บทที่ 920 - สังหาร!

บทที่ 920 - สังหาร!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นในตอนแรกก็แค่นึกถึงจอมมารฟ้าแค้น จึงรู้สึกหวั่นเกรงอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นศพมารของตนกรีดร้องไม่หยุดภายใต้คมดาบ ปราณศพที่ศพมารพ่นออกมาถูกคมดาบทำลายไปเรื่อยๆ พลังลดฮวบลง แม้ว่าโอกาสที่จะถูกศพมารตนนี้แว้งกัดในภายหลังจะลดลงมามาก แต่เฒ่าประหลาดก็รู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง

สำหรับศพมารทั้งสามตนนี้ เขาทั้งรักทั้งเกลียด หากพลังของศพมารลดลงมากเกินไป การจะเลี้ยงดูให้กลับมาเหมือนเดิมนั้นต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาล สรุปแล้วการเลี้ยงดูศพมารตนนี้ แม้จะร้ายกาจยามเผชิญศัตรู แต่ก็เป็นดาบสองคมเช่นกัน

ก็เพราะก่อนหน้านี้ปะทะกับราชาภูตผีปี้คงอย่างหนัก ศพมารทั้งสามสิ้นเปลืองพลังไปมาก ตอนนี้ยังฟื้นฟูไม่ถึงไหน มิเช่นนั้นคงไม่ย่ำแย่ถึงเพียงนี้

งูสายฟ้าสีม่วงอีกสองตัวกำลังต่อสู้พัวพันกับศพมารอยู่กลางอากาศ การต่อสู้ระดับนี้ สตรีสวมเกราะเงินและตี้เย่ากลับไม่อาจยื่นมือเข้าช่วยได้ มิฉะนั้นตัวพวกเขาเองอาจจะถูกสายฟ้าหรือคมดาบลูกหลงทำร้ายเอาได้ เพราะท้ายที่สุดแล้วนั่นไม่ใช่พลังของตนเอง

และในเวลานี้ การต่อสู้ระหว่างลู่เสี่ยวเทียนและเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นได้เข้าสู่ช่วงอันตรายถึงขีดสุด เกราะปราณเลือดนับไม่ถ้วนปะทะเข้ากับปราณศพหนาทึบของอีกฝ่าย

ตุบตุบ ร่างของลู่เสี่ยวเทียนกระเด็นถอยกลับมา หน้าอกถูกอีกฝ่ายชกเข้าสองหมัด ปราณศพกระจายตัวออกที่หน้าอกของลู่เสี่ยวเทียน เนื้อเน่าเปื่อยไปแถบใหญ่ บาดแผลลึกจนเห็นกระดูก เปลวไฟสีเขียวลุกโชนขึ้นที่หน้าอกของลู่เสี่ยวเทียน ห่อหุ้มปราณศพที่ร้ายกาจซึ่งกำลังจะกระจายตัวออกไปเอาไว้ ไม่ให้มันลุกลามต่อไป

"ก็แค่นี้แหละ เข้ามาอีก!" ลู่เสี่ยวเทียนตะโกนก้อง ไม่ใส่ใจ พุ่งเข้าสังหารเฒ่าประหลาดอีกครั้ง "สหายพรตทั้งสอง ออกแรงหน่อย ตอนนี้เจ้าเฒ่าประหลาดนี่ใกล้จะหมดแรงแล้ว!"

เมื่อครู่โดนเฒ่าประหลาดชกไปสองที แรงของอีกฝ่ายไม่มากนัก แต่ปราณศพนั้นกลับร้ายกาจผิดปกติ หากไม่ใช่เพราะลู่เสี่ยวเทียนปฏิกิริยาไม่ช้า รีบใช้เพลิงวิญญาณฟานหลัวห่อหุ้มไว้ทันเวลา เกรงว่าตอนนี้แม้แต่หัวใจคงถูกกัดกร่อน จนต้องจบชีวิตลงไปแล้ว

ที่ลู่เสี่ยวเทียนแสดงท่าทีผ่อนคลาย ก็เป็นเพียงกลยุทธ์ทางจิตวิทยา ไม่อยากให้เฒ่าประหลาดผู้นี้เห็นความยากลำบากของเขา

"ศรแท้จริงฮั่วเซียว!" สตรีสวมเกราะเงินสามารถมองเห็นความเจ็บปวดที่หางตาของลู่เสี่ยวเทียนตอนที่หน้าอกเน่าเปื่อยได้ นอกจากจะลอบชื่นชมในใจแล้ว เมื่อเห็นฝ่ามือใหญ่ดุจใบลานของเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นที่มีปราณศพม้วนตัวอยู่ รุกไล่เข้ามาหาลู่เสี่ยวเทียนอีกครั้ง ก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ลู่เสี่ยวเทียนในฐานะกำลังหลักของทั้งสามคน แบกรับการโจมตีของเฒ่าประหลาดเพียงลำพังมาจนถึงตอนนี้ หากลู่เสี่ยวเทียนพลาดท่า นางและตี้เย่าคงไม่มีโอกาสต่อต้านได้อีก

ดวงตาหงส์คู่สวยของสตรีสวมเกราะเงินเบิกขึ้นเล็กน้อย แสงสีขาววาบขึ้นในมือ ปรากฏลูกศรสีแดงเพลิงขนาดเท่าฝ่ามือดอกหนึ่ง บนตัวลูกศรนั้นมีแผ่นยันต์แปะอยู่ สตรีสวมเกราะเงินร่ายคาถาใส่แผ่นยันต์นั้น แผ่นยันต์กลายเป็นแสงดาวหายวับไป ส่วนลูกศรสีแดงเพลิงขยายใหญ่ขึ้นนับสิบเท่าในฉับพลัน บนตัวลูกศรมีไฟแท้จริงลุกโชน กลายเป็นเงาไฟ พุ่งเข้าใส่ปราณศพที่เฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นซัดออกมา

ปราณศพหนาทึบเมื่อเจอกับลูกศรไฟนี้ ก็ถูกไฟแท้จริงเผาผลาญจนเกิดเสียงดังฉ่าๆ

ศรแท้จริงฮั่วเซียวทะลวงผ่านปราณศพหนาทึบ ยิงเข้าที่หน้าอกซ้ายของเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นอย่างจัง ตูม! เกิดระเบิดเป็นรูใหญ่ บาดแผลดูสาหัสกว่าของลู่เสี่ยวเทียนมากนัก

เฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นร้องโหยหวน แต่สมกับที่เป็นเฒ่าประหลาดที่มีชีวิตมาหลายร้อยปี ภายใต้ความเจ็บปวดมหาศาล ก็ยังไม่ลืมสถานการณ์ของตนเอง โล่สีเขียวขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นในมือ โล่สีเขียววาบขึ้น พอดีรับปราณดาบแค้นฟ้าสายที่สามที่ตี้เย่าปล่อยออกมาจากขวดมารแท้จริงทางด้านหลัง

เพียงแต่เมื่อปราณดาบฟันลงบนโล่ ก็ยังคงกระแทกเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นที่บาดเจ็บสาหัสจนเซถลา

แววตาของลู่เสี่ยวเทียนฉายแววยินดี ฉวยโอกาสประชิดตัว ระดมหมัดชกออกไปต่อเนื่อง กระแทกมือใหญ่ดุจใบลานของเฒ่าประหลาดออกไป หมัดหนึ่งกระแทกเข้าที่ปากของเฒ่าประหลาดโดยตรง ปราณเลือดสายหนึ่งพ่นออกมา ทะลุออกทางท้ายทอยของเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้น

"คิดจะหนี!" ลู่เสี่ยวเทียนแค่นเสียง เตรียมป้องกันทารกภูตผีของเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นหนีเอาไว้นานแล้ว เพียงแค่คิด ตาข่ายดักวิญญาณหลายผืนก็กางกั้นไว้อย่างแน่นหนา

ทว่าทารกภูตผีของเฒ่าประหลาดระดับทารกแรกกำเนิดขั้นกลางผู้นี้ก็ดุร้ายอย่างยิ่ง ถึงกับยื่นมือเล็กๆ ฉีกตาข่ายดักวิญญาณผืนหนึ่งขาด

แต่ลู่เสี่ยวเทียนก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ สำหรับการจับวิญญาณเขาเชี่ยวชาญจนถึงขั้นสุดยอดแล้ว ตาข่ายดักวิญญาณเพิ่งถูกฉีกขาด ลู่เสี่ยวเทียนก็ดีดนิ้วปล่อยออกมาอีกผืน

ม้าบินเหยียบอัสนี ลูฮง ของสตรีสวมเกราะเงินก็เกลียดชังเฒ่าประหลาดผู้นี้เข้ากระดูกดำ หนวดบนหัวมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ ลูกบอลสายฟ้าขนาดใหญ่สัดใส่ทารกภูตผีของเฒ่าประหลาดที่แหกตาข่ายออกมาอีกครั้ง หากเป็นวิญญาณของผู้ฝึกตนทั่วไป โดนลูกบอลสายฟ้านี้เข้าไป คงวิญญาณแตกสลายไปแล้ว แต่ทารกภูตผีตนนี้ดุร้ายสมกับที่เป็นสิ่งที่ลู่เสี่ยวเทียนเพิ่งเคยพบเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต

หลังจากโดนลูกบอลสายฟ้านั้น ทารกภูตผีตัวน้อยสูงครึ่งฟุตของเฒ่าประหลาดกรีดร้องโหยหวน ร่างทารกหดเล็กลงไปรอบหนึ่ง แต่กลับไม่ได้รับการโจมตีถึงตาย

แต่ขนาดตอนที่เฒ่าประหลาดแข็งแกร่งที่สุดยังหนีออกไปไม่ได้ นับประสาอะไรกับตอนที่โดนลูกบอลสายฟ้าเข้าไป ลู่เสี่ยวเทียนควบคุมตาข่ายดักวิญญาณขวางทางหนีของทารกภูตผีไว้อีกครั้ง ลูกบอลสายฟ้าอีกลูกพุ่งเข้ามา

เวลานี้ทารกภูตผีของเฒ่าประหลาดเริ่มตื่นตระหนกแล้ว ร้องขอชีวิตเสียงดัง แต่ทั้งสองฝ่ายแตกหักกันจนถึงขั้นนี้แล้ว จะยังมีโอกาสประนีประนอมได้อย่างไร

เป็นเช่นนี้ซ้ำๆ หลายครั้ง ลูกบอลสายฟ้าอีกลูก ก็ทำให้ทารกภูตผีที่หดเล็กลงจนเหลือขนาดเท่าหัวแม่มือดับสูญไปอย่างสมบูรณ์ ยอดฝีมือระดับทารกแรกกำเนิดขั้นกลางผู้หนึ่ง ก็ถูกเด็กรุ่นหลังระดับจินตานอย่างลู่เสี่ยวเทียน รวมกับม้าบินเหยียบอัสนีรุมสังหารจนตายเช่นนี้

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ศีรษะมนุษย์ศพมารสองหัวถูกสายฟ้าที่งูสายฟ้าแปลงร่างให้อ่อนแอลงไปมาก สตรีสวมเกราะเงินแทงหอกทะลุศีรษะหนึ่งจนระเบิด พลังวายุอัสนีบนหอกระเบิดออก ศีรษะนั้นแหลกละเอียดเป็นผุยผง ศีรษะอีกหัวถูกตี้เย่าใช้ง้าวกระจกสวรรค์ฟันจนขาดเป็นหลายท่อน

ศีรษะสุดท้ายถูกปราณดาบเฉือนหัวไปเสี้ยวหนึ่ง ความดุร้ายลดลงฮวบฮาบ กลับรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายพุ่งหนีไปไกลลิบ

สตรีสวมเกราะเงินขมวดคิ้วมองศีรษะศพมารนั้นแวบหนึ่ง เห็นลู่เสี่ยวเทียนไม่ขยับเขยื้อน คิดในใจว่าพวกตนเพิ่งผ่านศึกหนักมาหมาดๆ พลังงานสูญเสียไปมาก และบาดแผลที่หน้าอกของลู่เสี่ยวเทียนยังไม่ทรงตัว ส่วนนางกับตี้เย่าหากคิดจะไล่ตามศีรษะศพมารที่หนีไปนั้น ก็สุดความสามารถแล้ว

ความสนใจของลู่เสี่ยวเทียนไม่ได้อยู่ที่ศีรษะศพมารที่หนีไป เมื่อเขามองไปที่โครงกระดูกชุดคลุมดำที่ถูกกระบี่กระดูกขาวตรึงไว้กับต้นไม้หวายวิญญาณก่อนหน้านี้ ก็พบว่าโครงกระดูกชุดคลุมดำนั้นหายตัวไปแล้ว

ลู่เสี่ยวเทียนใจหายวาบ ดวงจิตเจียวเหมันต์ระดับสิบเอ็ดเหลือพลังอยู่เพียงส่วนน้อย พลังอสูรในร่างค่อยๆ ถดถอยลง ร่างกายของลู่เสี่ยวเทียนอ่อนแอวูบหนึ่ง แต่เวลานี้เขากลับไม่สนใจบาดแผล ร่างกายวูบไหว รีบพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

"พี่ลู่ ท่านจะไปไหน?" สตรีสวมเกราะเงินเห็นลู่เสี่ยวเทียนจะไป ก็รีบเอ่ยถาม แม้ว่าเมื่อก่อนจะเป็นศัตรูกัน ไม่มีความสัมพันธ์อันใด แต่เมื่อครู่ทั้งสามร่วมเป็นร่วมตาย ช่วยกันสังหารเฒ่าประหลาดศพมารทลายสิ้นได้ ความสัมพันธ์ย่อมเกิดขึ้นแล้ว ประกอบกับทุกคนติดอยู่ที่นี่ นางกับตี้เย่าหมดหนทาง ไม่มีวิธีออกไป มีเพียงลู่เสี่ยวเทียนที่เก็บงำความสามารถไว้ลึกซึ้ง ไม่อาจวัดได้ด้วยมาตรฐานทั่วไป เห็นลู่เสี่ยวเทียนรีบร้อนจะจากไป สตรีสวมเกราะเงินย่อมต้องเอ่ยถาม

[จบแล้ว]