บทที่​1: ระบบเดินทางผ่านกาลเวลาและเปิดใช้งานล่วงหน้าสามปี!

บทที่​1: ระบบเดินทางผ่านกาลเวลาและเปิดใช้งานล่วงหน้าสามปี!

"หวี๊~~~~"

"บัซ~~~~"

ขณะที่ครึ่งหลับครึ่งตื่น, ซูไป๋ตบหน้าตัวเองโดยสัญชาตญาณเพราะเขาได้ยินเสียงยุงที่น่ารำคาญ

【ติ๊ง! ]​

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการสังหารสัตว์ร้ายระดับหนึ่ง, ยุงปีศาจแวมไพร์ [ระบบการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก]​ได้เปิดใช้งานแล้ว!]​

[จุดประสงค์ของระบบนี้คือเพื่อช่วยให้โฮสต์อยู่รอดในหายนะที่โหดร้าย​และเติบโตไปสู่การดำรงอยู่ที่ทรงพลังที่สุดในวันสิ้นโลก]​

[แผงคุณสมบัติถูกเปิดใช้งานแล้ว ]​

[เปิดใช้งานระบบกระเป๋า​เป้สะพาย​หลัง​แล้ว ]​

[ภารกิจหลักถูกเปิดใช้งานแล้ว ]​

[บันทึกระบบถูกเปิดใช้งานแล้ว ]​

[……]​

"อะไร?"

“ระบบการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก?”

การตบของเขาทำให้เสียงที่ไม่มีตัวตนปรากฏ​ขึ้น​….เเละสิ่งนี้ทำให้ซูไป๋ตื่นจากอาการครึ่งหลับครึ่งตื่น​อย่างรวดเร็ว

ตอนนี้…เขาตื่นตระหนกเล็กน้อย

ระบบการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกเปิดใช้งานเเบบนี้, มันไม่ได้หมายความว่าวันสิ้นโลกได้เกิดขึ้น​แล้ว​หรือ?

หลับเพียงครั้งเดียวโลกภายนอกถึงกับกลับหัวกลับหางไปเเล้ว?

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ซูไป๋ก็ค่อยๆ ยืนขึ้นและเดินไปที่หน้าต่างพร้อมยกมุมม่านขึ้น

แสงตะวันสาดส่องลงบนใบหน้าของเขา​

เมื่อมองจากหน้าต่างชั้นแปด, เขามองเห็นชายชราและหญิงสาวกำลังคุยกันอยู่ในลานชุมชน เเม่ค้าที่กำลังบรรทุกของด่วนในชุมชน และรถที่เข้าออกชุมชนซึ่งไหลเวียนอยู่ตลอดเวลา

ในความสงบเช่นนี้….แล้วมันจะไปมีสัญญาณของการสิ้นสุดของโลกได้อย่างไร?

“เป็นไปได้ไหมที่ฉันใช้ความรุนแรงมากไปถึงได้มีอาการประสาทหลอนทางหู?”

ซูไป๋รู้สึกโล่งใจ แต่เขาก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เอ่ยขึ้น​อย่างงงๆ: "แผงคุณสมบัติ?"

ช่วงเวลาถัดมา

แผงคุณสมบัติโปร่งแสงที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นได้ก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆในขอบเขตการมองเห็นของซูไป๋

[ชื่อ]​：ซูไป๋

[ระดับ]: ระดับ 0

[คุณสมบัติ]: ความแข็งแกร่ง 0.8, ความว่องไว 1.1, ร่างกาย 0.9, วิญญาณ 1.3

[ทักษะ]: ยังไม่มี

[อุปกรณ์]: ยังไม่มี

[คะแนนการเอาชีวิตรอด]: 0 คะแนน

(หมายเหตุ​ : คุณสมบัติค่า​สถานะ​โดยเฉลี่ยของผู้ชายที่มีสุขภาพดีในบลูสตาร์ คือ 1 คะแนน)

“มันเป็นอาการประสาทหลอนทางหูหรอกหรือ?”

หลังจากมองดูแผงคุณสมบัติที่ปรากฏในขอบเขตการมองเห็นของเขา….ดวงตาของซูไป๋ก็หันมาดูยุงบนฝ่ามือของเขา

ยุงสีดำตัวหนึ่งยังแบนและติดอยู่บนฝ่ามือของเขา เเถมยังมีเลือดไหลซึมอยู่รอบๆยุงเล็กน้อย

ถ้าเขาเดาถูก...ยุงตัวนี้ที่ถูกตบจนลดขนาดเหลือสองมิติคือ [ยุงปีศาจเเวมไพร์, ​สัตว์ร้ายระดับหนึ่ง] ที่ผูกมัดเขาเข้ากับระบบการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก!

"แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่ได้ผูกมัดกับระบบ แต่ก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างผิดปกติอยู่เล็กน้อย​"

ซูไป๋พึมพำ​อย่างเงียบๆ ปิดแผงคุณสมบัติของเขาและเปิดฟังก์ชั่นอื่นๆของระบบออกมาดูทีละรายการ

“เปิดกระเป๋าเป้สะพายหลัง”

ปรากฎ​มีตารางสิบแถวปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของเขา

แต่ละตารางสามารถจัดเก็บได้หนึ่งรายการ ไม่มีการจำกัดขนาด แต่ต้องเป็นของที่เขาถือได้

“เปิดภารกิจหลัก”

ภารกิจหลักที่เปิดใช้งานพร้อมกับการเชื่อมโยงระบบปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของเขา

ภารกิจหลักที่หนึ่ง: การเอาชีวิตรอดในวันสิ้น​โลก​

คำอธิบายภารกิจ: หมอกดำลอยอยู่ในอากาศและมันคือสัญญา​สัญญาณ​การสิ้นสุดของโลกกำลังมา ในยุคแห่งความโหดร้ายและโกลาหลนี้ คุณต้องพึ่งพาความพยายามของตัวคุณเองเพื่อความอยู่รอด ในระหว่างกระบวนการนี้, พฤติกรรมใดๆที่คุณทำซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการเอาชีวิตรอดจะทำให้คุณได้รับ[คะแนนการเอาชีวิตรอด]….คะแนนการเอาชีวิตรอดที่มากเพียงพอคือการรับประกันว่าคุณจะแข็งแกร่งขึ้น

เป้าหมายภารกิจ: เข้าถึงระดับสาม

หมายเหตุ: มาตรฐานระดับที่สาม: คุณสมบัติค่า​สถานะ​อย่างน้อยหนึ่งรายการมีค่าเกิน 10 คะแนน และมีพรสวรรค์​หรือทักษะพิเศษระดับที่สามอย่างน้อยหนึ่งรายการจะเชี่ยวชาญ

“เปิดบันทึกของระบบ”

เมื่อเวลา 12.00 น. ของวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2025 หมอกดำปกคลุมไปทั่วอากาศ วันสิ้นโลกได้มาถึง และอารยธรรมมนุษย์แห่งบลูสตาร์ก็ได้ถูกทำลายลง

เมื่อเวลา 14:17 น. ของวันที่ 15 กรกฎาคม 2027…..มนุษย์ซูไป๋ได้สังหารสัตว์ร้ายระดับ​หนึ่ง​ ซึ่งได้แก่ ยุงปีศาจเเวมไพร์, ​ เปิดใช้งานระบบการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกและเริ่มการเดินทางเพื่อเอาชีวิตรอดในหายนะอันโหดร้าย

……….

สายตาของซูไป๋กวาดไปที่กระเป๋าเป้สะพายหลังของระบบและภารกิจ​หลักตามลำดับ และในที่สุดความสนใจของเขาก็หยุดอยู่ที่บันทึกของระบบ

"บันทึกของระบบแสดงให้เห็น​ว่าฉันเปิดใช้งานระบบเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2027"

ซูไป๋เหลือบมองเวลาที่แสดงบนโทรศัพท์ของเขาโดยไม่รู้ตัว:

15 กรกฎาคม 2024, 14:19 น.

“กล่าวอีกนัยหนึ่ง เวลาที่แสดงบนระบบแตกต่างจากเวลาในโลกแห่งความเป็นจริงถึงสามปี?”

“วันนี้….ในอีกหนึ่งปีให้หลัง จะเป็นวันที่วันสิ้นโลกมาถึง”

“วันนี้ในอีกสามปีจะเป็นวันที่ฉันเปิดใช้งานระบบ”

“เเบบนี้หมายความ​ว่า….ระบบเปิดใช้งานเร็วกว่ากำหนดสามปี?”

ณ ขณะนี้​ หัวใจของซูไป๋รู้​สึกซับซ้อนเป็นพิเศษ

ข่าวร้ายคือวันสิ้นโลกจะเกิดขึ้น​จริงๆ ในอีกหนึ่งปีนับจากนี้

ข่าวดีก็คือเขาได้ผูกมัดระบบล่วงหน้าและรู้เรื่องวันสิ้นโลกล่วงหน้าสามปีปี…..ดังนั้น​เขามีเวลาเพียงพอสำหรับ​การเตรียมการมากมาย

อย่างน้อยมันก็จะไม่เหมือนกับที่บันทึก​ของระบบบอก…..เมื่อวันสิ้นสุดของโลกปรากฏ​ขึ้น, เขายังคงเป็นคนธรรมดาที่น่าสังเวชอยู่​เลย

“วันสิ้นโลกกำลังมาถึง...” ซู่ไป๋พึมพำ​อย่างเงียบๆ

"สิ่งแรกที่ฉันต้องทำคือต้องพยายาม​ได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอดให้ได้มากที่สุด​”

“คะแนนการเอาชีวิตรอดสามารถดึงได้ในระบบและสามารถซื้อได้ในห้างสรรพสินค้าคะแนน, นี่คือการรับประกันสำหรับฉันที่จะสามารถ​แข็งแกร่งขึ้นและเป็นความต้องการหลักของระบบด้วย”

“อย่างที่สอง...คือการหาที่พักพิงที่ปลอดภัยและตุนเสบียงที่จำเป็นเพื่อความอยู่รอดในหายนะ”

“ยังมีเวลาอีกมาก ดังนั้นเรามาทิ้งส่วนหลังไว้ก่อนดีกว่า”

“เป้าหมายหลักของฉันตอนนี้คือการได้รับคะแนนการเอาชีวิตรอด”

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว ซูไป๋ก็แต่งตัวแล้วเดินออกไปข้างนอก

เปิดประตูรักษาความปลอดภัยเเละลงลิฟต์​

ก่อนที่ซูไป๋จะไปถึงชั้นล่าง เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นทันที!

[คำเตือน: คุณกำลังจะพบกับซอมบี้หญิงระดับหนึ่งที่บันได, ด้วยความแข็งแกร่งของโฮสต์ในปัจจุบัน คุณ​ไม่สามารถ​เผชิญหน้า​กับซอมบี้หญิงระดับหนึ่งได้เลย….โปรดหลบหนีจากอันตรายโดยเร็วที่สุด! ]​

ราวกับเป็นการแสดงความจริงจังของคำเตือนนี้

นอกเหนือจากเสียงที่ดังก้องอยู่ในหัวของซูไป๋แล้ว ข้อความที่มีเนื้อหาเดียวกันก็ปรากฏที่ขอบนิมิตของซูไป๋ด้วยและข้อความแจ้งเตือนนี้ยังเป็นสีแดงเลือดอีกด้วย​!

ประตูลิฟต์เปิดออก

เมื่อมองไปที่พี่สาวใจดีข้างบ้าน (ไม่ใช่นางเอก แต่เป็นญาติ) ที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขา จากนั้นเมื่อเห็นชื่อ [ซอมบี้หญิงระดับหนึ่ง] ของระบบ

เครื่องหมายคำถามก็ปรากฏขึ้นช้าๆ เหนือหัวของซูไป๋ ((-__-)?????)​

ระบบนี้…..เหมือนมันจะไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่นะ?

………….