บทที่ 60 - ความชั่วร้ายในห้องใต้ดิน

บทที่ 60 - ความชั่วร้ายในห้องใต้ดิน

ภาพที่เห็นคือทางเดินแคบๆ สองข้างทางเป็นห้องขังเหมือนในคุก

มีห้องขังที่แข็งแรงทั้งหมดแปดห้อง

มืดสลัว สกปรก ชั้นใต้ดินชั้นที่สองนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า

เป็นกลิ่นศพเน่าเปื่อย

แม้จะสวมหน้ากากป้องกันก็ช่วยไม่ได้มาก

เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการคนหนึ่งทนไม่ไหว วิ่งออกไปอาเจียนข้างนอก

แม้แต่หัวหน้าหลิวเอง ตอนนี้ก็ต้องกลั้นความคลื่นเหียนในกระเพาะ

ในโลกฝันร้าย หลินโม่ชินชากับกลิ่นแบบนี้แล้ว ปฏิกิริยาของเขาจึงเรียบเฉยที่สุด

ในห้องขังแรกพบศพหนึ่งร่าง

น่าจะเป็นคนแก่ ถูกมัดอยู่บนเตียงผ่าตัด รอบๆ แปะภาพวาดลายเส้นเต็มไปหมด หลินโม่กวาดตามองแวบเดียวก็จำได้

ในภาพวาด คือผีสาวชุดแต่งงาน

สไตล์ภาพวาดพิลึกพิลั่นเหมือนเดิม

แสดงภาพลักษณ์ของผีสาวในมุมต่างๆ วิธีการถลกหนัง และคฤหาสน์ผีสิงอันน่าสยดสยอง

เหมือนกำลังบังคับให้คนบนเตียงดู

ประตูห้องขังล็อกอยู่ เข้าไปไม่ได้ชั่วคราว

หลินโม่มองดูศพคนแก่ที่น่าจะตายมาหลายวันแล้ว ในใจเกิดข้อสันนิษฐานบางอย่าง จึงรีบเดินไปดูห้องขังอื่น

นอกจากสองห้องที่ว่างอยู่ อีกห้าห้องมีคนอยู่ข้างใน

มีอีกสองห้องขังคนแก่ไว้ สภาพศพน่ากลัว สีหน้าเหมือนเจอผีจริงๆ ตาแทบถลน

และรอบๆ ศพคนแก่สองคนนี้ ก็แปะภาพวาดผีสาวชุดแต่งงานไว้เต็มไปหมดเช่นกัน

ส่วนอีกสามคน อายุน้อยกว่า แต่ที่ต่างกันคือ ในห้องขังไม่มีภาพวาดใดๆ แต่ทั้งสามคนมีรอยแผลเต็มตัว เห็นได้ชัดว่าถูกทารุณกรรมอย่างหนัก

หัวหน้าหลิวคงเพิ่งเคยเห็นภาพแบบนี้เป็นครั้งแรก ถึงกับพูดไม่ออก

ที่สำคัญคือ ที่นี่มันแปลกเกินไป ทำไมต้องขังคนไว้ แล้วทำเรื่องพวกนี้?

หัวหน้าหลิวไม่รู้ แต่หลินโม่พอเดาได้

เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการเจอกุญแจพวงใหญ่ซ่อนอยู่ในชั้นใต้ดินชั้นแรก เอามาลองไขดู ก็เปิดออกจริงๆ

ตอนนั้นเอง หลินโม่พูดขึ้นกะทันหัน “ทุกคนออกไปให้หมด ผมสงสัยว่าที่นี่มีวัตถุปนเปื้อน”

คนอื่นตัวสั่นงันงก

หัวหน้าหลิวตั้งสติได้ รีบสั่งให้ทุกคนไปรอคำสั่งข้างนอก

“ผู้เชี่ยวชาญหลิน ผมจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ” หัวหน้าหลิวเดินเข้ามา น้ำเสียงแน่วแน่

หลินโม่รู้ว่าหัวหน้าหลิวอยากสมัครเข้าร่วมโครงการฝึกอบรมผู้เชี่ยวชาญมานานแล้ว แต่หน่วยความมั่นคงยังไม่อนุมัติ แต่ถ้าระหว่างปฏิบัติหน้าที่ บังเอิญสัมผัสวัตถุปนเปื้อน จนเกิดตราประทับฝันร้าย ก็เท่ากับข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก

หลินโม่มองหน้าอีกฝ่าย “หัวหน้าหลิว คุณพร้อมแล้วจริงๆ เหรอ? อย่าเข้าใจผิด ผมแค่อยากบอกคุณว่า การได้นอนหลับอย่างสงบสุข สำหรับคนอย่างพวกเรามันเป็นเรื่องเพ้อฝัน ถ้าคุณยอมทิ้งทุกอย่าง พร้อมเผชิญหน้ากับความกลัวในใจตัวเอง ผมก็ไม่ห้าม แต่ถ้าไม่ ผมแนะนำให้คุณรอข้างนอก”

หัวหน้าหลิวสบตาหลินโม่

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันหลังเดินออกไป

ในฐานะหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการ เขามีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูล ทราบสถานการณ์ในโลกฝันร้ายดี

เขารู้อัตราการตายของการเข้าสู่โลกฝันร้าย

แม้จะเป็นเจ้าหน้าที่ระดับหัวกะทิที่คัดมาแล้ว อัตราการตายในการสัมผัสครั้งแรกก็ยังสูงกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

ความจริงคือ มีเพียงหนึ่งในสิบเท่านั้น ที่รอดชีวิตผ่านการสัมผัสฝันร้ายสามครั้งแรกไปได้ และถ้าใครรอดเกินสามครั้ง ก็ถือว่าเริ่มจับทางเอาตัวรอดได้แล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ใช่ว่าจะปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์

ผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์โชกโชน บางครั้งก็ตายแบบไม่คาดฝัน

อย่างที่หลินโม่บอก คนที่มีตราประทับฝันร้าย จะไม่มีวันนอนหลับอย่างเป็นสุขอีกต่อไป เพราะทุกครั้งที่หลับตา คือการเดิมพันกับมัจจุราช ทุกครั้งที่หลับ อาจจะไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีก

หัวหน้าหลิวเคยคิดว่าเขาพร้อม แต่ยิ่งรู้เรื่องโลกฝันร้าย เขายิ่งรู้ว่า การเตรียมใจที่ผ่านมามันยังไม่พอ

หัวหน้าหลิวถอยออกไป ที่ชั้นใต้ดินชั้นสองเหลือเพียงหลินโม่คนเดียว

เขาเดินเข้าไปในห้องขังแรก

เมื่อกี้มองจากข้างนอกไม่ชัด พอเข้ามาเห็นว่าเหนือเตียงมีจอภาพขนาดเล็กติดตั้งอยู่ ประมาณสิบนิ้ว ตอนนี้มันดับอยู่

ถ้าเดาไม่ผิด ก่อนหน้านี้จอนี้คงเปิดวิดีโอสยองขวัญนั่นวนไปวนมา

วิดีโอคือแหล่งปนเปื้อน

หลินโม่ดูต่อ ภาพวาดรอบเตียงแต่ละภาพวาดได้สมจริงมาก นอกจากนี้ยังมีกระดาษพรินต์ เขียนเนื้อหาเหมือนในบันทึกที่หลินโม่เจอ

เรื่องเล่าเกี่ยวกับผีสาวชุดแต่งงาน

คำบรรยายในนั้นวิปริตและพิสดารกว่าเดิม เหมือนอ่านนิยายสยองขวัญ

เห็นแบบนี้ หลินโม่มั่นใจว่าข้อสันนิษฐานของเขาถูกต้อง

นี่คือการสร้าง ‘ฝันร้าย’ โดยฝีมือมนุษย์

ไม่ผิดแน่ คนแก่พวกนี้คงถูกจับมาจากหมู่บ้านห่างไกลนั่น พวกเขาเติบโตมากับเรื่องเล่าผีสาวชุดแต่งงาน หรือเผลอๆ ผีสาวอาจเป็นรากเหง้าความกลัวที่ฝังใจพวกเขามาตั้งแต่เด็ก

และเพื่อตอกย้ำความทรงจำและความกลัว จ้าวซินจงใจให้พวกเขาดูเรื่องเล่า ประกอบกับภาพวาดผีสาว ทำให้เรื่องเล่าสยองขวัญกลายเป็นรูปร่างที่ชัดเจนยิ่งขึ้น

เมื่อพวกเขาติดเชื้อจากวัตถุปนเปื้อน เข้าสู่โลกฝันร้าย ฝันร้ายผีสาวชุดแต่งงานจึงถือกำเนิดขึ้นมาโดยธรรมชาติ

“ที่แท้ ผีสาวก็มีที่มาแบบนี้”

หลินโม่พึมพำกับตัวเอง

น่าจะเป็นฝีมือจ้าวซิน

จุดประสงค์ของอีกฝ่ายหลินโม่ก็พอเดาได้ เริ่มจากสร้างฝันร้ายที่ทรงพลัง แล้วหาวิธีควบคุม เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเองในโลกฝันร้าย

แต่จ้าวซินรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?

หลินโม่นึกขึ้นได้

Evolution Forum!

ต้องเป็น Evolution Forum แน่ๆ จ้าวซินเป็นสมาชิกเก่าแก่ของเว็บบอร์ด สิ่งที่เขารู้ เก้าในสิบต้องเรียนรู้มาจากที่นั่น

เรื่องอื่นหลินโม่ไม่รู้ แต่ตอนนี้เขามั่นใจอยู่อย่างหนึ่ง

สมาชิกในเว็บบอร์ดนรกนั่น ล้วนเป็นพวกโรคจิต ต่อต้านสังคม สมองเพี้ยนกันทั้งนั้น

เอ่อ... ยกเว้นเขานะ

หัวหน้าหลิวเคยบอกว่า โจวลี่ก็เคยเป็นขาประจำเว็บนั้นไม่ใช่เหรอ? ดีไม่ดี ฆาตกรต่อเนื่องโรคจิตโจวลี่ ก็เป็นสมาชิกของบอร์ดนี้เหมือนกัน

เบาะแสที่กระจัดกระจาย เริ่มปะติดปะต่อเข้าด้วยกัน

“ถ้ามีเวลา ต้องไปขุดกระทู้เก่าๆ ในบอร์ดนั้นดูหน่อยแล้ว”

หลินโม่ตั้งเป้าหมายในใจ

ไปดูศพอีกสามศพ

ชายสอง หญิงหนึ่ง

ดูผู้หญิงก่อน เธอใส่แค่ชุดชั้นในสกปรก ร่างกายแทบไม่มีผิวหนังส่วนดี ล่ามโซ่ที่คอ ตายแล้ว

แต่ดูเหมือนจะตายได้ไม่นาน

ในห้องขังมีทีวีจอหนึ่ง กำลังเปิดวิดีโอสยองขวัญวนลูป

หลินโม่เห็นดังนั้น ก็คว้าเก้าอี้ฟาดทีวีจนแหลกละเอียด

บาดแผลบนตัวผู้หญิงมีเยอะมาก เห็นได้ชัดว่าถูกขังและทรมานมานาน แต่เธอไม่ได้ตายเพราะถูกฆ่า

ไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ถึงตาย

เหมือนตายในฝันร้าย

หลินโม่ตาตื่น รีบวิ่งไปดูอีกห้องขัง เป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง เหมือนผู้หญิงคนเมื่อกี้ คือเพิ่งตายได้ไม่นาน

ทีวีเหมือนกัน วิดีโอสยองขวัญเหมือนกัน ถูกทรมานและกักขังเหมือนกัน

หลินโม่รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น เขาวิ่งไปห้องขังสุดท้าย

ที่นี่เป็นชายวัยกลางคน หลินโม่ทุบทีวีที่กำลังเปิดวิดีโอทิ้งก่อน แล้วเข้าไปดูอาการคนคนนี้ ว่าตายในฝันร้ายเหมือนกันไหม

พอตรวจดู หลินโม่พบว่าผู้ชายคนนี้ยังไม่ตาย

อีกฝ่ายแกล้งหลับ พอรู้สึกว่ามีคนมาจับตัว ก็กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

“จ้าวซิน อย่าฆ่าฉัน ขอร้องล่ะ อย่าฆ่าฉัน แกอยากได้เงินเท่าไหร่ฉันให้หมดเลย”

ผู้ชายคนนั้นดิ้นรนตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

หลินโม่สังเกตเห็นว่า อีกฝ่ายหลับตา เปลือกตาบวมเป่ง มีเลือดไหลซึม

ตาบอด?

มิน่าถึงไม่ตาย เพราะตาบอด เลยมองไม่เห็นวิดีโอสยองขวัญ

ตอนนั้นเองพวกหัวหน้าหลิวก็วิ่งเข้ามา

คงได้ยินเสียงกรีดร้อง

“ผู้เชี่ยวชาญหลิน นี่มัน...” หัวหน้าหลิวเห็นสภาพผู้ชายคนนั้นก็ตกใจ ผมเผ้ารุงรัง เลือดไหลออกจากตาทั้งสองข้าง ถูกล่ามโซ่ที่คอ สภาพเหมือนผีร้ายไม่มีผิด

“ช่วยคนก่อน” หลินโม่ดูออกว่าผู้ชายคนนี้กำลังเกิดปฏิกิริยาตอบสนองเฉียบพลัน ความจริงคือใกล้ตายเต็มทน

แต่อุตส่าห์เจอคนรอดชีวิต จะปล่อยให้ตายไม่ได้

หัวหน้าหลิวได้สติ

รีบเรียกคนมาปฐมพยาบาล

เรื่องที่เหลือ หลินโม่ไม่ต้องจัดการ ชายคนนั้นถูกหามออกไป ส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที

หลินโม่ตรวจค้นชั้นใต้ดินชั้นสองอย่างละเอียดอีกรอบ

ตรงทางเข้า เขาเจอเครื่องทรมานจำนวนมาก เหล็กแหลมขึ้นสนิม เลื่อย ค้อน ทั้งหมดมีคราบเลือด น่าจะเป็นเครื่องมือที่ใช้ทรมานคน

เดินกลับขึ้นมา จนถึงนอกวิลล่า หลินโม่ถึงได้สูดหายใจโล่งอก

อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น รู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูก

ข้างๆ หัวหน้าหลิวพูดขึ้นว่า “นึกไม่ถึง ภายใต้วิลล่าหรูหรา จะมีความชั่วร้ายขนาดนี้ซ่อนอยู่ ไอ้จ้าวซินนี่สมควรตาย ต่อให้ไม่ตาย ก็ต้องโดนยิงเป้า”

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ

หลินโม่เงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน ผ่านไปครู่หนึ่งถึงพูดว่า

“ที่เขาทำแบบนี้ อาจจะเพื่อ... ความเป็นอมตะ!”

[จบแล้ว]