บทที่ 5 หนีเสือปะจระเข้

บทที่ 5 หนีเสือปะจระเข้

เกียโรเกียโร ไม่ได้เอะใจอะไรหลังจากเห็นริมูรุกินเซลล์มนุษย์ประหลาดเข้าไป เพราะสำหรับมันแล้ว ริมูรุก็เป็นแค่ลูกสมุนปลายแถวที่เพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งตัวเท่านั้น

ภัยคุกคาม ระดับปีศาจ อย่าง ซิลเวอร์วูล์ฟ ต่างหากที่เป็นกำลังรบหลักของสมาคมมนุษย์ประหลาด

หลังจากนั้น หมาป่าทั้งสองและริมูรุก็เดินออกมา

[ติ๊ง ภารกิจสำเร็จ]

[มอบรางวัลแก่โฮสต์: 50 แต้มสถานะ]

[ได้รับคาถาแปลงกายของอูรอน ]

ริมูรุรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย คราวที่แล้วแค่ 10 แต้มจากน้ำศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีก็ช่วยเขาได้มากโข คราวนี้ได้ตั้ง 50 แต้ม ความแข็งแกร่งของเขาคงเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดแน่นอน

ริมูรุรีบกระจายแต้มทั้ง 50 แต้มไปยังค่าสถานะต่างๆ อย่างเท่าเทียมกันทันที

โฮสต์: ริมูรุ

เผ่าพันธุ์: มนุษย์ประหลาด

พละกำลัง: 17

ความเร็ว: 26

ความอึด: 15

ทักษะ: 13

สติปัญญา: 103

ระดับภัยคุกคาม: ระดับหมาป่า

ทักษะที่เชี่ยวชาญ: คาถาแปลงกาย (สามารถแปลงเป็นรูปลักษณ์ใดก็ได้ ผลคงอยู่ 10 นาที ใช้งานได้วันละ 1 ครั้งเท่านั้น)

ด้วยเหตุนี้ ริมูรุจึงเลื่อนขั้นจากต่ำกว่าระดับหมาป่ามาเป็นมนุษย์ประหลาดระดับหมาป่าอย่างเป็นทางการ และยังได้รับคาถาแปลงกายของอูรอนจากดราก้อนบอลมาอีกด้วย

แน่นอนว่าคาถาแปลงกายนี้เปลี่ยนได้แค่รูปลักษณ์ภายนอก ไม่ได้เพิ่มความแข็งแกร่งแต่อย่างใด

ประโยชน์สูงสุดของมันก็คงไม่พ้นเอาไว้ลักไก่ข่มขวัญศัตรู

...

ภายในสมาคมมนุษย์ประหลาด สภาพแวดล้อมนั้นโหดร้ายป่าเถื่อนอย่างยิ่ง แม้ว่าเกียโรเกียโรจะมีกฎห้ามฆ่ากันเอง แต่ถ้ามีใครถูกฆ่าตายจริงๆ ก็คงไม่มีใครมานั่งสืบสวนหาความจริงให้วุ่นวาย

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าผู้บริหารระดับมังกรหรือระดับปีศาจฆ่าเขาตาย เกียโรเกียโรจะลงโทษพวกนั้นเพื่อเขาไหม? แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

ตอนนี้เขาต้องระวังตัวแจ และหาโอกาสชิ่งออกจากสมาคมมนุษย์ประหลาดให้ได้

มนุษย์ประหลาดแต่ละระดับจะมีค่ายพักแรมแยกกัน

ระดับหมาป่าอยู่รังหนึ่ง ระดับเสืออยู่อีกรังหนึ่ง ส่วนระดับปีศาจและระดับมังกรจะมีอาณาเขตส่วนตัวแยกต่างหาก

ริมูรุถูกส่งมาอยู่ที่ค่ายระดับหมาป่า มนุษย์ประหลาดที่นี่ถือเป็นชนชั้นต่ำสุด เรียกได้ว่าเป็นทาสรับใช้ของสมาคมมนุษย์ประหลาดเลยก็ว่าได้

“เด็กใหม่เหรอ? ทำไมแกยังดูเหมือนมนุษย์อยู่เลยวะ? สงสัยจังว่าแกกลายร่างเป็นมนุษย์ประหลาดแล้วจริงๆ รึเปล่า” มนุษย์ประหลาดดอกเบญจมาศ เดินเข้ามาสำรวจริมูรุหัวจรดเท้า

ริมูรุรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับฝูงมนุษย์ประหลาดระดับหมาป่าจำนวนมาก

“เอ่อ คือผมแค่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์เฉยๆ ครับ แต่เนื้อแท้แล้วผมก็เป็นมนุษย์ประหลาดเหมือนกัน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับทุกคน” ริมูรุเกาหัวแกรกๆ พร้อมยิ้มเจื่อนๆ ก่อนจะเดินไปหามุมสงบนั่งลงตามลำพัง

พวกมนุษย์ประหลาดระดับหมาป่าส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เข้ามาหาเรื่องริมูรุแต่อย่างใด

ทันใดนั้น มนุษย์ประหลาดจำนวนมากก็แตกตื่นวิ่งกรูกันมาทางริมูรุ ราวกับหนีสิ่งที่น่ากลัวสุดขีดมา

“หือ? นี่มันสมาคมมนุษย์ประหลาดไม่ใช่เหรอ? มีอะไรทำให้พวกมนุษย์ประหลาดแตกตื่นได้ขนาดนี้?” ริมูรุงงเป็นไก่ตาแตก

ชายร่างสูงที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผลจนมิดชิด สวมผ้ากันเปื้อนสีดำ เดินย่างสามขุมเข้ามาอย่างช้าๆ ใบมีดยาวในมือของเขาชุ่มโชกไปด้วยเลือด และตามทางเดินก็เกลื่อนไปด้วยซากศพมนุษย์ประหลาด

“ราชาตัดสับ! ราชาตัดสับมาแล้ว!” มนุษย์ประหลาดระดับหมาป่ารอบตัวริมูรุกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

ริมูรุสับสนเล็กน้อย “ราชาตัดสับก็เป็นมนุษย์ประหลาดไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงฆ่าพวกเดียวกันเองล่ะ?”

มนุษย์ประหลาดระดับหมาป่าที่อยู่ใกล้ๆ เห็นว่าริมูรุเป็นเด็กใหม่ จึงเตือนด้วยความหวังดี “ราชาตัดสับขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม อารมณ์แปรปรวนสุดๆ ฆ่าไม่เลือกหน้า เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่น่ากลัวที่สุด ขนาดพวกระดับปีศาจในสมาคมยังไม่กล้าไปตอแยมันเลย”

พอได้ยินแบบนั้น ริมูรุก็เริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี

“แต่พวกเราก็ไม่มีความแค้นอะไรกับราชาตัดสับนี่นา ทำไมวันนี้มันถึงมาที่นี่ล่ะ?” พวกมนุษย์ประหลาดต่างสงสัย

ด้วยความอันตรายของราชาตัดสับ พวกมนุษย์ประหลาดจึงเลือกที่จะหลีกเลี่ยงการปะทะและหนีให้ห่าง

ไม่ไกลนัก ราชาตัดสับค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ ดวงตาข้างที่โผล่พ้นผ้าพันแผลแดงก่ำ เย็นชาและน่าสะพรึงกลัว

[สกัดข้อมูลเป้าหมาย]

ชื่อ: ราชาตัดสับ

พละกำลัง: 10312

ความเร็ว: 9301

ความอึด: 12012

ทักษะ: 10628

สติปัญญา: 112

ระดับภัยคุกคาม: ปีศาจขั้นสูงสุด

ริมูรุหน้าถอดสีทันทีที่เห็นข้อมูล ค่าสถานะระดับนี้เทียบเท่ากับฮีโร่คลาส S อย่างแทงค์ท็อปมาสเตอร์ได้เลย

ระดับภัยคุกคามปีศาจขั้นสูงสุด แข็งแกร่งพอจะฟัดเหวี่ยงกับฮีโร่คลาส S ได้สบายๆ

ในฐานะฆาตกรต่อเนื่อง มันดันเลือกที่จะคลุ้มคลั่งในวันที่ริมูรุเพิ่งเข้าร่วมสมาคมมนุษย์ประหลาดพอดี แถมรูปลักษณ์ของริมูรุก็เหมือนคนปกติทุกประการ

คำตอบวิเคราะห์ได้ไม่ยาก เป้าหมายของราชาตัดสับน่าจะเป็นตัวเขาแน่ๆ

เพราะร่างกายมนุษย์ของเขาจะเป็นตัวกระตุ้นสัญชาตญาณนักฆ่าของราชาตัดสับได้อย่างดีเยี่ยม

“ท่านราชาตัดสับ ทำไมท่านถึงมาไล่ฆ่าพวกเราล่ะ? ท่านกำลังขัดคำสั่งของท่านเสนาธิการเกียโรเกียโรอยู่นะ!” มนุษย์ประหลาดระดับเสือตัวหนึ่งใจกล้าถามออกไป

ดวงตาของราชาตัดสับวาวโรจน์ด้วยจิตสังหาร เขาตวัดดาบยาวเพียงครั้งเดียว ร่างของมนุษย์ประหลาดระดับเสือตัวนั้นก็ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ

“อย่าเอาเกียโรเกียโรมาขู่ข้า มีใครเห็นมนุษย์บ้างไหม? น่าจะเป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามา?” ราชาตัดสับเอ่ยเสียงเย็น

พวกมนุษย์ประหลาดเพิ่งจะถึงบางอ้อ และรีบหันขวับไปมองจุดที่ริมูรุเคยนั่งอยู่ แต่ตรงนั้นกลับว่างเปล่าไปเสียแล้ว

ริมูรุหนีไปหลบในที่ลับตาคน หัวใจเต้นรัวเป็นกลองเพล ชัดเจนแล้ว ราชาตัดสับมาเพื่อฆ่าเขาจริงๆ

“ทำไงดี!” สมองของริมูรุแล่นจี๋หาทางหนีทีไล่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับราชาตัดสับที่มีพลังระดับปีศาจขั้นสูงสุด เขาไม่มีทางสู้ได้เลย

เมื่อเห็นศัตรูค่อยๆ บีบวงล้อมเข้ามา ต่อให้ซ่อนตัวอยู่ตรงนี้ ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกเจอตัวแน่

“จริงสิ คาถาแปลงกาย!” หลังจากคิดจนหัวแทบแตก ดูเหมือนนี่จะเป็นทางรอดเดียวของเขา

“แล้วจะแปลงเป็นใครดีล่ะ? ซิลเวอร์วูล์ฟเหรอ? ไม่สิ พลังของซิลเวอร์วูล์ฟยังไม่พอจะหยุดราชาตัดสับได้”

ทันใดนั้น ริมูรุก็นึกถึงคนคนหนึ่งที่น่าจะใช้ได้ผล

“คาถาแปลงกาย!”

ร่างกายของริมูรุเปลี่ยนไปในพริบตา กลายเป็นสาวสวยหุ่นสะบึมในชุดวาบหวิวสุดเร้าใจ

หน้าผากของเธอมีรูปหัวใจวาดอยู่ และในมือถือแส้

“นี่คือร่างกายของ พริ้นเซส  งั้นเหรอ?” ริมูรุลูบไล้ต้นขาตัวเอง ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้มันช่างชวนเคลิบเคลิ้ม

พูดตามตรง นี่มันตื่นเต้นกว่าการแต่งหญิงเสียอีก

จังหวะที่ริมูรุกำลังจะเอามือจับหน้าอก ราชาตัดสับก็โผล่มาตรงหน้าเขาพอดี

“พริ้นเซส?” ราชาตัดสับมีท่าทีแปลกใจเล็กน้อย

ริมูรุข่มความกลัวเอาไว้ แล้วดัดเสียงเลียนแบบพริ้นเซส “นายมาช้าไปนะ เจ้ามนุษย์นั่นกลายเป็นทาสของฉันไปเรียบร้อยแล้ว”

น้ำเสียงของราชาตัดสับเย็นชา “ในสมาคม ข้าอัดอั้นจิตสังหารมานานโดยไม่ได้ระบาย ตอนนี้ข้าอุตส่าห์เจอมนุษย์ประหลาดร่างคนให้ข้าได้ปลดปล่อยความกระหายเลือด แต่เจ้ายังจะมาขัดขวางข้าอีกรึ”

“พริ้นเซส เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าไม่กล้าฆ่าเจ้า!” ราชาตัดสับขู่

ริมูรุเข่าอ่อนยวบยาบ แต่ยิ่งสถานการณ์วิกฤติ เขายิ่งต้องเนียนให้ถึงที่สุด!

“ราชาตัดสับ นายจะฆ่าฉันงั้นเหรอ? ยังไม่แน่หรอกนะว่าใครจะตายด้วยน้ำมือใคร!” ริมูรุบลัฟกลับไป

ราชาตัดสับจ้องเขม็งมาที่ริมูรุอยู่นาน ก่อนจะส่งเสียงฮึดฮัดอย่างไม่สบอารมณ์แล้วเดินจากไป

ริมูรุถอนหายใจเฮือกใหญ่ รอดตายมาได้หวุดหวิด

ผลของคาถาแปลงกายอยู่ได้แค่สิบนาทีเท่านั้น หลังสิบนาทีเขาจะคืนร่างเดิม

“ต้องรีบหนีก่อนที่คาถาจะคลาย!”

ว่าแล้ว ริมูรุก็เดินอาดๆ ออกจากค่ายมนุษย์ประหลาด ดูเหมือนพริ้นเซสจะมีตำแหน่งสูงพอตัวในสมาคมมนุษย์ประหลาด เพราะตลอดทางไม่มีใครกล้าเข้ามาขวางเขาเลย

ทางออกอยู่ใกล้แค่เอื้อม เขาเริ่มเห็นแสงแดดส่องลงมาจากด้านบนแล้ว

ริมูรุฉีกยิ้มกว้าง แต่ทว่าตรงหัวมุมข้างหน้านั้นเอง หญิงสาวอีกคนที่ถือแส้ก็เดินสวนมาเจอกับริมูรุเข้าอย่างจัง

ทั้งสองสบตากัน บรรยากาศกลายเป็นความอึดอัดสุดขีด

หัวใจริมูรุหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม พร้อมความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัว

“ชิบหายแล้วไง... จบเห่แน่กู ดันมาเจอตัวจริงเข้าซะได้”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล   จบตอน   By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล   ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═