บทที่ 1000 มันดูดซับพลังงานจากเพลตจนกลายเป็นแบบนี้ (ฟรี)
บทที่ 1000 มันดูดซับพลังงานจากเพลตจนกลายเป็นแบบนี้ (ฟรี)
บทที่ 1000 มันดูดซับพลังงานจากเพลตจนกลายเป็นแบบนี้ (ฟรี)
กลางอากาศ แสงสีเขียวจางๆ รอบตัวเมก้าเกียราดอสวูบวาบไปมา การเสริมพลังจากท่ามังกรเริงระบำยังคงดำเนินต่อไป
ทว่าโอนิวลาที่อยู่บนพื้นกลับเคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้า มันพุ่งทะยานเข้าหาเมก้าเกียราดอสจากด้านหน้า ก่อนจะกระโดดขึ้นสูงพร้อมกับกรงเล็บทั้งสองข้างที่เปล่งแสงสีม่วงลึกลับของพลังพิษออกมา
ท่ากรงเล็บมหันตภัยประเภทพิษ!
ฉู่เค่อเหลียนไม่ได้สั่งให้เมก้าเกียราดอสหลบหลีก เพราะการรับการโจมตีเพียงครั้งเดียวนั้น เมก้าเกียราดอสยังทนรับไหว
และการเสริมพลังจากท่ามังกรเริงระบำก็มีประโยชน์ต่อเมก้าเกียราดอสมากจริงๆ
ฉัวะ!
เงากรงเล็บสีม่วงของท่ากรงเล็บมหันตภัยตวัดผ่านร่างของเมก้าเกียราดอสไป เจ้ามังกรยักษ์ส่งเสียงร้องอู้อี้ในลำคอ พร้อมกับที่แสงสีเขียวซึมซับเข้าสู่ร่างกาย
การมังกรเริงระบำรอบแรกเสร็จสมบูรณ์แล้ว!
ทว่าในตอนนั้นเอง ร่างกายของเมก้าเกียราดอสกลับมีกระแสไฟฟ้าแลบออกมาจางๆ ทำให้การเคลื่อนไหวของมันเริ่มติดขัดและแข็งทื่อ
“นี่มัน... อาการชางั้นเหรอ?”
ฉู่เค่อเหลียนชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความประหลาดใจ
หากดูจากแสงสีม่วงเมื่อครู่ การโจมตีของโอนิวลาควรจะเป็นประเภทพิษสิ แล้วทำไมถึงกลายเป็นอาการชาไปได้?
“แค่ติดชาเองเหรอ?” เดวิดกลับรู้สึกเสียดายเล็กน้อย
และนี่ก็คือผลพิเศษของท่ากรงเล็บมหันตภัยนั่นเอง!
<กรงเล็บมหันตภัย: โจมตีด้วยกรงเล็บที่แฝงพลังทำลายล้าง มีโอกาสถึง 50 เปอร์เซ็นต์ที่จะทำให้คู่ต่อสู้ติดสถานะพิษ, เป็นอัมพาต (ชา) หรือหลับใหล>
แถมโอนิวลายังมีคุณสมบัติพิเศษคือพิษสัมผัสอีกด้วย!
<พิษสัมผัส: ตราบใดที่มีการโจมตีแบบสัมผัสตัว จะมีโอกาส 30 เปอร์เซ็นต์ที่ทำให้คู่ต่อสู้ติดพิษ>
เรียกได้ว่าหากโอนิวลาใช้ท่ากรงเล็บมหันตภัยโจมตีคู่ต่อสู้ นอกจากความเสียหายจะไม่น้อยแล้ว ยังมีโอกาสสูงมากที่จะแถมสถานะผิดปกติมาให้แบบสุ่ม
โดยเฉพาะสถานะพิษ เพราะทั้งจากท่าไม้ตายเองที่มีโอกาสครึ่งต่อครึ่ง และจากคุณสมบัติพิเศษพิษสัมผัส ทำให้โอกาสติดพิษนั้นสูงมาก
ดังนั้นการที่กรงเล็บมหันตภัยครั้งนี้ทำให้เมก้าเกียราดอสแค่ติดอาการชา เดวิดจึงรู้สึกเสียดาย
เขาอยากให้เมก้าเกียราดอสติดพิษมากกว่า!
“เค่อเหลียนไม่รู้ผลพิเศษของท่ากรงเล็บมหันตภัยสินะ”
เมื่อเห็นฉู่เค่อเหลียนยอมให้เมก้าเกียราดอสรับท่ากรงเล็บมหันตภัยตรงๆ เพื่อแลกกับการใช้มังกรเริงระบำ แมคเคนนาก็ขมวดคิ้วมุ่น
ถ้าฉู่เค่อเหลียนรู้ผลของท่ากรงเล็บมหันตภัย เธอต้องสั่งให้เมก้าเกียราดอสหลบแน่นอน
ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดโชคร้ายติดพิษขึ้นมาล่ะก็ยุ่งแน่
“ท่าไม้ตายนี้ขี้โกงชะมัดเลยค่ะ”
ลิโกะมองคำบรรยายของท่ากรงเล็บมหันตภัยในโปเกเด็กซ์แล้วอดบ่นอุบในใจไม่ได้
มันช่างเป็นท่าที่ดูเจ้าเล่ห์จริงๆ
……
บนสนาม
“เกียราดอส โจมตีด้วยหินแหลม!”
ถึงแม้จะติดอาการชา แต่สถานะนี้ก็เป็นการสุ่มแสดงผล ตอนนี้ภารกิจที่สำคัญที่สุดคือการจัดการโอนิวลาตัวนี้ให้ได้
ฉู่เค่อเหลียนสั่งการเมก้าเกียราดอสอย่างเด็ดขาด
เมก้าเกียราดอสคำรามลั่น หินแหลมคมจำนวนมากปรากฏขึ้นรอบตัว
ท่าโจมตีด้วยหินแหลมประเภทหิน!
หินแหลมพุ่งทะยานลงมา เป้าหมายคือโอนิวลาที่เพิ่งลงสู่พื้น
โอนิวลารีบกระโดดถอยหลังหลบหลีกด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้า มันขยับตัวเพียงไม่กี่ครั้งก็หลบหินแหลมทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย
ท่าโจมตีด้วยหินแหลมของเมก้าเกียราดอสกระแทกพื้นจนระเบิดเสียงดังสนั่น แต่กลับไม่มีหินก้อนไหนสัมผัสตัวโอนิวลาได้เลย
‘ดูเหมือนจะเป็นสายความเร็วและความคล่องตัวสินะ’ ฉู่เค่อเหลียนหรี่ตาลงพลางครุ่นคิด
ต้องหาโอกาสบีบให้มันเข้ามาใกล้ๆ โปเกมอนที่เอาแต่กระโดดไปมาเหมือนลิงแบบนี้ ขอแค่จับจังหวะได้เพียงครั้งเดียว เมก้าเกียราดอสก็สามารถขยี้มันให้จมดินได้ทันที!
“เกียราดอส แผ่นดินไหว!”
เมก้าเกียราดอสพุ่งลงสู่พื้น ก่อนจะใช้หางขนาดยักษ์ฟาดลงบนสนามประลองอย่างหนักหน่วง
ท่าแผ่นดินไหวประเภทดิน!
ครืนนน!
สนามประลองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คลื่นกระแทกจากท่าแผ่นดินไหวแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง
“โอนิวลา เคลื่อนที่ความไวแสง”
เมื่อต้องเผชิญกับท่าโจมตีแบบปูพรมอย่างแผ่นดินไหว เดวิดก็ไม่มีทางเลือกอื่นมากนัก
ไม่ว่าจะกระโดดหลบ หรือจะเป็นฝ่ายบุกเข้าไปตรงๆ
โอนิวลาย่อตัวลงก่อนจะออกแรงถีบพื้นสุดแรง แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นด้านหลัง ร่างกายพุ่งเข้าหาเมก้าเกียราดอสด้วยแรงส่งมหาศาล
ปัง!
ความเร็วของโอนิวลานั้นรวดเร็วอยู่แล้ว และเมื่อเสริมด้วยท่าเคลื่อนที่ความไวแสงซึ่งเป็นท่าโจมตีก่อน มันก็ยิ่งรวดเร็วขึ้นไปอีก
หัวของโอนิวลากระแทกเข้ากับร่างของเมก้าเกียราดอสอย่างจัง ทว่าพลังของท่าเคลื่อนที่ความไวแสงนั้นยังไม่เพียงพอที่จะทำอะไรเมก้าเกียราดอสได้
แม้แต่จะทำให้ร่างกายของเมก้าเกียราดอสสั่นคลอนยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
“อควาเทล!”
หางยักษ์ของเมก้าเกียราดอสถูกห่อหุ้มด้วยมวลน้ำ ก่อนจะเหวี่ยงเข้าใส่โอนิวลาที่อยู่ตรงหน้าทันที
ทว่าโอนิวลากลับถอยฉากออกมาได้อย่างรวดเร็ว มันรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยได้ก่อนที่ท่าอควาเทลจะฟาดโดนตัว
“กรงเล็บมหันตภัย!”
เดวิดสั่งให้โอนิวลาเปิดฉากโจมตีทันที
กรงเล็บทั้งสองข้างของโอนิวลาเปล่งแสงสีม่วงของพิษร้าย ก่อนจะพุ่งเข้าหาเมก้าเกียราดอสสุดแรง
“เกียราดอส หน้าดุ!”
เมก้าเกียราดอสคำรามใส่โอนิวลาเสียงดังกึกก้อง ใบหน้าที่ดูดุดันและน่าสยดสยองในตอนนี้ดูเหมือนจะมืดมนลงไปอีกขณะที่มันจ้องเขม็งไปที่โอนิวลา
การเคลื่อนไหวของโอนิวลาชะงักกึก ร่างกายของมันสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว รูม่านตาขยายกว้างขณะที่จ้องมองเมก้าเกียราดอสตรงหน้าอย่างเหม่อลอย
แสงสีขาวรอบตัวโอนิวลาจางหายไป
<หน้าดุ: ใช้ใบหน้าที่น่ากลัวจ้องมองอีกฝ่ายเพื่อให้เกิดความหวาดกลัว ส่งผลให้ความเร็วลดลงอย่างมาก>
“โอนิวลา!” เดวิดตกใจมาก
ท่าหน้าดุที่ใช้กะทันหันนี้เหนือความคาดหมายของเขาจริงๆ และที่เขาไม่คาดคิดยิ่งกว่าคือโอนิวลาจะติดสถานะหวาดกลัวเข้าจริงๆ!
เมื่อได้ยินเสียงของเดวิด โอนิวลาก็สะบัดหัวเพื่อเรียกสติกลับมา ทว่าในตอนนั้นเอง
“วอเตอร์ฟอล!”
เมก้าเกียราดอสสะบัดหางฟาดพื้นอย่างแรง ทันใดนั้นเสาน้ำขนาดยักษ์ก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากใต้เท้าของโอนิวลา ส่งร่างที่เสียการทรงตัวของมันลอยขึ้นไปบนยอดเสาน้ำ
ในขณะที่เมก้าเกียราดอสซึ่งร่างกายห่อหุ้มด้วยมวลน้ำพุ่งทะยานวนรอบเสาน้ำขนาดยักษ์ขึ้นไปหาโอนิวลาที่อยู่ด้านบน
“โอนิวลา! หลบเร็ว!”
เดวิดรีบตะโกนบอกโอนิวลาทันที
โอนิวลาพยายามทรงตัวและกำลังจะกระโดดลงจากเสาน้ำ แต่เมก้าเกียราดอสก็พุ่งมาถึงตัวแล้ว!
เมก้าเกียราดอสที่ห่อหุ้มด้วยมวลน้ำพุ่งชนโอนิวลาอย่างจัง
ท่าวอเตอร์ฟอลประเภทน้ำ!
“กรงเล็บมหันตภัย!”
โอนิวลาไม่มีทางหลบพ้น มันจึงจำต้องใช้กรงเล็บที่เปล่งแสงสีม่วงรับมือเมก้าเกียราดอสตรงๆ
พลังของท่ากรงเล็บมหันตภัยประเภทพิษนั้นรุนแรงไม่เบาเลยทีเดียว!
ปัง!
วอเตอร์ฟอลปะทะกับกรงเล็บมหันตภัยอย่างรุนแรง ทว่าการปะทะกันดำเนินไปได้ไม่ถึงสองวินาที เมก้าเกียราดอสก็ทะลวงพลังของกรงเล็บมหันตภัยจนแตกพ่าย ก่อนจะพุ่งชนร่างของโอนิวลาเข้าอย่างจัง
โอนิวลารู้สึกเหมือนถูกรถไฟที่วิ่งด้วยความเร็วสูงพุ่งชน ร่างของมันกระเด็นหวือออกไปในทันที
พละกำลังช่างห่างชั้นกันเหลือเกิน!
โอนิวลาตัวนี้ได้รับการฝึกฝนจากเดวิดมาอย่างยอดเยี่ยมก็จริง แต่เมก้าเกียราดอสของฉู่เค่อเหลียนนั้นแข็งแกร่งกว่ามาก!
เมื่อเห็นฉากนี้ หัวใจของเดวิดก็บีบคั้นขึ้นมาทันที
แย่แล้วสิ!
“อควาเทล!”
เมก้าเกียราดอสพุ่งเข้าหาโอนิวลาที่ร่วงลงสู่พื้น หางขนาดยักษ์ที่มีมวลน้ำห่อหุ้มเหวี่ยงเข้าใส่โอนิวลาอย่างรุนแรง
ท่าอควาเทลประเภทน้ำ!
“โอนิวลา! โพรเทค!”
เดวิดรีบตะโกนสั่งโอนิวลาเสียงหลง
จะทันไหมนะ? โอนิวลาเพิ่งจะถูกท่าวอเตอร์ฟอลโจมตีใส่ แถมยังตกลงมาอย่างแรงขนาดนั้น
เห็นได้ชัดว่า... ไม่ทัน!
ฝุ่นควันที่เกิดจากการตกกระแทกพื้นยังไม่ทันจางหาย ก็ถูกลมพายุจากท่าอควาเทลพัดจนกระจายไปหมด ท่าอควาเทลฟาดลงบนร่างของโอนิวลาอย่างจัง
โอนิวลาฝืนลืมตาขึ้นพยายามจะใช้ท่าโพรเทค
ทว่าท่าวอเตอร์ฟอลเมื่อครู่นั้นรุนแรงเกินไป แสงสีเขียวของท่าโพรเทคเพิ่งจะสว่างขึ้นมาเพียงนิดเดียวเท่านั้น
ตูม!
อควาเทลเข้าเป้าเต็มๆ!
ด้วยขนาดร่างกายที่ต่างกันเกินไป โอนิวลาตัวเล็กกว่าหางของเมก้าเกียราดอสเสียอีก ท่าอควาเทลเกือบจะบดขยี้ร่างของโอนิวลาให้จมลงไปในดิน
แรงกระแทกนั้นรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหว จนสนามประลองสั่นสะเทือนไปวูบหนึ่ง
“แผ่นดินไหว!”
ฉู่เค่อเหลียนไม่คิดจะเปิดโอกาสให้โอนิวลาได้โงหัวขึ้นมาอีก เธอสั่งการเมก้าเกียราดอสซ้ำทันที
เมก้าเกียราดอสยกหางขึ้นก่อนจะฟาดลงมาอย่างหนักหน่วงพร้อมกับลมพายุที่เกรี้ยวกราด
ครืนนน!
แรงสั่นสะเทือนจากท่าแผ่นดินไหวแผ่กระจายออกไป คลื่นกระแทกพุ่งเข้าหาเป้าหมาย
โอนิวลาที่ถูกท่าอควาเทลฟาดจนจมดินไปแล้วไม่มีโอกาสได้ตอบโต้อะไรเลย มันถูกท่าแผ่นดินไหวโจมตีเข้าอย่างจัง
และในเรื่องนี้ เดวิดก็จนปัญญาจะช่วยได้จริงๆ
“โอนิวลาหมดสภาพต่อสู้ เมก้าเกียราดอสเป็นฝ่ายชนะ”
กรรมการเดินเข้าไปประกาศผลการต่อสู้
เสียงเชียร์ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งสนามทันที
“เกียราดอส! ของแทร่!”
“เกียราดอสตัวนี้ดุร้ายชะมัดเลยแม่เจ้า! จัดการโอนิวลาแบบรวดเดียวจบ ไม่เปิดโอกาสให้หายใจเลยสักนิด”
“ดูแล้วสะใจเวอร์! ฉันล่ะเกลียดพวกโปเกมอนตัวบางๆ ที่ชอบกระโดดไปมาที่สุดเลย!”
“เดวิดคงจะขมขื่นน่าดู อุตส่าห์รักษาระยะห่างมาได้ตั้งนาน จู่ๆ ก็ถูกเมก้าเกียราดอสจับจังหวะได้แล้วจัดการซะเรียบ”
ผู้ชมในสนามต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงความแข็งแกร่งของเมก้าเกียราดอส
ถึงแม้จะรู้มานานแล้วว่าเกียราดอสเจ้าถิ่นตัวนี้แข็งแกร่งมาก แต่การได้มาเห็นด้วยตาตัวเองในสนามแบบนี้มันช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ!
และในขณะนี้บนสนาม หลังจากเอาชนะโอนิวลาได้แล้ว ร่างกายของเมก้าเกียราดอสก็มีกระแสไฟฟ้าแลบออกมาไม่หยุด ผลของอาการชาเริ่มแสดงฤทธิ์แล้ว
เมื่อเห็นฉากนี้ มุมปากของเดวิดก็อดไม่ได้ที่จะกระตุก
ตอนสู้กันเมื่อกี้ไม่ยักษ์จะแสดงผล พอโอนิวลาตาหมุนเป็นวงก้นหอยแล้วดันมาแสดงผลเอาตอนนี้เนี่ยนะ?
นี่แหละคือเหตุผลที่เขาไม่ชอบอาการชาเอาเสียเลย! สู้ให้หลับไปเลยยังจะดีกว่า!
“พักผ่อนให้สบายนะ”
เดวิดรู้สึกจนใจ เขาเรียกโอนิวลากลับมาพลางปลอบโยนเบาๆ
คราวนี้ปัญหาคือ เขาจะใช้โปเกมอนตัวไหนมารับมือกับเมก้าเกียราดอสตัวนี้ดี?
เดวิดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโปเกบอลลูกหนึ่งออกมาแล้วโยนออกไป
“ฟุชิกิบานะ!”
แสงสีขาวสว่างวาบขึ้น ฟุชิกิบานะที่มีร่างกายใหญ่โตมโหฬารทิ้งตัวลงตรงหน้าเดวิดอย่างหนักหน่วง
รูปลักษณ์ภายนอกแทบไม่ต่างจากฟุชิกิบานะของหร่วนซินอี้เลยแม้แต่น้อย ทว่าสิ่งที่ต่างกันเพียงอย่างเดียวคือขนาดร่างกาย!
“ฟุชิกิบานะตัวนี้ใหญ่มาก!”
หร่วนซินอี้ที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์เบิกตากว้าง
ฟุชิกิบานะของเธอนับว่าได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีแล้ว ตามข้อมูลในโปเกเด็กซ์ ฟุชิกิบานะปกติจะสูงประมาณ 2 เมตร
ส่วนฟุชิกิบานะของเธอสูงเกือบ 2.5 เมตร ซึ่งถือว่าเป็นขนาดที่ยอดเยี่ยมมากแล้ว
ทว่าฟุชิกิบานะของเดวิดตัวนี้ ดูคร่าวๆ แล้วสูงเกือบ 3.5 เมตรเลยทีเดียว! นี่ไม่ใช่ขนาดร่างกายที่จะเติบโตได้ตามปกติแน่ๆ
“ฟุชิกิบานะเจ้าถิ่นเหรอ?” ฉู่เค่อเหลียนเองก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น
เมื่อได้ยินคำถามของฉู่เค่อเหลียน เดวิดก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“คงจะไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ มันดูดซับพลังจากเพลตถึงได้เป็นแบบนี้”
“แต่ไม่ว่ายังไง แชมเปี้ยนฉู่เค่อเหลียนครับ นี่คือโปเกมอนเริ่มต้นของผม และยังเป็นโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดของผมด้วย ผมส่งมันออกมาเพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อคุณ”
เดวิดสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะส่งยิ้มที่ดูสดใสแบบที่หร่วนซินอี้เกลียดนักเกลียดหนาให้ฉู่เค่อเหลียนพลางเอ่ยขึ้น
ใช่แล้ว ฟุชิกิบานะคือโปเกมอนที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา!
ในความเป็นจริง ฟุชิกิบานะของเขาไม่ใช่โปเกมอนเจ้าถิ่น อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตั้งแต่แรก...
ตอนที่เป็นฟุชิกิดาเนะ ขนาดร่างกายของมันก็เหมือนกับตัวอื่นๆ ทั่วไป
ทว่าตอนที่เขาและจอห์นได้รับเพลตประหลาดนั่นมา ฟุชิกิดาเนะได้ดูดซับพลังงานจากเพลตเข้าไปจนเกิดการวิวัฒนาการแบบก้าวกระโดดสองขั้นรวดจนกลายเป็นฟุชิกิบานะ และร่างกายก็ขยายใหญ่ขึ้นแบบนี้
ขนาดร่างกายของมันใหญ่กว่าฟุชิกิบานะทั่วไปมากจริงๆ
“ฟุชิกิบานะ ตอบรับหัวใจของผมด้วยเถอะ~”
เดวิดหยิบสร้อยคอออกมาจากกระเป๋า อัญมณีที่ดูลึกลับและงดงามบนสร้อยเปล่งแสงเจิดจรัสออกมา
ฟุชิกิบานะคำรามต่ำ หินวิวัฒนาการบนร่างกายส่องแสงตอบรับทันที
ร่างเมก้าของฟุชิกิบานะ!
……
แนะนำนิยาย!
อกหักกลับเกาะพร้อมระบบ ทะเลนี้คือขุมทรัพย์ทองคำ
ยอมเป็น ‘ไอ้โบ้’ มาตั้งสี่ปี ทุ่มเทให้ไปจนหมดใจ แต่พอ ‘เย่เถียนเถียน’ สอบติดปริญญาโท เธอก็ถีบหัวส่ง ‘เจียงหาน’ อย่างไม่ไยดี
เจียงหานผู้บอบช้ำจากความรัก ตัดสินใจหันหลังให้เมืองหลวงกลับสู่เกาะบ้านเกิด ท่ามกลางสายตาที่มองมาอย่างดูแคลน จู่ๆ เขากลับปลุก ‘ระบบสแกนไร้ขีดจำกัด’ ขึ้นมาได้!
ลึกลงไปในเลนโคลน ใต้ซอกหินโสโครก หรือแม้แต่ก้นทะเล... ของทะเลล้ำค่าที่คนอื่นพลิกแผ่นดินหาก็ไม่เจอ เขากลับมองเห็นมันทะลุปรุโปร่ง กั้งตั๊กแตนลายเสือ, หอยวงเดือน, หอยงวงช้าง, ปูทะเลก้ามโต... เดินเก็บได้ชิลๆ เหมือนเดินจ่ายตลาด
ปลากุสลาด, ทูน่าครีบน้ำเงิน, ปลาพระจันทร์... สัตว์ทะเลราคาเฉียดฟ้า แค่เหวี่ยงแหก็จับได้สบายๆ ไข่มุกน้ำลึกหรือสมบัติใต้สมุทร ก็ไม่มีทางรอดพ้นสายตาเขาไปได้
นับจากนี้... ท้องทะเลอันกว้างใหญ่ จะกลายเป็น ‘บ่อเงินบ่อทอง’ ส่วนตัวของเขา!