บทที่ ​4​: การประเมินการเอาชีวิตรอดระดับยอดเยี่ยม! เเผงลอตเตอรี่และห้างสรรพสินค้า​

บทที่ ​4​: การประเมินการเอาชีวิตรอดระดับยอดเยี่ยม! เเผงลอตเตอรี่และห้างสรรพสินค้า​

ด้วยการห้ามปรามของหยานหยาน…..ความสัมพันธ์ระหว่างซูไป๋ และพ่อของหยานหยานก็คลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว

คุณพ่อหยานเริ่มถามซูไป๋ว่าเขาทำอะไรไปในสัปดาห์นี้ และเขาประสบปัญหาใดๆหรือไม่

สุดท้าย, หลังจากที่เขาเข้าใจทุกอย่างเกี่ยวกับสถานการณ์ของซูไป่ในสัปดาห์นี้แล้ว เขาก็หยุดซักถาม​ (ซักเพราะเป็นห่วง)​

"ไปเล่นที่ห้องหยานหยานสักพักเถอะ….เเล้วฉันจะเรี​ยกเมื่ออาหารพร้อม"

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, ซูไป๋เพิ่งก็ลุกขึ้นและไปที่ห้องของหยานหยาน

เมื่อเข้าห้องมา, เขาไม่ได้เปิดคอมพิวเตอร์ของหยานหยานเพื่อเล่นเกมส์….แต่กำลังคิดอยู่เงียบๆ

พ่อเเม่ของหยานหยาน, รวมถึงหยานหยานด้วยไม่มีความเกี่ยวข้องกับซูไป๋ทางสายเลือด​โดยตรง

แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขา​ใกล้ชิดกันมากกว่าญาติ

พ่อแม่ของซูไป๋มีลูกในวัยชราและเลี้ยงดูซูไป๋แทบไม่ได้เลย(มีตังเเต่ไม่มี​เเรงเลี้ยง)​

จนกระทั่งเขายังเป็นวัยรุ่น….พวกเขาก็มรณะภาพ เหลือไว้เพียงบ้าน เงินฝาก และซูไป๋เพียงลำพัง

พ่อของหยานหยาน, ชื่อเหยียนเหวินชิง….เขาเป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและอดีตลูกศิษย์ของพ่อซูไป๋

เมื่อพ่อแม่ของซูไป๋เสียชีวิตไป…พ่อของหยานหยานก็ดูแลเเทนทุกอย่าง

แผนชีวิตของซูไป๋ โรงเรียนที่เขาเข้าเรียน การประชุมระหว่างครูกับผู้ปกครอง และแม้แต่การกระทบกระทั่ง​และการถูกเรียกว่าพ่อแม่

ทั้งหมดนี้ทำโดยพ่อของหยานหยาน…เเถมนี่เป็นการปฏิบัติที่หยานหยานยังไม่ได้รับด้วยซ้ำ​!

พ่อของหยายหยานเคยต้องการรับเลี้ยงซูไป๋ แต่ซูไป๋ปฏิเสธ​อยู่เสมอ, เขาจึงได้เเต่ยอมแพ้

แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปี ความสัมพันธ์ระหว่างซูไป๋เเละพ่อของหยานหยานก็ไม่ต่างไปจากพ่อลูกเเท้ๆ

การรวมตัวเพื่อทานอาหาร​รายสัปดาห์และการสอบถามข้อมูลเเผนการใช้ชีวิต​รายสัปดาห์กลายเป็นเรื่องปกติ

ด้วยเหตุนี้ ซูไป๋จึงไม่ต่อต้านพ่อของหยานหยาน แม้ว่าเขาจะเป็นคนจริงจังเเละเคร่งเครียด​มากเเค่ใหน​ก็​ตาม

หากมีใครในโลกนี้ที่จริงใจ​กับซูไป๋อย่างแท้จริง ก็คงต้องเป็นพ่อของหยานหยาน, แม่ของหยาน, และหยานหยาน!

ไม่ใช่คนที่เรียกว่าญาติ….เเต่ได้เจอเพียงสองสามครั้งในชีวิตของเขา​!

ด้วยเหตุนี้, ซูไป๋จึงเงียบขรึม​มากในเวลานี้

เพราะตามอนาคตที่ระบบมองเห็น, วันนี้ในสามปีต่อมา….พี่หยานหยานจะกลายเป็นซอมบี้ระดับหนึ่ง

ส่วนพ่อของหยานหยานและแม่ของหยาน ซูไป๋ไม่ได้กระตุ้นให้ระบบเปิดการแจ้งเตือน

นี่หมายความไดเสิ่งเดียวเท่านั้น… นั่นคือในอนาคตที่ระบบเห็น พ่อของหยานหยานและแม่ของหยานเสียชีวิตแล้ว, เเละนั่นเป็นสาเหตุที่พวกเขาไม่ได้กระตุ้นการแจ้งเตือนของระบบ!

“โชคดีที่ระบบทำงานล่วงหน้า” ซูไป๋พึมพำกับตัวเองบนเก้าอี้อีสปอร์ตสีชมพูของหยานหยาน

"เราสามารถฟาร์ม​คะแนน​ได้อย่างปลอดภัยก่อนวันสิ้น​โลก​จะมาถึง”

“เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองต่อไป…และเมื่อวันสิ้นโลกมาถึงอย่างแท้จริง,​ การเปลี่ยนชะตากรรมของครอบครัวหลานหลานก็น่าจะไม่ยากอะไร”

“ฉันพูดถูกใช่ไหมระบบ?”

ระบบ: “…….”

…….

หลังอาหารเย็น, ซูไป๋ก็คุยกับพ่อและแม่ของหยานหยานอยู่พักหนึ่ง

เกือบสามทุ่มกว่าที่ซูไป๋จะได้กลับบ้าน

เมื่อเขามาถึงเขาก็รีบไปนอนบนเตียงเเละทำการเปิดแผงคุณสมบัติของเขา

[ชื่อ]​：ซูไป๋

[ระดับ]: ระดับ 0

[คุณสมบัติ]: ความแข็งแกร่ง 0.8, ความว่องไว 1.1, ร่างกาย 0.9, วิญญาณ 1.3

[ทักษะ]: ยังไม่มี

[อุปกรณ์]: ยังไม่มี

[คะแนนการเอาชีวิตรอด]: 187 คะแนน

……..

คะแนนเอาชีวิตรอดทั้ง 187 คะแนน นี้…..คือสิ่งที่เขาได้รับจากการเดินข้างถนนตลอดช่วงบ่าย

ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ การใช้คะแนนเอาชีวิตรอดเพียงอย่างเดียวคือการจับฉลากในระบบและซื้อของจากห้างสรรพสินค้าหลังจากการจับฉลากสิ้นสุดลง

เนื่องจากวันนี้เป็นวันแรกที่เขาเปิดใช้งานระบบ เขาจึงไม่สามารถปลดล็อคการใช้คะแนนได้จนถึงเที่ยงคืนของคืนนี้

ในช่วงเวลาที่เหลือ ซูไป๋ได้ใช้มันเพื่อสรุปกลไกการตัดสินของระบบ

นอกเหนือจากกลไกการตัดสินหลายประการที่สรุปไว้ในช่วงบ่ายแล้ว, ซูไป๋ยังสรุปกลไกการตัดสินใหม่ได้อีกหลายกลไก

1. ในการตัดสินของระบบ, สิ่งมีชีวิตทั้งหมดจะสามารถแบ่งออกเป็นสี่ประเภท

ซอมบี้, สัตว์ซอมบี้, สัตว์ต่างดาว, ผู้รอดชีวิต,

สามประเภทแรก, ไม่ว่าพวกมันจะเป็นหมวดหมู่ใดก็ตาม….ตราบใดที่ซู่ไป๋พบ, ข้อความแจ้งเตือนของระบบก็จะปรากฏขึ้นทันที​

สำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เขาพบ, ตราบใดที่ไม่มีการกระตุ้นการแจ้งเตือนของระบบ….นั่นก็หมายความ​ว่า​อีดสามปีพวกเขาทั้งหมดได้ตายไปแล้ว!

2. การตัดสินของระบบแบ่งออกเป็นการตัดสินรายบุคคลและการตัดสินฉาก

เช่นเดียวกับหยานหยานและเท็ดดี้, ซูไป๋ที่พบตามลำพังในบางฉากหรือบุคคลพิเศษบางคน จะถูกตัดสินเป็นรายบุคคลโดยระบบ ซึ่งหมายความว่าสามารถรับคะแนนซ้ำได้

เช่นเดียวกับถนน ถนนเชิงพาณิชย์ และตลาดผัก….ทั้งหมดนี้ล้วนอยู่ในการตัดสินฉาก

แม้ว่าซูไป๋จะเข้าไปหลายครั้ง สิ่งที่เขาได้รับจะเป็นคะแนนที่ได้จากการหลบหนีจากที่ฉาก….ไม่ใช่จากซอมบี้ทุกตัวที่อยู่ในฉาก

เว้นแต่จะมีบุคคลพิเศษซ่อนอยู่ในฉากใดฉากหนึ่งอีกที….และซูไป๋ได้เผชิญ​หน้ากับบุคคลพิเศษนี้เป็นการส่วนตัว

3.​ การตัดสินของการทำให้หวาดกลัวและการขับไล่

ความแตกต่างระหว่างการทำให้ซอมบี้หวาดกลัวและการขับไล่ซอมบี้นั้นจะเพิ่มคะเเนนขึ้นเป็นสองเท่า

ตามการคาดเดาของซูไป๋, กุญแจสำคัญในการจะให้ระบบตัดสิน​ว่าเป็นการขับไล่ได้หรือไม่นั้น…..ไม่ได้อยู่ที่ตัวเอง แต่อยู่ที่คู่ต่อสู้

อย่างเช่นหยานหยาน ทั้งสองพบกันที่ลิฟท์​เท่านั้น เเละหลังจากที่หยานหยานจากไป ระบบก็ตัดสินว่าเขาทำให้อีกฝ่ายหวาดกลัว

แต่ในกรณีของสุนัขเท็ดดี้... สุนัขเท็ดดี้ไม่เพียงแต่มีเจตนาที่จะโจมตีเขาเท่านั้น แต่เขายังตอบโต้มันกลับอีกด้วย!​ (ขว้างลม)​

ดังนั้นประเด็นสำคัญในการตัดสินการขับไล่​คือความเป็นอันตราย​และการต่อสู้

เป้าหมายเป็นอันตรายต่อคุณ และคุณต่อสู้กลับ….เมื่อกิจกรรมจบลง คุณจะบรรลุเป้าหมายการขับไล่และได้รับคะเเนนสองเท่า

.……

ขณะที่กำลังคิดอยู่, ซูไป๋ก็หยิบสมุดบันทึกใหม่ออกมาและบันทึกความคิดกับการอนุมานทั้งหมดของเขา

สุนัขเท็ดดี้ สุนัขจรจัด ถนนหลัก ถนนย่านการค้า​ ตลาดสด...สถานที่เหล่านี้ต้องสงสัยว่าจะสามารถ​รับคะแนนซ้ำๆได้, และพวกมันล้วนถูกบันทึกโดยซูไป๋

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว เขาก็เขียนคำว่า [ชื่อหนังสือ: เกมส์​เอาตัวรอดในวันสิ้นโลก - คอลเลกชันการตั้งค่า] บนหน้าปกของสมุดบันทึก

แล้วเขาก็ยัดมันไว้ใต้เตียงอย่างเคร่งขรึม

ซูไป๋ไม่พร้อมที่จะเปิดเผยข่าวว่าวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงในสามปีจนกว่าเขาจะมีความสามารถเพียงพอที่จะปกป้องตัวเอง

ปกติเเล้วจะไม่มีใครมาที่บ้านของเขา

เเต่….แม้ว่าจะมีใครมาเห็นเนื้อหาของบันทึก พวกเขาก็คงจะคิดว่า….เขากำลังเตรียมเขียนนวนิยายหลังวันสิ้นโลกและกำลังรวบรวมเนื้อหา

ด้วยวิธีนี้จะไม่มีใครเข้าใจผิดได้

……..

จากนั้น, เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในที่สุด​ก็ถึงเที่ยง​คืน

เสียงบี๊บของระบบดังขึ้นอย่างตรงเวลาทันที​

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่รอดชีวิต​ในวันเเรกมาได้! ประสิทธิภาพการเอาชีวิตรอดของคุณในวันนี้คือ ระดับ[ยอดเยี่ยม]......ตามการประเมินการเอาชีวิตรอดระดับยอดเยี่ยม​ของคุณ, คุณจะได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอดเพิ่ม 30 คะแนน และคุณได้รับคะแนนคุณสมบัติฟรี 1.5 คะแนน!]​

[ปลดล็อคแผงลอตเตอรี่แล้ว!]​

[ปลดล็อคห้างสรรพสินค้าแล้ว!]​

[โปรดพยายามต่อไปและเอาชีวิตรอดในวันสิ้น​โลกให้ได้​!]​

……………….