บทที่ 17

บทที่ 17

เมื่อริมูรุทราบว่ากางเกงในของนีนี่ก็หายไปด้วย เขาก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

สัญชาตญาณของเขาเชื่อมโยงรายละเอียดต่างๆ เข้าด้วยกันทันที

ประการแรก โอตาคุหน้ามันเยิ้ม เป็นโอตาคุ จังหวะที่หมอนั่นเปิดประตูออกมา สายตาที่มองนีนี่เต็มไปด้วยความหลงใหล แต่กลับไม่กล้าสบตาตรงๆ

เหตุการณ์เกิดขึ้นตอนกลางคืน

เป็นไปได้ไหมว่าเจ้าโอตาคุหน้ามันเยิ้มแอบมาขโมยกางเกงในของนีนี่ตอนกลางคืน แล้วเจ้าหมาไปเห็นเข้า เลยไล่กวดจนเกิดเหตุการณ์กัดกันขึ้น!

“ผมว่ามีความเป็นไปได้ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์เลยครับ” ริมูรุฟันธง

นีนี่ขมวดคิ้วสวยได้รูป แล้วพึมพำ “ทำไมต้องขโมยชุดชั้นในด้วยคะ?”

ริมูรุยิ้มแล้วอธิบายอย่างใจเย็น “ในสังคมเรามีคนประเภทหนึ่งที่ไม่กล้าเข้าสังคม โดยเฉพาะกับเพศตรงข้าม นานวันเข้า พวกเขาก็หาทางระบายความต้องการทางจิตใจผ่านเสื้อผ้าหรือของใช้ของผู้หญิงแทน คนพวกนี้เรียกว่าเฟติชิสต์  หรือพวกคลั่งไคล้สิ่งของครับ”

แม้ริมูรุจะพูดอ้อมๆ แต่นีนี่ก็ไม่ได้โง่ เธอเข้าใจในที่สุดว่าเจ้าโอตาคุนั่นขโมยชุดชั้นในเธอไปทำไม

“ว่าแต่ ชุดชั้นในตัวนั้นแพงมั้ยครับ?” ริมูรุถาม

นีนี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ “ไม่แพงหรอกค่ะ น่าจะห้าหมื่นกว่าๆ เอง”

“...” ริมูรุ

โอเค ผมเข้าใจแล้ว สำหรับลูกสาวมหาเศรษฐี ชุดชั้นในราคาห้าหมื่นกว่าคงเป็นแค่เศษเงิน

งั้นถ้ามันราคาสูงขนาดนั้นจริงๆ การกระทำของเจ้าโอตาคุก็ถือว่ามีความผิดฐานลักทรัพย์ด้วย

“เอาล่ะครับ แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องไปก่อน คืนนี้คุณลองแขวนชุดชั้นในตัวที่เซ็กซี่ที่สุดไว้ที่ระเบียงดูนะ” ริมูรุตัดสินใจใช้แผนล่อเสือออกจากถ้ำ ถ้าเจ้าโอตาคุเป็นพวกโรคจิตจริงๆ มันต้องติดกับแน่

สำหรับพวกเฟติชิสต์ ไม่มีอะไรกระตุ้นอารมณ์ได้เท่ากับชุดชั้นในที่ผู้หญิงใส่แล้ว ยิ่งนีนี่สวยระดับนางฟ้า ขนาดริมูรุเห็นครั้งแรกยังตะลึง

ถ้าผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้วมันยังไม่โผล่หัวมา ริมูรุก็จะยอมถอดใจ

แต่ถ้ามันมาขโมยจริงๆ ข้อสันนิษฐานของริมูรุก็จะเป็นความจริง ซึ่งหมายความว่าเจ้าหมาไม่ได้กัดคนมั่วซั่ว

ตกดึก นีนี่เข้านอนตามปกติ ส่วนริมูรุซุ่มดูอยู่ในความมืด รอคอยการปรากฏตัวของเจ้าโอตาคุ

วันแรกไร้วี่แวว วันที่สองก็ยังเงียบ

จนถึงวันที่สี่ ริมูรุแทบไม่ได้พักผ่อนเลย

กลางดึกตีหนึ่ง เงาร่างหนึ่งแอบย่องเข้ามาทางประตูหมู่บ้าน

จากนั้นมันก็มาหยุดอยู่ที่ใต้ตึกของนีนี่ เงยหน้ามองชุดชั้นในสุดเซ็กซี่บนระเบียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น

หารู้ไม่ว่าริมูรุจับตามองมันอยู่ในเงามืดมาตลอด

“เป็นไปตามที่เดาไว้เป๊ะ” ริมูรุแสยะยิ้มมุมปาก

คนที่มาคือเจ้าโอตาคุหน้ามันเยิ้มคนเดิม มันเอาก้อนหินมาหนุนเท้าเพื่อเขย่ง แล้วหยิบตลับเมตรออกมาจากกระเป๋า

สายตลับเมตรยืดสูงขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบจะถึงชุดชั้นใน

เจ้าโอตาคุตื่นเต้นจนตัวสั่นระริก

ริมูรุใช้มือถือบันทึกวิดีโอเหตุการณ์ทั้งหมดไว้อย่างชัดเจน

จังหวะที่เจ้าโอตาคุทำสำเร็จ ริมูรุก็โผล่มาข้างหลังเงียบๆ แล้วล็อกตัวมันไว้

“เป็นแกจริงๆ ด้วย!” พละกำลังของริมูรุตอนนี้แทบไม่ต่างจากฮีโร่คลาส B การจัดการโอตาคุคนเดียวนั้นง่ายเหมือนปอกกล้วย

จากนั้นริมูรุก็ปลุกนีนี่ แล้วทั้งสองก็พาตัวเจ้าโอตาคุไปยังสถานีตำรวจ

“คนคนนี้ขโมยชุดชั้นในผู้หญิงครับ” ริมูรุผลักเจ้าโอตาคุเข้าไป

นายตำรวจจำหน้าเจ้าโอตาคุได้ทันที “นี่คุณคนที่โดนกัดเมื่อวันก่อนไม่ใช่เหรอ?”

ริมูรุยิ้ม “ใช่ครับ คราวที่แล้วเขาก็มาขโมยชุดชั้นในของคุณนีนี่ เจ้าหมาเลยไปเจอเข้า ก็เลยเกิดเรื่องขึ้น”

“พูดง่ายๆ คือ เจ้าหมาแค่ปกป้องเจ้าของ ไม่ได้กัดคนสุ่มสี่สุ่มห้าครับ”

ริมูรุโชว์คลิปวิดีโอตอนที่เจ้าโอตาคุกำลังก่อเหตุ ซึ่งใช้เป็นหลักฐานมัดตัวได้แน่นหนา

และหลักฐานชิ้นนี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเจ้าหมา

“เราจะดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด ในเมื่อเขาลักทรัพย์ เขาก็ต้องรับโทษตามกฎหมาย” นายตำรวจกล่าวเสียงเข้ม

ตำรวจค้นเจอชุดชั้นใน เสื้อใน และของใช้อื่นๆ ของผู้หญิงจำนวนมากในบ้านของเจ้าโอตาคุ รวมถึงของที่นีนี่ทำหาย และของเหยื่อรายอื่นๆ ด้วย

“ผมไม่กล้าทำแล้วครับ ยกโทษให้ผมเถอะครับคุณตำรวจ ผมไม่ทำแล้วจริงๆ” เจ้าโอตาคุอ้อนวอน

ความผิดชัดเจน แค่ค่าเสียหายของเสื้อผ้านีนี่คนเดียวก็ปาไปเป็นหมื่นแล้ว ถ้าโดนฟ้อง งานนี้ติดคุกหัวโตแน่

แต่ริมูรุไม่ให้อภัย และนีนี่ก็เช่นกัน

“พวกแก! พวกผู้หญิงที่ทำตัวสูงส่ง! พวกเธอหน้าตาดี หุ่นดี ฉันก็ทำได้แค่ใช้วิธีนี้สนองจินตนาการของตัวเองเท่านั้นแหละ! อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ไปลวนลามพวกเธอจริงๆ สักหน่อย! แค่ขโมยเสื้อผ้าไม่กี่ชิ้นเอง!” ดวงตาของเจ้าโอตาคุแดงก่ำ เมื่อรู้ชะตากรรมว่าต้องติดคุก ความเกลียดชังก็เข้าครอบงำจิตใจ

และความเกลียดชังนั้นก็ทำให้ใบหน้าของมันบิดเบี้ยว

“ดี! ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันจะไม่แค่ขโมยเสื้อผ้าแล้ว ฉันจะลงมือจริงๆ เลยคอยดู!” พูดจบ เจ้าโอตาคุก็มองนีนี่ด้วยสายตาอาฆาต

ในฐานะลูกสาวมหาเศรษฐี นีนี่คือนางฟ้าที่มันทำได้แค่ฝันถึง แต่ตอนนี้มันไม่สนอะไรแล้ว มันตัดสินใจจะลงมือขย้ำเธอจริงๆ

ในขณะเดียวกัน รูปลักษณ์ของเจ้าโอตาคุก็เริ่มเปลี่ยนแปลง

ริมูรุสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยและตะโกนลั่น “หมอนี่กำลังกลายร่างเป็นมนุษย์ประหลาด!”

[ระบบกำลังสกัดข้อมูลเป้าหมาย]

ชื่อ: มนุษย์ประหลาดเฟติชิสต์

พละกำลัง: 835

ความเร็ว: 812

ความอึด: 805

สติปัญญา: 20

ทักษะ:

ระดับภัยคุกคาม: เสือ

คำอธิบาย: เนื่องจากการแยกตัวจากสังคมเป็นเวลานาน จิตใจจึงบิดเบี้ยว ขาดความมั่นใจ ปรารถนาในเพศตรงข้ามอย่างรุนแรง แต่ขณะเดียวกันก็เกลียดชังอย่างรุนแรงเช่นกัน

หลังจากกลายร่าง พลังของเจ้าโอตาคุก็เพิ่มขึ้นมหาศาล ลำพังตำรวจคงรับมือไม่ไหว

“ฉันจะจัดการเธอเดี๋ยวนี้แหละ นีนี่!” สายตาหื่นกามปรากฏขึ้นในดวงตาของมัน จากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่นีนี่ราวกับสัตว์ป่าหิวกระหาย

ริมูรุสีหน้าเย็นชา เขาเอาตัวเข้าขวางหน้านีนี่ทันที

“สิ่งที่นายต้องการจริงๆ ไม่ใช่การขโมยชุดชั้นในผู้หญิง หรือการได้ครอบครองร่างกายผู้หญิงเพื่อสนองตัณหาหรอก สิ่งที่นายต้องทำคือเปิดใจและหาเพื่อนให้มากขึ้นต่างหาก” ริมูรุเตือนสติด้วยความหวังดี

แต่หลังจากกลายร่างเป็นมนุษย์ประหลาดไปแล้ว มันจะไปฟังอะไรอีกล่ะ? ตอนนี้ในหัวของมันมีแต่เรื่องกามตัณหา

ริมูรุถอนหายใจ ในเมื่ออีกฝ่ายดื้อด้านขนาดนี้ เขาก็คงต้องใช้กำลัง

ค่าเฉลี่ยพลังอยู่ที่แปดร้อยกว่า นี่น่าจะเป็นเกณฑ์ของมนุษย์ประหลาดระดับเสือ

“หมัดเขี้ยวหมาป่า!” พายุหมัดของริมูรุระดมซัดใส่คู่ต่อสู้ไม่ยั้ง

แม้ค่าสถานะของมนุษย์ประหลาดเฟติชิสต์จะสูงกว่าริมูรุทุกด้าน แต่ค่าทักษะของมันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ซึ่งนั่นเปิดช่องให้ริมูรุเอาชนะด้วยเทคนิคได้

หลังจากการต่อสู้ ริมูรุก็เป็นฝ่ายชนะ แม้จะหืดจับไปหน่อยก็ตาม

ถ้าค่าทักษะของมันสูงกว่านี้อีกนิด เขาคงต้องงัด ดรุณีคลื่น ออกมาใช้ถึงจะมีโอกาสชนะ

ในที่สุด ฮีโร่จากสมาคมก็มาถึง

คนที่มาคือฮีโร่คลาส A อันดับสุดท้าย สเน็ค 

“จัดการมนุษย์ประหลาดไปแล้วเรอะ?” สเน็คผู้กัดไม่ปล่อย  มองริมูรุอย่างพิจารณา

ริมูรุกล่าว “ช่วยพาผมไปพบคุณซิดส์หน่อยได้มั้ยครับ?”

ในเมื่อเจ้าหมาบริสุทธิ์ มันก็ควรได้รับอิสรภาพ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล   จบตอน   By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล   ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═