บทที่ 200 - เพื่อนซี้ที่น่ากลัวและปรากฏการณ์ตงกงฟีเวอร์

บทที่ 200 - เพื่อนซี้ที่น่ากลัวและปรากฏการณ์ตงกงฟีเวอร์

ในขณะที่เว่ยหยางกำลังวุ่นอยู่กับการซ้อมรายการตรุษจีน ละครเรื่องตงกงก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

หลังจากผ่านพ้นจุดพีคครั้งใหญ่ที่พระนางกระโดดลงไปในแม่น้ำหวังชวนพร้อมกันเพื่อลืมเลือนความแค้นเรื่องการล้างเผ่าพันธุ์ เนื้อเรื่องก็ได้ก้าวเข้าสู่การปูพื้นฐานรอบใหม่

เนื่องจากฤทธิ์ของน้ำพุแห่งความลืมทำให้ทั้งคู่ต่างสูญเสียความทรงจำที่มีต่อกัน นางเอกจึงถูกบังคับให้เดินทางไปยังราชวงศ์หลีเพื่อแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์และกลายเป็นพระชายารัชทายาทตามสัญญา ส่วนพระเอกเองก็เริ่มก้าวเข้าสู่เส้นทางการแย่งชิงบัลลังก์อย่างเป็นทางการ

ด้วยเหตุนี้ ละครตงกงจึงเริ่มเล่าเรื่องแบบสองเส้นขนาน เส้นหนึ่งคือความสัมพันธ์ระหว่างพระนางที่เริ่มต้นกันใหม่ ส่วนอีกเส้นคือการชิงอำนาจในราชสำนักของพระเอก

ทั้งสองเส้นเรื่องนี้แม้จะแยกจากกันแต่ก็มีเหตุการณ์ที่ทับซ้อนและเชื่อมโยงกันอยู่เสมอ ส่งผลให้เกิดการกระตุ้นและบททดสอบระหว่างพระนางอยู่ตลอดเวลา

ในส่วนของเส้นความรัก พระนางได้กลับมาพบกันอีกครั้งในรูปแบบของคู่กัดที่น่ารัก

พระชายารัชทายาทผู้ร่าเริงสดใส ปะทะ องค์ชายห้าผู้สุขุมและเจ้าแผนการ

เหตุการณ์ต่างๆ ของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างสนุกสนานและแสนหวาน ทว่าภายใต้ความหวานเหล่านั้นกลับซ่อนความขมขื่นเอาไว้ เพราะผู้ชมต่างรู้ดีว่าในอนาคตทั้งคู่จะต้องฟื้นคืนความทรงจำ ดังนั้นยิ่งตอนนี้หวานเท่าไหร่ ในภายหลังด้ามดาบแห่งความเศร้าก็จะยิ่งปักลึกขึ้นเท่านั้น

ผู้ชมจึงตกอยู่ในสภาวะที่น่าอึดอัดใจ ทั้งอยากเห็นฉากฟื้นความทรงจำที่น่าตื่นเต้น แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่กล้าเห็นภาพที่ทั้งคู่ต้องหันดาบเข้าหากันเพราะความแค้นในอดีต ช่างเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนจริงๆ

ในขณะเดียวกัน เส้นเรื่องการชิงอำนาจก็น่าสนใจไม่แพ้กัน

พระเอกที่ดูสุขุมเกินวัยเริ่มวางแผนการอย่างรัดกุม เขาวิ่งเต้นอยู่ท่ามกลางศัตรู แสร้งทำตัวเป็นหมูเพื่อเคี้ยวเสือ ใช้ประโยชน์จากขั้วอำนาจต่างๆ เพื่อกำจัดองค์ชายที่เป็นคู่แข่ง เบื้องหน้าเขาคือสุภาพบุรุษผู้สง่างาม แต่เบื้องหลังกลับอำมหิตและเจ้าเล่ห์ ยอมทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมายของตัวเอง

ตัวละครนี้ทำให้ผู้ชมอดไม่ได้ที่จะทั้งรักทั้งเกลียด ความรู้สึกที่มีต่อนั้นช่างซับซ้อนเหลือเกิน

ในมุมหนึ่ง ผู้ชมรู้สึกว่าวิธีการของพระเอกนั้นช่างชั่วร้ายและหลอกลวง เขาใช้คำพูดอย่างหนึ่งแต่ลงมือทำอีกอย่างหนึ่ง ชอบปั่นหัวและหลอกใช้คนรอบข้างไปทั่ว

ไม่ใช่แค่หลอกใช้นางเอก ตัวประกอบหญิง พี่น้อง หรือแม้แต่ฮ่องเต้ผู้เป็นพ่อและฮองเฮาแม่บุญธรรมเท่านั้น แม้แต่สิ่งที่เขาเคยประกาศก้องว่าจะ แก้แค้นให้แม่ ในตอนหลังก็เริ่มมีหลักฐานว่านั่นอาจเป็นเพียงข้ออ้างที่เขาใช้เพื่อดึงกลุ่มอำนาจฝั่งแม่มาเป็นพวกเท่านั้น

ในเวอร์ชันดั้งเดิมของตงกงมีจุดที่คนบ่นเยอะมาก นั่นคือพระเอกไม่เคยเห็นหน้าแม่แท้ๆ เลยสักครั้ง แต่พอได้ยินคนบอกว่าฮองเฮาแม่บุญธรรมเป็นคนฆ่าแม่ เขากลับไม่ลังเลในบุญคุณที่เลี้ยงดูมาเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเลือกหักหลังและสาบานว่าจะแก้แค้นทันที

เว่ยหยางจึงได้ทำการปรับเปลี่ยนตรงนี้เล็กน้อย โดยให้พระเอกไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งกับแม่ที่เขาไม่เคยเห็นหน้าขนาดนั้น

เขาจะแก้แค้นให้แม่แน่นอน แต่นั่นเป็นเพราะการคำนวณจากความเป็นจริงมากกว่า

ฮองเฮาและตระกูลเกาต้องพินาศ ไม่ใช่เพียงเพราะการแก้แค้นให้แม่ที่เขาไม่รู้จักหน้าค่าตา แต่เป็นเพราะคนเหล่านี้ขวางทางขึ้นสู่อำนาจของเขาต่างหาก

การตั้งค่าตัวละครแบบนี้ ในบางครั้งเขายังดูร้ายกาจยิ่งกว่าตัวร้ายเสียอีก จนทำให้ผู้ชมถึงกับต้องอ้าปากค้างด้วยความตะลึง

แต่อีกมุมหนึ่ง ผู้ชมจำนวนมากกลับรู้สึกว่าคาแรคเตอร์ของพระเอกแบบนี้น่าหลงใหลมาก เขาทั้งเย็นชา ฉลาดหลักแหลม และมีจิตใจที่มั่นคงเด็ดเดี่ยว เขายอมสละได้ทุกอย่างเพื่ออำนาจและความทะเยอทะยาน

ยิ่งไปกว่านั้น เป้าหมายของพระเอกไม่ใช่เพียงเพื่อความทะเยอทะยานส่วนตัวเท่านั้น แต่เขายังมีอุดมการณ์ทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่และเพื่อบ้านเมือง เขาต้องการขจัดปัญหาเรื้อรังที่หมักหมม ปราบปรามความวุ่นวายตามชายแดน เพื่อให้คนทั่วหล้าได้อยู่อย่างสงบสุขและไม่ต้องทนหิวโหยอีกต่อไป

ความขัดแย้งแบบ ความชั่วร้ายที่ยิ่งใหญ่เพื่อความรักที่ยิ่งใหญ่ ทำให้ตัวละครนี้มีเสน่ห์ล้นเหลือ

ถึงขั้นที่มีผู้ชมจำนวนมากหันมาสนับสนุนพระเอกและตั้งกลุ่มที่เรียกว่า พวกบ้าอำนาจ ขึ้นมา

พวกเขาเห็นว่าพระเอกไม่ควรไปมัวแต่รักๆ ใคร่ๆ กับนางเอกให้เสียเวลา ควรจะเด็ดขาดกว่านี้ด้วยการกำจัดนางเอกทิ้งไปซะ แล้วมุ่งหน้าสร้างอาณาจักรอย่างเดียวพอ

เป็นฮ่องเต้สายลุยทั้งที จะมามัวทำตัวเป็นคนคลั่งรักอยู่ทำไม ฆ่าเมียสังเวยสวรรค์แล้วเปิดฮาเร็มรับสนมสามพันคนไปเลย นอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าในแต่ละวันยังจะดีกว่า

เว่ยหยางรู้สึกว่าคำพูดของคนพวกนี้ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง แต่สิ่งที่เขาถ่ายทำคือละครไอดอล องค์ประกอบเรื่องการชิงอำนาจอาจจะเยอะได้แต่ห้ามมาข่มเนื้อหาหลักที่เป็นความรัก

มิฉะนั้นเขาจะสร้างตงกงไปทำไม สู้ไปดัดแปลงเรื่อง ยุคสมัยของยงเจิ้ง ไม่ดีกว่าเหรอ ...

...

ช่วงปลายเดือนมกราคม ตงกงออกอากาศไปได้ครึ่งทางแล้ว เรตติ้งพุ่งทะลุ 3 และครองอันดับหนึ่งในช่วงเวลาเดียวกันติดต่อกันสิบสี่วันซ้อน

ในเว็บไซต์โซหูวิดีโอ ยอดการเข้าชมตงกงพุ่งเข้าใกล้หลัก 100 ล้านครั้ง และติดอันดับท็อปทรีในตารางความร้อนแรงของหมวดภาพยนตร์และละครอย่างเหนียวแน่น โดยส่วนใหญ่มักจะรั้งอันดับหนึ่งไว้ได้เสมอ

นอกจากข้อมูลตัวเลขที่ดูแห้งแล้งเหล่านี้ ละครเรื่องนี้ยังสร้างแรงกระเพื่อมและการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางทั้งในโลกออนไลน์และออฟไลน์

ในการโต้เถียงครั้งหนึ่งเกี่ยวกับตัวละครหลี่เฉิงอิ่น ถึงขั้นทำให้เกิดสงครามน้ำลายครั้งใหญ่ในเว็บบอร์ดเทียนหยาว ผู้ชมต่างแบ่งฝ่ายกันและโพสต์กระทู้โต้เถียงกันอย่างดุเดือด

หมวดหมู่ย่อยหมวดหนึ่งในเทียนหยาวถูกแฟนละครตงกงยึดพื้นที่ไปกว่า 70% ของกระทู้ทั้งหมด จนทำให้แอดมินหมวดนั้นแทบจะอยากลาออก

ส่วนในชีวิตจริง คำศัพท์อย่าง ตงกง หลี่เฉิงอิ่น ฉวีเสี่ยวเฟิง คู่รักหวังชวน และคำที่เกี่ยวข้องอื่นๆ ได้กลายเป็นคำที่โด่งดังไปทั่วประเทศ

โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่น ถ้าคุณไม่เคยดูตงกง นั่นหมายความว่าคุณเป็นคนตกยุคไปแล้ว

ถึงขั้นที่มีคนในเวยป๋อออกมาแฉว่า โรงเรียนกวดวิชาแห่งหนึ่งในช่วงปิดเทอมฤดูหนาวปีนี้มีนักเรียนมาเรียนเยอะขึ้นมาก แต่ไม่ใช่เพราะเด็กขยันหรอกนะ แต่เป็นเพราะเด็กๆ อยากจะมารวมตัวกันเพื่อคุยเรื่องตงกงและจิ้นคู่พระนางด้วยกันต่างหาก

คำกล่าวนี้อาจจะดูเกินจริงไปบ้างแต่ก็ยืนยันถึงความร้อนแรงของตงกงได้ในระดับหนึ่ง

ตามสถิติคร่าวๆ ตั้งแต่ตงกงออกอากาศมาประมาณครึ่งเดือน ในพื้นที่คิวคิวสเปซได้ปรากฏรูปโปรไฟล์ ของตกแต่ง และรูปถ่ายของพระนางหลี่เฉิงอิ่นและฉวีเสี่ยวเฟิงจำนวนมหาศาล ซึ่งผู้ใช้งานส่วนใหญ่คือนักเรียนมัธยม

สิ่งนี้ทำให้บริษัทเทนเซนต์ต้องติดต่อมาขอซื้อลิขสิทธิ์ที่เกี่ยวข้องจากบลูเวล มีเดีย จนทำให้เว่ยหยางได้รับเงินค่าลิขสิทธิ์สินค้าลิขสิทธิ์ไปอีกก้อนหนึ่ง

นอกจากนี้ สิ่งที่ทำให้เว่ยหยางได้รับเงินจากสินค้าลิขสิทธิ์เพิ่มเติมคือของที่ระลึกต่างๆ ที่เหล่าพ่อค้าแม่ค้าผลิตขึ้นมา

ไม่ว่าจะเป็นแก้วน้ำ พวงกุญแจ หมอนอิง เสื้อผ้า การ์ดสะสม หมอนอิงลายตัวการ์ตูนคิวบิก หรือแม้แต่ชุดเสื้อผ้า อาวุธ และเครื่องประดับแบบเดียวกับที่พระนางใส่ในเรื่อง

สินค้าเหล่านี้มีทั้งที่บลูเวล มีเดียร่วมมือกับพ่อค้าแม่ค้าโดยตรง และมีทั้งที่เรียกเก็บค่าลิขสิทธิ์เพื่อให้พวกเขานำไปผลิตเอง

หากพูดกันตามตรง ราคาค่าลิขสิทธิ์พวกนี้ไม่ได้สูงนักและรายได้ก็มีจำกัด แต่การสะสมทีละเล็กทีละน้อยย่อมดีกว่าการปล่อยให้เงินเหล่านี้ไหลไปเข้ากระเป๋าพวกสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ฝ่ายเดียว

ในขณะเดียวกัน สถานที่ถ่ายทำในตุนหวงและทุ่งหญ้าป้าซางที่ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างสวยงามในเรื่องตงกง ก็ได้รับความนิยมพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย

นอกจากเนื้อเรื่องและนักแสดงที่อยู่ในระดับมาตรฐานแล้ว จุดเด่นอีกอย่างของตงกงคือฉากภายนอกที่ถ่ายทำออกมาได้สวยงามและวิจิตรบรรจงมากจนทำให้คนดูอยากจะตามไปเที่ยว

ประกอบกับช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูหนาวพอดี หลายคนจึงมีเวลาว่างและพากันพาครอบครัวไปถ่ายรูปตามรอยละครที่สถานที่เหล่านั้น แหล่งท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องถึงขั้นจัดกิจกรรมพิเศษที่อิงมาจากเนื้อเรื่องตงกงเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสประสบการณ์จริง

เช่น การสวมชุดสีแดงขี่ม้า การสู้กับราชาหมาป่าขาว การจับ หิ่งห้อย ที่ต้นไม้โบราณพร้อมฉากจูบสาบานรัก หรือแม้แต่ฉาก กระโดด แม่น้ำหวังชวน เป็นต้น

บอสเว่ยเห็นแบบนี้แล้วยังแอบลังเลเลยว่า เขาควรจะไปเรียกเก็บค่าลิขสิทธิ์จากสถานที่ท่องเที่ยวพวกนี้ด้วยดีไหมนะ ...

แม้ว่าจะยังห่างไกลจากความสำเร็จระดับที่สร้าง ผลกระทบทางเศรษฐกิจ ได้โดยตรงแบบเรื่อง จากดวงดาวถึงคุณ แต่สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดก็พิสูจน์ได้ถึงอิทธิพลทางสังคมและความร้อนแรงของตงกงในปัจจุบัน

แม้ว่าเดือนมกราคมจะยังเหลือเวลาอีกเกือบสิบวัน แต่แชมป์ละครรับปีใหม่อันดับหนึ่งในปีนี้ก็ไม่มีอะไรต้องสงสัยอีกต่อไป

ด้วยเหตุนี้ ลิขสิทธิ์การฉายรอบที่สองของตงกงจึงถูกสถานีโทรทัศน์หลายแห่งรุมแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่ผู้ซื้อลิขสิทธิ์จากต่างประเทศก็เริ่มหันมาสนใจตงกงและกำลังติดต่อกับบลูเวล มีเดียเพื่อนำไปฉายในประเทศของตัวเองเช่นกัน

...

"นาจา ยิ้มหน่อยจ้ะ ใช่แล้ว มองกล้องนะ สวยมาก ... "

ในห้องสตูดิโอ นาจากำลังโพสท่าต่างๆ อยู่หน้าฉากหลัง ช่างภาพคอยกดชัตเตอร์และสั่งงานเป็นระยะ ส่วนหลิวซิงอวี่ผู้จัดการส่วนตัวก็ยืนมองอยู่ข้างๆ ด้วยรอยยิ้มที่สดใส

หลังจากตงกงโด่งดังเป็นพลุแตก ชื่อเสียงและความนิยมของนาจาก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล มีงานติดต่อเข้ามาจนรับมือแทบไม่ไหว แม้แต่เร่อปาเองก็เริ่มมีชื่อเสียงและได้รับงานอีเวนต์และโฆษณามาสองสามชิ้นแล้ว

เมื่อศิลปินในความดูแลมีชื่อเสียงและทำเงินได้มหาศาล หลิวซิงอวี่ที่เป็นผู้จัดการย่อมต้องมีความสุขเป็นธรรมดา

เพราะเงินโบนัสและผลงานของเธอผูกติดอยู่กับความสำเร็จของศิลปิน ยิ่งศิลปินดังและรายได้เยอะเท่าไหร่ สถานะของผู้จัดการอย่างเธอก็จะยิ่งสูงขึ้นและทำกำไรได้มากขึ้นตามไปด้วย

เมื่อนาจาถ่ายรูปเซตนี้เสร็จและได้เวลาพักชั่วคราว หลิวซิงอวี่ก็เดินเข้าไปคลุมเสื้อขนเป็ดให้เธอด้วยตัวเอง

แม้ในสตูดิโอจะไม่ถึงกับหนาวจัดแต่ก็ไม่ได้อบอุ่นนัก และศิลปินที่เป็นเหมือนสมบัติล้ำค่าคนนี้ยังมีงานรออยู่อีกหลายที่ เธอจะปล่อยให้เป็นหวัดไม่ได้เด็ดขาด

นาจาซุกตัวในเสื้อขนเป็ด ผู้ช่วยคนใหม่ที่เพิ่งได้รับมาก็ยื่นแก้วน้ำตามมาให้ เธอจิบน้ำอุ่นที่อุณหภูมิกำลังพอดีแล้วหรี่ตาลงอย่างมีความสุข

ผู้ช่วยคนนี้มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่ได้รับ ส่วนเร่อปายังไม่ได้คิวเลย

นอกจากจะมีผู้ช่วยแล้ว ตอนนี้บริษัทกำลังเลือกคนขับรถและบอดี้การ์ดที่เหมาะสมให้เธออยู่ด้วย ทันทีที่คนขับรถพร้อม เธอก็จะได้รับรถประจำตำแหน่งหนึ่งคัน และตามคำบอกเล่าของหลิวซิงอวี่ ในอนาคตอาจจะมีการจัดหาช่างแต่งหน้าส่วนตัวให้เธอเพิ่มอีกหนึ่งคน

สวัสดิการระดับนี้ในบลูเวล มีเดีย นอกจากตัวเว่ยหยางที่เป็นทั้งบอสและตัวชูโรงแล้ว แม้แต่เจ้าจี้ที่ดังที่สุดก็มีเพียงผู้ช่วยและคนขับรถพร้อมรถส่วนตัวเพียงชุดเดียวเท่านั้น

ส่วนเสี่ยวจ้าวและหลี่เจียหางมีเพียงผู้ช่วยส่วนตัว แม้จะมีรถรับส่งแต่ทั้งคนขับและรถไม่ใช่ของส่วนตัว

หลินเกิงซินที่โด่งดังมาจากเรื่อง สวัสดีวันวาน เดิมทีก็ควรจะได้รับรถและคนขับส่วนตัวเหมือนกัน

แต่พอนาจาแจ้งเกิดด้วยกระแสที่ร้อนแรงกว่าและมีงานติดต่อเข้ามาไม่ขาดสาย หลังจากผ่านการปรึกษาหารือและขอความยินยอมจากหลินเกิงซินแล้ว ทางบริษัทจึงเลือกที่จะส่งคนขับและรถที่ฝึกฝนมาพร้อมแล้วไปให้ทางนาจาก่อนเป็นอันดับแรก

สาเหตุที่นาจาได้รับสวัสดิการดีขนาดนี้ก็เพราะเหตุผลง่ายๆ คือตอนนี้เธอดังถล่มทลายจริงๆ

ยอดผู้ติดตามเวยป๋อพุ่งทะลุ 3 ล้านคนไปแล้ว ในช่วงครึ่งเดือนมานี้พื้นที่สื่อและหน้าหนึ่งแทบไม่เคยขาดชื่อเธอ จนดูเหมือนจะเป็นซุปเปอร์สตาร์ดาวรุ่งคนใหม่ บลูเวล มีเดียจึงย่อมต้องจัดให้เธออยู่ในรายชื่อการปั้นเป็นพิเศษ

เมื่อพิจารณาถึงงานที่ถาโถมเข้ามาหลังจากนี้ การจัดสรรอุปกรณ์และทีมงานที่ครบครันย่อมช่วยให้นาจาทำงานได้ดีขึ้นและสร้างผลกำไรให้บริษัทได้มากขึ้น

ทว่าตัวนาจาเองยังไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องเหล่านี้มากนัก เพราะระยะเวลาที่เธอโด่งดังมันสั้นเกินไปจนเธอยังปรับตัวไม่ทัน ความคิดในหัวของเธอยังคงวนเวียนอยู่กับการชิงดีชิงเด่นและวัดระดับความสำคัญกับเร่อปาเพื่อนรักอยู่เลย

"พี่ซิงอวี่คะ ที่พี่เคยบอกว่าบริษัทจะเปลี่ยนบ้านพักให้หนูนี่เรื่องจริงไหมคะ"

"ใช่จ้ะ อพาร์ตเมนต์เดิมมันเล็กไปหน่อยแถมทำเลยังไกลด้วย ผู้อำนวยการเหลยตั้งใจจะเปลี่ยนที่พักใหม่ให้จ้ะ ตอนนี้กำลังหาที่ที่เหมาะสมอยู่ คาดว่าน่าจะย้ายได้ช่วงหลังตรุษจีน"

"แล้วเร่อปาล่ะคะ"

หลิวซิงอวี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "ผู้อำนวยการเหลยไม่ได้พูดถึงนะ พี่ก็ไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนให้ด้วยหรือเปล่า"

"แบบนั้นไม่ได้นะคะ หนูอยู่คนเดียวมันเหงาจะตาย หนูอยากอยู่เป็นเพื่อนบ้านกับเร่อปาจะได้คอยดูแลกัน ถ้าไม่ได้จริงๆ ให้เรามาอยู่ด้วยกันก็ได้ค่ะ พี่ซิงอวี่ช่วยไปขอความเห็นใจจากผู้อำนวยการเหลยให้หนูหน่อยนะ"

"พี่จะลองดูนะ"

หลิวซิงอวี่ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ด้วยกระแสของนาจาในตอนนี้ เธอเชื่อว่าเหลยชุนจะไม่ปฏิเสธแน่นอน

และก็เป็นไปตามคาด เหลยชุนตอบตกลงตามคำขอของนาจาอย่างง่ายดาย จะอยู่เป็นเพื่อนบ้านกันหรือจะย้ายไปอยู่บ้านหลังใหญ่ด้วยกันก็ได้ทั้งนั้น

นาจาดีใจมาก เธอรีบโทรศัพท์ไปหาเร่อปาเพื่อแบ่งปันข่าวดีนี้ทันที

" ... เรามาอยู่ด้วยกันนะ เวลาฉันต้องไปออกงานจะได้มีคนอยู่บ้านด้วย เธอจะได้ช่วยดูแลกันได้ไง ... เธอชอบบ้านแบบไหนบอกฉันได้นะ ฉันจะไปบอกผู้อำนวยการเหลยให้ ... ช่วงตรุษจีนฉันอาจจะไม่ได้กลับบ้านนะ พี่ซิงอวี่บอกว่าต้องไปถ่ายโฆษณาที่ปักกิ่ง เดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถของฉันมาช่วยเธอย้ายบ้านเอง ... "

ที่ปลายสายอีกด้านหนึ่ง เร่อปากำโทรศัพท์ไว้แน่นจนมือสั่น หน้าอกสะท้อนขึ้นลงด้วยความโกรธ ความรู้สึกที่สะสมมาหลายวันนี้ระเบิดออกมาจนหมดสิ้น

กู่ลี่นาจา นี่เธอเป็นคนบีบให้ฉันต้องทำแบบนี้เองนะ!

[จบแล้ว]