ตอนที่ 30 จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

"เห้ยๆ มันจะเกินไปแล้วนะพลังที่ทำได้ถึงขนาดนี้น่ะ"

อิโนะ ทาคุมะมองดูซากปรักหักพังตรงหน้าเขาด้วยความตกตะลึง

ส่วนนานามิ เคนโตะก็ดันแว่นขึ้นโดยที่ไม่ได้พูดอะไร

แต่จะเห็นได้จากสีหน้าของเขาว่าเขารู้สึกประหลาดใจกับพลังทำลายล้างนี้

"นี่น่าจะเกิดจากการปะทะกันระหว่างสามคนนั้นนะ"

เมเมพูดขึ้นมา

"ผลสุดท้ายเป็นอย่างไร? ในสามคนนี้มีใครรอดชีวิตออกมาบ้าง?"

อิโนะ ทาคุมะถามอย่างสงสัย

ตามข้อมูลที่ได้รับจากเมเมเมื่อก่อนหน้านี้ มีตัวตนระดับพิเศษอย่างน้อย3ตนอยู่ในโรงงานร้างแห่งนี้

และหนึ่งในนั้นคือคนที่เคยบุกรุกโรงเรียนไสยถึงสองครั้งสองครา

ถ้าพวกนั้นต่อสู้กันเอง ผลกระทบก็คงพอจะจินตนาการได้

"ฉันไม่รู้ผลลัพธ์ อีกาของฉันถูกทำลายโดยอะไรบางอย่างก่อนจะทันได้เห็นอะไร"

เมเมตอบกลับ

"อะไรบางอย่างหรอ? แสดงว่าก็เป็นไปได้ที่จะมีคนอื่นหรือวิญญาณคำสาปตัวอื่นอีกสินะ"

หลังจากได้ยินคำพูดของเมเม นานามิก็วิเคราะห์อย่างใจเย็น

"เหลือเชื่อจริงๆ ไอ้กลุ่มเซย์เรย์เทย์นี่มันต้องมีเป้าหมายอะไรสักอย่างแน่"

อิโนะ ทาคุมะคาดเดาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"หืม นี่คือนิ้วของเรียวเมง สุคุนะเหรอ?"

ในขณะที่หลายคนกำลังเดา นานามิ เคนโตะก็ค้นพบนิ้วข้างหนึ่งจากกล่องไม้ท่ามกลางซากปรักหักพัง

ในกล่องมีกลิ่นอายคำสาป เขาจึงเปิดดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แต่ใครจะคิด ในกล่องกับมีนิ้วขอสุคุนะที่ถูกยันต์ผนึกพันเอาไว้

"หรือพวกนั้นตายด้วยกัน?"

หลังจากเห็นนิ้วนี้ อิโนะ ทาคุมะก็เดาอีกครั้ง

"เป็นไปไม่ได้ นิ้วนี้วางอยู่ที่นี่อย่างชัดเจนเพื่อรอให้เรามาเก็บกู้กลับไป ดูเหมือนจะเป็นชัยชนะของเซย์เรย์เทย์นั่นแหละ"

เมเมหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ

"เอาล่ะ กลับไปรายงานสถานการณ์ของที่นี่และเก็บนิ้วกันก่อนเถอะ"

นานามิ เตนโตะเห็นด้วยกับการคาดเดาของเมเม และรู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้ควรรายงานให้เบื้องบนทราบก่อนและทำการเก็บนิ้วด้วย

ส่วนโกโจ คาเอเดะ ที่เขาไม่เก็บนิ้วไว้กับตัวเพราะเขาไม่อยากให้มีกลิ่นอาบคำสาปเล็ดรอดออกไป เพราะถ้ามีคนจับได้ การปลอมตัวของเขาที่ทำมานานก็คงความแตก เขาเลยทิ้งนิ้วไว้เพื่อให้ผู้ใช้คุณไสยนำกลับไป

ท้ายที่สุดแล้วสำหรับโกโจ คาเอเดะ คลังของโรงเรียนก็ไม่ต่างจากคลังของเขา

อยากได้นิ้วเมื่อไหร่เขาค่อยไปเอาก็ได้

แต่กลายเป็นว่าการกระทำของเขาถูกมองเป็นแผนการบางอย่างไปซะได้

แม้จะไม่รู้เหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นแน่ชัด แต่เซย์เรย์เทย์ถูกยกระดับความอันตรายมากกว่าเดิม

เหล่าผู้ใช้คุณไสยต่างพูดคุยกันเรื่องเซย์เรย์เทย์มากขึ้น และยังคาดเดาถึงความแข็งแกร่งของกลุ่มนี้

“ดูเหมือนครั้งหน้าจะใช้ตัวตนนี้ไม่ได้แล้วสินะ”

หลังจากที่รู้สถานการณ์แบบนี้ เขาก็รู้สึกว่าผลกระทบของเซย์เรย์เทย์มันมากเกินไป

"เห็นว่าจะมีนักเรียนปี1เข้าใหม่ด้วยล่ะ นายรู้เรื่องนี้บ้างไหมฟุชิงุโระคุง?"

ในฐานะเจ้าพ่อเรื่องกอสซิป และเป็นลูกของอาจารย์ใหญ่ แพนด้ายังคงได้รับข่าวสารที่เร็วกว่าใครๆในโรงเรียนนี้

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ”

ฟุชิงุโระ เมงุมิส่ายหัว

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ฟุชิงุโระทำภารกิจอยู่ตลอด

แต่ส่วนใหญ่จะเป็นภารกิจเดี่ยว

เพราะหลังจากที่เขาได้ทำภารกิจร่วมกับโกโจ คาเอเดะครั้งนั้น เขาก็ไปร้องเรียนกับโกโจ ซาโตรุ ว่าไม่ขอทำภารกิจร่วมกับโกโจ คาเอเดะอีก และถ้าต้องไปด้วยกันก็จะไม่ร่วมมือด้วยเด็ดขาด

โกโจ ซาโตรุซึ่งรู้จักนิสัยของน้องชายเป็นอย่างดี ทำได้เพียงแค่เห็นด้วยเท่านั้น

"เห็นตาบ๊องผ้าคาดตาบอกว่าเจอเด็กผู้หญิงคนนึงจากชนบท เหมือนกับฟุชิงุโระเลย เธอเป็นผู้ใช้คุณไสยระดับ2และมีประสบการณ์ในการปัดเป่าคำสาปมาก่อนแล้ว" (ในเนื้อเรื่องเหมือนจะระดับสามนะ หรือผมเข้าใจผิด)

เมื่อมากิได้ยินคำถามของแพนด้า เธอก็จำข้อมูลที่เห็นจากโกโจ ซาโตรุได้

"ผู้ใช้คุณไสยระดับสองอีกคนเหรอ! ดูเหมือนว่าพวกปี1จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ"

แพนด้าเหลือบมองฟุชิงุโระ เมงุมิ และพูดพร้อมกับถอนหายใจ

ตอนที่พวกเขาอยู่ปี1 มีผู้ใช้คุณไสยระดับ2แค่คนเดียวคืออินุมากิ โทเกะ

แน่นอนว่าหลังจากที่โอคตสึ ยูตะเข้ามาเรียนที่นี่ พวกเขาก็มีผู้ใช้คุณไสยระดับพิเศษ

ถึงจะเป็นแค่แบบผิวเผินอ่ะนะ

"สาหร่ายทะเล"

อินุมากิเห็นด้วย

เซนอิง มากิไม่ได้สนใจมากนัก

แม้ตอนนี้เธอจะติดอยู่ที่ผู้ใช้คุณไสยระดับ4ก็ตาม

แต่ก่อนที่โกโจ คาเอเดะจะฝึกเธอ เธอก็มีความแข็งแกร่งที่ใกล้เคียงระดับ1อยู่แล้ว

ยิ่งตอนนี้เธอได้ฝึกฝนวิชา6รูปแบบโรคุชิกิ แถมยังฝึกฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตุในขั้นพื้นฐานสำเร็จแล้วด้วย

แถมจะทะลวงไปขั้นต่อไปแล้วด้วย

ส่วนโกโจ คาเอเดะที่ได้ยินทั้งสี่คนคุยกัน เขาก็เริ่มมีสีหน้ากังวลขึ้นมา

“เด็กใหม่ปี1ที่พูดถึงน่าจะเป็นคุงิซากิ โนบาระ ถ้าเป็นเธอ ก็แสดงว่าอิตาโดริ ยูจิเองก็ใกละปรากฏตัวแล้วเช่นกัน”

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ โกโจ คาเอเดะก็รู้สึกถึงวิกฤตที่ใกล้เข้ามาอีกครั้ง

จากอิตาโดริ ยูจิโผล่มาสู่สายตาคนอื่นเมื่อไหร่ แสดงว่าเนื้อเรื่องหลักกำลังเริ่มต้นแล้ว

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว โกโจ คาเอเดะก็ตัดสินใจ

“ดูเหมือนว่าการเช็คอินแบบเดิมจะยัวต้องดำเนินต่อไป”

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเช็คอินได้รางวัลดีๆมากมาย แถมก่อนหน้านี้ยังได้อิซานางิมาด้วย

จนตอนนี้เขาน่าจะเพิกเฉยต่อผู้ใช้คุณไสยหรือวิญญาณคำสาป99%บนโลกนี้ได้

แต่อีก1%ที่เหลือนี่แหละที่น่ากลัว

เก่งขนาดโกโจ ซาโตรุยังมีของสำหรับจัดการเขาได้เลย (น่าจะหมายถึงโกคุมงเคียว)

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาไม่ได้เก่งขนาดโกโจ ซาโตรุด้วย

"กริ๊ง กริ๊ง-"

ในขณะที่ทุกคนยังคงคุยกันอยู่ มือถือของฟุชิงุโระ เมงุมิก็ดังขึ้น

หลังจากรับสายแล้ว ฟุชิงุโระ เมงุมิก็กล่าวลากับทุกคน

“ผมต้องไปแล้วครับ อาจารย์โกโจมอบภารกิจให้ผม”

“โอเค ระวังตัวด้วยล่ะ”

"เดินทางปลอดภัยนะ"

“หมูหยอง”

การมอบหมายภารกิจนั้นถูกจัดแจงโดยโกโจ ซาโตรุ ดังนั้นนี่จึงเป็นเรื่องปกติ

แต่โกโจ คาเอเดะถามฟุชิงุโระเพิ่ม

“มันเป็นภารกิจแบบไหน?”

“ภารกิจธรรมดานะครับ ไปเก็บกู้วัตถุต้องคำสาปที่โรงเรียนมัธยมปลายสุงิซาวะไดซัง ที่จังหวัดมิยางิ”

หลังจากได้ยินคำตอบของฟุชิงุโระ เมงุมิ คนอื่นก็ไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

เพราะนี่เป็นภารกิจที่ธรรมดามากจริงๆ

แต่โกโจ คาเอเดะรู้ดี

ภารกิจสุดแสนธรรมดานี้คือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

"โอเค เที่ยวให้สนุกนะ"