บทที่ 32 กลุ่มเถาหยวน

บทที่ 32 กลุ่มเถาหยวน

บ้านแห่งวิวัฒนาการ กลับตัวกลับใจหันมาเปิดร้านทาโกยากิ รสชาติเยี่ยมยอด แถมด้วยงานวิจัยของ ดร.จีนัส ทำให้สามารถงอกหนวดหมึกออกมาใหม่ได้เรื่อยๆ ช่วยประหยัดต้นทุนวัตถุดิบไปได้มหาศาล

ริมูรุฝาก มอสคีโตเกิร์ล ไว้ที่ร้านทาโกยากิ เพื่อให้เธอมีที่พักพิง

ส่วนเรื่องของ สโมสรมรณะ คงยังไม่กลับมาแก้แค้นในเร็วๆ นี้ ถ้าพวกมันยังกล้ามาก่อกวนอีก เขาก็ไม่ลังเลที่จะแจ้ง สมาคมฮีโร่ ให้มาจัดการ

ยังไงซะ นี่ก็คือสังคมมนุษย์ พวกมนุษย์ประหลาดต้องทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมตัวไว้ถึงจะถูก

เมื่อกลับมาถึง เมือง Z ริมูรุก็ทำหน้าที่ปกป้องความปลอดภัยของนีนี่ต่อไป เขายังคงเป็นบอดี้การ์ดของมหาเศรษฐี เซนิล อยู่

...

ในเวลานี้ที่ เมือง F กลุ่มอันธพาลจำนวนมากได้รวมตัวกัน ทุกคนหัวโล้นเลี่ยน และหัวหน้าของพวกมันคืออาชญากรค่าหัวระดับ B ผู้โด่งดัง แฮมเมอร์เฮด 

พวกมันสวมชุดเกราะสีดำทมิฬ มีสัญลักษณ์รูปเปลวไฟที่เอวและขา

กลุ่มเถาหยวน  มาปรากฏตัวต่อหน้าฝูงชนและประกาศเจตนารมณ์เสียงดังลั่น

“ทำไมคนเราถึงต้องทำงาน!”

“ทำไมเวลากินข้าวถึงต้องจ่ายเงิน!”

“แค่แบ่งปันของกินที่มีให้กันมันไม่พอรึไง? คนรวยกินดีอยู่ดี ใส่เสื้อผ้าหรูหรา ส่วนคนจนต้องอดตายหนาวตาย นี่มันโลกบ้าบออะไรกัน?”

“ทำงานแล้วมีความสุขมั้ย? ไม่! ไม่มีทางมีความสุขหรอก! ทุกคนถูกพันธนาการด้วยแรงงาน พวกเราจะไม่มีวันทำงาน ใครอยากทำก็ทำไปสิ แล้วก็เลี้ยงดูคนอื่นด้วย ไม่ดีกว่าเหรอ? ข้า แฮมเมอร์เฮด จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง”

คำปราศรัยของแฮมเมอร์เฮดเต็มไปด้วยจังหวะจะโคนและอารมณ์ร่วม ประกาศอุดมการณ์ในใจอย่างกึกก้อง

ทว่า... ไม่มีใครบนถนนสนใจพวกมันเลยสักคน

ที่ตีนบันได คิง (KING) เอามือล้วงกระเป๋า ปรายตามองพวกมันแวบหนึ่ง แล้วค่อยๆ เดินจากไป

“ลูกพี่ ไม่มีใครฟังลูกพี่เลยนะ” ลูกน้องในกลุ่มเถาหยวนเตือนด้วยความหวังดี

แฮมเมอร์เฮดโกรธจัด “อะไรวะ! บัดซบ พวกคนโง่เง่าเต่าตุ่น ไปกันเถอะ ไปถล่มบ้านของไอ้มหาเศรษฐีเซนิลประจำเมืองนี้ให้ราบกันดีกว่า”

แฮมเมอร์เฮดผู้เกลียดคนรวยเข้าไส้ตะโกนสั่ง

จากนั้นพวกมันก็เริ่มทำลายล้างถนนหนทางอย่างบ้าคลั่ง ด้วยชุดเกราะที่สวมใส่ แต่ละคนมีพลังทำลายล้างไม่ต่ำกว่า ระดับเสือ

โดยเฉพาะแฮมเมอร์เฮด พลังการต่อสู้ส่วนตัวของเขานั้นน่าเกรงขามสุดๆ

ตำรวจถูกส่งมาควบคุมสถานการณ์ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งการรุกคืบของกลุ่มเถาหยวนได้

ไรเดอร์ไร้ใบขับขี่ พยายามเข้ามาขัดขวาง แต่ก็พ่ายแพ้ยับเยินและถูกซัดลงไปกองกับพื้น

และข่าวก็รายงานสถานการณ์ของกลุ่มเถาหยวนในเมือง F

ไซตามะกำลังนอนหลับอยู่ที่บ้าน จู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวา พึมพำว่า

“อย่าเอานิ้วเปื้อนขี้มูกมาเป่ายิงฉุบนะ!”

ไซตามะลุกไปล้างหน้า แล้วก็เห็นข่าวกลุ่มเถาหยวนในทีวี

“ผู้ก่อการร้ายที่ก่อความวุ่นวายในเมือง F เรียกตัวเองว่ากลุ่มเถาหยวน พวกเขาทุกคนโกนหัวโล้นและดูอันตรายมากครับ หากประชาชนพบเห็นคนหัวโล้น โปรดรีบถอยห่างโดยเร็วที่สุดครับ!” ผู้ประกาศข่าวกล่าว

ไซตามะหน้าถอดสี เขาเองก็หัวโล้นเหมือนกัน แบบนี้จะไม่พลอยซวยไปด้วยเหรอ?!

ในขณะเดียวกันที่เมือง F หลังจากทำลายตึกไปหลังหนึ่ง กลุ่มเถาหยวนก็ค่อยๆ เคลื่อนขบวนเข้าใกล้ ตึกอุนจิทองคำ ของเซนิล

“ท่านเซนิลครับ รีบหนีไปจากที่นี่เถอะครับ” พ่อบ้านของเซนิลกล่าวเตือน

เซนิลไม่เต็มใจ เขาคิดว่าการหนีจะทำให้เสียภาพลักษณ์

ในต้นฉบับ โซนิค ควรจะมาถึงแล้ว แต่ตอนนี้กลับไร้วี่แวว

บางทีการที่ริมูรุข้ามมิติมา อาจทำให้ไทม์ไลน์เดิมเปลี่ยนแปลงไป

“รีบติดต่อบอดี้การ์ดทุกคนในสังกัดเดี๋ยวนี้!” เซนิลสั่งพ่อบ้านทันที

ริมูรุย่อมได้รับโทรศัพท์ด้วยเช่นกัน ในเมื่อกินเงินเดือนเขา ก็ต้องทำงานให้คุ้มค่าจ้าง ในฐานะบอดี้การ์ด เขาต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด

“กลุ่มเถาหยวนงั้นเหรอ?” ริมูรุพา เจ้าหมา บินตรงไปยังเมือง F ด้วยความเร็วสูง

ในจังหวะที่กลุ่มเถาหยวนมาถึงใต้ตึกอุนจิทองคำพอดี ริมูรุก็มาถึงทันเวลา

“แกเป็นใคร? ขี้ข้าของเซนิลเรอะ?” แฮมเมอร์เฮดชี้หน้าด่าริมูรุอย่างเกรี้ยวกราด

ริมูรุกล่าวอย่างใจเย็น “คุณพูดถูก ไม่มีใครอยากทำงานหนักหรอกครับ”

“แต่ถ้าไม่มีคนงาน ก็จะไม่มีตึกสูงๆ ข้างหลังเรา ถ้าไม่มีชาวนา ก็จะไม่มีอาหารกิน ถ้าไม่มีตำรวจ ก็จะไม่มีความสงบเรียบร้อย ถ้าไม่มีหมอ ชีวิตก็ไม่มีหลักประกัน”

“ทุกคนต่างทำงานหนักเพื่อชีวิตของตัวเอง แต่พวกคุณกลับมัวแต่สงสารตัวเองแล้วทำลายข้าวของไปทั่ว น่าสมเพชสิ้นดี!”

แต่สมาชิกกลุ่มเถาหยวนจะไปฟังคำพูดพวกนี้ได้ยังไง

“เหอะ ไร้สาระ ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนในสังคมนี้มันแสดงให้เห็นถึงความไม่ยุติธรรมอยู่แล้ว!”

“ขี้ข้าเซนิล ไปลงนรกซะ!”

ชุดเกราะของทุกคนระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา แล้วพุ่งเข้าโจมตีริมูรุพร้อมกัน

ต้องรู้ไว้ว่าเมื่อกี้ พลังจากชุดเกราะพวกนี้เพียงพอที่จะทำลายตึกได้ทั้งหลังเลยนะ

ริมูรุใช้ กระบองสมใจนึก ตั้งรับ ปักกระบองลงพื้นแล้วหลบหมัดหนักๆ ของคนหนึ่งได้อย่างหวุดหวิด

จากนั้นเขาก็เหวี่ยงกระบองสมใจนึกฟาดใส่อีกคนเต็มแรง แต่มันกลับไม่สามารถทำลายชุดเกราะของสมาชิกกลุ่มเถาหยวนได้

เนื่องจากแต้มสถานะของเขาถูกระบบดึงไปใช้แก้ ไวรัสซอมบี้ จนหมด ทำให้ค่าพละกำลังเหลือแค่เลขสองหลัก พลังโจมตีเลยเบาหวิวไม่ได้ดั่งใจ

ในขณะเดียวกัน เจ้าหมาก็เปิดฉากโจมตี ในฐานะมนุษย์ประหลาดระดับเสือเต็มตัว การจัดการสักคนไม่ใช่เรื่องยาก

สมาชิกคนหนึ่งถูกเจ้าหมาสยบลงได้สำเร็จ

ริมูรุฉวยโอกาสถอดชุดเกราะของหมอนั่นออกมา แล้วสวมใส่เอง

เห็นดังนั้น แฮมเมอร์เฮดก็โกรธจัด “นั่นมันชุดเกราะที่ข้าเสี่ยงตายขโมยมานะ! คืนมาเดี๋ยวนี้!”

ริมูรุยิ้มร่า เขาใช้ชุดเกราะช่วยเพิ่มพลังอย่างรวดเร็ว

“หมัดเขี้ยวหมาป่า!”

แฮมเมอร์เฮดเองก็ระเบิดพลังเต็มพิกัดเข้าปะทะ

ทั้งคู่สู้กันได้อย่างสูสี

จากการประเมินของริมูรุ พลังต่อสู้ของแฮมเมอร์เฮดน่าจะใกล้เคียงกับระดับปีศาจแล้ว

ทันใดนั้น หัวของสมาชิกกลุ่มเถาหยวนคนหนึ่งก็หลุดกระเด็น

ริมูรุสะดุ้ง แล้วรีบมองไปในระยะไกล ใช่แล้ว โซนิคมาถึงแล้ว

ยังไงซะ เซนิลคงไม่ตามแค่เขาคนเดียว ไพ่ตายอย่างโซนิคย่อมต้องถูกเรียกตัวมาด้วยแน่นอน

เหตุการณ์ต่อจากนั้นดำเนินไปคล้ายกับต้นฉบับ หัวของสมาชิกกลุ่มเถาหยวนหลุดกระเด็นราวกับผักปลาที่ถูกหั่น

พวกมันไม่ใช่คู่มือของโซนิคเลยแม้แต่น้อย

มีเพียงแฮมเมอร์เฮดที่ต่อสู้ขัดขืนอย่างสิ้นหวัง เขารู้ดีว่าความเร็วของโซนิคนั้นน่าเหลือเชื่อ จึงทุบพื้นจนแตกกระจาย แล้วใช้เศษหินล้อมรอบโซนิคไว้

“โธ่เอ๊ย เดาทางง่ายชะมัด เจ้าโง่นี่ จัดวางก้อนหินให้มันดูเป็นธรรมชาติกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง จะรอให้ฉันหลงกลเหรอ?”

มุมปากของโซนิคยกยิ้ม เผยให้เห็นรอยยิ้มไร้เดียงสา

“ก็ได้ ฉันจะจัดให้ตามคำขอ จะบุกเข้าไปซึ่งๆ หน้านี่แหละ!”

หลังจากการต่อสู้ขัดขืน แฮมเมอร์เฮดก็พ่ายแพ้ให้กับโซนิคในที่สุด

โซนิคปาดาวกระจาย  เจาะกะโหลกแฮมเมอร์เฮดจนร่างแข็งทื่อแล้วล้มตึงลงกับพื้น

“จบงาน น่าเสียดายที่ไม่ได้ไว้ชีวิตมัน ศพมันอยู่ตรงนี้นะ” โซนิคโทรรายงานเซนิล

แต่ตอนนั้นเอง ศพของแฮมเมอร์เฮดกลับหายไปแล้ว

โซนิคขมวดคิ้ว แล้วรีบพุ่งตัวออกไปไล่ล่าแฮมเมอร์เฮดทันที

ริมูรุสูดหายใจลึก เขาถอดชุดเกราะของกลุ่มเถาหยวนเก็บใส่ แคปซูลคอร์ป

“ของดีเลยนะเนี่ย ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ได้เยอะเลย” ริมูรุชื่นชม

[ติ๊ง ภารกิจระบบ]

เสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้ง

[เนื้อหาภารกิจ: หยุดยั้งไซตามะ ไม่ให้เปลี่ยนโซนิคเป็นนักรบไข่เดียว]

ริมูรุ “...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล   จบตอน   By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล   ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═