บทที่ 1100 - แลกเปลี่ยนเงื่อนไข

บทที่ 1100 - แลกเปลี่ยนเงื่อนไข

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

พอลองคิดดู เจตนาของอีกฝ่ายช่างน่ากลัวยิ่งนัก หรือว่านางคาดการณ์ไว้แล้วว่าข้าจะลงมือกับทูตดราชุดดำเพราะเรื่องถุงมิติ? ยืมมีดฆ่าคน แล้วฉวยโอกาสชิงลูกแก้วดารามารที่ควบคุมชีวิตนางกลับคืนไป? ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ช่างวางแผนได้ลึกล้ำจริงๆ

"แต่อีกฝ่ายเอาอะไรมามั่นใจขนาดนั้น? หรือว่านางดูออกตั้งนานแล้วว่าข้ากินโอสถแปลงโฉม และต้องการหยกผลึกไขวิญญาณอย่างมาก?" ลู่เสี่ยวเทียนโต้ตอบอีกฝ่ายพลางครุ่นคิดในใจ ท่องยุทธภพมาหลายปี ไม่ได้เจ เรื่องชวนปวดหัวแบบนี้มานานแล้ว

"โอกาสรอดตายไม่ได้มีบ่อยๆ เจ้ากับข้าไม่มีความแค้นฝังลึก แต่กลับอุตส่าห์ดั้นด้นตามมาถึงนี่ คงจะยังอาลัยอาวรณ์หยกผลึกไขวิญญาณอยู่สินะ"

ดวงตาหงส์ของอวี่ฉืออวี่ราวกับมองทะลุจิตใจ กวาดมองไปทั่วร่างลู่เสี่ยวเทียน

"ด้วยพลังฝึกปรือของเจ้า ที่เป็นเพียงทารกแรกกำเนิดขั้นต้น แต่กลับมีฝีมือแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ หากอยากจะก้าวหน้าต่อไป เกรงว่าคงมีแต่ต้องบำเพ็ญเพียรสะสมพลังเวทอย่างหนัก แต่ถ้าจะมีทางลัดอื่น ก็คงมีแต่การฝึกทั้งเวทและกายา พอเป็นระดับทารกแรกกำเนิดแล้ว ยังอยากจะทะลวงสู่ผู้ฝึกกายาระดับสิบ ความห้าวหาญเช่นนี้ พรสวรรค์เช่นนี้ ฝีมือเช่นนี้ ทั่วทั้งแคว้นเซี่ยง เกรงว่าคงไม่มีใครเทียบได้ ข้าสงสัยจริงๆ ว่าทำไมเจ้าถึงไม่มีชื่อเสียงเรียงนามมาก่อน หรือว่าเจ้ามาจากทวีปอื่น?"

"ไม่ต้องเดาสุ่มไปเรื่อย ยืมคำพูดเจ้ามาใช้ เจ้ากับข้าไม่มีความแค้นฝังลึก แต่ถ้าเจ้าไม่ส่งหยกผลึกไขวิญญาณมา ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง"

ลู่เสี่ยวเทียนส่งญาณหยั่งรู้เข้าไปตรวจสอบถุงมิติที่อวี่ฉืออวี่ให้ทูตดราชุดดำไป ฉับพลันสีหน้าก็เปลี่ยนไป ข้างในไม่มีหยกผลึกไขวิญญาณ! เขาจึงข่มขู่อวี่ฉืออวี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พร้อมกันนั้น ลู่เสี่ยวเทียนก็เรียกศพทูตดราออกมา ลูกแก้วดารามารที่มีแสงสีดำแดงวูบวาบปรากฏขึ้นในมือ

"ไม่ต้องพยายามหรอก ลูกแก้วดารามารไม่ใช่ของที่ใครจะควบคุมได้ หากไม่รู้วิธี ต่อให้เป็นมหาเถระ ก็อย่าหวังจะขยับมันได้แม้แต่นิดเดียว"

อวี่ฉืออวี่เห็นการกระทำของลู่เสี่ยวเทียน ก็แค่นเสียงเย็นชา แล้วกล่าวต่อ "ส่งลูกแก้วดารามารมาให้ข้า ของสิ่งนี้อยู่กับเจ้าไม่มีประโยชน์อันใด หากคนเบื้องหลังทูตดรารู้ว่าเจ้าชิงลูกแก้วดารามารและสังหารทูตดาราไป ต่อให้เจ้าเป็นมหาเถระ ก็รับผลที่ตามมาไม่ไหวหรอก"

"ถ้าคนอื่นรู้ว่าเจ้าที่เป็นถึงพระชายาอ๋องเซวียน กลับทำงานให้องค์กรลึกลับ ไม่รู้ว่าจุดจบจะเป็นอย่างไร" ลู่เสี่ยวเทียนสวนกลับอย่างไม่ยอมลดละ "เลิกพูดมากได้แล้ว หยกผลึกไขวิญญาณเจ้าจะให้หรือไม่ให้"

"ตอนนี้หยกผลึกไขวิญญาณไม่ได้อยู่ที่ข้า เจ้าฆ่าข้าไปก็ไร้ประโยชน์" อวี่ฉืออวี่นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

"งั้นรึ?"

ลู่เสี่ยวเทียนพิจารณาอวี่ฉืออวี่อย่างละเอียด แม้พฤติกรรมของนางจะดูลึกลับซับซ้อน แต่เขากลับไม่สงสัยในคำพูดนี้ เมื่อครู่เขาเห็นกับตาว่าลูกแก้วดารามารควบคุมนางได้ขนาดไหน หากของอยู่ที่นาง นางคงยอมแลกเปลี่ยนไปแล้ว

"ตั้งแต่ข้ากลับมาถึงแคว้นเซี่ยง ก็เอาหยกผลึกไขวิญญาณไปแลกเปลี่ยนแล้ว ข้าจะบอกเบาะแสให้ เจ้าเอารลูกแก้วดารามารมาแลก ตกลงไหม?" อวี่ฉืออวี่เสนอ

ลู่เสี่ยวเทียนกลอกตา "ช่วยข้าหาหยกผลึกไขวิญญาณจนกว่าจะได้มาตามที่ข้าต้องการ แล้วข้าจะให้ลูกแก้วดารามารกับเจ้าก็ไม่เสียหาย แต่ถ้าข้าไม่ได้ของที่ต้องการ ผลจะเป็นยังไงเจ้าคงรู้ดี แผนภาพดาราม่อเวย ไม่ได้มีแค่บนตัวเจ้าคนเดียว อย่างมากข้าก็แค่หาคนอื่น แล้วส่งลูกแก้วคืนให้ทูตดาราคนอื่นไป"

"ดูท่าเจ้าจะรู้เรื่องเยอะจริงๆ ก็ได้ แต่มากสุดคงได้แค่หนึ่งหรือสองก้อน มีก้อนหนึ่งถูกคนกินไปแล้ว อีกสองก้อนก็เปลี่ยนมือไปแล้ว ข้าต้องกลับไปตรวจสอบดูก่อน"

อวี่ฉืออวี่รูม่านตาหดเกร็ง นึกไม่ถึงว่าเจ้าคนที่ตอแยยากคนนี้จะรู้ชื่อแผนภาพดาราม่อเวย แถมยังรู้ว่ามีคนอื่นที่มีแผนภาพนี้อีก ชื่อแผนภาพดาราม่อเวยนี้ ต่อให้เป็นคนที่อยู่แคว้นเซี่ยงมานาน หรือแม้แต่ระดับทารกแรกกำเนิด คนที่รู้เรื่องนี้ก็น้อยยิ่งกว่าน้อย เจ้านี่มาจากแดนลับ น่าจะไม่ใช่คนของทวีปชื่อหยวน แล้วไปรู้เรื่องพวกนี้มาจากไหน?

"งั้นเจ้าก็จงภาวนาให้ก้อนที่เหลือยังไม่ถูกใช้ไปเถอะ" ลู่เสี่ยวเทียนฟังแล้วหน้าเย็นชา ในใจหงุดหงิด

"ไม่ทราบพี่ชายมีนามว่ากระไร? ท่านจะแยกย้ายกันไป หรือจะไปตามหาของกับข้า?" อวี่ฉืออวี่ถาม

"เจ้ากับข้าไม่มีมิตรภาพต่อกัน มีแต่ผลประโยชน์ เจ้าได้ข่าวแล้ว ให้ไปหาข้าที่หอปลามังกรในเมืองชิงติ่ง" ลู่เสี่ยวเทียนบอกสถานที่ที่เขาเคยผ่านในเมืองชิงติ่งไปส่งๆ

"ก็ได้ งั้นข้าจะรอฟังข่าวดีจากท่าน ขอตัวก่อน" อวี่ฉืออวี่พูดจบ ก็หันหลังเหาะจากไปอย่างเร่งรีบ

ลู่เสี่ยวเทียนมองดูนางจากไป แล้วปล่อยสุนัขไล่ล่าวิญญาณออกมาตรวจสอบจนแน่ใจว่านางไปไกลแล้วจริงๆ และไม่ได้เล่นลูกไม้อะไร ถึงได้วางใจ ดูท่าอวี่ฉืออวี่คงอยากรีบจบการแลกเปลี่ยนจริงๆ หรือไม่ก็ไม่มีความมั่นใจว่าจะจัดการเขาได้ จึงรีบจากไป

"การทำการค้ากับอวี่ฉืออวี่ก็เหมือนขอกับเสือ ต้องระวังนางเล่นลูกไม้ลับหลังด้วย" ลู่เสี่ยวเทียนลูบคาง แค่เรื่องที่เขารู้ว่านางมีแผนภาพดาราม่อเวย อีกฝ่ายก็คงอยากกำจัดเขาให้พ้นทางแล้ว ไม่อย่างนั้นหากข่าวรั่วไหลออกไป ตำแหน่งพระชายาของนางคงสั่นคลอน

ไม่นาน สีหน้าของลู่เสี่ยวเทียนก็เคร่งเครียดขึ้น "แถมเซี่ยงอี้หางถูกข้าทำลายกายเนื้อ แต่ทารกแรกกำเนิดหนีไปได้ ไม่แน่ว่าอาจจะกลับไปรวมกลุ่มกับอวี่ฉืออวี่แล้ว ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะข้าได้กระจกพริบตามา จนฝึกวิชาเคลื่อนย้ายพริบตาสำเร็จ คงเสร็จนางไปแล้ว"

พอนึกถึงการพบกันครั้งแรกกับเซี่ยงอี้หาง จนมาถึงครั้งนี้ที่เกือบโดนหลอกใช้เป็นเครื่องมือ ดูๆ ไปก็คล้ายกับสไตล์การทำงานของเซี่ยงอี้หางอยู่เหมือนกัน

"ถ้าทารกแรกกำเนิดของเซี่ยงอี้หางกลับไปหาอวี่ฉืออวี่จริง ทั้งสองฝ่ายคงไม่มีทางประนีประนอมกันได้แน่ ความแค้นที่ถูกทำลายกายเนื้อ สำหรับผู้ฝึกตนระดับทารกแรกกำเนิดขั้นกลาง จะลืมเลือนได้ง่ายๆ ได้อย่างไร?"

"เอาเถอะ กลับไปเตรียมตัวก่อนดีกว่า กันไว้ดีกว่าแก้" เมื่อตัดสินใจได้ ลู่เสี่ยวเทียนก็ใช้วิชาหนีธาตุหายไป จากการสนทนากับพระชายาอวี่หยา ลู่เสี่ยวเทียนรู้มาว่าเร็วๆ นี้ที่เขตชิงติ่งจะมีงานประมูลขนาดใหญ่ ผู้เข้าร่วมงานถ้าไม่มียอดฝีมือระดับสูง ก็ต้องเป็นเศรษฐีหรือผู้มีอิทธิพล ได้ยินว่าสมาคมการค้าหลงชิงเป็นผู้สนับสนุนอยู่เบื้องหลัง

คิดได้ดังนั้น ลู่เสี่ยวเทียนก็มุ่งหน้ากลับเมืองชิงติ่งจากอีกเส้นทางหนึ่ง

กลับมาถึงเมืองชิงติ่ง ที่พักของอวี่หยาคือ สวนไข่มุก เป็นคฤหาสน์ที่ตกแต่งอย่างงดงามและร่มรื่น เป็นทรัพย์สินของท่านอ๋องฉางหนิงในเมืองชิงติ่ง แม้จะไม่หรูหราเท่าคฤหาสน์ของตระกูลผู้ฝึกตนใหญ่ๆ แต่ก็เหมาะสำหรับพักผ่อน

สำหรับลู่เสี่ยวเทียนที่ไม่ยึดติดกับวัตถุภายนอก คฤหาสน์นี้กับโรงเหล้าซอมซ่อที่เขาเคยอยู่ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่

พอกลับมาถึงสวน อวี่หยาก็กำลังรับแขกอย่างหยวนจื่ออี้และคนอื่นๆ ด้วยท่าทีสง่างามตามแบบฉบับพระชายา

"นายท่าน หลายวันนี้ท่านหายไปไหนมา เจ้าค่ะ ข้าน้อยต้องคอยรับมือพวกหวังผลประโยชน์แอบแฝงพวกนี้ทุกวัน น่าเบื่อจะตายอยู่แล้ว" อวี่หยาหาวหวอดๆ มองลู่เสี่ยวเทียนแล้วบ่น

"ลูกแก้วดารามาร เจ้ารู้เรื่องบ้างไหม? ข้ามีอยู่ลูกหนึ่ง" ลู่เสี่ยวเทียนมุมปากกระตุกแล้วเอ่ยถาม

"อะไรนะ?" อวี่หยากระโดดโหยง ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

[จบแล้ว]