บทที่ 160 - เงินเดือนสูงสวัสดิการเยี่ยมอย่างแน่นอน

บทที่ 160 - เงินเดือนสูงสวัสดิการเยี่ยมอย่างแน่นอน

“หมายความว่า ‘หมอ’ คนนั้นเป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของความยึดติด เพียงแต่ความยึดติดนี้ทรงพลังมาก”

“ถูกต้อง โดยเนื้อแท้แล้ว อีกฝ่ายยังคงต้องการรักษาคนไข้ ไม่อย่างนั้นเมื่อกี้คงไม่เสนอตัวรักษาหมอเฝิง แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง เขาก็คือฝันร้าย มีความอันตรายอยู่ดี”

“อันตรายน่ะมีแน่ แต่ฝันร้ายประเภทนี้ดูเหมือนจะไม่ได้สร้างความเดือดร้อนร้ายแรงอะไรนะ”

“จะพูดแบบนั้นก็ได้ และต่อให้ถูกเขาหมายหัว อย่างมากก็แค่ถูกบังคับจับทำศัลยกรรมปลูกถ่ายฝันร้ายสักรอบ พวกเราสามคนแคร์เรื่องพรรค์นั้นซะที่ไหน?”

“นั่นสินะ พวกเราไม่แคร์จริงๆ นั่นแหละ”

บทสนทนาข้างต้นคือการปรึกษาหารือระหว่างเหล่าฉีและเซียวเหอ

ส่วนหลินโม่กำลังคุยกับหมอเฝิง

“ผมรู้สึกว่า การผ่าตัดปลูกถ่ายแบบเมื่อกี้ ผมเองก็ทำได้นะ” หมอเฝิงพูดด้วยสีหน้ามั่นใจ

“เพราะงั้นถึงได้ให้คุณประจำการอยู่ที่โรงพยาบาลนี้ไงล่ะ” หลินโม่ตบไหล่อีกฝ่าย “หลังจากพวกเราไปแล้ว จะมีเจ้าหน้าที่จากหน่วยความมั่นคงคนอื่นเข้ามา ถึงตอนนั้นคุณคอยรับหน้าที่ประสานงานกับพวกเขา อีกอย่างที่นี่นอกจากจะไม่ค่อยเห็นดวงอาทิตย์แล้ว ก็ไม่มีข้อเสียอะไรอื่น ที่สำคัญคือ ตอนนี้มีห้องว่างเพียบ คุณอยากนอนห้องไหนก็เลือกได้เลย ไม่ต้องจ่ายเงิน ไม่ต้องผ่อนบ้าน ฟินไหมล่ะ”

“พอคุณพูดแบบนี้ ผมชักจะเริ่มมีความหวังกับชีวิตในอนาคตขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ” หมอเฝิงเริ่มตื่นเต้นตาม

ดูเหมือนว่าหลังจากผสานเนื้อเยื่อของฝันร้ายสองตนเข้าไป ความสามารถในการปรับตัวเข้ากับโลกฝันร้ายของเขาก็เพิ่มสูงขึ้นมาก

หลินโม่วิ่งไปกระซิบกระซาบกับผีสาวชุดแดงอีกครู่หนึ่ง

ใจความสำคัญคือ เมื่อกี้เธอทำตัวไม่น่ารักเลย

ปัญหาใหญ่สุดคือในฐานะฝันร้ายในอาณัติของหมอเฝิง เจ้านายบาดเจ็บขนาดนั้นจะมาทำทองไม่รู้ร้อนได้ยังไง? ทำเมินเฉยยังพอว่า แต่นี่ยังมาเลียปากน้ำลายไหล อยากกินเจ้านายตัวเองอีก โชคดีที่ตอนนั้นทุกคนมัวแต่สนใจ ‘หมอ’ อยู่

“ฉันจะบอกให้นะ ครั้งหน้าห้ามทำแบบนี้อีก”

หลินโม่สั่งสอนเสร็จ สิ่งที่ต้องสั่งเสียก็ครบถ้วนแล้ว

ภารกิจครั้งนี้ถือว่าสำเร็จลุล่วงด้วยดีเยี่ยม

แต่ก็มีจุดด่างพร้อยอยู่บ้าง

ประธานหม่าหนีไปได้ หากไม่มีอะไรผิดพลาด ทางหน่วยความมั่นคงคงจะออกหมายจับในไม่ช้า

หมายจับแห่งโลกฝันร้าย

ผู้เชี่ยวชาญตัวจริงและผู้เชี่ยวชาญสำรองในทุกเมืองจะได้รับคำสั่งจับกุมนี้

ตอนนี้ในมือหลินโม่ก็มีใบประกาศจับอยู่หนึ่งใบ บนนั้นมีรายชื่ออยู่หลายคน

คนที่คุ้นเคยก็รวมถึงโจวลี่ด้วย

คนเหล่านี้คืออาชญากรที่หน่วยความมั่นคงหมายหัวเป็นกรณีพิเศษ ขอแค่จับตัวได้ ไม่ว่าจะจับเป็นหรือจับตาย รับรองว่าได้เลื่อนยศรับทรัพย์กันถ้วนหน้า

ส่วนภารกิจครั้งนี้ ยังสามารถผนึกฝันร้ายระดับ A ได้อีกหนึ่งตน

นี่ถือเป็นความชอบชิ้นใหญ่

สิบกว่านาทีต่อมา หลินโม่ เซียวเหอ และคนอื่นๆ ก็ทยอยถูกปลุกให้ตื่น

หลินโม่ได้พบกับพวกเขาในโลกความจริง

รูปร่างหน้าตาและอายุไม่ต่างจากในโลกฝันร้ายเท่าไหร่ เซียวเหอดูสุขุมรอบรู้ เหล่าฉีก็ตัวใหญ่บึกบึน

แต่สภาพของเหล่ากุ่ย ทำให้หลินโม่แปลกใจเล็กน้อย

อีกฝ่ายนั่งอยู่บนรถเข็น มีพยาบาลคอยดูแลเป็นพิเศษ สวมหน้ากากออกซิเจน ดูอ่อนแออย่างยิ่ง

“เหล่ากุ่ยเขาป่วยมาหลายปีแล้ว การเข้าสู่โลกฝันร้ายเป็นเรื่องบังเอิญ คุณก็รู้ถึงฝีมือของเหล่ากุ่ยในโลกฝันร้ายดี น่าเสียดายที่ในโลกความจริงพวกเราช่วยอะไรเขาไม่ได้”

เซียวเหอถอนหายใจ

คุยกันสัพเพเหระอีกนิดหน่อย ต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปทำงาน

ขั้นตอนต่อไปคือการเขียนรายงาน เพื่อแจ้งรายละเอียดภารกิจครั้งนี้ต่อสำนักงานใหญ่

เพราะทุกอย่างต้องมีการบันทึกเก็บเข้าแฟ้ม

ในเรื่องกระบวนการทำงาน หน่วยความมั่นคงยึดถือความเคร่งครัดรัดกุมเป็นมาตรฐานปฏิบัติมาโดยตลอด

แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็กินเวลาไปกว่าค่อนวัน

กว่าจะได้เจอเซียวเหออีกที ก็ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว

พวกเขายังคงอยู่ที่เมืองถังเอ๋อ เพื่อรอรับรองเจ้าหน้าที่จากสำนักงานใหญ่ที่จะถูกส่งมาประจำการในเขตปนเปื้อนโรงพยาบาลเป่ยถังแห่งที่ 2 เซียวเหอบอกหลินโม่ว่า ทางสำนักงานใหญ่พอใจกับภารกิจครั้งนี้มาก ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะมีการปูนบำเหน็จรางวัล

สักพัก หลินโม่ก็ได้รับโทรศัพท์จากเฉินปิง พูดเรื่องเดียวกันเป๊ะ

แต่เฉินปิงเป็นหัวหน้าหน่วยสอดแนม ระดับสูงกว่า จึงรู้ข้อมูลเชิงลึกมากกว่า

“เงินรางวัลหนึ่งล้านหยวน บันทึกความดีความชอบระดับสองภายในสำนักงานใหญ่ นอกจากนี้ยังจะได้รับ น้ำยาเสริมแกร่งฝันร้าย รุ่นล่าสุดที่วิจัยโดยสถาบันวิจัยของสำนักงานใหญ่”

นี่คือรางวัลส่วนตัวของหลินโม่

เงินรางวัลหนึ่งล้านหยวนถือว่าไม่น้อย แต่ตอนนี้หลินโม่เป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริง แค่เงินเดือนบวกเบี้ยเลี้ยงต่อเดือนก็ปาเข้าไปเจ็ดแปดหมื่นแล้ว แถมค่ากิน ค่าอยู่ ค่าเดินทาง ทุกอย่างฟรีหมด ตอนนี้ต่อให้มีเงิน ก็ไม่รู้จะเอาไปใช้ที่ไหน

แต่การได้เห็นตัวเลขในบัญชีธนาคารเพิ่มขึ้น มันก็รู้สึกฟินดีพิลึก

ส่วนการบันทึกความดีความชอบระดับสอง ในความเห็นของเฉินปิง มันคือสมบัติล้ำค่า

เมื่อมีเกียรติยศชั้นนี้ประดับตัว ในอนาคตเวลามีการเลื่อนตำแหน่ง ก็จะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ

แต่สิ่งที่หลินโม่สนใจคือเจ้า ‘น้ำยาเสริมแกร่งฝันร้าย’ นั่นต่างหาก

มันคืออะไร หลินโม่ไม่รู้ แต่ฟังชื่อแล้วดูไม่ธรรมดา

เฉินปิงบอกหลินโม่ว่า มันคือน้ำยาเสริมพลังที่ออกแบบมาเฉพาะสำหรับ ‘ร่างจิต’ สามารถมองว่าเป็นพลังงานรูปแบบพิเศษ แต่ในโลกฝันร้ายมันถูกฉายภาพออกมาให้อยู่ในรูปของน้ำยา

“ของพรรค์นั้น ขนาดฉันยังเคยได้แค่ครั้งเดียว ต้องเป็นบุคลากรที่สร้างผลงานหรือมีศักยภาพสูงเท่านั้นถึงจะได้รับ” เฉินปิงแสดงความยินดีกับหลินโม่จากใจจริง

หลินโม่สงสัยว่า ถ้าเป็นของดีขนาดนั้น ทำไมสำนักงานใหญ่ไม่ผลิตออกมาแจกจ่ายเยอะๆ ไปเลย

“พูดง่ายแต่ทำยาก นายรู้ไหมว่าการจะสร้างน้ำยาแบบนั้นสักหลอดต้องใช้วัตถุดิบอะไรบ้าง ต้องใช้เวลาและแรงกายแรงใจขนาดไหน?” น้ำเสียงของเฉินปิงแฝงความเหนื่อยใจ “บอกตามตรงนะ รวบรวมสรรพกำลังของสำนักงานใหญ่ ผลิตออกมาจนถึงตอนนี้ยังมีแค่ร้อยกว่าหลอด นายลองคิดดูเองแล้วกันว่ามันล้ำค่าแค่ไหน”

หลินโม่ฟังแล้วก็เข้าใจทันทีว่านี่คือของรางวัลที่มีมูลค่าสูงสุด

พอรู้แบบนี้ หลินโม่แทบอยากจะวิ่งไปรับของที่สำนักงานใหญ่ด้วยตัวเองซะเดี๋ยวนี้

“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก เดี๋ยวจะมี หน่วยปฏิบัติการพิเศษ นำไปส่งให้นายเอง” เฉินปิงเว้นจังหวะนิดหนึ่ง “อีกอย่าง ผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานใหญ่ประชุมหารือกันแล้ว ต่อไปนี้จะมอบอำนาจให้นายรับผิดชอบการสืบสวนและกวาดล้าง บอร์ดวิวัฒนาการ สาขาในประเทศแบบเต็มตัว”

จะมอบภารกิจสำคัญให้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

“ผมคนเดียวจะไหวเหรอครับ?” หลินโม่ถามกลับ

“คนเดียวไม่ไหวแน่ ดังนั้นสำนักงานใหญ่จึงส่งผู้ช่วยและทีมสนับสนุนครบชุดไปให้นายด้วย พวกเขาทั้งหมดจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนาย นอกจากนี้ นายยังมีสิทธิ์จัดตั้งทีมของตัวเองได้ไม่เกินสิบคน สรุปสั้นๆ คือ รีบตรวจสอบไส้พุงของบอร์ดวิวัฒนาการให้เร็วที่สุด สมาชิกที่เกี่ยวข้อง จับได้กี่คนก็จับ พยายามถอนรากถอนโคนองค์กรฝันร้ายนี้ให้สิ้นซาก”

เฉินปิงบอกหลินโม่ว่า ต่อไปจะมีผู้ใหญ่มาคุยด้วย เพื่อแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ

เรื่องนี้มาแบบกะทันหัน แต่ก็สมเหตุสมผล

เพราะหลินโม่เป็นคนแรกที่ค้นพบบอร์ดวิวัฒนาการ ทำให้องค์กรนี้ถูกเปิดโปงสู่สาธารณะ

แถมตัวหลินโม่เองยังเป็นสมาชิกของบอร์ดนี้ด้วย

นี่เป็นข้อได้เปรียบอีกข้อหนึ่ง

เหตุการณ์ที่ห้างสรรพสินค้าเชียนตู้ หลินโม่ก็เป็นแกนนำ จนสุดท้ายทำลายแผนการขั้นต่อไปของพวกโจวลี่ได้

บวกกับครั้งนี้ เบื้องบนคงเล็งเห็นความสามารถของหลินโม่ และตระหนักว่าบอร์ดวิวัฒนาการเป็นหอกข้างแคร่ตัวจริง จึงตัดสินใจเด็ดขาดที่จะตั้งหน่วยงานคล้าย ‘ทีมเฉพาะกิจ’ ขึ้นมาเพื่อจัดการกับองค์กรนี้โดยเฉพาะ

และหลินโม่ ก็คือหัวหน้าของ ‘ทีมเฉพาะกิจ’ ที่ว่านี้

“ผู้ช่วยและทีมสนับสนุนจะไปถึงในอีกหนึ่งวัน นายมีวันหยุดหนึ่งวัน พักผ่อนให้เต็มที่” เฉินปิงพูดจบก็วางสายไป

หยุดหนึ่งวัน?

หลินโม่คิดอยากจะไปใช้เงิน

ใช้ให้กระหน่ำไปเลย

ของที่เมื่อก่อนอยากซื้อแต่ไม่มีปัญญาซื้อ คราวนี้จะกวาดซื้อให้เรียบ ระบายความอัดอั้นตันใจให้สาสม

ความคิดนี้เข้าท่า เอาตามนี้แหละ

[จบแล้ว]