บทที่ 81 ข้อสงสัยของไซตามะ

บทที่ 81 ข้อสงสัยของไซตามะ

เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของเทพจักรกล G4 สีหน้าของคิงยังคงเรียบเฉย

“ก็ได้ แต่ขอเวลาไปเข้าห้องน้ำหน่อย อั้นฉี่ไว้แบบนี้คงแสดงฝีมือได้แค่ครึ่งเดียว แล้วถ้านายเก็บข้อมูลไปแบบนั้น มันจะไปมีประโยชน์อะไรจริงไหม?”

G4 ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเก็บดาบยักษ์เข้าฝัก “ข้าให้เวลาแก 10 นาที ถ้าช้าแม้แต่นาทีเดียว ข้าจะฆ่าคน 10 คน เข้าใจนะ?”

ได้ยินคำขู่ ผู้คนแถวนั้นต่างแตกตื่นวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น

ริมุรุหน้าเครียดเล็กน้อย พลังของ G4 เหนือกว่าราชาทะเลลึกเสียอีก เป็นตัวปัญหาที่รับมือยากเอาเรื่อง

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคิงแค่หาข้ออ้างชิ่งหนี เขาไม่มีทางกลับมาหาที่ตายแน่นอน

ในห้องน้ำที่เงียบสงัด ใบหน้าของคิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เสียง ‘คิงเอ็นจิน’ ดังกระหึ่ม

ตึกตัก... ตึกตัก... ตึกตัก...

“มันจะฆ่าชั้น... มันจะฆ่าชั้นแน่ๆ” คิงหอบหายใจถี่ เหงื่อกาฬไหลพราก

“ทำไมเรื่องบ้าๆ แบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับชั้นด้วย! กลัวจะตายอยู่แล้ว! กลัวโว้ยยย! ชั้นไม่ได้เก่งกาจอะไรเลย ชั้นมันก็แค่โอตาคุว่างงานวัย 29 ที่หมกตัวอยู่แต่ในบ้านเท่านั้นเอง!”

“คิงเอ็นจินบ้าบออะไรกัน นั่นมันแค่เสียงหัวใจของคนขี้ขลาดตาขาวที่เต้นแรงกว่าชาวบ้านเขาเป็นสิบเท่าต่างหาก!”

“บังเอิญมีสัตว์ประหลาดดุร้ายโผล่มาตรงหน้า พอชั้นเป็นลมฟื้นขึ้นมา สัตว์ประหลาดพวกนั้นก็โดนใครบางคนจัดการไปเรียบร้อยแล้ว แล้วความบังเอิญแบบนี้ก็ดันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า...”

คิงคร่ำครวญด้วยความเสียใจ “แต่สมาคมฮีโร่ดันยัดเยียดใบอนุญาตคลาส S มาให้ชั้นเฉยเลย แถมยังอวยว่าเป็น ‘หน้าใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุด’ อีก... ถึงชั้นจะไม่ได้ปฏิเสธก็เถอะ ชั้นผิดเองแหละ แต่ใครจะไปคิดว่าเรื่องมันจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้!”

นี่คือความจริงอันโหดร้าย ภายใต้แสงสปอตไลท์ คำเยินยอ ชื่อเสียง และเกียรติยศ จะมีสักกี่คนที่ต้านทานไหว

ดังนั้น คิงจึงทำได้แค่ ‘แสดงละคร’ ต่อไปให้จบ

สิบนาทีผ่านไป...

ตูม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว

คิงเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น “ขอโทษครับ! คิดสิคิด! จะรับมือสถานการณ์นี้ยังไง... คิดยังไงก็เป็นไปไม่ได้ ชื่อเสียงจอมปลอมมันขู่หุ่นยนต์ไม่ได้หรอก!”

สุดท้าย เขาตัดสินใจดึงหมวกแก๊ปมาปิดหน้า แล้ววิ่งหนีกลับบ้านไปอย่างน่าสมเพช

กลับมาที่จุดเกิดเหตุ... เจนอสกำลังปะทะกับเทพจักรกล G4 อย่างดุเดือด

“หมัดจรวดจักรกล!” แขนของเจนอสพุ่งออกไปโดยมีสายเคเบิลเชื่อมต่อ เพิ่มระยะการโจมตี

เคร้ง!

G4 ปัดการโจมตี แล้วบินขึ้นฟ้า ก่อนจะทิ้งดิ่งลงมา ใช้เท้าขนาดมหึมากระทืบใส่เจนอส

“เจนอส ให้ชั้นช่วยไหม?” ไซตามะถาม

เจนอสแบกรับน้ำหนักมหาศาลไว้ ตอบด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น “ไม่ครับ! เพื่อทำตามเป้าหมายของอาจารย์และก้าวเข้าสู่ 10 อันดับแรกของคลาส S ผมต้องล้มศัตรูระดับนี้ด้วยตัวคนเดียวให้ได้!”

ไซตามะพยักหน้า “งั้นก็พยายามเข้านะ” พูดจบเขาก็เดินจากไป

ริมุรุยืนดูเจนอสต่อสู้อย่างยากลำบากอยู่ในมุมมืด

“ช่วยดีไหมนะ?” คิดไปคิดมา ริมุรุตัดสินใจยืนดูเฉยๆ ดีกว่า

การเข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ระดับนี้รังแต่จะสร้างปัญหาเปล่าๆ

รอให้เจนอสจัดการ G4 เสร็จ แล้วเขาค่อยออกไปปิดจ๊อบตามภารกิจก็ยังไม่สาย

“ปืนใหญ่มอดไหม้!”

ฟู่ว!!!

เจนอสกระโดดขึ้นฟ้า ยิงปืนใหญ่พลังงานความร้อนสูงใส่ G4 เต็มเหนี่ยว

ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องพลังงานหมดอีกต่อไป ตราบใดที่ร่างกายทนไหว เขาก็สาดพลังได้ไม่อั้น

เกราะเหล็กภายนอกของ G4 หลอมละลาย เผยให้เห็นร่างจริงภายในที่เป็นหุ่นยนต์ขนาดเล็กกว่า

เจนอสชะงัก “เจ้านี่คือร่างต้นงั้นเหรอ?”

หุ่นยนต์ตัวเล็กยิงเลเซอร์นับสิบสายสวนกลับทันที

“เป้าหมายของข้าคือคิง ข้าไม่มีเวลามาเล่นกับแกหรอกนะ!”

เจนอสถูกไล่ต้อนจนมุม ทันใดนั้นเขาตัดสินใจเปิดวาล์วน้ำบริเวณนั้น น้ำจำนวนมหาศาลพุ่งออกมา แล้วระเหยกลายเป็นไอหมอกหนาทึบด้วยความร้อนจากการระเบิด

G4 เตรียมยิงเลเซอร์ซ้ำ แต่ไอน้ำทำให้ลำแสงหักเหทิศทางจนพลาดเป้า

“ได้ยินว่าแกจะล่าคิง แต่ข้ารู้จักชายคนหนึ่งที่แข็งแกร่งกว่าคิงซะอีก!” เจนอสปล่อยหมัดเผด็จศึก ปิดฉาก G4 ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ริมุรุพยักหน้าพอใจ แล้วเดินออกมาจากที่ซ่อน

“ริมุรุ?” เจนอสแปลกใจ

ริมุรุเดินไปที่ร่างของ G4 แล้วใช้กำลังงัดส่วนหัวของมันออก ภายในมีชิปฝังอยู่จริงๆ เขาหยิบมันออกมา

“ชิ้นส่วนหุ่นยนต์พวกนี้มีประโยชน์กับนาย มันช่วยอัปเกรดนายได้ แต่ชิปอันนี้ชั้นขอนะ” ริมุรุเก็บชิปใส่กระเป๋าแล้วเดินจากไป

เจนอสไม่ได้ห้าม เดิมทีเขาระแวงริมุรุมาก แต่หลังจากผ่านเหตุการณ์ต่างๆ มาด้วยกัน อคติในใจเขาก็ลดน้อยลงไปเยอะ

[ติ๊ง! ภารกิจระบบเสร็จสิ้น]

[รางวัลภารกิจ: เพิ่มระดับความแข็งแกร่งของสัตว์เลี้ยงโฮสต์เป็น ‘ระดับปีศาจ’]

[รางวัลภารกิจ: กายาพิคโกโร่  - ฟื้นฟูอวัยวะ]

รางวัลนี้ทำให้ริมุรุเนื้อเต้น การที่เจ้าตูบ (Dog) เลื่อนขั้นเป็นระดับปีศาจ เท่ากับเขาได้ผู้ช่วยที่แข็งแกร่งมาเพิ่มอีกหนึ่ง

ส่วนกายาพิคโกโร่นี่ยิ่งมีประโยชน์สุดๆ ถ้าแขนขาดขาระหว่างสู้ ก็งอกใหม่ได้ทันที!

“เยี่ยมมาก ต่อไปก็ต้องตามหากาโร่ แล้วลากคอมันกลับไปส่งให้อาจารย์แบงก์” ริมุรุเดินลาดตระเวนตามถนนต่อ หวังว่าจะเจอร่องรอยของกาโร่

...

ณ เมือง M อพาร์ตเมนต์ของคิง

คิงกลับถึงบ้านด้วยความรู้สึกปลอดภัย เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทิ้งตัวลงนอนแผ่บนพื้น ก่อนจะหยิบแผ่นเกมจีบสาวลิมิเต็ดอิดิชั่น ‘Doki Doki Sister’ ขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

“ภาคนี้เปิดตัวได้งานดีจริงๆ แค่เห็นปกก็ใจเต้นแล้ว”

บนหน้าจอทีวี ตัวละครน้องสาวสุดโมเอะเอ่ยถาม “พี่จ๋า... ตั้งชื่อให้หนูหน่อยสิคะ”

ขณะที่คิงกำลังครุ่นคิดว่าจะตั้งชื่อว่าอะไรดี เสียงของไซตามะก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

“ทำไมไม่ใช้ชื่อ ‘คิง’ ไปเลยล่ะ?”

“จะบ้าเหรอ ใช้ชื่อฮีโร่ตัวเองในเกมจีบสาวเนี่ยนะ น่าอายจะตายชัก...” คิงบ่นอุบ ก่อนจะชะงักกึก “เอ๊ะ? นี่มันบ้านชั้นนี่หว่า!”

ชายหัวโล้นกับคิงสบตากัน บรรยากาศเงียบกริบไปชั่วขณะ

“นาย... เข้ามาได้ยังไง?” คิงงงเป็นไก่ตาแตก

ลมพัดโชยมาจากระเบียง

ไซตามะชี้มือ “ระเบียงไม่ได้ล็อกน่ะ”

“แต่... นี่มันชั้น 22 นะ...”

พอตั้งสติได้ คิงก็เก๊กขรึม ถามเสียงเข้ม “นายถือวิสาสะบุกรุกบ้านคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง? ไม่รู้รึไงว่าชั้นเป็นฮีโร่คลาส S!”

ไซตามะตอบหน้าตาย “รู้สิ ก็คิงไง”

คิงจำได้แล้วว่าไซตามะคือฮีโร่ระดับล่างที่เข้าร่วมประชุมคลาส S เมื่อวันก่อน

“แต่ไม่นึกเลยแฮะ ว่านายจะชอบเล่นเกมแนวนี้” ไซตามะแซว

คิงเหงื่อแตกพลั่ก เขาเป็นชายวัย 29 ที่มีภาพลักษณ์ดิบเถื่อน ดุดัน แต่ดันมาโดนจับได้ว่าเล่นเกมจีบสาว...

นี่มันยิ่งกว่าคำว่าขายขี้หน้าซะอีก

“ฮ่าๆๆๆ เข้าใจผิดแล้ว! จริงๆ แล้วชั้นชอบเกมแอ็กชันเลือดสาดต่างหากล่ะ! แต่สงสัยจะหยิบผิดแผ่นมา! พลาดจริงๆ ดันไปหยิบเกมจีบสาวมาซะได้!” คิงพยายามแถสีข้างถลอกเพื่อกู้ภาพลักษณ์

ไซตามะหยิบปกเกมขึ้นมาดู “หน้าปกเขียนตัวเบ้อเริ่มว่า Doki Doki Sister เนี่ยนะ?”

คิงหน้าซีด เหงื่อไหลเป็นทาง “งะ... งั้นเหรอ? ชั้นนึกว่าเป็นเกม Starburst Baboon ซะอีก! โธ่เว้ย! โดนคนขายหลอกจนได้!”

จากนั้น ทั้งสองคนก็นั่งเล่นเกมด้วยกันเฉยเลย

ไซตามะถามขึ้น “จะว่าไป ทำไมเมื่อกี้ถึงหนีมาล่ะ? เจนอสกำลังสู้แทนนายอยู่นะ นายเป็นถึงฮีโร่คลาส S ที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่เหรอ? ทำไมต้องหนีหุ่นยนต์ตัวแค่นั้นด้วย? ที่ชั้นตามมาก็เพื่อจะถามเรื่องนี้แหละ”

“หรือเพราะว่านายเก่งเกินไปจนไม่อยากสู้? นี่ บอกหน่อยสิ หืม?” คำถามของไซตามะจี้จุดคิงเข้าอย่างจัง

ทันใดนั้น เสียงประกาศเตือนภัยจากสมาคมฮีโร่ก็ดังขึ้น

“ประกาศเตือนภัยฉุกเฉิน! พบมนุษย์ประหลาดวิหคยักษ์ปรากฏตัวเหนือน่านฟ้าเมือง M ระดับภัยคุกคาม ‘ปีศาจ’ ขอให้ประชาชนอย่าออกจากบ้านหรืออาคารโดยเด็ดขาด!”

สิ้นเสียงประกาศ วิหคยักษ์หน้าตาดุร้ายก็พุ่งโฉบลงมา ชนเข้ากับตึกอพาร์ตเมนต์ที่คิงอาศัยอยู่อย่างจัง

ตูม!!!

ผนังห้องของคิงพังถล่มเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ เผยให้เห็นใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวของมนุษย์ประหลาดที่จ้องมองเข้ามา!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล   จบตอน   By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล   ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═