บทที่ 50 - การวิเคราะห์ของหลินโม่

บทที่ 50 - การวิเคราะห์ของหลินโม่

ตอนนี้ในห้อง นอกจากเจ้าหน้าที่พิเศษของหน่วยความมั่นคงไม่กี่คน ก็มีหลินโม่กับตำรวจอีกสามนายที่นอนไม่ได้สติ

หลินโม่รู้แล้วว่า ในบรรดาตำรวจสี่นาย มีคนหนึ่งเสียชีวิตแล้ว

ตำรวจที่ตายชื่อหวังเชา

ผลลัพธ์นี้ตรงกับที่หลินโม่คาดการณ์ไว้ เสียงที่เจียงหมิงได้ยิน คือเสียงที่ ‘ผี’ ทำเลียนแบบขึ้นมาจริงๆ จุดประสงค์คือล่อให้พวกเขาเข้าไปในห้องนั้น

เห็นได้ชัดว่า ในโน้ตบุ๊กยังมีความลับที่ไม่อาจเปิดเผยซ่อนอยู่

ตอนนี้พวกเจียงหมิงยังอยู่ในโลกฝันร้าย หลินโม่ไม่อยู่ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทนได้นานแค่ไหน

หลินโม่ยึดคติมีแรงแค่ไหนก็ทำแค่นั้นเสมอมา

ถ้าเขาไม่มีปัญญาช่วยคน ย่อมไม่เสี่ยงเอาชีวิตไปทิ้งทั้งที่รู้ว่าต้องตายแน่ แต่ในทางกลับกัน ถ้าเขามีความสามารถ พอจะช่วยได้ เขาก็จะช่วยอย่างแน่นอน

เจ้าหน้าที่พิเศษพยายามปลุกพวกเจียงหมิงมาตลอด แต่ตำรวจสามนายไม่ตอบสนองต่อเสียงและสิ่งเร้าภายนอกเลย

ตามคำบอกเล่าของเจ้าหน้าที่พิเศษ ก่อนหน้านี้หลินโม่ก็นอนไม่ได้สติเหมือนกัน แต่ต่อมา จู่ๆ ก็ตื่นขึ้นมาเอง

ไม่ทราบสาเหตุ

แต่เกี่ยวกับเรื่องนี้ หลินโม่มีข้อสันนิษฐานหนึ่ง

วัตถุปนเปื้อนในครั้งนี้ จ้าวซินต้องวางกลไกอะไรไว้แน่ๆ คือคนที่ถูกวัตถุปนเปื้อนนี้ลากเข้าสู่โลกฝันร้าย ถ้าไม่ทำตามเงื่อนไขบางอย่าง จะไม่สามารถถูกปลุกจากโลกภายนอกได้

ดูจากตอนนี้ เงื่อนไขนี้น่าจะเป็นสถานะสมาชิกของ ‘บอร์ด evolution’

พูดให้ลึกกว่านั้น คือคำสาปบนแหวนผีนั่นเอง

วัตถุปนเปื้อนของจ้าวซิน มีคำสาปชนิดหนึ่งติดอยู่ สามารถสะกดจิตคนได้ และทำให้ไม่สามารถถูกปลุกจากภายนอกได้ แต่คำสาปบนแหวนผีของบอร์ด ได้กดข่มคำสาปบนวัตถุปนเปื้อนไว้

ดังนั้นหลังจากหลินโม่ได้สถานะสมาชิก คำสาปที่ไม่สามารถถูกปลุกได้จึงคลายออก

ด้วยเหตุผลเดียวกัน ขอแค่ให้เจียงหมิงได้สถานะสมาชิกด้วย เขาก็จะสามารถหลุดพ้นจากโลกฝันร้ายนี้ได้

หลินโม่รอไม่ได้แล้ว

เขาโทรหาแมวน้อยใจกล้าก่อน บอกเธอว่าคืนนี้เขาอาจจะไม่กลับไป

แมวน้อยใจกล้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด

“เทพหลิน อาจารย์ ถ้าคุณไม่กลับมาฉันจะทำยังไง?” เสียงแมวน้อยใจกล้าในโทรศัพท์สั่นเครือ

“เธอไม่ต้องนอนก็ได้ แต่ฉันแนะนำว่าควรนอน เธอเองก็รู้เรื่องโลกฝันร้ายพอสมควรแล้ว แถมยังมีหน้ากากกระดูกขาวกับผีผ้าม่าน ก็นับว่าเป็นคนที่ควบคุมฝันร้ายได้แล้ว อีกอย่างชั้นแปดปลอดภัยมาก ถ้าเจอปัญหาจริงๆ ก็ไปหาเด็กหญิงชุดแดงที่ห้อง 809 ข้างๆ บอกว่าเป็นเพื่อนฉัน”

แมวน้อยใจกล้าได้ยินแบบนี้ ตัวสั่นงันงก

ไปห้อง 809?

ช่างเถอะ แมวน้อยใจกล้าไม่คิดว่าอันตรายอื่น จะเทียบได้กับการไปห้อง 809

ในสายตาแมวน้อยใจกล้า ห้อง 809 อันตรายกว่าที่ไหนๆ

“พอแล้ว ทางฉันมีธุระด่วนจริงๆ มีคนรอให้ฉันไปช่วยชีวิตอยู่หลายคน วางก่อนนะ” หลินโม่พูดจบก็วางสาย

สำหรับแมวน้อยใจกล้า หลินโม่ค่อนข้างวางใจ

หน้ากากกระดูกขาวที่แตกสำหรับแมวน้อยใจกล้า สามารถเพิ่มพละกำลังมหาศาล และยังคงสติสัมปชัญญะได้นานกว่าสิบนาที

นี่เป็นความสามารถที่แม้แต่หลินโม่ยังอิจฉา

ลำพังแค่ข้อนี้ ความสามารถในการเอาชีวิตรอดของแมวน้อยใจกล้าก็เพิ่มขึ้นมาก เว้นแต่จะเจอฝันร้ายระดับผีหัวแตก ตัวอื่นๆ สู้ไม่ได้ หนีก็ยังไหว

อีกอย่าง ยังมีผีผ้าม่าน และในห้อง 810 ก็ยังมีผีเงาขาวซีดอยู่

ด้วยนิสัยของแมวน้อยใจกล้า เธอไม่น่าจะวิ่งออกไปเอง ฝันร้ายทั่วไปไม่กล้าขึ้นมาที่ชั้นแปดแน่นอน

ดังนั้น เธอปลอดภัยมาก

วางโทรศัพท์ หลินโม่คิดในใจว่า แมวน้อยใจกล้าบางทีก็ขี้ขลาดไปหน่อย ควรจะฝึกฝนบ้าง แบบนี้จะได้แนะนำให้เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญสำรองได้

ถึงตอนนั้นจะได้ไปเข้าค่ายฝึกของหน่วยความมั่นคงด้วยกัน

ในตอนนั้นเอง มีข้อความเข้ามือถือ

หลินโม่เปิดดู

เป็นพ่อของเสี่ยวยวี่ส่งมา

มีแค่สองคำ

ขอบคุณ!

หลินโม่เข้าใจ อีกฝ่ายได้อ่านจดหมายแล้ว

และหลินโม่มั่นใจว่า เสี่ยวยวี่ซ่อนของขวัญที่เตรียมให้พ่อแม่ไว้ในช่องลับสักแห่งในห้องของเธอ เพียงแต่ตอนนั้นเกิดอุบัติเหตุ เลยไม่ได้ให้

ตอนนี้ อย่างน้อยจดหมายฉบับนี้ ของขวัญที่มาช้าชิ้นนี้ ก็พอจะชดเชยความเสียใจในใจของสองผู้เฒ่าได้บ้าง

หลินโม่รู้สึกว่าเขาทำถูกแล้ว

และเรื่องนี้มีความหมายมาก มอบความหวังให้คนเป็น ทำให้คนตายหมดห่วง นอกจากนี้ ยังมอบความสุขให้ตัวเองได้ด้วย

“การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นรากฐานแห่งความสุข”

หลินโม่พึมพำประโยคหนึ่ง สั่งกำชับเจ้าหน้าที่พิเศษของหน่วยความมั่นคง ให้ปลุกเขาในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า จากนั้นก็นอนลงบนเก้าอี้

...

กลับเข้าสู่โลกฝันร้ายอีกครั้ง

หลินโม่ลืมตาดู เขายังอยู่ในห้องนั้น หน้าเว็บในจอคอมพิวเตอร์ก็ยังเหมือนเดิม

แสดงว่า ในช่วงที่เขาตื่น ไม่มีใครเข้ามาที่นี่

หลินโม่ขยับเมาส์ ออกจากบอร์ดผีสิง แล้วพับหน้าจอโน้ตบุ๊ก

ของสิ่งนี้ ต่อไปเป็นของเขาแล้ว

เมื่อกี้ตอนตื่น หลินโม่ได้ยินหัวหน้าหลิวพูดถึง ‘เว็บไซต์ evolution’ และยังบอกว่าผู้ตายหลายคนในช่วงนี้ ล้วนมีประวัติเข้าชมเว็บไซต์นี้

รวมถึงโจวลี่ที่ถูกประหารชีวิตไปแล้ว ก็เคยเป็นขาประจำของเว็บไซต์นี้

เรื่องโจวลี่หลินโม่ไม่แปลกใจ เพราะเขาเห็น ID ของอีกฝ่ายในบอร์ด

แต่เหยื่อที่ถูกวิดีโอลึกลับฆ่าตายหลายคนกลับมีประวัติเข้าชมด้วย นี่ทำให้หลินโม่แปลกใจนิดหน่อย

“หรือว่า วิดีโอลึกลับนั่น เหยื่อพวกนี้เป็นคนโหลดมาจากเว็บไซต์นั้นเอง?”

ตอนนี้ที่แน่ใจได้คือ ‘เว็บไซต์ evolution’ ในโลกความจริงกับเว็บไซต์ในโลกฝันร้ายเป็นคนละเวอร์ชันกันโดยสิ้นเชิง มีแต่เวอร์ชันผีสิงในโลกฝันร้ายเท่านั้น ที่เป็นบอร์ดที่มีข้อมูลที่มีค่าจริงๆ

เว็บไซต์ในโลกความจริง อาจจะเป็นแค่ ‘กับดัก’

เรื่องนี้ตรวจสอบไม่ได้ในเวลาอันสั้น เบาะแสในมือน้อยเกินไป เรื่องด่วนตอนนี้ คือให้เจียงหมิงสมัครสมาชิก แล้วพาเขาออกไป

ช่วยได้หนึ่งคนก็ยังดี

ถือโน้ตบุ๊กเดินออกไป หลินโม่ชะงัก

โถงทางเดินว่างเปล่า

พวกเจียงหมิงหายไปแล้ว

เดินไปที่เก้าอี้ที่พวกเขานั่งพักก่อนหน้านี้ หลินโม่ไม่พบความผิดปกติ บนเก้าอี้ไม่มีเลือด ไม่มีร่องรอยการต่อสู้หรือถูกลากถู

พวกเจียงหมิงจากไปเอง

ในตอนนั้นเอง หลินโม่รู้สึกผิดปกติที่เท้า พบว่าบนพื้นมีรอยน้ำ

นี่ทำให้ใจเขาเต้นแรง พอมองดีๆ หลินโม่ก็หน้าถอดสี

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ บนพื้นมีน้ำขังอยู่ชั้นหนึ่ง น้ำอาจจะไหลออกมาจากห้องน้ำ แล้วค่อยๆ รวมตัวกัน เพียงแต่เพราะรอบข้างมืดมาก เลยไม่ทันสังเกตเห็นตั้งแต่แรก

เพราะแสงสว่าง น้ำเหล่านี้จึงเหมือนกระจกเงา สะท้อนเงาได้

ไอ้นี่ มันก็เหมือนกับกระจกไม่ใช่เหรอ

หลินโม่เข้าใจทันที

โดยปกติแล้ว พวกเจียงหมิงไม่มีทางเข้าใกล้ห้องน้ำแน่นอน เพราะข้างในมีกระจก

แต่พวกเขานึกไม่ถึงว่า น้ำที่ค่อยๆ ไหลออกมาจากห้องน้ำจะมารวมตัวกันที่พื้น กลายเป็นเหมือนกระจกเงา แบบนี้ เท่ากับพวกเขาเปิดเผยตัวต่อหน้ากระจกโดยไม่รู้ตัว

งั้นต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ก็เดาได้ไม่ยาก

วินาทีต่อมา ในผิวน้ำที่สงบนิ่ง จู่ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา จับข้อเท้าหลินโม่แล้วกระชากลงไป

[จบแล้ว]