บทที่ 12 แจ้งเกิดในนัดเดียว! พ่อลูกเปิดอกคุยกันยามดึก!

บทที่ 12 แจ้งเกิดในนัดเดียว! พ่อลูกเปิดอกคุยกันยามดึก!

ทันทีที่ผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลา ขุนพลแอสตันวิลลาในสนามต่างวิ่งกรูเข้าหาเวสเปอร์ เพื่อนร่วมทีมพากันขยี้หัวเขาด้วยความสะใจ

แม้แต่กรีลิชที่นั่งอยู่ข้างสนาม ก็ยังกะเผลกมาร่วมวงฉลองชัยชนะด้วย

“เวสเปอร์ นายมันร้ายกาจชะมัด!”

“ดูท่าตำแหน่งของฉันคงโดนนายยึดไปแล้วมั้งเนี่ย!”

หลังจากนั่งดูเกมข้างสนามในช่วงยี่สิบนาทีสุดท้าย กรีลิชมั่นใจเต็มร้อยว่าเวสเปอร์คืออัจฉริยะ

อนาคตของเด็กคนนี้... ไร้ขีดจำกัด!

เวสเปอร์ไม่ได้โต้ตอบคำแซวของกรีลิช

เพราะความจริงแล้ว ตำแหน่งของพวกเขาไม่ได้ทับซ้อนกัน

เวสเปอร์ถนัดบทบาทมิดฟิลด์ตัวรับมากกว่า ในขณะที่กรีลิชคือเพลย์เมกเกอร์ตัวรุก หรือไม่ก็ปีก

หลังจบเกม

ดีน สมิธ กุนซือแอสตันวิลลา ให้สัมภาษณ์สื่อด้วยรอยยิ้มกว้าง

“นี่เป็นเกมที่ยากลำบาก อิปสวิชสู้ยิบตาและสร้างปัญหาให้แนวรับเราตลอดเวลา”

“แม้เราจะต้องเสียกรีลิชไปจากอาการบาดเจ็บ แต่การลงสนามของเวสเปอร์คือแสงสว่างแห่งชัยชนะ สองลูกจ่ายของเขาช่วยให้เราพลิกนรกกลับมาได้... ฟอร์มของเขาไร้ที่ติ!”

ดีน สมิธ เอ่ยปากชมลูกทีมคนใหม่แบบไม่กั๊ก

“เวสเปอร์คือกุญแจสำคัญของเกมนี้ เป็นเกียรติของผมที่มีนักเตะพรสวรรค์เช่นนี้อยู่ในทีม”

ไม่ใช่แค่กุนซือฝั่งตัวเอง แม้แต่ พอล แลมเบิร์ต เฮดโค้ชอิปสวิช ก็ยอมจำนนต่อฟอร์มอันร้อนแรงของเวสเปอร์

“ชัยชนะในเกมนี้ควรเป็นของอิปสวิช แต่น่าเสียดายที่เบอร์ 33 ของวิลลาลงมาเปลี่ยนทุกอย่าง...”

“แนวรับของเรามองข้ามพิษสงของเจ้าหนูเบอร์ 33...”

ค่ำคืนนั้น

หน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์กีฬาทั่วอังกฤษต่างตีพิมพ์วีรกรรมของเวสเปอร์

“เบอร์มิงแฮม สปอร์ต นิวส์”: แอสตันวิลลาเฉือนอิปสวิชในรัง! ไอ้หนูจีน-นอร์เวย์ จัดสองแอสซิสต์พาทีมเฮ!

“เดอะ ไทมส์”: เวสเปอร์ผู้กอบกู้แห่งวิลลาพาร์ก! ปรากฏการณ์วัย 17 ปีอุบัติขึ้นแล้ว!

“อิงแลนด์ สปอร์ต นิวส์”: ศึกเลือดตาแทบกระเด็น! วิลลาคว้าชัยด้วยทีเด็ดสองจ่ายจากเวสเปอร์ วัย 17 ปี!

...

หลังจบเกม

ณ ผับเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในเบอร์มิงแฮม

แฟนบอลแอสตันวิลลารุ่นเดอะผมดอกเลา กำลังนั่งดื่มด่ำและถกเถียงถึงเกมที่เพิ่งจบลง

“เฮ้ยพวกเรา! ดื่มให้ชัยชนะของแอสตันวิลลา!”

“ชนแก้ว!”

ชาร์ลี วัย 75 ปี หน้าแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ชูแก้วขึ้นตะโกนบอกแฟนบอลรอบข้าง

“วิลลาเล่นโคตรมัน! โดยเฉพาะไอ้หนูเอเชียนั่น! โอ้... ลูกครึ่งจีน-นอร์เวย์สินะ!”

“ลูกจ่ายมันทำให้นึกถึงแลมพาร์ดกับเจอร์ราร์ดเลยว่ะ!”

“ฉันชอบไอ้หนูนี่ชะมัด!”

“เชื่อมือฉันเถอะ ไอ้เด็กคนนี้แหละจะพาวิลลาขึ้นพรีเมียร์ลีก!”

คำประกาศของปู่ชาร์ลีเรียกเสียงปรบมือเกรียวกราวจากแฟนบอลทั้งร้าน

มุมหนึ่งของผับ เซี่ยตงกั๋วแอบยิ้มแก้มปริเมื่อได้ยินแฟนบอลสรรเสริญลูกชายของตน

“ตงกั๋ว ดึกแล้วนะ! ลูกเวสเปอร์น่าจะกลับถึงหอพักแล้ว เรากลับกันเถอะค่ะ”

แม่หวงไฉ่อวิ๋นก้มดูนาฬิกา... จะเที่ยงคืนแล้ว

“ได้เลย! ไปกัน! ไปหาลูกชายคนเก่งกัน!”

ณ อพาร์ตเมนต์นักเตะแอสตันวิลลา

ทันทีที่เวสเปอร์มาถึงหน้าประตู พ่อเซี่ยกับแม่หวงก็มาถึงพอดี

เวสเปอร์รีบพาพ่อแม่เข้าไปพักผ่อนด้านใน

“เวสเปอร์ เล่นดีมากลูก! ไม่คิดเลยว่าไม่กี่เดือนฝีเท้าจะพัฒนาเร็วขนาดนี้!”

“ดูท่าการตัดสินใจมาเตะบอลจะเป็นความคิดที่ถูกต้องจริง ๆ!”

“เมื่อกี้พ่อแวะไปดื่มที่ผับ แฟนบอลวิลลาชมลูกกันใหญ่เลย!”

พ่อเซี่ยเก็บอาการดีใจไว้ไม่อยู่

เวสเปอร์ตอบกลับอย่างถ่อมตน “แค่โชคดีครับพ่อ ถ้ากรีลิชไม่เจ็บ ผมคงไม่ได้ลง”

เมื่อได้ยินลูกชายถ่อมตัว รอยยิ้มบนหน้าพ่อเซี่ยก็ยิ่งกว้างขึ้น

“ดี! ชนะแล้วไม่เหลิง พ่อดีใจที่ลูกมีความคิดความอ่านแบบนี้!”

ระหว่างที่สองพ่อลูกคุยกัน แม่หวงก็เริ่มลงมือเก็บกวาดห้องให้เวสเปอร์ พอเจ้าตัวหันไปเห็นก็รีบร้องห้าม

เขาไม่อยากให้แม่ต้องบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาจากนอร์เวย์เพื่อมาเป็นแม่บ้านให้เขา

“ไม่ต้องกวาดครับแม่!”

“เดี๋ยวผมทำเอง!”

“ว่าแต่... คืนนี้พ่อกับแม่พักที่ไหนครับ ให้ผมจองโรงแรมให้ไหม?”

หวงไฉ่อวิ๋นรีบตอบ “ไม่ต้องหรอกจ้ะเวสเปอร์ เดี๋ยวพ่อกับแม่จะกลับนอร์เวย์เลย”

“หือ?” เวสเปอร์ถามด้วยความตกใจ “ไหนบอกว่าจะอยู่เที่ยวอังกฤษสักสามวัน ทำไมรีบกลับล่ะครับ?”

“อีกอย่าง นี่มันหลังเที่ยงคืนแล้วนะ พักสักคืนก่อนเถอะครับ!”

จังหวะนั้น เซี่ยตงกั๋วก็เอ่ยขึ้นช้า ๆ “เมื่อกี้ลุงหวางโทรมา บอกว่าพรุ่งนี้ครอบครัวแฟนลูกชายเขาจะมาดูตัว อยากจะเหมาร้านเราจัดงานเลี้ยงต้อนรับ... เราคนทำมาค้าขาย มีงานเข้ามาก็ต้องรีบคว้าไว้”

“ดึกแล้ว! พ่อไปก่อนนะ! ตั้งใจเล่นให้วิลลานะลูก!”

“พยายามย้ายไปทีมระดับโลก สร้างชื่อเสียงให้บ้านเกิดเราให้ได้!”

พูดจบ สองสามีภรรยาก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้อง เวสเปอร์รีบเดินตามไปส่งและเรียกรถแท็กซี่ให้พ่อแม่ไปสนามบินด้วยตัวเอง

...

ตีหนึ่งกว่า... เวสเปอร์กลับขึ้นมาบนห้องพัก

แต่เขาข่มตานอนไม่หลับเลยสักนิด

การมาเยี่ยมของพ่อแม่ครั้งนี้สั่นสะเทือนจิตใจเวสเปอร์อย่างรุนแรง

โดยเฉพาะความจริงที่ว่า พวกท่านต้องรีบบินกลับนอร์เวย์ข้ามคืนเพียงเพื่อกลับไปทำงานหาเงิน... มันทำให้เวสเปอร์รู้สึกถึงความไร้กำลังของตัวเอง

เขาอยากหาเงินให้ได้มากกว่านี้

อยากมีอิสรภาพทางการเงิน

เพื่อยกระดับชีวิตของตัวเองและครอบครัว เพื่อที่พ่อกับแม่จะได้ไม่ต้องตรากตรำทำงานหนักอีกต่อไป

วันรุ่งขึ้น

เจ็ดนาฬิกา

เวสเปอร์มาถึงสนามซ้อม เริ่มต้นฝึกซ้อมอย่างขะมักเขม้น

เขาต้องการระเบิดความมุ่งมั่นทั้งหมดลงบนผืนหญ้าสีเขียว!

สิบนาทีต่อมา

จอห์น เทอร์รี ผู้ช่วยโค้ชแอสตันวิลลา เดินเข้ามาในสนาม

เมื่อเห็นเวสเปอร์กำลังซ้อมยิงประตูอยู่เพียงลำพัง ความประทับใจในตัวเด็กหนุ่มคนนี้ก็ยิ่งเพิ่มพูน

“เวสเปอร์! มาเช้าขนาดนี้เชียว?”

เทอร์รีเดินตรงเข้ามาทักทาย

“ทีมชุดใหญ่มีคนเก่งเยอะครับ ผมต้องซ้อมให้หนักขึ้นเพื่อแย่งตำแหน่งตัวจริง”

เวสเปอร์ตอบเทอร์รีพลางง้างเท้ายิง

“เยี่ยมมาก! ไม่นึกเลยว่าอายุแค่นี้จะมีความทะเยอทะยานขนาดนี้”

“หยุดยิงก่อน!”

“เดี๋ยวฉันช่วยซ้อมรับส่งบอลให้!”

พูดจบ เทอร์รีก็เดินช้า ๆ ไปที่ม้านั่งข้างสนามเพื่อเปลี่ยนรองเท้าสตั๊ด

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═