บทที่ 15 : สุ่มวงล้ออีกครั้ง! หน้ากากแปลงกาย และยาต้านไวรัสซอมบี้!

บทที่ 15 : สุ่มวงล้ออีกครั้ง! หน้ากากแปลงกาย และยาต้านไวรัสซอมบี้!

ต้นตอของเรื่องก็คือเมื่อคืนวันศุกร์

หลังจากเรียนมาทั้งวัน เธอก็กลับไปที่หอพักเพื่อทำความสะอาดเหมือนอย่างเคย…..จากนั้นหยานหยานก็รีบกลับบ้านพร้อมกับสิ่งของเท่าที่จำเป็น

มหาวิทยาลัยของหยานหยานอยู่ไม่ไกลจากชุมชนของพวกเขามากนัก

แค่เดินผ่านตรอกยาวๆไปก็ถึงเเล้ว

แต่เมื่อเดินผ่านตรอกนั้น, หยานหยานก็พบเข้ากับกลุ่มวัยรุ่นที่กำลังสุมหัวกันใต้เสาไฟเพื่อสูบบุหรี่

หยานหยานที่กำลังจะเดินผ่านไป….. ทันใดนั้น​สายตาของชายหนุ่มทั้งสามก็จ้องไปที่เธอ จากนั้นพวกเขาก็พากันหัวเราะคิกคักแปลกๆ

ชายผมสีเหลืองคนหนึ่งได้พูดบางอย่างกับเพื่อนของเขา จากนั้นเดินตามหยานหยานไปที่ทางเข้าชุมชน

แต่เดิม….หากสิ่งต่างๆ จบลงเช่นนี้ หยานหยานจะไม่พูดถึงมันอีก, และจะถือว่ามันเป็นฝันร้ายตื่นหนึ่งเท่านั้นเอง

แต่ทว่า…..เมื่อหยานหยานไปซื้อของชำบ่ายวันนี้ เธอก็พบชายหนุ่มทั้งสามอีกครั้ง!

เเละยังคงเป็นชายร่างเหลืองตัวน้อยที่ติดสอยห้อยตามข้างหลังหยานหยานซึ่งอยู่ห่างออกไปกว่าสิบเมตร ……เขาตามเธอมาจนกระทั่งเธอเข้าไปในชุมชน

“เสี่ยวซู ถ้าพรุ่งนี้นายว่าง นายช่วยไปส่งพี่ไปมหาลัยตอนบ่ายได้รึเปล่า”

“พวกเขาคงไม่กล้าถึงขนาดเข้าไปในมหาลัย…..ถ้าพี่อยู่มหาลัยอีกสองสามวัน พวกเขาคงไม่ตามพี่อีก”

ข้อความในโทรศัพท์ยังคงเด้งขึ้นมา, ในขณะที่ซูไป๋ก็ยังคงคิดอย่างเงียบๆ

แน่นอนว่าเรื่องเวลาไม่ใช่ปัญหา….เขานั้นสามารถเร่งความเร็วให้มากพอที่จะพบเหล่าลูกค้าทั้งหมดที่เขาพบเพื่อเก็บคะเเนนเเละกลับมาทัน​ 4 หรือ 5 โมงเย็น

และต่อให้ไม่มีเวลามากพอ... ด้วยการที่พ่อ แม่ และพี่สาวหยานหยานซึ่งช่วยเหลือดูแลเขามามากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา…..เขาก็เต็มใจที่จะใช้เวลาทั้งวันเพื่อแก้ไขปัญหาของเธออยู่ดี!

ยังมีเวลาอีกนานกว่าจะถึงวันสิ้นโลก

……เพราะงั้นเขายังมีเวลาอีกมากในการสะสมคะแนน

แต่ในโลกนี้,​ คงมีคนไม่กี่คนที่ดีต่อเขาจริงๆ

“อย่าเพิ่งรีบกลับมหาลัย” ซูไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพิมพ์บนหน้าจอ

"พี่หยานหยาน พรุ่งนี้ไปตลาดผักกันแล้วดูว่าจะเจอพวกนักเลงสามคนนั้นไหม…..ไม่ต้องห่วง,​ ผมจะคอยอยู่ข้างๆพี่เอง"

“ถ้าพวกเราไม่พบเจ้าพวกนั้นก็ไม่เป็นไร ผมจะพาพี่ไปส่งมหาลัย, แต่ถ้าพบ……ที่เหลือผมจะจัดการเอง!”

“เสี่ยวซู เธอคงไม่ได้จะไปสู้กับพวกนั้นใช่ไหม…..ไม่ได้นะ, ไม่อย่างนั้นฉันโทรหาตำรวจดีกว่า เธอสู้พวกเขาไม่ไหวหหรอก!” น้ำเสียงของหยานหยานแสดงให้เห็นถึงความกังวลอย่างมาก

"ไม่หรอก" ซูไป๋ยิ้มและตอบว่า

"ผมแค่จะคุยกับพวกเขาด้วยเหตุผล ถ้าพวกเขาไม่ฟัง...ผมก็จะแจ้งตำรวจ"

หยานหยาน: "ดีเลย"

ซูไป๋: "อย่ากังวลไปเลย ฟังที่ผมพูดก็พอ"

หยานหยาน: "ก็ได้"

…..

หลังจาก​นั้น​

ซูไป๋ก็ยังคงสรุปผล​การหาคะแนนของเขาต่อไป ในขณะที่รอระบบประเมิน​คะแนนรายวันในวันนี้

เมื่อเที่ยงคืนมาถึง

เสียงบี๊บของระบบก็ดังขึ้นตรงเวลาทันที​

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รอดมาได้อีกวัน! ประสิทธิภาพการเอาชีวิตรอดของคุณในวันนี้คือ [ดีเยี่ยม] จากการประเมินการเอาชีวิตรอดของคุณ คุณได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอด 300 คะแนน และคุณได้รับคะแนนคุณสมบัติฟรี 2 คะแนน!]​

[โฮสต์โปรดพยายามเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกอันโหดร้ายนี้ต่อไป]​

337 คะแนนของวันนี้บวก 300 คะแนนที่ระบบมอบให้ ทำให้เขาได้คะแนนการเอาชีวิตรอดทั้งหมด 637 คะแนน

เมื่อรวมกับคะเเนนห้าวันก่อนและตอนนี้

จำนวนคะแนนการเอาชีวิตรอดทั้งหมดที่เขามีก็สูงถึง 4,682 คะแนน!

ใกล้จะถึงห้าพันคะแนนแล้ว!

แม้แต่คุณสมบัติค่า​สถานะ​ทั้ง 4 ในห้าวันนี้……เขาได้รับคะแนนคุณสมบัติฟรีรวม 10.5 คะแนน ทำให้คุณสมบัติทั้ง 4 ในปัจจุบันของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากเมื่อห้าวันก่อน!

ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้…..นับประสาอะไรกับพวกนักเลงไม่กี่คน

แม้จะเป็นพวกนักสู้ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี…..เขาก็น่าจะสามารถ​จัดการได้อย่างแน่นอน!

จากนั้นซูไป๋ก็ครุ่นคิดอยู่อีกพักหนึ่ง

อันดับแรก, เขาได้ใช้ 3,000 คะแนนเพื่อหมุนวงล้อสีเขียว 3 ครั้ง

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัล [ปืนไรเฟิลอีกาดำ], [หน้ากากแปลงกาย] และ [ยาต้านไวรัสซอมบี้] รางวัลถูกเก็บไว้ในกระเป๋าเป้สะพายด้านหลัง…..โปรดตรวจสอบด้วยตนเอง]​

[ปืนไรเฟิลอีกาดำ]: อาวุธคุณภาพหายากสีเขียว ระยะยิงสูงสุดคือ 3,000 เมตร ระยะหวังผลคือ 2,000 เมตร มาพร้อมกับกระสุน 12.7 มม. 100 นัด……พลังของมันเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อสิ่งมีชีวิตระดับสองและเป็นภัยคุกคามระดับปานกลางต่อสิ่งมีชีวิตระดับสาม

[หน้ากากแปลงกาย]: คุณภาพหายากสีเขียว อุปกรณ์ประกอบฉาก สามารถจัดเก็บสองใบหน้า….สามารถ​เปลี่ยนภาพลักษณ์และลักษณะนิสัยได้, อีกฝ่ายไม่สามารถมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของคุณได้หากระดับต่ำกว่าระดับที่สาม

[ยาต้านไวรัสซอมบี้]: คุณภาพหายากสีเขียว สามารถยับยั้งการติดเชื้อไวรัสซอมบี้หลังการฉีด,​ มีระยะเวลายับยั้งหนึ่งเดือน หนึ่งสัปดาห์ และหนึ่งวันสำหรับไวรัสซอมบี้ระดับที่หนึ่ง สอง และสามตามลำดับ….ไม่มีประสิทธิภาพกับไวรัสซอมบี้ที่อยู่เหนือระดับสาม

ทั้งสามครั้งเป็นสีเขียว

ใช้ได้

ซูไป๋หยิบ [ปืนไรเฟิลอีกาดำ] มาถือไว้ในมือและชื่นชมมันพักหนึ่ง จากนั้นจึงเก็บมันไว้ในกระเป๋าเป้สะพายหลัง

เช่นเดียวกับระเบิดเมฆา ไรเฟิลซุ่มยิงนี้มีบทบาทอย่างมากในการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก…..แต่จะไม่ได้เห็นมันในยุคนี้

อย่างที่สองคือ [ยาต้านไวรัสซอมบี้]

หัวใจของซูไป๋เต็มไปด้วยความสุขเมื่อเขาเห็นหลอดยาต้านไวรัสซอมบี้ที่ดูเหมือนของเหลวสีมรกตในมือ

เนื่องจากมียาต้านไวรัสซอมบี้ แสดงว่าก็ต้องมียาสร้างภูมิคุ้มกันซอมบี้ด้วยเช่นเดียวกัน

ตราบใดที่เขาสามารถได้รับยาต้านไวรัสซอมบี้ได้... นั่นแสดงว่าอย่างน้อยหนึ่งปีต่อจากนี้ เมื่อวันสิ้นโลกมาถึงจริงๆ เขาจะสามารถเปลี่ยนชะตากรรมของตระกูลหยานทั้งสามคนได้!

สุดท้าย​

ซูไป๋หยิบ [หน้ากากแปลงกาย] ขึ้นมา

มันบางใสราวกับปีกจั๊กจั่น และเมื่อสัมผัสผิวเนื้อของหน้ากากจะรู้สึกเย็นนิดๆ

เมื่อซูไป๋สวมหน้ากากนี้บนใบหน้า เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าหน้ากากแปลงกายนั้นขยับเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา และในที่สุดก็แนบสนิทกับใบหน้าของเขา

หน้ากากที่บางและระบายอากาศได้ดีนี้จะไม่หลุดออกแม้ว่าจะฉีกขาดอย่างแรง….เว้นแต่จะใช้วิธีการพิเศษเพื่อกระชากมันออกมา

และแล้ว…..เขาก็ไปห้องน้ำเเล้วยืนอยู่หน้ากระจก

ทันทีที่เขาคิดถึงใบหน้าอื่น ใบหน้าของเขาในกระจกก็เริ่มเกิดการการเปลี่ยนแปลง

จากรูปลักษณ์ดั้งเดิมของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นให้ความรู้สึกดุร้ายมากกว่าเดิม

ราวกับว่าเวลาผ่านไปหลายปี ในที่สุด​ใบหน้า​ของเขาก็กลายเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว!

“หน้ากากแปลงกายนี่...ต้องมีความลับอะไรบางอย่างแน่!”

เมื่อมองดูเวอร์ชันตัวเองที่เป็นผู้ใหญ่อยู่หน้ากระจก ซูไป๋ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: "ด้วยหน้ากากแปลงกายนี้ ฉันจะสามารถลองทำสิ่งที่ฉันไม่เคยกล้าทำมาก่อนได้อย่างแน่นอน"

…………….