 - ผู้ขัดขวางต้องตาย!

ได้ยินคำพูดของโจวหยวน แม่ทัพกององครักษ์เสวียนอวี้ทั้งสองคนตัวสั่นเทา

"ฝ่าบาท ไว้ชีวิตด้วย!"

ทั้งสองคนไม่กล้าแก้ตัวแม้แต่น้อย

แต่สำหรับโจวหยวนแล้ว คนพวกนี้ทรยศซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะให้ยอมรับได้อย่างไร

"ฆ่า!"

ไม่มีคำพูดเยิ่นเย้อ โจวหยวนเอ่ยปากออกมาอย่างเย็นชาเพียงคำเดียว

จางจื้อและเซี่ยไคเฉิงกัดฟัน มองหน้ากัน

พวกเขาไม่อยากตาย

ตอนนี้ดูเหมือนจะมีแค่ทางเดียว

สังหารโอรสสวรรค์!

แล้วเชิญราชครูเข้าวัง!

เวลานี้ข้างกายฮ่องเต้ไม่มียอดฝีมือระดับสองอยู่ พวกเขาเป็นระดับห้าสองคน แถมยังมีกององครักษ์เสวียนอวี้ฝีมือดีอีกสิบกว่าคน ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส

"ใครไม่อยากตาย ตามข้าไปฆ่าฮ่องเต้สุนัข แล้วเชิญราชครูเข้าวัง!"

เซี่ยไคเฉิงคำรามลั่น

คนอื่นๆ ก็พากันขานรับ

โจวหยวนแค่นหัวเราะ

วินาทีถัดมา เงาร่างสองสายก็พุ่งออกมาจากด้านหลังเขา มีดสั้นในมือสะท้อนแสงแวววาว มอบความตายอันนองเลือดให้แก่ทุกคน

แม่ทัพกององครักษ์เสวียนอวี้ทั้งสองคน จนตายก็ยังนึกไม่ถึงว่า ข้างกายโจวหยวน จะยังมียอดฝีมือระดับนี้ซ่อนอยู่อีก

มีดสั้นปาดผ่านลำคอ ทั้งสองคนถึงได้รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

ถ้ารู้แต่แรกว่าฝ่าบาทมีวิธีการร้ายกาจขนาดนี้ ต่อให้พูดจนปากฉีกพวกเขาก็ไม่มีวันก่อกบฏ

เพียงสิบกว่าวินาที องครักษ์เงาทั้งสองก็กลับมา คุกเข่าข้างเดียว

"กบฏถูกกำจัดแล้ว"

"อืม"

โจวหยวนพยักหน้า จากนั้นหันไปมองซือถูต๋าเอ๋อร์

"ต๋าเอ๋อร์ ไปกันเถอะ ไปที่บนกำแพงวัง

เราจะไปดูหน่อยว่า ท่านราชครู มีอำนาจล้นฟ้าขนาดไหน!"

บนกำแพงประตูวัง

ซือถูเซวียนหรานบาดเจ็บหนัก ฉางหงหยวนยิ่งอาการหนักกว่า เพราะเขาใช้พลังระดับสี่ขั้นสูงสุดต้านทานระดับสาม

มือสังหารจากจวนราชครูนับพันคน ใช้อาวุธเกี่ยวตะขอปีนกำแพงวังยึดเมือง แถมยังมีบันไดเมฆมาด้วยไม่น้อย

ดูเหมือนกองทหารที่ฝึกมาอย่างดี

ชุดเกราะกระโปรงทองคำของซือถูต๋าเอ๋อร์ ย้อมไปด้วยสีเลือด

แต่นางยังคงสง่าผ่าเผย กระบี่ในมือปลิดชีพคนไม่หยุด

แต่ถึงกระนั้น สถานการณ์ก็ยากลำบากมาก

ส่วนแม่ทัพกององครักษ์เสวียนอวี้สองคน ยื้อกันสุดชีวิต เผชิญหน้ากับยอดฝีมือปิดหน้าเหล่านั้น ทั้งสองคนบาดเจ็บไปแล้ว

ทั้งสองคนขยับเข้าหากัน

"เล่าจาง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเราตายแน่"

เซี่ยไคเฉิงทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

จางจื้อกัดฟัน

"แล้วจะให้ทำยังไง เจ้าอยากทำไง เหนียงเหนียงมองอยู่นะ แถมยังสู้เลือดสาดอยู่หน้าประตูวัง ถ้าพวกเราสองคนถอย จะมีทางรอดเหรอ"

เซี่ยไคเฉิงกลอกตาไปมา

"คนปิดหน้าพวกนั้น ข้าว่าน่าจะเป็นคนของจวนราชครู แค่ไม่อยากเปิดเผยตัว

เจ้าเห็นไฟไหม้ครึ่งฟ้านั่นไหม นั่นทิศทางตำหนักฉือหนิง น่าจะเป็นฝ่าบาทลงมือกับไทเฮา เลยไปแหย่ราชครูเข้า

ตอนนี้พวกเรายื้ออยู่ที่นี่ ถ้าฝ่าบาทชนะก็ดีไป ถ้าราชครูชนะ พวกเราไม่ตายเหมือนกันเหรอ

อีกอย่าง ฝ่าบาทจะยอมไม่เอาความกององครักษ์เสวียนอวี้จริงๆ เหรอ?

มิสู้เปิดประตูวัง ต้อนรับคนของราชครูเข้ามา ถึงตอนนั้น พวกเราก็น่าจะได้ความชอบฐานสนับสนุนผู้ชนะ"

ได้ยินดังนั้น จางจื้อใจแกว่ง

เขาไม่ใช่คนโง่ รู้ว่าที่เซี่ยไคเฉิงพูดมีความเป็นไปได้สูง

ไม่ลังเลนาน เขาก็พยักหน้า

ความชอบฐานสนับสนุนผู้ชนะ แค่คำนี้ ก็เพียงพอจะทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้นแล้ว

ตกลงกันเสร็จ ทั้งสองคนก็ไปหาลูกน้องที่ไว้ใจได้สิบกว่าคน

หน้าประตูวัง ซือถูต๋าเอ๋อร์กำลังฆ่าฟัน

ไม่ทันสังเกตว่าแม่ทัพกององครักษ์เสวียนอวี้สองคนกำลังเข้ามาใกล้นาง

เซี่ยไคเฉิงพูดกับลูกน้องว่า

"ฟังให้ดีนะ พวกเรากำลังทำเรื่องใหญ่หัวหลุดจากบ่า เดี๋ยวฆ่าผู้หญิงตระกูลซือถูนั่น เปิดประตูวัง ถึงตอนนั้น..."

ในขณะที่เขากำลังพูด

เสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้น

"พวกเจ้า คิดจะเปิดประตูวังบานไหน!"

ทั้งสองหันขวับไปมอง

ฝ่าบาทอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา ข้างหลังมีชายชุดดำปิดหน้าหกคน

ชัดเจนว่า คำพูดของพวกเขา ฝ่าบาทได้ยินหมดแล้ว

ไม่ใช่แค่พวกเขาที่ได้ยิน

ซือถูต๋าเอ๋อร์หน้าตาตื่นเต้น

"ฝ่าบาท!"

ฝ่าบาทปรากฏตัวที่นี่ หมายความว่า ไทเฮาเสร็จไปแล้ว!

มองดูซือถูต๋าเอ๋อร์ที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด โจวหยวนใบหน้าประดับรอยยิ้มสงสาร

"ไทเฮาถูกประหารแล้ว ประตูวังก็ยังอยู่ ศึกนี้ ตระกูลซือถูความชอบสูงสุด!

แต่ตอนนี้..."

โจวหยวนมองสองแม่ทัพ

"ได้เวลาฆ่าขุนนางกังฉินแล้ว!"

[จบแล้ว]