ตอนที่ 6 ความเข้าใจผิดของมากิ

ขณะที่โกโจ คาเอเดะกำลังจ้องไปที่ระบบ เขาก็สัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา

เขาถอนตัวจากการแจ้งเตือนของระบบ และมองไปข้างหน้า พบว่ามีคำสาประดับต่ำคล้ายหนวดสัตว์ประหลาดประมาณ5-6ตัว

“ฮึ่ม พวกลูกกระจ๊อกไม่กี่ตัวกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าฉัน พอดีเลย มาเป็นหนูลองดาบฟันวิญญาณของฉันหน่อยดีกว่ามา”

เขาพูดอย่างเหยียดหยาม จากนั้นก็เรียนกดาบฟันวิญญาณ กะเท็นเคียวคตสึออกมา

เมื่อดาบฟันวิญญาณปรากฏออกมา พลังวิญญาณของโกโจ คาเอเดะก็พรั่งพรูออกมาราวกับเขื่อนแตก

"หวืดด--"

แรงกดดันวิญญาณอันทรงพลังได้กดทับพวกเหล่าคำสาปจนพวกมันไม่กล้าขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

และเพียงการแกว่งดาบอย่างเรียบง่ายของโกโจ คาเอเดะทำให้เหล่าคำสาปหายไปทันที

เวลาเดียวกันที่ข้างนอกม่าน

แม้ว่าโกโจ ซาโตรุจะไม่สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายในได้อย่างชัดเจน แต่ด้วยดวงตาริคุกันของเขา ทำให้เขาสามารถสัมผัสได้ถึงออร่าความผันผวนภายในม่านได้

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เอะใจอะไรกับเรื่องนี้เลย พร้อมกับพูดออกมา

"ดูเหมือนว่าโอคตสึ ยูตะจะสามารถยืมพลังของโอริโมโตะ ริกะได้แล้วนะเนี่ย!"

ความผันผวนของพลังวิญญาณนี้นั้นรุนแรงเป็นอย่างมาก

แม้ว่าจะยังไม่ถึงความแข็งแกร่งของระดับพิเศษ แต่ก็มากพอจะจัดการกับพวกระดับที่1

ดังนั้นโกโจ ซาโตรุจึงเข้าใจผิดว่านี่คือพลังที่โอคตสึ ยูตะยืมมาจากริกะและใช้มันต่อกรกับคำสาป

เพราะนี่ก็เป็น1ในจุดประสงค์ที่ส่งยูตะมาลงสนามจริง

ในขณะนี้เองเซนอิง มากิซึ่งกำลังพาโอคตสึ ยูตะไปที่ชั้นสองของอาคารเรียน ก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัวนี้เช่นกัน

และเมื่อเธอมองไปข้างหลัง เธอก็ขมวดคิ้วและพูดด้วยความกังวลทันที

"อีตาหน้าด้านคนนั้นไม่ได้เดินตามมาหรอกหรอ?"

โอคตสึ ยูตะไม่ได้ใส่ใจในความผันผวนของพลังงานทางจิตวิญญาณที่ปล่อยออกมาโดยโกโจ คาเอเดะสักเท่าไหร่ เพราะพลังของโอริโมโตะ ริกะนั้นน่ากลัวกว่านี้มาก

แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่เซนอิง มากิพูด เขาก็หันกลับมามองข้างหลังตัวเองด้วยความประหลาดใจและพูดแบบงงๆ

"มันแปลกนะ ก่อนหน้านี้โกโจ คาเอเดะยังตามเรามาอยู่เลยนี่นา?"

"ไอเวรนี่ทำตัวน่ารำคาญจริงๆ!"

แม้ว่าใบหน้าของเซนอิงจะดูรำคาญ แต่เธอก็ไม่รอช้าและรีบวิ่งกลับไปตามออร่าที่สัมผัสได้ทันทีเพื่อจะช่วยเหลือโกโจ คาเอเดะ

เพราะออร่าอันน่าสะพรึงที่เธอสัมผัสได้ในตอนนี้น่าจะเกิดจากคำสาปที่ทรงพลังมากๆอย่างแน่นอน

และสำหรับคนไร้ค่าที่โดนคำสาปสวรรค์แล้วช่วยเหลือตัวเองไม่ได้อย่างคาเอเดะคงไม่รอดแน่ๆถ้าปล่อยเอาไว้

"โฮก——"

แต่เธอวิ่งไปได้ไม่ไกลก็ถูกขัดขวางโดยคำสาปตัวใหญ่ยักษ์ซึ่งไม่ได้รับผลกระทบจากออร่าพลังของริกะ

เมื่อคำสาปเห็นทั้งสองคน มันก็รีบกระโจนเข้าใส่พวกเขาด้วยปากอันใหญ่โตของมัน

"ระวัง—"

เนื่องจากความประมาทและไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งสองถูกเจ้าคำสาปยักษ์นี้เล่นงานและกลืนลงท้องในทันที

“บ้าเอ้ย อาวุธก็ดันหลุดมือไปอีก!”

มากิที่ทำหอกหลุดมือไปขณะลอยอยู่กลางอากาศ ทำให้ตอนนี้เธอไม่มีอาวุธเลย

ส่วนโอคตสึ ยูตะกลัวมากจนไม่กล้าขยับตัวเลย

ตอนนี้พวกเขาตกลงไปในท้องของวิญญาณคำสาปเรียบร้อยแล้ว

“ขอบคุณสำหรับอาหารรร!”

หลังจากกลืนคนสองคนเข้าไปแล้ว วิญญาณคำสาปก็พูดอย่างสุภาพด้วยน้ำเสียงของเด็ก

“ห๊า ทั้งสองคนถูกคำสาปกลืนเข้าไปแล้วหรอเนี่ย?”

ในเวลานี้ โกโจ คาเอเดะที่กำลังไล่ฆ่าพวกคำสาประดับต่ำด้วยดาบฟันวิญญาณอย่างน่าเบื่อหน่าย สัมผัสได้ถึงสถานการณ์ของทั้งสองคนทันที

เขาทำท่าก้าวเท้าสั้นๆ

แต่มาปรากฏตัวต่อหน้าวิญญาณคำสาปตัวใหญ่นี่ทันที

"ขอบคุณ - ของอร่อย -"

แม้ว่าคำสาปยักษ์นี้จะใหญ่โต แต่มันก็แค่คำสาประดับสองเท่านั้น

โกโจ คาเอเดะไม่ได้จริงจังกับมันเลยแม้แต่น้อย

“สองคนนั้นทำบ้าอะไรกัน? ถูกวิญญาณคำสาปอ่อนแอแบบนี้กลืนลงท้องเที่ยนะ อ่อนแอกันเกินไปไหม?”

หลังจากพึมพำ โกโจ คาเอเดะก็เก็บดาบฟันวิญญาณของตัวเองไป เพราะแม้จะต้องช่วยสองคนนั้น แต่ก็จะเปิดเผยพลังของตัวเองไม่ได้

ก่อนที่เขาจะแข็งแกร่งพอ เขาไม่ต้องการที่จะเปิดเผยความแข็งแกร่งของเขาและกลายเป็นเป้าของพวกชั้นสูง ทั้งผู้ใช้คุณไสย กลุ่มวิญญาณคำสาปที่แข็งแกร่งรวมถึงพวกนักสาปแช่งด้วย

หลังจากเก็บดาบฟันวิญญาณไปแล้ว โกโจ คาเอเดะก็เห็นหอกที่หล่นอยู่บนพื้น

เขาจำได้ว่านี่คืออาวุธไสยเวทของเซนอิง มากิ

“นี่แหละกำลังดี ใช้เจ้านี้ช่วยพวกเขาสองคน!”

เมื่อโกโจ คาเอเดะหยิบหอกขึ้นมา คำสาประดับที่สองก็อ้าปากกว้างแล้วพุ่งเข้าหาโกโจ คาเอเดะ

“อย่าประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป!”

เมื่อเห็นคำสาปพุ่งเข้ามา โกโจ คาเอเดะก็ไม่แสดงความกลัวเลย

เขาใช้ท่าโซล ซึ่งเป็นหนึ่งในหกรูปแบบคุโรชิกิ จากนั้นเขาก็มาโผล่ที่อีกฝั่งของวิญญาณคำสาป ก่อนจะโจมตีมันด้วยการฟันลงไป!

“แคร็ก-แคร็ก-”

“ริกะจัง ขอยืมพลั-”

ขณะเดียวกัน โอคตสึ ยูตะที่ได้ถูกเซนอิง มากิเรียกสติและบอกให้รู้ตัวว่าเขาควรทำอะไรก็กำลังจะปลดปล่อยริกะออกมาเพื่อช่วยทุกคน

แต่ใครจะคาดคิด ยังไม่ทันที่ริกะจะโผล่มาเลย แต่วิญญาณคำสาปกลับหายไปแล้วหลังจากถูกตัดหัวโดย โกโจ คาเอเดะ

เซนอิง มากิได้รับบาดเจ็บ และเพื่อเธอหลุดออกมาแล้วก็ได้แต่เดินกะโผลกกะเผลก

เธอแทบจะลืมตาไม่ขึ้น แต่ก็ได้เห็นรางๆว่าข้างหน้าเธอคือโกโจ คาเอเดะที่ยืนถือหอกเธอแล้วตั้งท่าฟันอยู่

รอยยิ้มจางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“ดูเหมือนว่าอีตาหน้าด้านคนนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซะทุกเรื่องนะ”

แม้ว่าเธอจะคิดว่าคำสาปนั้นถูกสังหารโดยพลังของริกะที่ปล่อยโดยโอคตสึ ยูตะ

แต่โกโจ คาเอเดะผู้ซึ่งเป็นคน "ไร้ค่า" กลับกล้าหยิบอาวุธขึ้นมาสู้กับวิญญาณคำสาปเพื่อจะช่วยพวกเธอออกมาทำให้เธอรู้สึกชื่นชมเล็กน้อย

และเพราะแบบนี้เอง ทำให้มุมมองของเซนอิง มากิที่มีต่อโกโจ คาเอเดะนั้นเปลี่ยนไปอย่างมาก

แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนมุมมองของเธอที่มีต่อโกโจ คาเอเดะก็ตาม แต่เธอก็ยังพูดจาเหมือนเดิม

"ไอ้เจ้าบ้าเอ้ย อ่อนแอขนาดนี้ยังมาทำให้เป็นห่วงอีกนะ? คราวหลังถ้าเจอคำสาประดับนี้ต้องขอความช่วยเหลือ ถ้าไม่ใช่เพราะโอคตสึ ยูตะปล่อยวิญญาณคำสาประดับพิเศษออกมาช่วย นายคงตายไปแล้วนะ!”

แม้ว่าคำพูดของเซนอิง มากิจะฟังดูรุนแรง แต่น้ำเสียงของเธอกลับฟังดูแปลกๆ เหมือนแม่ที่กำลังดุลูกที่ไม่เชื่อฟัง

อย่างไรก็ตาม โกโจ คาเอเดะไม่ได้เอะใจอะไรในน้ำเสียงของเธอ และไม่คิดจะอธิบายเรื่องเข้าใจผิดของเซนอิง มากิแม้แต่น้อย

เขาเพียงแค่ยิ้มและตบไหล่โอคตสึ ยูตะที่กำลังยืนงงอยู่ เพราะยังสงสัยว่าคำสาปนั้นถูกจัดการโดยริกะจริงหรือไม่

"รีบพาพวกเขาไปรักษาก่อนเถอะ!"

หลังจากพูดจบ โกโจ คาเอเดะก็อุ้มเซนอิง มากิขึ้นมา ก่อนจะเดินออกไป

เด็กอีกสองคนถูกมอบหมายให้ยูตะที่มีร่างกายอ่อนแอกว่า ถึงยังไงตัวเด็กสองคนก็เบากว่ามากิอยู่แล้ว

"แหม ฉันนี่มันหล่อเท่และมีน้ำใจจริงๆนะเนี่ย!"

หลังจากพึมพำอย่างหลงตัวเอง โกโจ คาเอเดะก็คิดว่ามันคงจะทำให้มากิด่าเขา

แต่เมื่อมองลงไปก็พบว่ามากิเหมือนจะหมดสติไปแล้ว

ในขณะนี้ ใบหน้าของมากิไม่ได้ดูเย็นชาเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป แต่เผยให้เห็นความน่ารักและความไร้เดียงสาของเธอ

เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาของมากิ โกโจ คาเอเดะก็พูดกับตัวเอง

"ว้าว เธอคนนี้นี่หุ่นดีจริงๆ!"

และเมื่อโกโจ คาเอเดะพูดจบ

ไม่รู้ว่าเพราะมากิได้ยินโกโจ คาเอเดะพึมพำกับตัวเอง หรือเป็นเพราะอาการบาดเจ็บกันแน่ที่ทำให้แก้มของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย