บทที่ 12 : เงินและอำนาจ! วิธีที่แตกต่างในการได้รับคะแนน!

บทที่ 12 : เงินและอำนาจ! วิธีที่แตกต่างในการได้รับคะแนน!

"ผมรู้"

ซูไป๋พยักหน้าและพูดว่า "ผมต้องการสมัครสมาชิก"

"เสียใจด้วยครับ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวัยกลางคนส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่อีกฟาก

ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองใกล้กันมากขึ้น และมีแนวโน้มที่จะลากซูไป๋ออกไป

ซูไป๋เลิกคิ้วน้อยๆก่อนจะพูดต่อว่า

"อะไรกัน, เเค่ขอสมัครสมาชิกก็ไม่ได้หรือ? หนึ่งล้านพอรึเปล่า, ถ้างั้นสิบล้านล่ะ หรือว่าต้องหนึ่งร้อยล้าน?"

อาจเป็นเพราะการแสดงออกของซูไป๋นั้นนิ่งสงบเกินไป

หรือไม่ก็เพราะตัวเลขที่เขาเอ่ยออกไปนั้นค่อนข้างหน้าประหลาดใจ

สีหน้าเคร่งเครียดของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวัยกลางคนจึงอ่อนลงเล็กน้อย ทั้งน้ำเสียงของเขาก็ยังอ่อนโยนขึ้นอีกด้วย:

"ขออภัยครับ คลับนี้เปิดให้เฉพาะสมาชิกที่ได้รับการอนุมัติแล้วเท่านั้น หากคุณไม่ออกไป เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องโทรหาตำรวจ"

ขณะที่เขาพูด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็วางมือบนสัญญาณเตือนฉุกเฉินที่เอวของเขา ราวกับว่าเขาพร้อมจะกดมันเมื่อใดก็ได้ที่เขาต้องการ

“เอาล่ะๆ…..ถ้าคุณไม่อนุญาตให้เข้าไป อย่างน้อยก็ช่วยบอกฉันหน่อยสิว่าจะเป็นสมาชิกของคลับนี้ได้อย่างไร?” ซูไป๋ถอยหลังหนึ่งก้าวและพูดโดยไม่ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองรู้สึกตะขิดตะขวงใจ

“ขออภัย เราเป็นเพียงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่นี่เท่านั้น” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเงียบไปครู่หนึ่งและพูดต่อ

"จะเป็นสมาชิกของคลับได้อย่างไรนั้น...มันอยู่นอกเหนือความสามารถของเรา"

"ก็ได้….ก็ได้"

เมื่อเห็นว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองไม่สามารถ​ตอบได้, ซูไป๋ก็ได้แต่ยอมแพ้ชั่วคราว

สำหรับเขาตอนนี้, อาคารสีขาวเล็กๆ หลังนี้เป็นเพียงคลับส่วนตัวเท่านั้น

หากมีเหตุเกิดขึ้นมาจริงๆ... บางทีอาคารสีขาวหลังเล็กๆ แห่งนี้อาจกลายเป็นขุมพลังของเงินสีเทาก็เป็นได้

อย่างไรก็ตาม ศูนย์​รวมบอสระดับสูงนี้อยู่ที่นี่แล้ว ดังนั้นเขาจะไม่วิ่งหนีจากที่นี่เด็ดขาด​

ต้องมาตรวจาสอบอย่างละเอียดอีกครั้งในภายหลัง

เมื่อคิดถึงจุดนี้ซูไป๋ก็หยุดกังวลพร้อมหันหลังกลับ

เเละเมื่อเขาออกจากระยะ 50 เมตรของอาคาสีขาว เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[โฮสต์ได้รับพรอันยิ่งใหญ่! เข้าสู่ถ้ำซอมบี้ลอร์ดระดับ 5 โดยไม่ได้ตั้งใจ และหลบหนีมาได้โดยไม่ได้รับอันตราย…..คะแนนการอยู่รอด +100]​

ระบบ, นายนี่มันคนดีจริงๆ!

เพราะถึงเขาจะไม่แม้แต่จะผ่านประตูไปได้…..เเต่เขาก็ยังได้รับ 100 คะแนนการเอาชีวิตรอด

หากได้เข้าไปในอาคารสีขาวหลังน้อย…..เเละได้พบลอร์ดซอมบี้ ผู้นำ​ซอมบี้ กับซอมบี้ชั้นสูงในนั้น…...นั่นน่าจะไม่ได้หมายถึงคะแนนการเอาชีวิตรอดหลายร้อยหรือหลายพันคะแนนเลยไม่ใช่เหรอ?

เเต่อย่างไร​ก็ตาม, อาคารสีขาวหลังน้อยเป็นการผสมผสานระหว่างเงินและอำนาจ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ซูไป๋ไม่สามารถเข้าไปได้ในตอนนี้อย่างแน่นอน

เพียงแต่ว่า...

สาวสวยคนนั้นที่มีค่าถึง 80 คะแนนการเอาชีวิตรอด และ 100 คะแนนการเอาชีวิตรอดที่จะได้รับจากการเข้าใกล้อาคารสีขาวหลังเล็กๆนี่….. เขาก็ยังสามารถเข้ามาเก็บพวกมันได้บ่อยๆอยู่ดี

……….

จากนั้น, ซูไป๋ก็เดินออกจากอาคารสีขาวกลังน้อย

เขายังคงต้องสำรวจอาคารต่างๆตามแผน หรือนั่นก็คือ เขาต้องเดินเข้าไปในห้างสรรพสินค้าเพื่อดูว่าเขาจะพบซอมบี้พิเศษในห้างสรรพสินค้าบ้างหรือไม่

ข่าวดีก็คือ, ในขณะที่เดินไปรอบๆ เขาได้ค้นพบซอมบี้ชั้นยอดระดับสามที่กำลังขายรองเท้าอยู่

เเต่ข่าวร้ายก็คือหลัง, จากการสำรวจห้างสรรพสินค้าสามแห่งติดต่อกัน เขาพบซอมบี้ระดับสามเพียงครั้งเดียว​เท่านั้น

ในที่สุด, เวลาก็ผ่านพ้นจนใกล้จะ 4 ทุ่มแล้ว

หลังจากกินอาหารใกล้ๆ, ซูไป๋ก็นั่งแท็กซี่กลับบ้านทันที

ระบบประเมิน​คะแนนรายวันของวันนี้ยังไม่ได้เริ่ม

ซูไป๋จึงนอนอยู่บนโซฟาเพื่อสรุปผลกำไรของวันนี้

ในแง่ของคะแนนการเอาชีวิตรอด เขาได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอดมาทั้งหมด 395 คะแนน ซึ่งเป็นจำนวนคะแนนการเอาชีวิตรอดที่มากที่สุดที่เท่าที่เขาเคยได้รับมาจนถึงตอนนี้!

ในส่วนของการหาตัวตนพิเศษเพิ่มเติม

อาคารสีขาวหลังน้อยจะถือเป็นลูกค้าประจำ ตราบใดที่เขาเข้าสู่ระยะรัศมี 50 เมตรของอาคารและจากไป…..เขาจะได้รับคะแนนการเอาชีวิต​รอดอย่างสม่ำเสมอที่ 100 คะแนน

สาวสวยคนนั้นจะไม่สามารถเรียกว่าลูกค้าประจำจริงๆ แต่หากเธอทำงานที่อาคารสีขาวหลังน้อยนั้นจริงๆ เวลาทำงานของเธอก็จะอยู่ที่ประมาณบ่ายสองโมง ตราบใดที่เขาอยู่ใกล้อาคารหลังนั้นในเวลานี้…..มันก็มีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะได้รับคะแนนการรอดชีวิต 40 คะแนนจากเธอ

พนักงานขายผู้หญิงในร้านรองเท้าผ้าใบเองก็จะเป็นลูกค้าประจำ เมื่อเทียบกับสองอย่างก่อนหน้านี้…..พนักงาน​คนนี้ตอบโต้ได้ง่ายกว่าแม้คะแนนต่ำเพียง 30 คะแนนเท่านั้น

แล้วก็มีฝูงสุนัขจรจัดที่ค่อนข้างมั่นคง ตราบใดที่สุนัขยังคงอยู่ริมแม่น้ำ โดยพื้นฐานแล้วพวกมันจะสามารถให้คะแนนการเอาชีวิตรอดให้เขาได้หลายสิบคะแนนในทุกวัน

"ไม่สิ"

"ยังมีอีกอย่างหนึ่ง"

ซูไป๋นึกถึงชายร่างใหญ่ที่สวมเสื้อกั๊กสีดำที่เขาพบในช่วงบ่าย เขาจำได้ไม่ชัดเจนว่าเสื้อกั๊กของชายร่างใหญ่มีคำว่า [ยิม]​ สกรีนอยู่...

ใกล้ย่านธุรกิจแบบนี้ร้านฟิตเนสก็คงไม่น่าจะมีเยอะจนเกินไป

ถ้าชายร่างใหญ่คนนั้นเป็นเทรนเนอร์ของยิม เขาก็ควรจะหาเจอถ้ามองหาทีละร้าน

ดังนั้นแล้ว

ตอนนี้เขามีลูกค้าประจำเพิ่มอีก 1 รายแล้ว

เมื่อนึกถึงสิ่งนั้นซูไป๋ก็พลิกตัวพลางหยิบสมุดบันทึกของเขาออกมา เขาเขียนและวาดลงไปบนหน้ากระดาษ……วางแผนเส้นทางที่จะไปเจอตัวตนพิเศษในแต่ละวัน

“ลูกค้ารายแรกคือกลุ่มสุนัขจรจัด ก่อนที่จะไปเยี่ยมกลุ่มสุนัขจรจัด ฉันจะต้องไปที่ร้านสะดวกซื้อและนำอาหารมาให้พวกมัน จากนั้นไปที่ย่านธุรกิจ, เเละผ่านถนนอีกสองสามเส้น เพื่อไปที่อาคารสีขาวนั่น”

“เวลาทำการหลักของอาหารสีขาวหลังน้อยคือช่วงบ่ายและเย็น เพราะงั้นช่วงเช้าคงจะเป็นเวลาปิดทำการ”

“แต่ก่อนหน้านั้น, ต้องมาทดสอบกันก่อนเพื่อดูว่าการเข้าใกล้อาคารสีขาวหลังน้อยในตอนเช้าจะมีผลหรือไม่ ถ้าไม่ได้ผลเราก็จะเปลี่ยนเป็นตอนบ่าย”

"จากนนั้นก็ไปที่ร้านรองเท้ากีฬาเพื่อซื้อรองเท้ากีฬา มองหาเทรนเนอร์ที่ยิม แล้วค่อยไปห้างสรรพสินค้าอื่นๆ เพื่อดูว่าจะหาลูกค้ารายใหม่ได้หรือไม่..."

“ท้ายสุดก็ต้องไปตลาดผักแล้วซื้อผักหรือผลไม้เพื่อนำกลับบ้าน”

"โอ้ะ จริงด้วย"

“ถ้ามีเวลาพอ เปลี่ยนอิฐทองคำบางส่วนเป็นเงินสดและเตรียมเงินล่วงหน้าเพื่อเป็นสมาชิกของอาคารสีขาวนั่นด้วย……ราคาของการพักในคลับส่วนตัวระดับนั้นหนึ่งคืนน่าจะแพงมากใช่ไหม?”

ซูไป๋เขียนรายละเอียดลงในสมุดบันทึกของตัวเอง และเขียนเพิ่มเติมเป็นครั้งคราว

ในไม่ช้า….เวลาเที่ยงคืนก็มาถึง

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รอดมาได้อีกวัน! ประสิทธิภาพการเอาชีวิตรอดของคุณในวันนี้คือ [ยอดเยี่ยม] จากการประเมินการเอาชีวิตรอดของคุณ คุณได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอด 40 คะแนน และคุณได้รับคะแนนคุณสมบัติฟรี 2 คะแนน!]​

[โฮสต์โปรดพยายามเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกอันโหดร้ายต่อไป!]​

คะแนนการเอาชีวิตรอด 40 คะแนน บวกกับคะแนนดั้งเดิมของซูไป๋ 395 คะแนน…..รวมเป็น 435 คะแนนการเอาชีวิตรอด

เเถมคุณสมบัติฟรีอีก 2 คะแนน...

ด้วยสิ่งนี้, การแสดงออกของซูไป๋ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย​ และเขาถามในใจ

"ระบบ จะเกิดอะไรขึ้นหากไม่ถอนคะแนนคุณสมบัติฟรีที่เป็นรางวัลจากระบบประเมิน​คะแนนรายวัน แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าถอนออกและไม่ได้ใช้"

“หากโฮสต์ไม่ใช้ ระบบจะเก็บรักษามันไว้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง”

"เมื่อโฮสต์รับคุณสมบัติฟรีไปยังแผงคุณสมบัติของตัวเอง แม้ว่าโฮสต์จะไม่ได้ใช้คะเเนนคุณสมบัติเหล่านั้น……แต่คะเเนนคุณสมบัติฟรีก็ยังคงเป็นของโฮสต์ และไม่ส่งผลกระทบต่อการประเมิน รวมถึงการตัดสินของระบบด้วย"

ใบหน้าของซูไป๋เต็มไปด้วยความขมขื่น: "หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง... ระดับก็ไม่สามารถถ่วงได้อีกต่อไปเเล้วสินะ?" (อารมณ์​ยังไม่ได้กดเพิ่มเเต่ก็นับนะ)​

………………