บทที่ 960 เจ้าคนที่ไม่มีจิตวิญญาณของเทรนเนอร์! (ฟรี)
บทที่ 960 เจ้าคนที่ไม่มีจิตวิญญาณของเทรนเนอร์! (ฟรี)
“ฟุชิกิบานะหมดสภาพต่อสู้ โดฮิโดอิเดะเป็นฝ่ายชนะ”
เมื่อกรรมการประกาศผลการต่อสู้ หร่วนซินอี้ก็แทบจะยืนไม่อยู่แล้ว
ในที่สุดเธอก็เข้าใจความรู้สึกของหลินเซิงตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับโดฮิโดอิเดะแล้ว เธออยากจะสั่งให้ฟุชิกิบานะพุ่งเข้าไปโจมตีเดวิดโดยตรงให้รู้แล้วรู้รอด
แต่โชคดีที่สติสัมปชัญญะยังคอยเตือนเธออยู่ตลอดเวลาว่านั่นเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายร้ายแรง...
เพราะติดพิษร้ายแรง การต่อสู้ครั้งนี้จึงกลายเป็นการยื้อยุดฉุดกระชาก แต่เจ้าโดฮิโดอิเดะนี่มันน่ารำคาญเกินไปจริงๆ
ยิ่งมีคุณสมบัติพิเศษรีเจนเนอเรเตอร์ช่วยฟื้นฟูพลังเมื่อเปลี่ยนตัว ก็ยิ่งเพิ่มความอึดให้โดฮิโดอิเดะเข้าไปอีก
แม้จะใช้ฮาร์ดแพลนท์ไปแล้ว แต่โดฮิโดอิเดะก็ใช้โทจิโคโมรุป้องกันได้ทัน แถมยังฉวยโอกาสโจมตีสวนกลับมาได้อีก
เมื่อความเสียหายจากพิษร้ายแรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดฟุชิกิบานะก็ล้มลง
“ดูผ่านหน้าจอยังรู้สึกได้ถึงความสิ้นหวังของน้องซินอี้เลย...”
“เพราะงั้นฉันถึงไม่อยากสู้กับเทรนเนอร์ที่เชี่ยวชาญประเภทพิษไง พวกนี้มันชอบปั่นประสาทคนอื่นชะมัด”
“ตั้งแต่ฉันไปท้าดวลกับหัวหน้ายิมหยินเสวี่ย ฉันก็หันมาเดินทางสายประเภทโลหะเลย”
“ไม่รู้ว่าเดวิดกับหัวหน้ายิมหยินเสวี่ยใครจะเก่งกว่ากัน อยากเห็นสองคนนี้มาสู้กันเองจริงๆ พวกสายมืดเจอกันเอง”
“เม้นบน นายมันซาดิสม์ชัดๆ”
ข้อความในห้องไลฟ์สดไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว สู้มาถึงขนาดนี้ใครๆ ก็ดูออกแล้วว่าตาฝรั่งคนนี้เป็นเทรนเนอร์สายพิษ
สถานะของเทรนเนอร์สายพิษนั้น ‘โดดเด่น’ มาตลอด นับตั้งแต่แมคเคนนาเป็นผู้ริเริ่มแผนการเล่นพิษกระจาย มันก็ระบาดไปทั่วจนหยุดไม่อยู่
แต่จริงๆ แล้วเทรนเนอร์ที่เชี่ยวชาญประเภทพิษจริงๆ ก็ไม่ได้มีเยอะขนาดนั้น เพราะรูปร่างหน้าตาของโปเกมอนประเภทพิษ...
เมื่อเทียบกับโปเกมอนประเภทอื่นที่ดูองอาจสง่างาม สวยงามหรูหรา หรือหล่อเหลาเอาการแล้ว โปเกมอนประเภทพิษส่วนใหญ่มักจะมีหน้าตาแปลกประหลาดและดูน่ากลัว
มนุษย์ยังไงก็เป็นสัตว์ที่ตัดสินกันด้วยสายตา แถมถ้าพูดถึงความเก่งกาจ โปเกมอนประเภทพิษส่วนใหญ่ก็สู้ประเภทอื่นไม่ได้
ดังนั้นโปเกมอนประเภทพิษจึงไม่ใช่กระแสหลัก และเทรนเนอร์ที่ตั้งใจแน่วแนว่าจะเชี่ยวชาญประเภทพิษก็ยิ่งมีน้อยลงไปอีก
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เทรนเนอร์ทั่วไปเกลียดการสู้กับเทรนเนอร์สายพิษน้อยลงเลย
เพราะพวกเขามันน่ารังเกียจและปั่นประสาทสุดๆ จริงๆ
“อืม...”
ซาโตชิเงียบไป ไม่รู้จะวิจารณ์ยังไงดี
จริงๆ แล้วเขาไม่ชอบวิธีการต่อสู้ของเดวิดเลย เขาเป็นเทรนเนอร์สายบู๊ที่ชอบการปะทะกันซึ่งๆ หน้ามากกว่า
แม้จะไม่อยากพูด แต่ซาโตชิก็เผลอคิดขึ้นมาในใจว่า
เจ้าคนที่ไม่มีจิตวิญญาณของเทรนเนอร์!
แน่นอนว่าความคิดนี้แค่แวบเข้ามาในหัวซาโตชิเฉยๆ เพราะเขารู้ดีว่าโปเกมอนแต่ละประเภทและเทรนเนอร์แต่ละคนย่อมมีวิธีการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง
ซาโตชิเข้าใจจุดนี้ดี
“โชคดีที่คนในสนามไม่ใช่ฉัน”
เจิ้งซิ่วหยานมองหร่วนซินอี้ในสนามด้วยความเห็นใจ การรับมือกับเทรนเนอร์สายพิษ วิธีที่ง่ายที่สุดคือใช้ประเภทโลหะ
เพราะโปเกมอนประเภทโลหะไม่ติดพิษ
และเทรนเนอร์สายพิษที่มีคุณภาพ ย่อมต้องใช้สารพัดวิธีทำให้คู่ต่อสู้ติดพิษ แล้วค่อยๆ ชื่นชมการดิ้นรนของคู่ต่อสู้หลังจากติดพิษไปแล้ว
โดยเฉพาะพิษกระจาย ถ้าไม่มีวิธีรับมือ และฝีมือของเทรนเนอร์ทั้งสองฝ่ายใกล้เคียงกัน โอกาสชนะของเทรนเนอร์สายพิษจะสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว
แถมความพ่ายแพ้ในการแข่งขันแบบนี้มันทรมานมาก เพราะต้องทนดูโปเกมอนตัวเก่งของตัวเองถูกพิษกระจายเล่นงาน แต่ก็ยังต้องดิ้นรนหาทางเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้
ไม่อย่างนั้นจะให้กดยอมแพ้เหรอ?
“สภาพจิตใจของซินอี้เริ่มได้รับผลกระทบแล้ว เธอต้องปรับอารมณ์ให้ได้ ไม่อย่างนั้นคงไปต่อไม่ไหวแน่”
หลินยุนเอ๋อร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมา
การที่ฟุชิกิบานะถูกพิษร้ายแรงทรมานจนหมดสภาพต่อสู้ ส่งผลกระทบต่อหร่วนซินอี้อย่างเห็นได้ชัด
เดิมทีการต่อสู้ครั้งนี้ก็ไม่ง่ายสำหรับหร่วนซินอี้อยู่แล้ว เพราะเสียเปรียบเรื่องธาตุ และถ้าสภาพจิตใจได้รับผลกระทบจนไม่สามารถวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างใจเย็น เธอก็ยิ่งเอาชนะได้ยากขึ้นไปอีก
“แต่ฉันคิดว่าซินอี้น่าจะปรับตัวได้ค่ะ”
แต่สุดท้ายหลินยุนเอ๋อร์ก็ยังแสดงความเชื่อมั่นในตัวหร่วนซินอี้
ยังไงซะก็เป็นเพื่อนของเธอ และเป็นหนึ่งในเทรนเนอร์รุ่นบุกเบิก สภาพจิตใจน่าจะเชื่อถือได้
และในขณะนี้ หร่วนซินอี้ที่อยู่ในสนาม หลังจากเรียกฟุชิกิบานะกลับมา เธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในใจอย่างเต็มที่
ห้ามลนลาน! ห้ามลนลานเด็ดขาด!
ต้องใจเย็นเข้าไว้ ถึงจะเอาชนะไอ้คนน่ารังเกียจฝั่งตรงข้ามได้!
การต่อสู้แบบฟูลแบทเทิลครั้งนี้ เธอไม่อยากแพ้เด็ดขาด!
“โดไดโทส!”
หร่วนซินอี้โยนโปเกมอนตัวที่สี่ของเธอออกมาอย่างเด็ดขาด โดไดโทสร่างยักษ์กระแทกลงพื้นเบื้องหน้าหร่วนซินอี้อย่างหนักหน่วง
สภาพของโดฮิโดอิเดะจริงๆ แล้วก็ถูกฟุชิกิบานะตัดกำลังไปไม่น้อย แต่เพราะมีท่าฟื้นฟูสภาพ พลังกายจึงยังถือว่าดีอยู่
แต่การใช้ท่าฟื้นฟูสภาพบ่อยๆ ทำให้ความเหนื่อยล้าทางจิตใจของโดฮิโดอิเดะสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ แล้วสภาพโดยรวมของโดฮิโดอิเดะไม่ได้สมบูรณ์เต็มร้อยนัก
และโดฮิโดอิเดะแพ้ทางประเภทดิน หร่วนซินอี้จึงเลือกโดไดโทสมาสู้
การต่อสู้ดำเนินต่อไป แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายมีจูไนเปอร์ร่างฮิซุยที่สามารถล้างพิษกระจายได้ แต่เดวิดก็ยังสั่งให้โดฮิโดอิเดะใช้พิษกระจายอยู่ดี
เพราะโดฮิโดอิเดะไม่ถนัดการปะทะซึ่งๆ หน้าเพื่อเอาชนะคู่ต่อสู้ มันต้องพึ่งพาพิษเท่านั้น
แต่หร่วนซินอี้ก็ฉลาดมาก เธอสั่งให้โดไดโทสทิ้งระยะห่าง และใช้การโจมตีระยะไกลอย่างแผ่นดินไหวโจมตีโดฮิโดอิเดะ
เดวิดทำได้แค่ป้องกัน แล้วโปรยพิษกระจาย เพื่อให้โดไดโทสถูกพิษกัดกร่อน
และเมื่อใช้ท่าฟื้นฟูสภาพมากขึ้นเรื่อยๆ ความเหนื่อยล้าทางจิตใจที่สะสมมากเกินไป ก็ทำให้โดฮิโดอิเดะค่อยๆ หมดสภาพการต่อสู้ไปในที่สุด
เวลาในการต่อสู้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยท่าแผ่นดินไหวของโดไดโทส ในที่สุดโดฮิโดอิเดะก็ล้มลง
แต่เพราะความเสียหายจากพิษของพิษกระจายและการถูกโดฮิโดอิเดะฉวยโอกาสโจมตี สภาพของโดไดโทสก็แย่ลงไปมากเช่นกัน
“โดฮิโดอิเดะหมดสภาพต่อสู้ โดไดโทสเป็นฝ่ายชนะ”
เมื่อกรรมการประกาศผล เดวิดและหร่วนซินอี้ก็เรียกโดฮิโดอิเดะและโดไดโทสกลับมาพร้อมกัน
“สมกับเป็นเจ้หร่วนจริงๆ จัดการโปเกมอนของผมไปได้สองตัวแล้ว”
รอยยิ้มบนหน้าเดวิดยังคงสดใสเจิดจ้า แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอุปทานของหร่วนซินอี้หรือเปล่า เธอรู้สึกว่ารอยยิ้มของผู้ชายคนนี้ในตอนนี้ดูแปลกประหลาดชอบกล ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ
หรืออาจจะเป็นเพราะวิธีการต่อสู้และแผนการของเขา ที่ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิด?
ใครจะไปรู้ล่ะ
“ถ้าอย่างนั้น ผมคงต้องเอาจริงแล้วล่ะครับ” เดวิดมีสีหน้าผ่อนคลาย
“งั้นฉันก็ขอต้อนรับด้วยความยินดี”
หร่วนซินอี้เบ้ปาก พูดเหมือนกับว่าเป็นเรื่องจริงงั้นแหละ
“ยาโดคิง!”
“จูไนเปอร์”
แทบจะพร้อมกัน เดวิดและหร่วนซินอี้ปล่อยโปเกมอนของตัวเองออกมา
หร่วนซินอี้จำเป็นต้องเปลี่ยนจูไนเปอร์ร่างฮิซุยลงมา เพราะตอนนี้ในสนามมีพิษกระจายสองชั้นที่โดฮิโดอิเดะทิ้งไว้
ถึงแม้ว่าโดไดโทสจะโชคดีมากที่โดนพิษกัดกร่อนไปสามครั้งแต่ไม่ติดพิษเลยก็เถอะ
แต่ยังไงก็ต้องล้างพิษกระจายออกไป!
“ยาโดคิงร่างกาลาร์...”
แต่เมื่อเห็นโปเกมอนของเดวิด หนังตาของหร่วนซินอี้ก็กระตุกอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้
ส่วนลำตัวคล้ายกับยาโดคิง (ราชาแห่งความเอื่อยเฉื่อย) ทั่วไป เพียงแต่ส่วนบนของลำตัวและหางเปลี่ยนเป็นสีม่วง แต่จุดที่แตกต่างที่สุดระหว่างยาโดคิงร่างกาลาร์กับยาโดคิงธรรมดาก็คือส่วนหัว!
หัวของยาโดคิงปกตินั้นดูปกติมาก สวมมงกุฎที่เหมือนเปลือกหอยสีขาว แต่ยาโดคิงร่างกาลาร์ไม่ใช่แบบนั้น
เปลือกหอยบนหัวของยาโดคิงร่างกาลาร์เป็นสีม่วงที่ดูน่าขนลุก และเปลือกหอยนี้ครอบคลุมหัวของยาโดคิงร่างกาลาร์ไปกว่าครึ่ง ตำแหน่งดวงตาก็กลายเป็นดวงตาของเปลือกหอยสีม่วงนี้แทน
ดูสยดสยองและชั่วร้าย ทำให้รู้สึกใจสั่นจนหนังศีรษะชาหนึบ
<ติ๊ด~ ยาโดคิง (ร่างกาลาร์) ประเภทพิษและพลังจิต โปเกมอนหมอผี>
<คุณสมบัติพิเศษ: รีเจนเนอเรเตอร์>
<ท่าไม้ตาย: คาถาประหลาด, นาสตีพล็อต, พาวเวอร์เจม, ไซโคคิเนซิส, อนาคตญาณ, พ่นไฟ, ไอซ์บีม, สลัดจ์เวฟ...>
<มันจะร่ายคาถาประหลาด พลางผสมสิ่งที่กินเข้าไปกับพิษในร่างกายเพื่อสร้างยาวิเศษที่น่าสงสัยขึ้นมา (ร่างกาลาร์)>
เมื่อฟังคำบรรยายจากโปเกเด็กซ์ ซาโตชิก็มองยาโดคิงร่างกาลาร์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ยาโดคิงร่างกาลาร์เหรอ? แต่หน้าตาแบบนี้มันแปลกเกินไปไหม?”
ซาโตชิอดบ่นไม่ได้ ยาโดคิงธรรมดาหน้าตายังดูปกติกว่านี้ แต่ยาโดคิงร่างกาลาร์ตัวนี้ หน้าตามัน... พิสดารไปหน่อยไหม?
“ไม่แปลกหรอกครับ เพราะยาโดคิงร่างกาลาร์แตกต่างจากยาโดคิงปกติมาก”
“ยาโดคิงได้รับฉายาว่า ‘นักปราชญ์แห่งท้องทะเล’ สติปัญญาของมันเป็นเลิศเทียบเท่ากับยาเรยูตัน แต่สาเหตุที่มันฉลาดขนาดนั้น เป็นเพราะตอนที่ถูกเชลเดอร์กัด พิษได้ไหลไปทั่วสมองของมัน ปลุกสติปัญญาที่หลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้นมาอย่างปาฏิหาริย์”
“แต่ยาโดคิงร่างกาลาร์นั้นต่างออกไป ยาดงในภูมิภาคกาลาร์เดิมทีก็ไม่เหมือนยาดงปกติอยู่แล้ว เพราะยาดงที่นั่นกินเมล็ดเครื่องเทศที่เรียกว่า ‘กาลาทเมก’ มาหลายชั่วอายุคน จนกลายเป็นรูปร่างแบบกาลาร์ในปัจจุบัน”
กู่ซินอธิบายด้วยรอยยิ้ม
“และเมื่อยาดงร่างกาลาร์ถูกเชลเดอร์กัด สารเคมีที่หลั่งออกมาในสมองของพวกมันทำปฏิกิริยากับเครื่องเทศในร่างกาย จนวิวัฒนาการเป็นยาโดคิงที่มีประเภทพิษ”
“แต่ผลกระทบจากแรงกระแทกตอนวิวัฒนาการและพิษ ทำให้สติปัญญาของเชลเดอร์เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก พลังจิตที่มันใช้นั้นทรงพลังมาก จนพุ่งสูงถึงระดับที่สามารถควบคุมยาโดคิงได้”
“ดังนั้นยาโดคิงร่างกาลาร์ถึงมีสภาพเป็นแบบนี้ครับ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ซาโตชิก็ทำหน้าครุ่นคิด แต่ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่าตาของซาโตชิเริ่มหมุนติ้วแล้ว จริงๆ แล้วเขาไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่กู่ซินต้องการจะสื่อเท่าไหร่...
อืม… ถึงจะได้แชมป์โลก แต่ไหวพริบในการต่อสู้ต่างหากที่เป็นจุดแข็งของซาโตชิ
“คุณกู่ซินคะ หมายความว่าจริงๆ แล้วสมองของยาโดคิงร่างกาลาร์คือเชลเดอร์งั้นเหรอคะ?”
กลับเป็นซินเธียที่เข้าใจความหมายของกู่ซิน เธอถามด้วยความประหลาดใจ
“ถูกต้องครับ สมองหลักของยาโดคิงร่างกาลาร์ก็คือเชลเดอร์ที่อยู่บนหัวของมันนั่นเอง” กู่ซินพยักหน้า
“นั่นพิเศษจริงๆ” ซินเธียมมองยาโดคิงร่างกาลาร์ในสนามด้วยความสนใจ จริงๆ แล้วเธอดูออกว่านี่คือยาโดคิงร่างกาลาร์
แต่ข้อมูลนี้เธอไม่รู้จริงๆ ไม่เคยศึกษาเจาะลึกมาก่อน
จริงๆ แล้วยาดงเป็นโปเกมอนที่ค่อนข้างพิเศษ เพราะยาดงสามารถวิวัฒนาการเป็นยาโดรันและยาโดคิงได้สองรูปแบบ
และที่น่าสนใจคือ ยาโดรันคือร่างที่วิวัฒนาการจากการที่เชลเดอร์กัดที่หางของยาดง แต่มีข้อมูลระบุว่า
ขอแค่เชลเดอร์ที่หางของยาโดรันปล่อยปาก ยาโดรันก็จะกลับไปเป็นยาดงเหมือนเดิม! (คำบรรยายในโปเกเด็กซ์ว่าไว้อย่างนั้น)
ส่วนยาโดคิงคือร่างที่วิวัฒนาการจากการที่ยาดงถูกเชลเดอร์กัดที่หัว แต่ไม่ว่าจะเป็นยาโดรันหรือยาโดคิง ยาดงก็ยังเป็นสมองหลักอยู่ดี
แต่ยาโดคิงร่างกาลาร์กลับมีเชลเดอร์เป็นผู้ควบคุม นี่ถือว่าพิเศษมากจริงๆ
และในขณะนี้ภายในสนามประลอง
“ยาโดคิงร่างกาลาร์ที่มีประเภทพลังจิต น่ารำคาญชะมัด”
หร่วนซินอี้ขมวดคิ้ว ยาโดคิงร่างกาลาร์ที่มีประเภทพิษและพลังจิต มีความต้านทานต่อประเภทต่อสู้ถึงสี่เท่า และยังต้านทานประเภทหญ้าอีกด้วย
“จูไนเปอร์ ไล่หมอก!”
หร่วนซินอี้สั่งให้จูไนเปอร์ร่างฮิซุยใช้ไล่หมอกทันที อย่าลืมว่าจูไนเปอร์ร่างฮิซุยยังติดพิษอยู่
หลังจากให้มันล้างพิษกระจายแล้ว หร่วนซินอี้ก็ตั้งใจจะเรียกมันกลับมา
แต่ทว่า...
“ยาโดคิง ไซโคคิเนซิส!”
รอยยิ้มของเดวิดดูเหมือนจะกว้างขึ้น
เขาเดาไว้อยู่แล้วว่าหร่วนซินอี้ต้องส่งจูไนเปอร์ร่างฮิซุยออกมา!
“ได~”
มุมปากภายใต้เปลือกหอยสีม่วงของยาโดคิงร่างกาลาร์แสยะยิ้มกว้างจนน่าขนลุก มันยกแขนขึ้น ดวงตาบนเปลือกหอยส่องแสงสีฟ้า
ท่าไม้ตายประเภทพลังจิต ‘ไซโคคิเนซิส’!
จูไนเปอร์ร่างฮิซุยที่กำลังจะกระพือปีกใช้ท่าไล่หมอก มีแสงสีฟ้าลอยขึ้นมาปกคลุมร่างกาย ควบคุมจนมันขยับไม่ได้
จูไนเปอร์ร่างฮิซุยพยายามดิ้นรนสุดชีวิต แต่การควบคุมนี้กลับแน่นหนาจนน่าเหลือเชื่อ!
“ไซโคคิเนซิสแรงขนาดนี้เลยเหรอ?!” หร่วนซินอี้ตกใจ
“ได~ ได~”
นิ้วมือของยาโดคิงร่างกาลาร์หมุนวนช้าๆ ปากก็พึมพำถ้อยคำประหลาดที่คนนอกฟังไม่รู้เรื่อง ร่างของจูไนเปอร์ร่างฮิซุยที่ถูกควบคุมอยู่กลางอากาศก็หมุนตามช้าๆ
ราวกับกำลังปั่นหัวจูไนเปอร์ร่างฮิซุยเล่น นิ้วของยาโดคิงร่างกาลาร์หมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ และร่างของจูไนเปอร์ร่างฮิซุยก็เริ่มหมุนเร็วขึ้นตามไปด้วย
แม้จูไนเปอร์ร่างฮิซุยจะพยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่เพื่อหลุดพ้นจากการควบคุมของยาโดคิงร่างกาลาร์ แต่ก็ไร้ผล
พลังจิตของยาโดคิงร่างกาลาร์ตัวนี้แข็งแกร่งมาก!
“จูไนเปอร์ เมจิคัลลีฟ!” หร่วนซินอี้ตะโกนสั่งจูไนเปอร์ร่างฮิซุยโดยไม่ลังเล
แม้ร่างกายจะถูกควบคุม แต่โดยทั่วไปแล้วจะไม่ส่งผลกระทบต่อการใช้ท่าไม้ตายสวนกลับของโปเกมอน
เว้นแต่พลังจิตของคู่ต่อสู้จะแข็งแกร่งจนถึงขั้นที่ทำให้ขยับตัวไม่ได้เลยจริงๆ ถึงจะทำให้ใช้ท่าไม้ตายไม่ได้
จูไนเปอร์ร่างฮิซุยร้องออกมาอย่างยากลำบาก ใบไม้หลากสีสันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าจูไนเปอร์ร่างฮิซุย
ใช้ได้แล้ว!
หร่วนซินอี้ดีใจ
แต่ในวินาทีถัดมา ทันทีที่เมจิคัลลีฟพุ่งออกไป ดวงตาที่ส่องแสงสีฟ้าบนเปลือกหอยสีม่วงอันชั่วร้ายของยาโดคิงร่างกาลาร์ก็จ้องมองไปที่เมจิคัลลีฟ
ไซโคคิเนซิส!
เมจิคัลลีฟชะงักค้าง จากนั้นภายใต้ดวงตาที่เบิกกว้างของหร่วนซินอี้ เมจิคัลลีฟก็แตกสลายหายไปทีละใบ
นี่มัน...
หร่วนซินอี้ตะลึงงัน!