บทที่ 1150 - การไหว้วาน

บทที่ 1150 - การไหว้วาน

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"ท่านตงฟางช่างตาแหลมคมนัก มีโอสถเม็ดหนึ่งอยากจะรบกวนท่านตงฟางช่วยปรุงให้หน่อย ในบรรดานักปรุงโอสถที่ข้ารู้จัก ไม่ว่าจะวัดกันที่ระดับฝีมือ หรือความสัมพันธ์ ท่านตงฟางก็นับเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่ง" สำหรับฝีมือการปรุงยาของลู่เสี่ยวเทียน ประมุขตระกูลหมางเชื่อไปแล้วเจ็ดส่วน แน่นอนว่าอีกสามส่วนที่เหลือ ต้องรอทดสอบในภายหลัง

"โอสถอะไร" ลู่เสี่ยวเทียนถามอย่างใจเย็น

"โอสถคู่ชีวี คิดว่าด้วยฝีมือของท่านตงฟาง การปรุงยานี้คงไม่ใช่เรื่องยาก"

"โอสถคู่ชีวี?" ลู่เสี่ยวเทียนหรี่ตาลง คนแรกที่นึกถึงย่อมเป็นอ๋องเซวียนเซี่ยงอี้หาง กับพระชายาอวี่ฉืออวี่ โอสถคู่ชีวีแม้จะเป็นโอสถวิเศษในโลก แต่ผู้ที่จะใช้โอสถนี้เพื่อเชื่อมชีวิตหากัน ต้องมีความรักที่บริสุทธิ์ใจต่อกัน ไม่มีเจตนาแอบแฝงแม้แต่น้อย ไม่อย่างนั้นโอสถคู่ชีวีจะไม่ใช่การเชื่อมชีวิต แต่จะทำให้ทั้งคู่ต้องประสบเคราะห์กรรม ถูกฤทธิ์ยาตีกลับ ในจุดนี้ ลู่เสี่ยวเทียนค่อนข้างนับถือในความรักของทั้งสอง เพียงแต่ดูจากสถานการณ์ ดูเหมือนกระบวนการเชื่อมชีวิตก่อนหน้านี้จะเกิดปัญหาบางอย่าง ทำให้ไม่สมบูรณ์

"ถูกต้อง โอสถชนิดนี้แหละ ท่านตงฟางเคยได้ยินหรือไม่"

"ข้าสนใจในโอสถแปลกประหลาดและสูตรยาพิสดารมาแต่ไหนแต่ไร โอสถวิเศษอย่างโอสถคู่ชีวีย่อมเคยได้ยินมาบ้าง โอสถชนิดนี้ ประมุขตระกูลหมางมาหาข้าถือว่ามาถูกทางแล้ว หญ้าคู่ชีวีคืนตะวัน ของวิเศษพรรค์นี้หาไม่ได้ง่ายๆ นอกจากข้าแล้ว ต่อให้ไปหามหาปรมาจารย์คนอื่น ก็อาจจะไม่มีความมั่นใจว่าจะปรุงสำเร็จ" ลู่เสี่ยวเทียนยิ้มบางๆ

"คำพูดนี้จริงหรือ" ประมุขตระกูลหมางร้องด้วยความตกใจ

"ด้วยสถานะและระดับพลังของประมุขตระกูลหมางในตอนนี้ ต่อให้เป็นมหาปรมาจารย์ปรุงโอสถก็คงไม่กล้าล้อเล่นกับท่านส่งเดชหรอกกระมัง" ลู่เสี่ยวเทียนสีหน้าเรียบเฉย "แน่นอน การรับปากช่วยปรุงยาเป็นเรื่องหนึ่ง การรับประกันว่าจะปรุงสำเร็จก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง นอกจากช่วยให้ข้าได้เจอเพื่อนคนนั้นแล้ว ข้ายังมีเงื่อนไขอีกข้อหนึ่ง"

"ท่านตงฟางเชิญว่ามาได้เลย" ประมุขตระกูลหมางรับคำ แม้คนที่ไหว้วานให้เขาหามหาปรมาจารย์ปรุงโอสถเพื่อปรุงยาคู่ชีวีจะต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาล แต่หากลู่เสี่ยวเทียนรับประกันว่าจะปรุงสำเร็จ การจะเพิ่มเงื่อนไขอีกสักหน่อยก็ไม่ใช่ปัญหา

"หลายวันก่อนข้าท่องไปในเมืองหลวง บังเอิญได้ยินมาว่ามีของวิเศษชนิดหนึ่งปรากฏขึ้น คือดอกปี้อั้น (ดอกไม้แห่งปรโลก/ดอกพลับพลึงแดง) ข้าต้องการของสิ่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นดอก หรือใบ ก็ต้องการทั้งนั้น"

ลู่เสี่ยวเทียนเน้นย้ำ หลายวันก่อนเขาเดินเที่ยวไปทั่วเมืองหลวง บังเอิญได้ยินว่ามีตระกูลเซียนขนาดเล็กสองตระกูลได้ของวิเศษนี้มาจากแดนอันตรายแห่งหนึ่ง ลู่เสี่ยวเทียนกำลังคิดจะสืบข่าวเรื่องนี้ต่อ พอเดินมาถึงใต้เจดีย์ยอดหิมะ หยุดชมวิวสักพัก ก็ได้ยินเสียงส่งทางจิตของอวี่หยา จึงคิดได้ว่า แทนที่จะไปตามหาของสิ่งนี้ด้วยตัวคนเดียว สู้ให้ประมุขตระกูลหมาง หรือแม้แต่อ๋องเซวียนเซี่ยงอี้หางและพระชายาช่วยรวบรวมให้จะตรงจุดและรวดเร็วกว่า

"ดอกปี้อั้น ดอกที่สมบูรณ์คงไม่กล้ารับปาก เพราะของสิ่งนี้เป็นของวิเศษสำหรับซ่อมแซมค่ายกลเคลื่อนย้าย ย่อมมียอดยุทธ์บางคนต้องการอาศัยสรรพคุณในตำนานของมันเพื่อเชื่อมต่อไปยังดินแดนอันไกลโพ้น และจะออกหน้ากว้านซื้อ แต่หากเป็นแค่กลีบดอก หรือใบไม้สักใบสองใบ เรื่องนี้ไม่ยาก"

ประมุขตระกูลหมางถอนหายใจโล่งอก เทียบกับการช่วยหนิวคุนออกมาแล้ว เรื่องหลังนี้ดูจะง่ายกว่ามาก

"เอาวัตถุดิบสำหรับปรุงยานี้มาให้ข้า ได้กลีบดอกปี้อั้นหรือใบไม้มาเมื่อไหร่ ก็มารับยาเมื่อนั้น ยิ่งหามาได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี" ลู่เสี่ยวเทียนพยักหน้า

ครั้งก่อนตอนยังเป็นระดับจินตาน ถูกราชาภูตผีเสวียนเยี่ยนไล่ล่า หนีหัวซุกหัวซุน สุดท้ายจนตรอก ต้องใช้ใบดอกปี้อั้นหนีเข้าไปในตำหนักล่องนภา ครรภ์กระบี่ล่องนภาสำแดงเดช สังหารผู้ฝึกตนระดับทารกแรกกำเนิดไปหลายคน ทำร้ายราชาภูตผีเสวียนเยี่ยนจนบาดเจ็บสาหัส ขับไล่ผู้ฝึกตนทั้งหลายไป ลู่เสี่ยวเทียนถึงรอดชีวิตมาได้

ตอนนี้แม้จะเป็นระดับทารกแรกกำเนิดแล้ว ฝีมือเทียบกับตอนนั้นไม่ได้เลย แต่ในแคว้นเซี่ยงที่มียอดยุทธ์มากมายขนาดนี้ ลู่เสี่ยวเทียนก็รับประกันไม่ได้ว่าวันหนึ่งตัวเองจะถูกบีบให้จนตรอกอีกครั้งหรือไม่ กลีบดอกและใบของดอกปี้อั้น ในเมื่อสามารถเชื่อมต่อกับค่ายกลเคลื่อนย้ายที่เสียหายได้ วันหน้าหากเจออันตรายอีก ถูกบีบจนไร้ทางออก จะงัดมุกเดิมมาใช้อีกครั้งก็ย่อมได้

คนเราต้องมองการณ์ไกล แม้ครรภ์กระบี่ล่องนภาจะยังคงเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจควบคุมได้ และลู่เสี่ยวเทียนก็ไม่ชอบความรู้สึกที่ชีวิตตัวเองตกอยู่ในกำมือของสิ่งอื่น แต่ในยามที่ไม่มีทางเลือก นี่ก็เป็นวิธีที่ไม่ใช่วิธีที่ดีนัก

"ตกลง ไม่รอช้า ข้าจะรีบไปรวบรวมใบดอกปี้อั้นเดี๋ยวนี้ ท่านตงฟางปรุงยา หากต้องการอะไรเพิ่มเติมในภายหลัง ก็บอกมาได้เลย ข้าได้จัดให้ผู้ฝึกตนระดับทารกแรกกำเนิดในตระกูลชื่อหมางอวี่ มาพักอยู่ที่ลานบ้านห่างจากที่นี่ไปห้าลี้ หากข้าไม่อยู่ เรื่องจุกจิกบางอย่าง ท่านตงฟางสามารถเรียกใช้คนผู้นี้ได้เลย" ประมุขตระกูลหมางยื่นมือออกไป ถุงสมบัติใบหนึ่งลอยไปหาลู่เสี่ยวเทียน

"จะรอฟังข่าวดีจากประมุขตระกูลหมาง" ลู่เสี่ยวเทียนรับถุงสมบัติมา ที่เขากล้าคุยโวขนาดนี้ ก็เพราะมีมิติผลไม้สีเขียวอยู่ในตัว หญ้าคู่ชีวีคืนตะวันซึ่งเป็นตัวยาหลักสามารถเพาะปลูกได้ ส่วนวัตถุดิบวิญญาณอื่นๆ แม้จะหายาก แต่ก็พอหาได้

ดอกปี้อั้น ต่อให้ตัวเองได้ใช้ แต่สำหรับพวกหลัวเฉียนและเฉียวหลาน ครรภ์กระบี่ล่องนภาไม่รู้จักพวกเขา หากเข้าไปในตำหนักล่องนภา มีความเป็นไปได้สูงที่จะเจอสถานการณ์เดียวกับราชาภูตผีเสวียนเยี่ยน ราชาภูตผีเสวียนเยี่ยนที่แข็งแกร่งขนาดนั้นยังต้านทานคมดาบของครรภ์กระบี่ล่องนภาไม่ได้ นับประสาอะไรกับคนอื่น หลัวเฉียนกับเฉียวหลาน สามารถใช้เป็นกองกำลังลับ ให้ทั้งสองคอยประสานงานกับเขาอย่างลับๆ ในยามคับขัน แต่การติดต่อหลังจากนี้ จะต้องไม่โจ่งแจ้งเกินไป ไม่อย่างนั้นหากเจออันตราย เขาหนีเข้าตำหนักล่องนภาได้ แต่สองคนนี้เข้าไปไม่ได้ง่ายๆ

หลังจากวางแผนในใจเสร็จ ลู่เสี่ยวเทียนก็ลุกขึ้น กลับไปยังที่พักของตนในเรือนพัก ได้กลิ่นสุราหอมแปลกประหลาดลอยมาแต่ไกล แต่ไม่นาน กลิ่นหอมของสุราก็เปลี่ยนเป็นกลิ่นเหม็นบูด ควันโขมงลอยออกมาจากที่ไกลๆ เห็นคนสองคนหน้าตามอมแมมวิ่งออกมาจากกลุ่มควัน เงาร่างวูบไหว อวี่หยาเหาะมาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก

"คารวะผู้อาวุโสทั้งสอง" ชายหนุ่มร่างบึกบึนชื่อเซี่ยจี๋ หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มชื่อโต้วลี่หัว เห็นลู่เสี่ยวเทียนกับอวี่หยาตามเสียงมา และเห็นสภาพเรือนพักที่เสียหาย ทั้งสองก็หน้าแดงด้วยความอับอาย

อวี่หยาแค่นเสียงเย็น สายตามองไปที่ลู่เสี่ยวเทียน หากไม่ใช่เพราะลู่เสี่ยวเทียนสั่งไว้ นางคงไล่สองคนนี้ออกไปนานแล้ว

"ดูท่า กระบวนการจะไม่ค่อยราบรื่นนะ" ลู่เสี่ยวเทียนสะบัดแขนเสื้อ ลมพัดแรงวูบหนึ่ง เป่ากลุ่มควันดำนั้นให้กระจายหายไป

"ไม่ราบรื่นจริงๆ ขอรับ วัตถุดิบวิญญาณที่ผู้อาวุโสท่านนี้ให้มา ใช้ไปไม่น้อยแล้ว" เซี่ยจี๋หน้าแดงกล่าว

"ยังพอใช้ไหม" ลู่เสี่ยวเทียนถาม

"ตอนนี้ยังพอขอรับ แต่สุราวิญญาณที่ผู้อาวุโสต้องการนั้นไม่ธรรมดา ยิ่งมีทรัพยากรมาก ก็ยิ่งทดลองได้หลายสูตรพร้อมกัน ก็จะประหยัดเวลาได้มากขอรับ" เทียบกับเซี่ยจี๋แล้ว หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มโต้วลี่หัวยังใจกล้ากว่าหน่อย

"ในนี้เป็นของที่ข้าเก็บรวบรวมมาเรื่อยเปื่อย พวกเจ้าเอาไปลองดู แล้วก็นี่ยังมีสุราวิญญาณอีกกาหนึ่ง ถ้าทำได้ ภายหลังช่วยข้าปรับปรุงหน่อย ดูว่าจะทำให้ผู้ฝึกตนระดับทารกแรกกำเนิดดื่มแล้วมีผลได้หรือไม่" ลู่เสี่ยวเทียนโยนสุราเซียนเมามายกาหนึ่งให้เซี่ยจี๋ พร้อมกับสูตรสุราให้ทั้งสอง สุราเซียนเมามายนี้เขาหมักบ่มมาสองร้อยกว่าปี จะให้เสียเปล่าแบบนี้ก็น่าเสียดายเกินไป หากยืมมือสองคนนี้ช่วยปรับปรุงได้สักหน่อย ก็คงจะดีไม่น้อย

ทั้งสองรับถุงสมบัตินับสิบใบและแหวนมิติอีกสองวงที่ลู่เสี่ยวเทียนโยนมาให้อย่างต่อเนื่อง จิตสัมผัสกวาดดูของข้างในแค่แวบเดียว ก็ตกใจจนของแทบหลุดมือ แต่พอทั้งสองได้สติกลับมา ลู่เสี่ยวเทียนก็หายตัวไปแล้ว

[จบแล้ว]