บทที่ 63 การล่มสลายของจางหย่งโซ่ว

จนกระทั่งหนึ่งเดือนต่อมา ในที่สุดหลินห่าวก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง

ในช่วงเดือนนี้ มีคนงานใหม่เข้ามาในเหมืองถึงแปดชุด

เหมืองภายใต้การดูแลของหลินห่าวก็เพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งหมื่นสามพันคน

และทุกครั้งที่ร่างแยกนำซากศพของสัตว์อสูรมาส่ง หลินห่าวก็พบว่าบริเวณรอบๆ กระท่อมไม้ที่พักของตนกำลังมีการก่อสร้างเหมือง

เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้เหมืองแร่กำลังจะรับสมัครคนงานเหมืองจำนวนมาก

สิบสามก็ได้ยินจากปากของเจิ้งป้านหนิงว่า เหมืองกำลังเตรียมรับสมัครคนงานเหมืองให้ครบหนึ่งล้านคน

เมื่อได้ยินข่าวนี้ หลินห่าวก็ตกตะลึงอย่างมาก แต่ในขณะเดียวกัน ความคิดของเขาก็เริ่มโลดแล่น

เหมืองแร่รับสมัครคนงานเหมืองจำนวนมาก หากในเวลานี้ตนอัญเชิญร่างแยกออกมาขุดแร่จำนวนมาก คนอื่นก็คงไม่สงสัย

หลังจากขุดแร่มาหนึ่งเดือน หินวิญญาณบนตัวของหลินห่าวก็มีถึงห้าแสนก้อน

การอัญเชิญร่างแยกก็ไม่มีแรงกดดันใดๆ ทั้งสิ้น

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินห่าวก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เขาอัญเชิญร่างแยกออกมาอีกสามพันร่าง ทำให้จำนวนร่างแยกที่ขุดแร่เพิ่มขึ้นเป็นห้าพันคนทันที

แต่เพื่อความปลอดภัย หลินห่าวก็ยังไล่คนงานเหมืองใต้บังคับบัญชาออกไปบางส่วน

จำนวนคนงานเหมืองกลับมาอยู่ที่หนึ่งหมื่นคนอีกครั้ง

ห้าพันคนขุดแร่พร้อมกัน ในฐานทัพหลักนี้ก็ไม่ได้ดูโดดเด่นอะไรมากนัก ห้าร้อยคนต่อหนึ่งช่องทาง ก็ไม่ได้แออัด

ดังนั้นจึงยังไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ

และร่างแยกห้าพันตนขุดแร่ ทำให้ได้หินวิญญาณเจือปนถึงหนึ่งแสนหกหมื่นก้อนต่อวัน แลกเป็นหินวิญญาณบริสุทธิ์ก็ได้สามหมื่นสองพันก้อน

บวกกับหินวิญญาณเจือปนที่คนงานเหมืองหนึ่งหมื่นคนส่งมอบให้ ตอนนี้รายได้ต่อวันของหลินห่าวสูงถึงสามหมื่นแปดพันหินวิญญาณบริสุทธิ์ ก้าวเข้าสู่กลุ่มผู้มีรายได้หลักล้านต่อเดือนในทันที

ส่วนทางด้านซูเทียนเหวินก็กำลังแอบชักชวนคนงานเหมืองนับร้อยคนอย่างลับๆ ถึงขั้นตั้งใจเปิดเผยการมีอยู่ของพรรคทลายฟ้าให้พวกเขารู้ สร้างเรื่องราวขึ้นมามากมายเพื่อล้างสมองพวกเขา

แน่นอนว่าตอนนี้ยังไม่นานนัก หลินห่าวยังไม่ได้ให้พวกเขาไปแลกเปลี่ยนหินวิญญาณ ยังต้องสังเกตการณ์อีกระยะหนึ่ง

ทางด้านหลินห่าวกำลังขุดเหมืองวิญญาณอย่างขะมักเขม้น

เซี่ยเกาหยวนและพรรคพวกอีกสี่คนก็กำลังเคลื่อนไหวอย่างลับๆ ช่วงเวลานี้ แต่ละคนมีคนงานเหมืองระดับห้าและหกเพิ่มขึ้นหลายร้อยคน ถึงขั้นมีผู้ฝึกตนระดับเจ็ดอยู่หลายคน

ฐานทัพหลักใจกลางของเซี่ยเกาหยวน

"จัดการคนงานเหมืองตามทางและสายลับทั้งหมดแล้วหรือยัง?"

เซี่ยเกาหยวนพูดกับลูกน้องคนหนึ่งที่มีตบะระดับแปด

"จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว ข่าวสารไม่มีทางรั่วไหลออกไปได้อย่างแน่นอน" ลูกน้องระดับแปดตอบทันที

"ดีมาก เจ้าเอาป้ายคำสั่งของข้าไปแจ้งเจียงหยู หวังหยวน หงโป๋เหยียน ให้พวกเขารวบรวมลูกน้องทั้งหมดภายในหนึ่งชั่วยาม คืนนี้จะเริ่มแผนการโจมตีเต็มรูปแบบ"

สีหน้าของเซี่ยเกาหยวนเย็นชาราวน้ำแข็ง ดวงตาราวกับมองทะลุผ่านห้วงมิติไปยังฐานทัพหลักของจางหย่งโซ่ว "จางหย่งโซ่ว หนึ่งปีก่อนข้าสามารถสังหารหัวหน้าของเจ้าได้ วันนี้ข้าก็สามารถถอนรากถอนโคนเจ้าและขุมกำลังทั้งหมดของเจ้าได้เช่นกัน"

คืนนี้ถูกกำหนดให้มีการต่อสู้ที่นองเลือด

เหมืองเขตที่เก้าทั้งหมดราวกับอยู่ในความมืดมิดก่อนรุ่งสาง เงียบสงบและสันติ

คนงานเหมืองลูกน้องของเซี่ยเกาหยวนทั้งสี่คน เคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบในความมืด

แบ่งออกเป็นแปดทิศทาง มุ่งตรงไปยังฐานทัพหลักของจางหย่งโซ่ว...

หลินห่าวไม่รู้เรื่องนี้เลย

ขณะนี้เขากำลังนำหินวิญญาณหนึ่งหมื่นแปดพันก้อนออกจากพื้นที่ระบบใส่ลงในถุงมิติ

ไม่กี่วันก่อนหยางเทียนซั่วยังแวะมาเป็นพิเศษเพื่อหารือเรื่องส่วนแบ่งของคนงานเหมือง

แม้ว่าหลินห่าวจะไม่สนใจจางหย่งโซ่วเลยก็ได้ แต่ในเมื่อก่อนหน้านี้ตนได้ตกลงไปแล้ว เขาย่อมไม่กลับคำ

และวันนี้ก็เป็นวันสิ้นเดือน เป็นวันที่นัดหมายกับหยางเทียนซั่วไว้

แต่จนกระทั่งดึกดื่น หลินห่าวก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของหยางเทียนซั่ว

"หรือว่ามีเรื่องอะไรทำให้ล่าช้า?"

หลินห่าวรู้สึกสงสัย ทันใดนั้นหางตาก็เหลือบไปเห็นซูเทียนเหวินกำลังเดินมาทางนี้อย่างรวดเร็ว

"หัวหน้าพรรค แย่แล้วขอรับ..."

ซูเทียนเหวินมาถึงเบื้องหน้าร่างแยกที่เก้าสิบแปด ใบหน้ามีสีหน้าเคร่งขรึม

เมื่อไม่นานมานี้ เขาได้รับข่าวที่น่าตกตะลึง

เซี่ยเกาหยวนและพวกอีกสี่คนบุกทะลวงฐานทัพหลักของจางหย่งโซ่วได้สำเร็จ ส่วนคนงานเหมืองสองสามพันคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของจางหย่งโซ่ว ไม่มีใครรอดชีวิต ถูกสังหารจนหมดสิ้น

ตามคำบอกเล่าของคนงานเหมืองที่ส่งข่าว ฐานทัพหลักของจางหย่งโซ่วได้กลายเป็นทะเลเลือด เลือดไหลนองเป็นแม่น้ำ ซากศพกระจัดกระจายเกลื่อนสนามรบ

แม้จะอยู่ห่างออกไปร้อยเมตรก็ยังได้กลิ่นคาวเลือดที่น่าสะอิดสะเอียน

จากสิ่งนี้จะเห็นได้ว่าการต่อสู้ในตอนนั้นโหดร้ายเพียงใด

"แล้วจางหย่งโซ่วล่ะ?" หลังจากฟังคำบอกเล่าของซูเทียนเหวิน สีหน้าของร่างแยกที่เก้าสิบแปดก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก เขาถามอย่างใจเย็น

"ยังไม่แน่ชัด ข่าวยังไม่แพร่กระจายไปทั่ว"

เมื่อเห็นสีหน้าที่สงบนิ่งของร่างแยกที่เก้าสิบแปด ในใจของซูเทียนเหวินก็สงบลงมาก

จางหย่งโซ่วถูกกำจัดในคืนเดียว ในฐานะผู้นำขุมกำลังใต้บังคับบัญชาของเขา จะต้องทำอย่างไร เกรงว่าถึงตอนนั้นเหมืองเขตที่เก้าทั้งหมดจะต้องเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

และในฐานะจ้าวผู้ปกครองอันดับหนึ่งของเขตตะวันตกอย่างหลู่ต้าจง ที่มีดินแดนกว้างใหญ่ขนาดนี้อยู่ในมือ ใครๆ ก็ต้องอิจฉา

เป้าหมายต่อไปของเขาจะต้องเป็นการโจมตีหลู่ต้าจงอย่างแน่นอน

นี่คือสิ่งที่ซูเทียนเหวินกังวล

"หัวหน้าพรรค หรือว่าเราจะยอมสวามิภักดิ์ต่อเซี่ยเกาหยวน ถึงแม้จะต้องยอมสละผลประโยชน์ส่วนใหญ่..."

จางหย่งโซ่วยังถูกกำจัดได้ ซูเทียนเหวินย่อมรู้สึกว่าพวกตนก็ไม่สามารถต่อกรกับเซี่ยเกาหยวนและพวกได้

ช่วงเวลานี้ หลินห่าวให้ซูเทียนเหวินดูแลคนงานเหมืองนับหมื่นคน ตัวเขาเองก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

หลายครั้งที่มองปัญหา เขาก็จะมองจากมุมของผลประโยชน์ ไม่ได้ใช้อารมณ์เหมือนเมื่อก่อน

"เสี่ยวซู่ หนุ่มร่างใหญ่โต ทำไมรู้สึกว่าเจ้าขี้ขลาดลงทุกวัน"

ต้าจงที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มเล็กน้อย ตบไหล่ซูเทียนเหวินเบาๆ "เอาล่ะ ไม่ต้องกังวล สบายใจได้ มีหัวหน้าพรรคของเจ้าอยู่ ไม่ต้องไปสนใจพวกเซี่ยเกาหยวนหรอก"

"หัวหน้าหลู่ ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ถึงแม้เซี่ยเกาหยวนจะไม่มาหาเรื่องเรา แต่หัวหน้าคนอื่นๆ ก็คงไม่ปล่อยให้เราขุดแร่ได้อย่างอิสระ เพราะไม่เคยมีตัวอย่างมาก่อน ผู้นำขุมกำลังทุกคนล้วนมีหัวหน้าหนุนหลังอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นเรายังครอบครองดินแดนกว้างใหญ่ขนาดนี้ เนื้อชิ้นงามนี้ใครๆ ก็อยากจะกัดกินสักคำ"

ซูเทียนเหวินพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ความคิดของเขาคือ หากเซี่ยเกาหยวนโจมตีตน ถึงแม้สุดท้ายจะต้านทานไว้ได้ ก็ต้องได้รับความเสียหายอย่างหนัก พลังจะลดลงอย่างมาก ถึงตอนนั้นก็จะสูญเสียผลประโยชน์ไปไม่น้อยเช่นกัน

แทนที่จะเป็นเช่นนั้น สู้ไปหาเซี่ยเกาหยวนเสียตอนนี้ ยังจะสามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้ได้

ความคิดของซูเทียนเหวินนั้นไม่ได้ผิด เกรงว่าตอนนี้ผู้นำขุมกำลังใต้บังคับบัญชาของจางหย่งโซ่วก็คงจะคิดเช่นเดียวกัน

เพียงแต่เขาไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของหลินห่าว

"ไม่มีตัวอย่าง ก็สร้างตัวอย่างขึ้นมาเองสิ เจ้ากลับไปก่อนเถอะ รอให้ได้ข่าวของจางหย่งโซ่วแล้วค่อยมารายงานข้า"

ร่างแยกที่เก้าสิบแปดพูดอย่างไม่รีบร้อน

หลินห่าวจะสนใจเซี่ยเกาหยวนหรือ?

เห็นได้ชัดว่าไม่ หลังจากซูเทียนเหวินจากไป หลินห่าวก็เรียกเอาระบบออกมา

"ระบบ เติมหินวิญญาณให้ข้าสี่แสนก้อน"

เมื่อเสียงของหลินห่าวดังขึ้น ยอดคงเหลือบนหน้าจอก็เปลี่ยนเป็นหินวิญญาณระดับต่ำสี่แสนก้อนในทันที

จากนั้นหลินห่าวก็ไปที่ช่องอัญเชิญร่างแยก เลือกขอบเขตรวมปราณขั้นที่เจ็ด และกำหนดจำนวนเป็นห้าพัน

กด 'คลิกที่นี่' ทันที

จากนั้นก็ไปที่ช่องสืบทอดวิชาอาคม และทำการสืบทอดวิชาลูกไฟ

"ส่งข่าวออกไป ใครกล้ายื่นมือเข้ามาในเขตตะวันตก สังหารไม่เว้น!"