บทที่ 1070 ขอโทษทีนะ พอดีเจ้าหญิงคนนี้ก็เป็นแชมป์เหมือนกัน (ฟรี)

กลุ่มแชตบ้านโปเกมอน

คุณหนูยุน: พี่น้องทั้งหลาย! ฉันเข้ารอบแปดคนสุดท้ายแล้วนะ!! (ดีใจจัง.JPG)

คุณหนูคือดาวมหาลัย: ยินดีด้วยนะยุนเอ๋อร์~

สวยแต่เด็กยันโต: ยินดีด้วยจ้า~ โฮะๆ เจอกันรอบแปดคนสุดท้ายนะ~

ผู้ชื่นชอบโปเกมอนพิษ: พี่ยุนเอ๋อร์เจ๋งเป้ง!

มันจะกลายเป็นมังกร: ตอนนี้ความกดดันตกไปอยู่ที่พี่หูเกอแล้วสินะ (ยิ้มมุมปาก.JPG)

ผมไม่ใช่อี้เสี่ยวชวน: พวกนายอย่ากดดันฉันสิ ฉันจะทำให้เต็มที่ก็แล้วกัน

อาสึกะบินไม่ได้: หนูสู้รุ่นพี่หูเกอไม่ได้หรอกค่ะ... (ปิดหน้า.JPG)

คุณชายอันดับหนึ่งแห่งหลงเฉิง: น้องสาวสู้ๆ! มั่นใจหน่อย จัดการเหล่าหูได้เธอก็เป็นหนึ่งในแปดผู้ยิ่งใหญ่แล้วนะ!

ผมไม่ใช่อี้เสี่ยวชวน: ???

ข้อความในกลุ่มแชตไหลผ่านไปเรื่อยๆ แต่ทุกคนก็คุยเล่นหยอกล้อกันด้วยความหวังดี

ครึ่งชั่วโมงต่อมา การแข่งขันรอบสิบหกคนสุดท้ายคู่สุดท้ายก็เริ่มขึ้น คู่ต่อสู้คือหูเกอและไซโตะ อาสึกะ

กรรมการประกาศกติกาการต่อสู้แล้วเดินออกจากสนาม เข็มทิศบนหน้าจอใหญ่หมุนติ้ว สุดท้ายก็ไปหยุดที่ฝั่งไซโตะ อาสึกะ

ฉันเริ่มก่อนเหรอ?

ไซโตะ อาสึกะเม้มปาก มองหูเกอที่อยู่ฝั่งตรงข้าม หัวใจเต้นแรงตุบตับ

แน่นอนว่าไม่ได้ใจเต้นเพราะความรัก...

แต่เป็นเพราะคู่ต่อสู้คนนี้ หูเกอเป็นถึงหนึ่งในจตุรเทพแห่งต้าเซี่ยเชียวนะ!

“น้องสาว ไม่ต้องเกรงใจหรอก พวกเราแค่ทำให้เต็มที่ก็พอ ไหนๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว สู้ให้เต็มที่ไปเลย”

หูเกอมีความฉลาดทางอารมณ์สูงและช่างสังเกต เขาเห็นว่าเด็กสาวฝั่งตรงข้ามดูเกร็งๆ จึงยิ้มและเอ่ยขึ้น

“ค่ะ! รุ่นพี่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!”

ไซโตะ อาสึกะสูดหายใจเข้าลึกๆ กำโปเกบอลในมือแน่น แล้วโค้งคำนับให้หูเกออย่างนอบน้อม

“อืม...” หูเกอมองด้วยสายตาแปลกๆ เล็กน้อย แต่ไซโตะ อาสึกะเดิมเป็นคนญี่ปุ่น ทางนั้นเขาก็คงเป็นแบบนี้แหละมั้ง

เป็นเด็กที่มีมารยาทดีจริงๆ~

“ไฟร์แอโรว์! ฝากด้วยนะ!”

สิ้นเสียงร้องแหลมสูง นกสีแดงสง่างามก็กางปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

นั่นคือไฟร์แอโรว์ ประเภทไฟและบิน!

“ไฟร์แอโรว์สินะ” หูเกอพิจารณาไฟร์แอโรว์ตัวนี้ กลิ่นอายดูดุดันและแข็งแกร่ง เห็นได้ชัดว่าฝีมือไม่ธรรมดา

เท่าที่หูเกอรู้ ไซโตะ อาสึกะเป็นเทรนเนอร์ที่เชี่ยวชาญประเภทบิน ว่ากันว่าเป็นเพราะไอดอลของเธอคือฉู่เค่อเหลียนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญประเภทบิน

อืม ถึงแม้ฉู่เค่อเหลียนจะปฏิเสธเสียงแข็ง เพราะเธอคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นเทรนเนอร์มังกรก็เถอะ

แต่ที่รู้แน่ๆ คือ ไซโตะ อาสึกะเชี่ยวชาญประเภทบินจริงๆ และดูเหมือนไพ่ตายจะเป็นเมก้าโบมันเดอร์

“ในเมื่อเป็นประเภทบิน งั้นก็ใช้ตัวนี้แล้วกัน”

หูเกอตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว โยนโปเกบอลลูกแรกของเขาออกไป

เสียงร้องไพเราะเสนาะหูดังขึ้น โทเกคิสแสนสวยปรากฏตัวขึ้นเหนือหัวหูเกอ

“โทเกคิสปะทะไฟร์แอโรว์เหรอ ถ้าดูแค่ธาตุก็เสียเปรียบอยู่นิดหน่อยนะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนมองโปเกมอนประเภทบินสองตัวที่เผชิญหน้ากันในสนาม เพราะท่าประเภทแฟรี่ใช้กับไฟร์แอโรว์ไม่ค่อยได้ผล

แต่ความเสียเปรียบแค่นี้ไม่ได้ร้ายแรงอะไร

“อืม คู่ผลการแข่งขันคู่นี้ฉันว่าไม่มีอะไรต้องลุ้นหรอก เทรนเนอร์ประเภทบินจะเอาอะไรไปสู้กับพี่หูเกอ”

ฉู่เค่อเหลียนตอบรับส่งๆ เธอกำลังคิดอยู่ว่าจะออกเดินทางไปเกาะเทพเจ้าผู้พิทักษ์เมื่อไหร่ดี

ส่วนผลแพ้ชนะของคู่นี้ จะเป็นอย่างอื่นไปได้ยังไง?

เรจิเอเลคิตัวเดียวก็กวาดเรียบได้แล้วมั้ง

“พูดแบบนั้นก็เถอะ แต่อย่างน้อยน้องเขาก็เป็นแฟนคลับเธอนะ?”

แมคเคนนายิ้มแซวฉู่เค่อเหลียน

“แต่ฉันก็ส่งพลังไปให้เธอไม่ได้นี่นา แถม... ฉันเป็นแชมป์ประเภทมังกรนะยะ!!”

ฉู่เค่อเหลียนหนังตากระตุก ก่อนจะโวยวายด้วยความคับแค้นใจ

ถึงจะมีแฟนคลับสาวสวยและเก่งกาจขนาดนี้จะเป็นเรื่องน่ายินดี แต่เธอไม่ใช่แชมป์ประเภทบินจริงๆ นะ!

เธอถึงขั้นสงสัยเลยว่า ยัยไซโตะ อาสึกะคนนี้เป็นแอนตี้แฟนแฝงตัวมาหรือเปล่า! รังแกกันเกินไปแล้ว

ได้ยินดังนั้น ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกับแมคเคนนาก็หัวเราะชอบใจ สะใจจริงๆ~

“พี่หูเกอเข้ารอบแปดคนสุดท้ายแน่นอนแล้ว พอดูแบบนี้ จริงๆ ก็มีแต่หน้าเดิมๆ ทั้งนั้นเลยแฮะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนวิเคราะห์

ฉู่เค่อเหลียน, ฉู่ยี่เหริน, หลงเล่ย, เฉินหยุน, แมคเคนนา, ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน, หลินยุนเอ๋อร์, หูเกอ

แทบจะเป็นหน้าเดิมๆ ทั้งนั้น ยกเว้นยี่เหรินคนเดียว

“โอ้~ จริงด้วย พระเจ้าช่วย กดดันชะมัดเลย”

แมคเคนนาเห็นด้วยอย่างยิ่ง แล้วก็อดคร่ำครวญเบาๆ ไม่ได้

พูดกันตามตรง รอบแปดคนสุดท้ายนี้เธอไม่รู้จะชนะยังไงเลย ไม่มีคู่ต่อสู้คนไหนที่เธอมั่นใจว่าจะชนะได้เลย

แต่เธอก็อยากเข้ารอบสี่คนสุดท้ายเหมือนกันนะ

“หุหุ~ ไม่ต้องห่วงนะแมคเคนนา”

ฉู่เค่อเหลียนฉีกยิ้ม ตบไหล่แมคเคนนาเบาๆ อย่างขี้เล่น

“เพื่อนรัก! ฉันจะส่งเธอไปสู่สุขคติด้วยมือฉันเอง จะได้ให้ฉันเข้ารอบสี่คนสุดท้ายแบบสบายๆ ไง”

“ยัยฉู่!!”

แมคเคนนาขำไม่ออก ใช้มือทั้งสองข้างบีบแก้มขาวๆ ของฉู่เค่อเหลียนอย่างหมั่นเขี้ยว ยัยบ้านี่พูดจาภาษาคนเป็นไหมเนี่ย?

ฉู่เค่อเหลียนรีบดิ้นหลุดจากมือแมคเคนนา ลูบแก้มตัวเองพลางจ้องแมคเคนนาตาเขียว

“งื้อ~ เจ็บนะ! หนอยแน่! กล้าทำแบบนี้กับแชมป์อย่างฉันเหรอ! อยากตายนักใช่ไหม!”

“ขอโทษทีนะ พอดีเจ้าหญิงคนนี้ก็เป็นแชมป์เหมือนกัน”

แมคเคนนาจัดคอเสื้ออย่างใจเย็น ดูสง่างามและสูงส่ง

“เชอะ! รอบแปดคนสุดท้ายฉันจะเอาเธอมาสังเวยธงชัย!”

ฉู่เค่อเหลียนเบ้ปาก

และการต่อสู้ในสนามก็ไม่มีอะไรให้ลุ้นจริงๆ ไซโตะ อาสึกะที่ผ่านเข้ามาถึงรอบสิบหกคนสุดท้ายได้ ฝีมือย่อมไม่ธรรมดา และเป็นเทรนเนอร์ที่มีพรสวรรค์มากคนหนึ่ง

แต่หูเกอแข็งแกร่งกว่า

หลังจากจัดการไฟร์แอโรว์และดอนคาราซึได้ โทเกคิสก็พ่ายแพ้ให้กับอาร์เมอร์การ์ โปเกมอนตัวที่สามของไซโตะ อาสึกะ

จากนั้นหูเกอก็ส่งซาซันดรา โปเกมอนตัวที่สองออกมา

ในฐานะอดีตไพ่ตายของหูเกอ ซาซันดราของเขาเรียกได้ว่าเป็นซาซันดราที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกก็ไม่ผิดนัก

ความพิเศษของสามหัวถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ จัดการอาร์เมอร์การ์และออนเวิร์นที่ออกมาทีหลังได้อย่างง่ายดาย

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ไซโตะ อาสึกะจำต้องส่งโบมันเดอร์ออกมาสู้ และทำการเปลี่ยนร่างเมก้าทันที

เมก้าโบมันเดอร์ปรากฏกายอย่างยิ่งใหญ่!

“นี่คือเมก้าโบมันเดอร์เหรอ? หน้าตาคล้ายจันทร์คำรนจริงๆ ด้วยแฮะ”

ฉู่เค่อเหลียนมองสำรวจเมก้าโบมันเดอร์ที่มีออร่าแข็งแกร่งน่าเกรงขามในสนามด้วยความสนใจ

ปีกสีเลือดสองข้างเชื่อมติดกันจนกลายเป็นรูปจันทร์เสี้ยว หัว คอ และลำตัวดูเพรียวบางกว่าร่างปกติ ขาสั้นลงและหางยาวขึ้น

รูปร่างแบบนี้ กลับดูคล้ายจันทร์คำรนมากกว่า

<ติ๊ด~ เมก้าโบมันเดอร์ ประเภทมังกรและบิน โปเกมอนมังกร>

<คุณสมบัติพิเศษ: สกินเวหา>

<ท่าไม้ตาย: ดราก้อนรัช, พ่นไฟ, ไซโคเฮดบัตต์, ดราก้อนคลอว์, ครั้นช์, ดราก้อนเอล, ไวด์เบรกเกอร์, ดราโกเมทิเออร์...>

<นิสัยดุร้ายขึ้นกว่าเดิม แม้แต่เทรนเนอร์ที่เลี้ยงดูมาก็อาจถูกทำร้ายได้ มีฉายาว่า จันทร์เสี้ยวอาบเลือด! (ร่างเมก้า)>

เชี่ย คำบรรยายนี้!

ฉู่เค่อเหลียนตาลุกวาว ‘จันทร์เสี้ยวอาบเลือด’? ฉายานี้เท่ระเบิดไปเลย!

และการต่อสู้ระหว่างซาซันดรากับเมก้าโบมันเดอร์ก็เริ่มขึ้น พลังต่อสู้ของเมก้าโบมันเดอร์นั้นแข็งแกร่งสุดยอดจริงๆ

แม้แต่ซาซันดราของหูเกอก็ยังโดนการโจมตีอันบ้าคลั่งของเมก้าโบมันเดอร์กดดันจนหายใจแทบไม่ออก ที่สำคัญคือ โบมันเดอร์เองก็มีพลังโจมตีทั้งกายภาพและเวทที่รุนแรงอยู่แล้ว

พอยิ่งเปลี่ยนร่างเมก้าก็ยิ่งโหดขึ้นไปอีก ต่อให้แลกหมัดด้วยท่าโจมตีเวทกับซาซันดรา ก็ไม่เสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย

แต่ที่น่าสนใจคือ ซาซันดราใช้ท่าเขี้ยวน้ำแข็งเป็นด้วย

สุดท้ายแม้ซาซันดราจะพ่ายแพ้ให้กับเมก้าโบมันเดอร์ แต่เมก้าโบมันเดอร์ก็โดนเขี้ยวน้ำแข็งสองทีสุดท้ายของซาซันดราเข้าไปเต็มๆ เจ็บหนักเอาเรื่อง

และหลังจากนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรมาก แม้เมก้าโบมันเดอร์จะมีพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งผิดปกติ แต่หูเกอก็ส่งเคเค็นคานิออกมา แลกหมัดจนจัดการเมก้าโบมันเดอร์ได้สำเร็จ

โปเกมอนตัวสุดท้ายของไซโตะ อาสึกะคือคลามิงโก้ แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับกิลการ์ดของหูเกอในที่สุด

รู้ผลแพ้ชนะแล้ว

“พี่หู! พี่ทำได้แล้วจริงๆ!”

“ฮ่าๆๆๆ~ พี่เซียวเหยาหล่อมาก! เข้ารอบแปดคนสุดท้ายแล้ว”

“สงสารน้องไซโตะ อาสึกะจัง แต่ก็ไม่น่าอายหรอก เพราะพี่หูเกอเป็นถึงจตุรเทพแห่งต้าเซี่ยเชียวนะ”

“ตอนเด็กๆ ดูละครพี่หูเกอ โตมาดูพี่หูเกอแข่งโปเกมอน สุดยอดจริงๆ”

“ต้าเซี่ยจงเจริญ! แปดผู้ยิ่งใหญ่เจ็ดคนเป็นคนต้าเซี่ย แมคเคนนาก็นับเป็นครึ่งคน งั้นก็เจ็ดคนครึ่ง!”

“นี่มันการแข่งระดับประเทศต้าเซี่ยเวอร์ชันรีเมคชัดๆ?”

ทั้งสนามโห่ร้องยินดี ในห้องไลฟ์สดของต้าเซี่ยยิ่งคึกคักกันใหญ่ เพราะมันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นจริงๆ!

“ขอแสดงความยินดีกับหูเกอที่ผ่านเข้ารอบแปดคนสุดท้าย! และเมื่อได้ผู้เข้ารอบคนสุดท้ายแล้ว ตอนนี้เราก็ได้รายชื่อแปดผู้ยิ่งใหญ่ครบทุกคนแล้วครับ”

“จากนี้จะพักการแข่งขันห้าวัน เพื่อให้ผู้เข้าแข่งขันได้พักผ่อนและเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันรอบแปดคนสุดท้าย”

“แล้วพบกันใหม่ในอีกห้าวันครับ!”

พิธีกรแว่นดำยิ้มแก้มปริ ก็แน่ล่ะ เห็นเทรนเนอร์ชาติเดียวกันเข้ารอบ เขาก็ต้องดีใจอยู่แล้ว

แต่พอพิธีกรแว่นดำประกาศจบ ผู้ชมในสนามหลายคนก็ส่งเสียงโห่

ต้องรอตั้งห้าวันเชียวเหรอ...

เอาเถอะ ผู้เข้าแข่งขันก็ต้องพักผ่อนและปรับสภาพร่างกายเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่ดุเดือดกว่าเดิมในรอบแปดคนสุดท้าย

แต่ห้าวันไม่มีแข่งให้ดู มันทรมานนะเว้ย!

การแข่งขันรอบสิบหกคนสุดท้ายจบลง รายชื่อแปดผู้ยิ่งใหญ่ถูกประกาศออกมา ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วโลกในพริบตา

โดยเฉพาะทางการต้าเซี่ย ที่ทุ่มงบโปรโมตอย่างเต็มที่!

ช่วยไม่ได้ ก็เด็กๆ ในบ้านมันเก่งเกินหน้าเกินตาไปหน่อย ทางการต้าเซี่ยยิ้มจนแก้มจะฉีกแล้ว

.......

ตกดึก

“ชนแก้ว~!!”

ในห้องวีไอพีของโรงแรม เฉินหยุนและพรรคพวกมารวมตัวกันอีกครั้ง แก้วเหล้าและเครื่องดื่มชนกันดังกรุ๊งกริ๊ง

ทุกคนผ่านเข้ารอบกันหมด แน่นอนว่าต้องฉลองกันหน่อย ใบหน้าของทุกคนเปื้อนยิ้ม

เฉินหยุนถึงขั้นเชิญกู่ซินกับซาโตชิมาร่วมวงด้วย

กู่ซินก็ไม่ปฏิเสธ เพราะลูกค้าที่น่ารักเหล่านี้มีความสุขขนาดนี้ จะไปขัดศรัทธาก็ใช่ที่

และจะว่าไป คนที่เขาสนิทที่สุดในโลกนี้ก็คือพวกไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกับเฉินหยุนนี่แหละ เป็นทั้งลูกค้าและเพื่อน

“เหลือเวลาอีกห้าวัน พวกคุณจะทำอะไรกัน?”

กู่ซินมองเฉินหยุนและคนอื่นๆ ด้วยความอยากรู้ อีกห้าวันกว่าจะเริ่มแข่งรอบแปดคนสุดท้าย ห้าวันนี้จะเอาไว้พักผ่อนเหรอ?

“ฉันจะไปฝึกพิเศษ ถึงเวลาจะสั้น แต่ก็ปล่อยให้เสียเปล่าไม่ได้”

ฉู่เค่อเหลียนตอบอย่างจริงจัง หางตายังเหลือบมองฉู่ยี่เหริน

ยัยคนแซ่เดียวกันคนนี้...

“ยัยฉู่ขยันจังแฮะ~” ทุกคนแปลกใจเล็กน้อย

“อื้ม~ แน่นอนสิ ฉันคือผู้หญิงที่จะพากองทัพมังกรคว้าแชมป์แล้วไปท้าดวลกับเถ้าแก่นะยะ!”

ฉู่เค่อเหลียนเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ถือนมเปรี้ยวขวดใหญ่ลุกขึ้นยืน กวาดตามองไปรอบๆ ด้วยมาดนางพญา

“รอฉันฝึกพิเศษกลับมาเถอะ แม่จะตบเรียงตัวเลยคอยดู!”

“หา?”

“โฮ่~ กล้าพูดนะเนี่ย”

“ครั้งนี้ฉันไม่แพ้เธอแน่พี่ฉู่!”

“เธอคิดว่าคิวคอนร่างอโลลาของคุณหนูอย่างฉันไม่เก่งพอเหรอ?”

“หล่อนท้าทายเธอนะยี่เหริน! จัดการเลย!”

“ไหวเหรอจ๊ะยัยฉู่?”

เห็นได้ชัดว่าคำพูดอวดดีของฉู่เค่อเหลียนเรียก ‘ตีน’ จากรอบวงได้เป็นอย่างดี แม้แต่พวกชอบยุแยงตะแคงรั่วก็รีบยุฉู่ยี่เหรินทันที ขนาดซาโตชิยังยิ้มแซวไปหนึ่งดอก

“อืม...” ฉู่ยี่เหรินทำหน้าใสซื่อ

ในห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

กู่ซินชนแก้วกับเจิ้งซื่อเชียนและหนุ่มๆ อีกสองสามคน จิบเหล้าแล้วมองทุกคนด้วยรอยยิ้ม

บรรยากาศแบบนี้ดีจังเลยนะ~

......

ไฟร์แอโรว์