บทที่ 70 - ประสิทธิภาพเพิ่มเป็นเท่าตัว

บทที่ 70 - ประสิทธิภาพเพิ่มเป็นเท่าตัว

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

สวีชุนเหนียงยิ้มบางๆ เก็บพู่กันและหมึก แล้วเริ่มร่ายวิชาพันธนาการวารี

วิชาพันธนาการวารีที่มีพลังเจ็ดส่วนถูกร่ายออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ จากนั้นก็ถูกผนึกลงในอักขระยันต์ ทุกขั้นตอนลื่นไหลต่อเนื่อง ไม่มีพลังปราณรั่วไหลแม้แต่น้อย

เมื่อพลังปราณเฮือกสุดท้ายถูกผนึกลงไป ยันต์พันธนาการวารีแผ่นใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้น

หยิบกระดาษยันต์แผ่นใหม่มา สวีชุนเหนียงเริ่มวาดต่อ

เพียงแต่ครั้งนี้ไม่โชคดีขนาดนั้น อักขระกำลังจะวาดเสร็จ หมึกบนพู่กันดันหมดเสียก่อน

สวีชุนเหนียงได้แต่มองตาปริบๆ ดูยันต์แผ่นนี้กลายเป็นของเสีย

นางส่ายหน้า ขยำกระดาษยันต์ที่เสียแล้วทิ้งไป หยิบแผ่นใหม่ออกมา...

หลังจากวาดไปสิบครั้ง ใช้หมึกหมดไปหนึ่งส่วน สวีชุนเหนียงได้ยันต์พันธนาการวารีมาสามแผ่น

อัตราความสำเร็จสามส่วนเต็มๆ!

อย่าดูถูกอัตราความสำเร็จสามส่วนนี้เชียว นี่ถือว่าแตะเกณฑ์ขั้นต่ำของนักสร้างยันต์แล้ว โดยทั่วไปถ้ามีอัตราความสำเร็จระดับนี้ ก็พอจะคืนทุนได้แล้ว

สวีชุนเหนียงในฐานะมือใหม่ที่เพิ่งเริ่มวาดยันต์อย่างเป็นทางการได้แค่สิบวัน สามารถทำผลงานได้ขนาดนี้ ถือว่ายอดเยี่ยมมาก

นี่เป็นอานิสงส์จากการควบคุมพลังปราณของนาง ไม่อย่างนั้นไม่มีทางมีอัตราความสำเร็จสูงขนาดนี้แน่

สวีชุนเหนียงกำยันต์สามแผ่นในมือแน่น แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

วัสดุสิบชุดใช้เงินไปหนึ่งหินปราณครึ่ง แต่ยันต์สามแผ่นขายได้สองหินปราณ อย่างน้อยนางก็ไม่ขาดทุนแล้ว

สวีชุนเหนียงสูดหายใจลึก กดความตื่นเต้นในใจลงไป

การวาดยันต์ระดับหนึ่งขั้นต่ำใช้พลังปราณไม่มาก สำหรับสวีชุนเหนียงที่อยู่ลมปราณขั้นหกแล้วถือว่ากินแรงไม่เยอะ

ใช้วัสดุไปสิบชุดแล้ว นางไม่หยุดพัก หยิบกระดาษยันต์ออกมาวาดต่อ

พอจับพู่กัน จิตใจของสวีชุนเหนียงก็ค่อยๆ สงบลง

จนกระทั่งใจนิ่งดุจน้ำ นางถึงเริ่มลงมือ

ใช้หมึกหมดไปอีกหนึ่งส่วน ได้ยันต์มาอีกสามแผ่น ความชำนาญและความเร็วเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

สวีชุนเหนียงเก็บยันต์ที่ได้มาใหม่ เตรียมจะทำต่อ แต่ท้องเจ้ากรรมดันร้อง "โครกคราก" ขึ้นมา

ถึงเพิ่งพบว่า เวลาล่วงเลยไปไม่น้อย ฟ้าเริ่มมืดแล้ว

แต่นางจดจ่อกับการวาดยันต์เกินไป เลยไม่ทันสังเกต

สวีชุนเหนียงไม่ได้วาดต่อ นางไปที่นาปล่อยให้ข้าวปราณกินน้ำจนอิ่มก่อน แล้วค่อยเอาข้าวปราณมาหุงและทำอาหาร

นางหุงข้าวไปพลาง ครุ่นคิดไปพลาง

เมื่อความชำนาญเพิ่มขึ้น ความเร็วในการวาดของนางก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่ก็ยังช้าไปหน่อย เพราะมีเรื่องให้ทำเยอะเหลือเกิน

รอจนข้าวสุก สวีชุนเหนียงก็นึกวิธีหนึ่งที่อาจจะช่วยเร่งความเร็วในการวาดได้

การสร้างยันต์แบ่งเป็นสองขั้นตอน ขั้นตอนแรกคือวาดอักขระยันต์ ขั้นตอนที่สองคือผนึกวิชาลงในอักขระให้กลายเป็นยันต์

ถ้าแยกสองขั้นตอนนี้ออกจากกัน ทำทีละอย่าง ความเร็วจะเพิ่มขึ้นไหมนะ?

ยิ่งคิดสวีชุนเหนียงก็ยิ่งรู้สึกว่าน่าลอง ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะลองดู ถ้าไม่ได้ผล อย่างมากก็แค่เสียวัสดุนิดหน่อย

แต่ถ้าได้ผล ต่อไปความเร็วในการสร้างยันต์ของนางจะเพิ่มขึ้นไม่น้อย

เช้าวันที่สอง สวีชุนเหนียงรำเพลงหมัดเสร็จ ก็กลับเข้าห้อง เริ่มทดลองวิธีใหม่ที่คิดไว้เมื่อวาน

นางหยิบหมึกหนึ่งส่วนและกระดาษยันต์ออกมาหนึ่งปึก เริ่มวาดอักขระลงบนกระดาษเปล่ารวดเดียว

วาดเสร็จแผ่นหนึ่งก็วางพักไว้ แล้วหยิบแผ่นต่อไปมาวาดต่อ

ระหว่างนั้นถ้ามีแผ่นไหนเสีย ก็โยนทิ้งไปทันที

หลังจากใช้หมึกไปหนึ่งส่วนและกระดาษยันต์ครึ่งปึก สวีชุนเหนียงได้ยันต์กึ่งสำเร็จรูปมาเจ็ดแผ่น

นางเก็บของอื่นบนโต๊ะออกให้หมด เหลือไว้แค่ยันต์กึ่งสำเร็จรูปแผ่นหนึ่ง แล้วเริ่มผนึกวิชาลงไป

"เพล้ง!" ล้มเหลว!

สวีชุนเหนียงสีหน้าเรียบเฉย รีบเคลียร์โต๊ะ หยิบแผ่นต่อไปออกมา ทำต่อ!

สำเร็จแล้ว

เหนือความคาดหมาย แต่ก็อยู่ในเหตุผล

สวีชุนเหนียงหยิบยันต์พันธนาการวารีแผ่นนี้มาตรวจสอบละเอียด เมื่อเทียบกับยันต์อื่นๆ ก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่าง

หมายความว่า วิธีที่วาดอักขระทิ้งไว้ก่อน แล้วค่อยมาผนึกวิชาทีหลัง เป็นวิธีที่ใช้ได้!

ขณะที่สวีชุนเหนียงเก็บยันต์ ในมือก็มียันต์กึ่งสำเร็จรูปอีกแผ่นโผล่มา นางเริ่มผนึกวิชาต่อ

จนกระทั่งใช้ยันต์กึ่งสำเร็จรูปจนหมด ได้ยันต์พันธนาการวารีมาอีกสามแผ่น สวีชุนเหนียงถึงวางใจได้ในที่สุด

ใช้วิธีนี้ อัตราความสำเร็จไม่ได้ลดลง แต่ประสิทธิภาพกลับเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งเท่าตัว

เพื่อพิสูจน์วิธีนี้ สวีชุนเหนียงจึงหยิบวัสดุออกมาอีกชุด เริ่มวาดอักขระชุดใหม่

ครั้งนี้ ได้ยันต์กึ่งสำเร็จรูปมาแค่เจ็ดแผ่นเหมือนเดิม

ความสำเร็จในการวาดอักขระ นอกจากความชำนาญและเทคนิคแล้ว คุณภาพของพู่กันก็มีผลอย่างมาก

พู่กันที่สวีชุนเหนียงซื้อมา เป็นของถูกราคาแค่สิบหินปราณ แค่พอใช้ได้เท่านั้น บางทีก็หมึกตัน ขนร่วง ปลายแตก ส่งผลต่อความลื่นไหลในการวาด

พู่กันดีๆ ราคาแพงอยู่แล้ว พู่กันระดับต่ำคุณภาพดีหน่อยราคาก็ปาเข้าไปสามสิบสี่สิบหินปราณ วาดได้แค่ยันต์ระดับหนึ่งขั้นต่ำ ไม่คุ้มเท่าไหร่

รอให้นางเก็บเงินได้พอ จะเปลี่ยนเป็นพู่กันระดับหนึ่งขั้นกลางทีเดียวเลย จะได้วาดยันต์ระดับหนึ่งขั้นกลางได้ด้วย

สวีชุนเหนียงวาดฝันถึงวันดีๆ ที่ได้ใช้พู่กันคุณภาพดี พลางประคับประคองใช้พู่กันที่ทั้งหมึกตัน ขนร่วง แถมปลายแตก วาดอักขระออกมาทีละแผ่นอย่างระมัดระวัง

หลังจากใช้วัสดุไปสี่สิบชุด นางนับผลงานแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ วันนี้ได้ยันต์พันธนาการวารีมาสิบสี่แผ่น

ภายใต้อัตราความสำเร็จสามส่วน ประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับเมื่อวาน เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

นางรวมยันต์ทั้งหมดเข้าด้วยกัน รวมแล้วมียี่สิบสองแผ่น รวมสองแผ่นที่ทำไว้ตอนแรกด้วย

รอใช้วัสดุที่เหลือจนหมด ก็เอาไปขายให้เกลี้ยง แล้วค่อยไปแลกวัสดุกลับมาใหม่

วัสดุยี่สิบชุดสุดท้าย สวีชุนเหนียงได้ยันต์มาเจ็ดแผ่น

นางพกยันต์ทั้งหมดไปที่ร้านเล็กๆ ของบัณฑิตวัยกลางคน

ไปถึงเป็นเวลาเที่ยงพอดี ลูกค้าในร้านไม่เยอะ รอไม่นานสวีชุนเหนียงก็ได้รับการต้อนรับจากบัณฑิตวัยกลางคน

มองดูผู้ฝึกตนหญิงรูปร่างเล็กตรงหน้า แววตาของบัณฑิตวัยกลางคนฉายแววแปลกใจ ดูเหมือนจะนึกไม่ถึงว่าสวีชุนเหนียงจะมาเร็วขนาดนี้

เพราะเมื่อวันก่อนตอนนางกลับไป นางเอาวัสดุไปตั้งแปดสิบชุด นางใช้วัสดุทั้งหมดหมดเร็วขนาดนี้เลยหรือ?

สวีชุนเหนียงไม่ได้คิดอะไรมาก เก็บยันต์สองแผ่นแรกไว้ แล้วเอาที่เหลือออกมาทั้งหมด "ทั้งหมดนี้ ยันต์พันธนาการวารียี่สิบเจ็ดแผ่น"

ความแปลกใจในแววตาของบัณฑิตวัยกลางคนยิ่งเพิ่มขึ้น เขารับยันต์มา ตรวจสอบคุณภาพพลางคิดคำนวณในใจ

ใช้แค่แปดสิบชุด ก็ทำยันต์ออกมาได้ตั้งยี่สิบเจ็ดแผ่น แถมยังใช้เวลาสั้นขนาดนี้ แม้จะเป็นแค่ระดับหนึ่งขั้นต่ำ แต่ก็นับว่าหาได้ยาก

ผู้ฝึกตนหญิงที่ดูธรรมดาคนนี้ แม้ระดับพลังจะทั่วไป แต่พรสวรรค์ด้านยันต์กลับไม่เลวเลย

แต่บัณฑิตวัยกลางคนเปิดร้านขายยันต์มานาน ผ่านโลกมาเยอะ ผู้ฝึกตนหญิงคนนี้แม้จะมีพรสวรรค์บ้าง แต่ก็แค่ระดับพอใช้ได้เท่านั้น

เขาตรวจสอบยันต์อย่างรวดเร็ว ยืนยันว่าไม่มีปัญหา ก็หยิบสิบแปดหินปราณส่งให้

รับหินปราณมา สวีชุนเหนียงทอดถอนใจ

ทำงานหนักมาสองวัน ได้กำไรมาแค่หกหินปราณ!

หารเฉลี่ยแล้ว วันหนึ่งได้แค่สามก้อนเท่านั้นเอง

[จบแล้ว]