บทที่ 930 คว้าแชมป์โลกมามอบให้พวกเขา! (ฟรี)
บทที่ 930 คว้าแชมป์โลกมามอบให้พวกเขา! (ฟรี)
“ฮะ?”
นักข่าวสาวอึ้งกิมกี่ไปเลย
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”
แมคเคนนามองนักข่าวสาวด้วยดวงตาสีฟ้าครามที่ดูสงบนิ่ง หรือว่านักข่าวคนนี้จะเป็นพวกเชียร์ฝั่งอื่นกันนะ?
แมคเคนนารู้ดีว่าตอนนี้ในโลกออนไลน์ของต้าเซี่ยมีการแบ่งพรรคแบ่งพวกกันเยอะมาก อย่างเช่นพวกที่ไม่สนับสนุนให้เธอคู่กับเถ้าแก่...
คนพวกนี้... ล้วนเป็นพวกนอกรีตทั้งนั้น!
ทั้งฐานะที่สูงส่ง หน้าตาสวยสะดุดตา หุ่นก็ดี แถมฝีมือยังเก่งกาจ มีตรงไหนที่เธอไม่คู่ควรกัน?
“เจ้าหญิงแมคเคนนาของฉันบารมีจับสุด ๆ ! จะขอซัพพอร์ตเจ้าหญิงตลอดไป!”
“เจ้าหญิงแมคเคนนาสวยจนน่าทึ่งจริง ๆ ~ ไม่มีที่ติเลยค่ะ”
“ตลกละ! พูดเหมือนจะชนะยัยฉู่ของพวกเราได้งั้นแหละ มีปัญญาข้ามศพยัยฉู่ไปให้ได้ก่อนเถอะ!”
“เม้นบน ยัยฉู่บ้านแกน่ะไม่มีสิทธิ์ลุ้นด้วยซ้ำ! พวกจอแบนน่ะหลบไปเลยไป๊”
“ฉันไม่ยอม! ยัยหนูเฉี่ยนของฉันต่างหากที่จะได้เป็นเถ้าแก่เนี้ยคนสุดท้าย! ไม่ต้องเถียง!”
ในห้องถ่ายทอดสดเริ่มเปิดศึกน้ำลายกันอีกรอบแล้ว
นักข่าวสาวเหลือบมองแวบหนึ่งก่อนจะเลิกสนใจ เพราะเรื่องนี้ถ้าไม่เถียงกันสิถึงจะแปลก
“เจ้าหญิงแมคเคนนาคะ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นค่ะ”
นักข่าวสาวรีบเอ่ยขอโทษแมคเคนนาทันที เพราะเมื่อกี้เธอตกใจจนเสียอาการไปจริง ๆ
“ขอบคุณมากนะคะที่สละเวลาให้สัมภาษณ์ ขอให้คุณทำผลงานได้ดีในการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปครั้งนี้ค่ะ”
นักข่าวสาวเอ่ยขอบคุณและอวยพรให้แมคเคนนา
แมคเคนนาเป็นมิตรกับชาวต้าเซี่ยมาก เธอเคยพูดในระดับโลกหลายครั้งว่าต้าเซี่ยคือบ้านเกิดที่สองของเธอ แค่จุดนี้จุดเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้ชาวต้าเซี่ยรักเธอแล้ว
“ขอบคุณค่ะ~”
แมคเคนนาทำความเคารพตามแบบฉบับกุลสตรีราชวงศ์อย่างสง่างาม ก่อนจะเดินไปยังรถที่เตรียมไว้
“เอาล่ะค่ะ การสัมภาษณ์สั้น ๆ กับเจ้าหญิงแมคเคนนาก็จบลงเพียงเท่านี้ ต่อไปพวกเรามารอดูกันดีกว่าค่ะว่าจะมีใครเดินออกมาจากสนามบินแห่งนี้อีก”
นักข่าวสาวยิ้มพลางเอ่ยกับกล้องถ่ายทอดสด
เกาะแห่งแชมเปี้ยนนั้นกว้างใหญ่มาก และถูกสร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปโดยเฉพาะ ดังนั้นบนเกาะนี้จึงมีท่าเรือและสนามบินรวมกันมากกว่าสิบแห่ง
เพราะเกาะนี้อนุญาตให้เพียงนักกีฬาและผู้ชมที่มีบัตรเข้าชมเท่านั้นที่สามารถขึ้นเกาะได้ ส่วนเจ้าหน้าที่พิเศษอย่างนักข่าวสาวคนนี้ก็ต้องใช้ช่องทางของรัฐบาลถึงจะขึ้นเกาะมาได้
อาจจะในอนาคตที่เกาะแห่งแชมเปี้ยนจะเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวให้คนทั่วไปได้เข้าชม แต่ในช่วงการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิป คนที่ไม่มีบัตรหรือไม่มีเส้นสายระดับประเทศย่อมไม่มีสิทธิ์เหยียบเกาะนี้เด็ดขาด
ในขณะเดียวกัน ภายในหมู่บ้านนักกีฬาในตอนนี้ก็คึกคักมากเช่นกัน
ผู้ชมจากทั่วทุกมุมโลกที่กดบัตรได้ต่างก็ทยอยเดินทางมาถึงแล้ว รวมถึงเหล่านักกีฬาด้วย
หมู่บ้านนักกีฬาถึงแม้จะชื่อว่าหมู่บ้าน แต่ความจริงแล้วมันไม่เล็กเลย เพราะมันมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับอำเภอหนึ่ง และสามารถรองรับคนได้ถึงสามแสนคน
ภายในหมู่บ้านนักกีฬามีร้านค้าครบครัน ทั้งร้านอาหาร สถานบันเทิง ร้านอินเทอร์เน็ต รวมถึงโรงแรมที่พัก
แน่นอนว่าโรงแรมทั่วไปมีไว้สำหรับผู้ชม ส่วนที่พักของนักกีฬานั้นทางผู้จัดงานจะเป็นคนจัดเตรียมไว้ให้
แมคเคนนากลับมาที่โรงแรมของเธอ เปลี่ยนจากชุดแชมเปี้ยนที่หรูหรามาเป็นชุดกระโปรงสีขาวเรียบง่าย ก่อนจะบอกลาพี่ ๆ น้อง ๆ เพื่อออกไปข้างนอก
พวกเธอได้นัดแนะสถานที่รวมตัวกันไว้ตั้งนานแล้ว
เมื่อมาถึงโรงแรมที่ชื่อหลงเถิง แมคเคนนาก็เดินตามพนักงานเสิร์ฟไปยังห้องรับรองห้องหนึ่ง
ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป ก็พบว่ามีคนนั่งอยู่ข้างในไม่น้อยแล้ว
“ตายจริง~ แชมป์แมคเคนนาของพวกเรามาแล้วเหรอเนี่ย”
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะแมคเคนนา”
“มาสายนะเนี่ย ต้องโดนทำโทษให้ดื่มสามแก้วรวดเลยนะ”
“แม่เจ้า~ แมคเคนนา มาให้กอดทีสิ”
ทุกคนต่างพากันแซวแมคเคนนา ฉู่เค่อเหลียนรีบวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนรักทันที แถมยังเอาหัวซุกไซ้ตรงหน้าอกของแมคเคนนาอยู่พักใหญ่
นุ่มจังเลย~
“เค่อเหลียน!”
แมคเคนนาเอ่ยอย่างจนใจพลางดันหัวของฉู่เค่อเหลียนออกจากอ้อมกอด ยัยคนนี้จริง ๆ เลย
“แหะ ๆ ~ ก็มันไม่ได้เจอกันนานนี่นา ตื่นเต้นน่ะ” ฉู่เค่อเหลียนไม่มีท่าทีเขินอายเลยสักนิด กลับยิ้มร่าเริงตอบกลับไป
“พวกเราเพิ่งเจอกันเมื่อเดือนก่อนเองนะ” แมคเคนนามองฉู่เค่อเหลียนอย่างขำ ๆ
ตั้งแต่จบการเดินทางด้วยกันเมื่อปีที่แล้ว เพื่อเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปในปีนี้ พวกเธอจึงไม่ได้ออกเดินทางด้วยกันตั้งแต่ช่วงกลางปี แต่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปเก็บตัวฝึกพิเศษเพื่อปั้นโปเกมอนของตัวเอง
ดังนั้นพวกเธอจึงต้องแยกจากกันโดยปริยาย
แต่ถึงอย่างนั้น พวกเธอก็ยังนัดเจอกันบ้างเป็นครั้งคราวเพื่อระบายความในใจให้กันฟัง
หลังจากแมคเคนนานั่งลงและกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็พบว่าพวกเฉินหยุนอยู่กันครบ รวมถึงหูเกอก็อยู่ที่นี่ด้วย ส่วนใหญ่คนที่อยู่ที่นี่จะเป็นพวกที่อาสัยอยู่ในเซี่ยงไฮ้
“คุณชายเจิ้งกับยุนเอ๋อร์ยังมาไม่ถึงเหรอคะ?”
เจิ้งซื่อเชียนกับหลินยุนเอ๋อร์และคนอื่น ๆ ยังมาไม่ถึง
“สงสัยคงยังอยู่บนเครื่องบินน่ะ” เฉินหยุนพยักหน้าพลางยิ้มตอบ
“จริงด้วย ยังไม่ได้ยินดีกับนายเลยนะหูเกอ ยินดีด้วยที่ได้เป็นหนึ่งในจตุรเทพนะ” แมคเคนนายิ้มพลางเอ่ยกับหูเกอ
ใช่แล้ว ในการแข่งขันระดับประเทศของต้าเซี่ยครั้งนี้ หูเกอคว้าตำแหน่งแชมป์ระดับประเทศมาครองได้สำเร็จ
จากนั้นหูเกอก็เลือกที่จะท้าชิงตำแหน่งจตุรเทพของต้าเซี่ย และเขาก็สามารถโค่นเจิ้งซื่อเชียนลงได้สำเร็จและเข้าไปแทนที่ตำแหน่งนั้น
หูเกอจึงได้ก้าวเข้าสู่ทำเนียบจตุรเทพของต้าเซี่ย ส่วนเจิ้งซื่อเชียนต้องหลุดตำแหน่งไป แต่สิทธิ์ในการเข้าร่วมการแข่งขันระดับโลกย่อมยังมีอยู่แน่นอน
ซึ่งก็คือโควตาเดิมของหูเกอนั่นแหละ ทั้งคู่แค่สลับสถานะกันเท่านั้น
สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ความจริงแล้วปีที่แล้วหูเกอก็เป็นแชมป์การแข่งขันระดับประเทศของต้าเซี่ยเหมือนกัน แต่ปีที่แล้วเขาท้าชิงไม่สำเร็จ
อืม... โดนเจิ้งซื่อเชียนป้องกันตำแหน่งไว้ได้
ส่วนปีที่แล้วหลังจากเจิ้งซื่อเชียนป้องกันตำแหน่งของตัวเองไว้ได้ เขาก็เลือกที่จะท้าชิงสลับตำแหน่งกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน แต่แล้ว... ก็ทำไม่สำเร็จเหมือนกัน
และที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ปีที่แล้วฉู่เค่อเหลียนในฐานะหัวหน้าจตุรเทพก็ได้ท้าชิงตำแหน่งแชมป์กับเฉินหยุนด้วยเช่นกัน!
และผลลัพธ์สุดท้ายคือเธอสามารถเอาชนะได้ ฉู่เค่อเหลียนจึงก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งแชมป์ของต้าเซี่ย ถือเป็นการล้างแค้นที่เคยพ่ายแพ้ในการแข่งขันระดับประเทศครั้งก่อนได้สำเร็จ
ส่วนเฉินหยุนก็ตกลงมาเป็นหัวหน้าจตุรเทพแทน
“แค่โชคดีน่ะครับ” หูเกอยักไหล่
“ยุนเอ๋อร์ยอมออมมือให้ผมด้วยแหละ”
การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศของต้าเซี่ยในครั้งนี้เป็นการเจอกันระหว่างหูเกอกับหลินยุนเอ๋อร์ ทว่าใครที่ดูอยู่ก็มองออกว่าหลินยุนเอ๋อร์ไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่
เธอไม่ได้ใช้แม้แต่อัลตร้าบีสต์ด้วยซ้ำ!
สิ่งนี้ทำให้หลายคนเข้าใจว่า เป้าหมายของหลินยุนเอ๋อร์ไม่ได้อยู่ที่ตรงนี้ แต่ใจของเธอพุ่งไปที่การแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปแล้วต่างหาก
“แต่หลัก ๆ ก็เป็นเพราะเรจิเอเลคิของนายมันเก่งเกินไปต่างหากล่ะ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกลอกตามองบน การแบทเทิลระหว่างหูเกอกับเจิ้งซื่อเชียนในศึกจตุรเทพครั้งนี้มันดุเดือดและยอดเยี่ยมมากจริง ๆ
โดยเฉพาะพลังทำลายล้างของเรจิเอเลคิ มันน่ากลัวสุด ๆ ไปเลย!
สิ่งนี้ทำให้หลายคนเริ่มระวังตัวและต้องหาทางรับมือกับเรจิเอเลคิของหูเกออย่างจริงจัง
“ก็พอถูไถไปได้ครับ” หูเกอเอ่ยอย่างถ่อมตัว แต่ในใจเขากำลังอารมณ์ดีสุด ๆ
ก็แหม ได้เป็นถึงจตุรเทพของต้าเซี่ยเชียวนะ ถือว่าเขาประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วล่ะ! จะบอกว่าเป็นการสร้างชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูลก็คงไม่เกินไปนัก
“เหล่าเจิ้งก็น่าสงสารจริง ๆ นั่นแหละ โดนนายเล็งเป้าไว้ทั้งสองครั้งเลย” เฉินหยุนหลุดขำออกมา ปีที่แล้วหูเกอก็แบทเทิลกับเจิ้งซื่อเชียน ปีนี้ก็ยังเป็นเขาอีก เรียกได้ว่าจ้องจะเล่นงานเจิ้งซื่อเชียนคนเดียวเลย!
เจิ้งซื่อเชียนถึงกับเซ็งเป็ด นี่เขาดูรังแกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? เขาก็มีโปเกมอนในตำนานเหมือนกันนะโว้ย!
“ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ในบรรดาทุกคน มีแค่เหล่าเจิ้งนี่แหละที่ผมมั่นใจที่สุด” หูเกอเอ่ยอย่างจนใจ เขาเองก็ไม่ได้อยากจะจ้องเล่นงานเพื่อนหรอกนะ แต่ในบรรดาจตุรเทพทั้งสี่คน มีแค่เจิ้งซื่อเชียนคนเดียวที่เขามั่นใจว่าจะท้าชิงได้สำเร็จ!
ระดับความยากของเฉินหยุนน่ะสูงเกินไป ส่วนทีมของหมางข่ายลี่ก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว แถมซิลวาดียังเปลี่ยนประเภทได้ ซึ่งบังเอิญว่าหมางข่ายลี่ก็มีเมโมรี่ประเภทดินอยู่ด้วย พอซิลวาดีเปลี่ยนเป็นประเภทดิน เรจิเอเลคิของเขาก็แทบจะไม่มีโอกาสได้โชว์ฝีมือเลย
ส่วนไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนที่เน้นประเภทน้ำ ถึงตามหลักจะแพ้ทางเรจิเอเลคิ แต่ความจริงแล้วทีมของเธอน่ะแข็งแกร่งสุด ๆ ! ดูจากการแบทเทิลกับเจิ้งซื่อเชียนเมื่อปีที่แล้วก็น่าจะรู้
เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว คนที่เขามั่นใจว่าจะเอาชนะได้มากที่สุดก็คือเจิ้งซื่อเชียนนั่นเอง
“ผมมาถึงก็ได้ยินพวกคุณนินทาผมเลยนะ” ประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออก พร้อมกับเสียงบ่นอย่างไม่สบอารมณ์ของเจิ้งซื่อเชียนที่ดังนำมาก่อน
“ฮัลโหล~ สวัสดีค่ะทุกคน~” ร่างเล็ก ๆ ที่ดูน่ารักของหลงเล่ยโผล่ออกมาจากข้างหลังเจิ้งซื่อเชียนพลางยิ้มแฉ่งทักทายทุกคน
“อ้าว~ คุณจตุรเทพสอบตกของพวกเรามาแล้วเหรอเนี่ย” ฉู่เค่อเหลียนขยิบตาพลางเอ่ยแซวเสียงดังลั่น
ฮ่า ๆ ๆ ~
ภายในห้องรับรองพลันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะครื้นเครง
“เฮ้ ๆ ๆ ผมก็เสียใจจะแย่อยู่แล้วนะ เค่อเหลียนแกยังจะมาตอกย้ำบาดแผลผมอีก” เจิ้งซื่อเชียนอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา
“เหล่าหู นายรอได้เลยนะ การแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปครั้งนี้ผมต้องล้างแค้นนายให้ได้” หลังจากนั่งลง เจิ้งซื่อเชียนก็ประกาศกร้าวใส่หูเกอเสียงดังฟังชัด
ถึงแม้จะยอมรับว่าฝีมือสู้ไม่ได้จนต้องหลุดตำแหน่งไป แต่เจิ้งซื่อเชียนก็เชื่อมั่นในตัวเองว่าเขาจะล้างแค้นได้ในการแข่งขันระดับโลกครั้งนี้!
“ได้ ๆ ๆ” หูเกอรับคำอย่างจนใจ
หลังจากคุยเล่นกันต่ออีกพักหนึ่ง หลินยุนเอ๋อร์ เจิ้งซิ่วหยาน และหมางข่ายลี่ทั้งสามคนก็เดินทางมาถึง บรรยากาศภายในห้องรับรองเริ่มคึกคักขึ้นมาในทันที พร้อมกับอาหารที่เริ่มทยอยมาเสิร์ฟ
“มาครับ~ ขอให้ทุกคนทำผลงานได้ดีและได้ลำดับที่น่าพอใจในการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปครั้งนี้” เฉินหยุนลุกขึ้นยืนพลางชูแก้วขึ้นชนกับคนอื่น ๆ บนโต๊ะแล้วเอ่ยกับทุกคนด้วยรอยยิ้ม
คนเหล่านี้ส่วนใหญ่รู้จักกันมาตั้งแต่เริ่มการแข่งขันที่เซี่ยงไฮ้ ทุกคนต่างก็เป็นทั้งเพื่อนสนิทและคู่แข่งที่สำคัญ
“เย้~”
“ครั้งนี้ฉันต้องคว้าแชมป์มาครองให้ได้!”
“เพ้อเจ้อละแก ระวังจะเจอหนูยี่เหรินจนต้องตกรอบไปก่อนล่ะ”
“สู้ ๆ นะทุกคน!”
ทุกคนต่างชนแก้วกันพลางพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ฉากแบบนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับพวกเขาเลย ตั้งแต่เริ่มเป็นเทรนเนอร์มา พวกเขาก็ได้มารวมตัวกันแบบนี้หลายต่อหลายครั้งแล้ว
บางทีการได้พบกันบนสนามประลองในฐานะคู่แข่ง อาจจะมีความรู้สึกที่ไม่ยินยอม ความขมขื่น ความสุข ความตื่นเต้น และอารมณ์อื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึงช่วงเวลาที่ต้องหลั่งน้ำตาบนสนามประลอง แต่นั่นก็เป็นเพียงเรื่องในสนามเท่านั้น เพราะนอกสนามพวกเขาทุกคนต่างก็เป็นเพื่อนที่รู้ใจกัน
“ตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ไว้ก่อน พวกเราต้องเหมาแปดคนสุดท้ายให้เรียบ! ฮ่า~” ฉู่เค่อเหลียนเอ่ยอย่างร่าเริง นี่คือการแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปเชียวนะ ถ้าพวกเขาสามารถเหมาตำแหน่งแปดผู้ยิ่งใหญ่มาได้ทั้งหมด มันจะน่าทึ่งขนาดไหนกันนะ~!
“แกอย่าประมาทไปหน่อยเลยเค่อเหลียน การแข่งขันครั้งนี้มียอดฝีมือเยอะแยะไปหมด” เจิ้งซื่อเชียนเอ่ยกลั้วหัวเราะ
“เหอะ~ ยังไงกองทัพมังกรของฉันก็ไร้เทียมทานในปฐพีอยู่แล้ว!” ฉู่เค่อเหลียนเชิดหน้าขึ้นอย่างทระนง รู้หรือเปล่าว่าเธอเป็นใคร? แชมป์แห่งต้าเซี่ย ฉู่เค่อเหลียน เชียวนะ!
“จ้า ๆ ๆ หวังว่าแกจะไม่โดนหนูยี่เหรินขยี้จนเละนะ” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกลอกตามองบนอย่างขี้เกียจจะแขวะต่อ
ฉู่ยี่เหรินที่กำลังจิบน้ำผลไม้พลางนั่งดูพวกพี่ ๆ คุยกันอย่างสนุกสนานถึงกับชะงักไปเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง
“แม้แต่ยี่เหริน ฉันก็ไม่แพ้หรอก!” ฉู่เค่อเหลียนหันไปมองฉู่ยี่เหรินที่เป็นคนตระกูลฉู่เหมือนกัน แววตาของเธอเริ่มมีไฟลุกโชนพลางเอ่ยออกมาอย่างหนักแน่น
ทีมในตำนานทั้งหกตัว... มันรับมือยากจริง ๆ นั่นแหละ แต่ฉู่เค่อเหลียนได้ตัดสินใจแล้วว่า การแข่งขันเวิลด์แชมเปี้ยนชิปครั้งนี้เธอต้องคว้าแชมป์มาให้ได้!
ถึงแม้ปีที่แล้วเธอจะเอาชนะเฉินหยุนและคว้าตำแหน่งแชมป์แห่งต้าเซี่ยมาครองได้ แต่ในโลกออนไลน์ก็ยังคงมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์และข้อสงสัยมากมาย ถึงขั้นสงสัยว่าเธอกับเฉินหยุนล้มมวยกันหรือเปล่า
ได้ ๆ ๆ ! งั้นคุณหนูคนนี้จะคว้าแชมป์โลกมาให้พวกแกดูเอง! กองทัพมังกรของฉัน ฉู่เค่อเหลียน แข็งแกร่งที่สุด!
“หนูจะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะพี่เค่อเหลียน เพราะหนูเองก็อยากได้ตำแหน่งแชมป์ในครั้งนี้เหมือนกัน!” ฉู่ยี่เหรินเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะจ้องมองฉู่เค่อเหลียนแล้วเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง
เธอจะไม่มีวันยอมแพ้ในตำแหน่งแชมป์นี้เด็ดขาด เพราะนี่คือสัญญาที่เธอให้ไว้กับเถ้าแก่และเสี่ยวเฟย
คว้าแชมป์โลกมามอบให้พวกเขา!