บทที่ 51 แซงทางโค้ง! ลูกวางยาวเครื่องหมายการค้าของเวสเปอร์!

บทที่ 51 แซงทางโค้ง! ลูกวางยาวเครื่องหมายการค้าของเวสเปอร์!

แน่นอน!

เวสเปอร์ไม่ได้มีดีแค่เกมรับ แต่เกมรุกเขาก็จัดจ้านไม่แพ้กัน

น. 72

เวสเปอร์, กรีลิช และ ฮูริฮาน ประสานงานต่อบอลจังหวะเดียว  ในแดนกลาง ฉีกแนวรับดาร์บี้ เคาน์ตี้ จนขาดวิ่น

ในจังหวะสุดท้าย เวสเปอร์สะบัดข้อเท้าเบา ๆ ตักบอลลอยข้ามหัว เมสัน เมาท์ ไปดื้อ ๆ

ลูกบอลลอยโด่งพุ่งเข้าหาเขตโทษคู่แข่ง!

ที่จุดโทษ

อับราฮัม ดาวยิงสูงสุดของวิลลา เตรียมพร้อมอยู่แล้ว

ลูกตักข้ามหัวของเวสเปอร์ยังคงสมบูรณ์แบบเสมอ

บอลลอยมาตกตรงหน้าผากอับราฮัมเป๊ะ ๆ!

แต่ทว่า!!

คราวนี้คู่เซ็นเตอร์แบ็กดาร์บี้ไม่ยอมพลาดซ้ำสอง

ทั้ง เคอร์ติส เดวีส์ และ โทโมริ!

สองคนกระโดดประกบอับราฮัมจากซ้ายและขวา!!

“ขึ้นโหม่งพร้อมกันสามคนครับ!!”

“อับราฮัม, เคอร์ติส เดวีส์ และโทโมริ!!”

“อับราฮัมถึงบอลก่อน!”

“โขก!! หลุดกรอบครับ!!”

“อับราฮัมโหม่งออกหลังไปอย่างน่าเสียดาย!!”

“เจ้าบ้าน แอสตันวิลลา พลาดโอกาสทองในการขึ้นนำไปแล้วครับ!!”

จ้านจวินบรรยายด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “ลูกตักจากกลางสนามของเวสเปอร์น้ำหนักดีมากครับ! เสียดายที่อับราฮัมจบสกอร์ไม่คมพอ!”

เผลอแป๊บเดียว

เข็มนาฬิกาเดินเข้าสู่นาทีที่ 80!

สกอร์ยังคงเสมอกันที่ 2–2

ช่วงเวลานี้ นักเตะทั้งสองทีมต่างรีดเรี่ยวแรงออกมาจนหยดสุดท้าย

ผู้เล่นหลายคนเริ่มยืนหอบแฮก

นาทีนี้ วัดกันที่ใจ... ใครวิ่งสู้ฟัดมากกว่า ทีมนั้นมีสิทธิ์คว้าชัย!

บนอัฒจันทร์วิลลาพาร์ก

แฟนบอลกว่าสี่หมื่นชีวิตเริ่มตะโกนเรียกชื่อเวสเปอร์โดยพร้อมเพรียง!

พวกเขารู้ดีว่า ในช่วงเวลาชี้เป็นชี้ตายแบบนี้ ต้องอาศัย “ดารา” มาตัดสินเกม!

และตอนนี้ ดาราที่เจิดจรัสที่สุดในวิลลาคือ... เวสเปอร์

แม้จะเพิ่งลงเล่นเป็นนัดที่ 7 แต่เวสเปอร์ก็ได้ใจสาวกสิงห์ผงาดไปครองทั้งดวง ด้วยฝีเท้าอันยอดเยี่ยม!

เมื่อได้ยินเสียงเชียร์กระหึ่ม

เวสเปอร์ไม่เลือกที่จะยืนดูเฉย ๆ

ห้านาทีต่อมา

เวสเปอร์ได้บอล

ที่วงกลมกลางสนาม

ทันทีที่บอลถึงเท้าเวสเปอร์ สองมิดฟิลด์ดาร์บี้อย่าง เมาท์ และ จอร์จ อีแวนส์ ก็พุ่งเข้ามาบีบพร้อมกัน!!

เห็นดังนั้น เวสเปอร์ใช้เท้าขวาจิ้มบอลหนีไปข้างหน้าหนึ่งก้าว!

ชิงจังหวะเล่นก่อน!

ทำให้สองคนนั้นเข้าไม่ถึงบอล

จากนั้น... คือโชว์ไทม์ของเวสเปอร์

เขาตัดสินใจใช้ไหล่กระแทกเข้าใส่เมาท์เต็มแรง!

เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

แม้เมาท์จะเก่งเกมรุก จ่ายบอลดี เชื่อมเกมสวย และเป็นเดอะแบกของดาร์บี้ในตอนนี้

แต่เรื่องพละกำลัง... เมาท์ยังห่างชั้นกับเวสเปอร์

ทันทีที่ไหล่ของเวสเปอร์ปะทะเข้ากับเมาท์!! เมาท์รู้สึกเหมือนจุดศูนย์ถ่วงหายวับไปกับตา...

ปลิวเสียหลักแบบไม่มีทางสู้!!

แม้ จอร์จ อีแวนส์ มิดฟิลด์อีกคนจะตามเข้ามาถึงตัว และพยายามแหย่ขาสกัด

แต่เวสเปอร์ยังนิ่งกริบ

เขาดึงบอลหลบย้อนหลัง! ใช้เท้าซ้ายเกี่ยวบอลกลับมาเข้าเท้าขวา

วินาทีถัดมา

เวสเปอร์จ่ายบอลให้ กรีลิช ที่ยืนว่างอยู่!

“โอกาสสวยครับ!!”

“ที่หน้ากรอบเขตโทษ! บอลอยู่ที่เท้ากรีลิช!”

“กรีลิช... ยิง!!”

“ไม่ยิงครับ!”

“จ่าย!”

“เจอกับการพุ่งเข้ามาบล็อกของเคอร์ติส เดวีส์ กรีลิชเลือกจ่ายย้อนครับ!!”

“บอลกลับมาที่เวสเปอร์!”

“ฟุตบอลเล่นกัน 11 คน แต่ตอนนี้เหมือนเวสเปอร์กับกรีลิชเล่นกันอยู่สองคนครับ!”

เสียงของจ้านจวินดังลั่นห้องส่ง!

ดูเหมือนจังหวะนี้ จ้านจวินจะมองเห็นประตูของวิลลาลาง ๆ แล้ว

เวลานี้ เวสเปอร์รับบอลในตำแหน่งปีกขวา

พื้นที่หากินของเขา

ฤดูกาลนี้ เวสเปอร์เปิดบอลจากจุดนี้เข้าเป้ามานับครั้งไม่ถ้วน

ในกรอบเขตโทษ

สามกองหน้าวิลลารอเข้าฮอร์ส!

อับราฮัมตรงกลาง, อโดมาห์เสาไกล และ เอล กาซี เสาแรก!

หลังลังเลเพียงเสี้ยววินาที เวสเปอร์เปิดครอสทันที!

ไปที่ตรงกลาง!!

ชัดเจนว่า... เวสเปอร์ยังคงไว้ใจอับราฮัมที่สุด!

ที่หน้าปากประตู

กองหน้าวิลลามีโอกาสดวลเดี่ยวกับเซ็นเตอร์แบ็กอีกครั้ง!

เคอร์ติส เดวีส์ ปราการหลังจอมเก๋า และ อับราฮัม กระโดดขึ้นแย่งโหม่งพร้อมกัน!

และครั้งนี้...

ผู้ชนะคือ อับราฮัม!

ดาวยิงร่างโย่งอาศัยสปริงข้อเท้าอันทรงพลัง เทกตัวเบียดเอาชนะเดวีส์ แล้วโขกเต็มหัว!

ตูม~

ลูกบอลพุ่งเสียบตาข่าย เป็นประตูสังหารที่ดับความหวังของดาร์บี้!!

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลวิลลาคลุ้มคลั่งด้วยความสะใจ

แฟนพันธุ์แท้ถอดเสื้อเหวี่ยงหมุนติ้วเหนือหัว!

เสียงตะโกนชื่อ “อับราฮัม” และ “เวสเปอร์” ดังสนั่นหวั่นไหว

และในดินแดนตะวันออกอันไกลโพ้น

ณ ห้องแชตสดของตงฉิว ชื่อของเวสเปอร์ถูกพิมพ์รัวจนมองไม่ทัน!

“1 ยิง 2 จ่าย!! ใครจะต้าน!! เวสเปอร์โคตรโหด!”

“บอกแล้ว! แค่ส่งบอลให้เวสเปอร์ เดี๋ยววิลลาก็ชนะเอง!!”

“มีใครให้มากกว่านี้ไหม!! สุดจัด!”

“ถึงดาร์บี้จะมีเมาท์ แต่ขอโทษที... เรามีเวสเปอร์!”

“เอาอีก! 3–2 ยังไม่ชัวร์! ยิงเพิ่มอีก!!”

“บุกเข้าไป!! วิลลา!!”

หลังเขี่ยบอลเริ่มเล่นใหม่

ทั้ง แฟรงก์ แลมพาร์ด และ จอห์น เทอร์รี ต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดสุดขีด

สกอร์ 3–2

ห่างกันแค่ลูกเดียว และเวลาปกติเหลืออีกตั้ง 8 นาที!

ถ้ารวมทดเวลาบาดเจ็บ อย่างน้อย ๆ ก็มี 10 นาทีให้เล่น

ดังนั้น!

สำหรับดาร์บี้ เคาน์ตี้ เวลายังเหลือเฟือ!

“ดันขึ้นไป!!”

“เร็วเข้า!!”

“กดดันหน้าประตูมันเข้าไป!!”

“ลุย!!”

“ส่งบอลให้เมาท์สิวะ!”

แลมพาร์ดเริ่มสติแตก

เขาตะโกนเรียกชื่อเมาท์ลั่นสนาม!

ไม่นาน บอลก็มาถึงเท้าเมาท์อีกครั้ง

เกมบุกของดาร์บี้มาแล้ว!

ที่กลางสนาม

ทันทีที่เมาท์จับบอล เขาก็ถูกผู้เล่นวิลลาหลายคนรุมล้อมทันที

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═