บทที่ 780 มันคือโปเกมอนในตำนานที่แข็งแกร่งที่สุด! (ฟรี)

“ไว้ค่อยรอดูกันต่อไปแล้วกันครับ”

กู่ซินส่ายหน้า ถึงแม้ในใจจะพอเดาได้ลางๆ แต่ก็ยังไม่แน่เสมอไป

เพราะถ้าหากสามารถดูดซับพลังงานจากเพลตได้ โปเกมอนระดับตำนานชั้นสูงเหล่านั้นก็น่าจะทำได้กันทุกตัว

รอให้โปเกมอนที่ได้เพลตพลังจิตไปปรากฏตัวออกมาก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที

“จะว่าไปนะอาร์เซอุส โลกเดิมของคุณไม่ต้องมีคุณคอยดูแลแล้วเหรอครับ?”

กู่ซินค่อยๆ ลูบพุงน้อยๆ ของจิราชิ เจ้าตัวเล็กคนนี้กำลังหาวหวอด เห็นได้ชัดว่าความง่วงกำลังเข้าครอบงำเต็มที

กู่ซินช่วยปรับท่าทางให้จิราชินอนได้สบายขึ้น ก่อนจะหันไปถามอาร์เซอุสด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ความจริงเขาก็สงสัยเรื่องนี้มานานแล้วว่า ร่างแยกของอาร์เซอุสที่อยู่ตรงหน้านี้เดิมทีมาจากโลกไหนกันแน่ หรือว่าจะเป็นร่างที่อาร์เซอุสร่างจริงเพิ่งจะปั้นขึ้นมาใหม่กันนะ?

“โลกเดิมอย่างนั้นเหรอ...”

เมื่อได้ยินคำถาม แววตาสีเขียวที่ดูลึกล้ำและผ่านโลกมาอย่างยาวนานของอาร์เซอุสก็หม่นแสงลงเล็กน้อย เหมือนมันกำลังนึกถึงเรื่องราวบางอย่าง

ภายใต้ท้องฟ้าที่มืดสลัว พระเจ้าผู้ทำลายโลกที่มีดวงตาสีแดงฉานและเย็นชาเหลือบมองลงมายังผืนดินที่กว้างใหญ่ไพศาล อุกกาบาตพลังงานพิพากษาพุ่งตกลงมาจากฟากฟ้าพร้อมกับอานุภาพแห่งการทำลายล้าง

ผืนแผ่นดินที่เคยเต็มไปด้วยชีวิตชีวาถูกเปลวเพลิงแห่งความพินาศเผาผลาญจนมลายหายไป

“มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วล่ะ เพราะตอนนี้โลกใบนี้คือที่พักพิงของฉัน”

เสียงถอนหายใจแผ่วเบาดังสะท้อนอยู่ในสวนหลังร้าน อาร์เซอุสเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีครามสดใส สื่อสารผ่านโทรจิตด้วยรอยยิ้มจางๆ ไม่ว่าอดีตจะเป็นอย่างไร แต่ในตอนนี้มันได้พบโลกใบใหม่แล้ว

นี่คือโอกาสที่ 'ท่านผู้นั้น' มอบให้มันอีกครั้ง

“โอ้?”

กู่ซินเลิกคิ้วขึ้น เขามองดูอาร์เซอุสพลางใช้ความคิด

เขามั่นใจได้เลยว่าอาร์เซอุสตัวนี้ไม่ได้ถูกอาร์เซอุสร่างจริงปั้นขึ้นมาใหม่แน่นอน และเกรงว่าในตัวมันคงจะมีเรื่องราวเบื้องหลังอยู่อีกมากมายทีเดียว

แต่เห็นได้ชัดว่าอาร์เซอุสไม่ได้อยากจะเล่าอะไรมากไปกว่านี้ กู่ซินเองก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ

อย่างไรก็ตาม กู่ซินก็ยังรู้สึกประหลาดใจจริงๆ ในฐานะผู้ดูแลโลกคนหนึ่ง ร่างแยกของอาร์เซอุสสามารถละทิ้งโลกของตัวเองมาได้ด้วยเหรอ?

ตามหลักการแล้วมันไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะหน้าที่ของร่างแยกอาร์เซอุสคือการดูแลปกปักษ์รักษาโลกใบนั้น

ยกเว้นเสียแต่ว่า... โลกที่มันคอยเฝ้าดูแลอยู่นั้นจะเกิดเหตุไม่คาดฝันอะไรขึ้น?

กู่ซินรู้สึกสงสัยมาก แต่ในเมื่ออาร์เซอุสไม่เต็มใจจะเล่า เขาก็ย่อมไม่เสียมารยาทที่จะถามออกไป

“คุณสัมผัสได้ถึงตำแหน่งของเพลตพลังจิตไหมครับ?”

กู่ซินเปลี่ยนหัวข้อสนทนาแทน ถ้าอาร์เซอุสยอมบอก เขาเองก็ไม่รังเกียจที่จะเดินทางไปดูโปเกมอนที่ได้เพลตพลังจิตไปตัวนั้นก่อนใคร

เขามั่นใจสุดๆ ว่าอาร์เซอุสต้องสัมผัสได้แน่นอน

“สัมผัสไม่ได้เลยสักนิด”

อาร์เซอุสมองมาที่เขาด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอันแสนอ่อนโยน

กู่ซินลอบกลอกตาในใจ ไอ้เจ้าอาร์เซอุสตัวนี้พูดปดได้เนียนกริบจริงๆ นะเนี่ย ขนาดสัมผัสได้ว่าพลังงานของเพลตพลังจิตถูกดูดซับไปแล้ว แต่ดันบอกว่าสัมผัสตำแหน่งของเพลตไม่ได้งั้นเหรอ?

ช่างเถอะ ในเมื่ออาร์เซอุสยังไม่รีบร้อน ตัวเขาเองก็ไม่มีความจำเป็นต้องรีบเช่นกัน

กู่ซินนั่งลงข้างกายอาร์เซอุส และภายใต้รอยยิ้มที่เป็นสัญญาณจากกู่ซิน เหราเสี่ยวเฟยก็เดินไปแขวนป้าย 'ปิดทำการชั่วคราว' ไว้ที่หน้าประตูร้าน

ใช่แล้ว ตอนนี้กู่ซินไม่อยากรับแขก การได้นั่งคุยกับอาร์เซอุสแบบนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย

เวลาผ่านไปอีกสามชั่วโมงในชั่วพริบตา

“เถ้าแก่คะ ได้เวลาแล้วนะ”

เหราเสี่ยวเฟยชะโงกหัวเล็กๆ ออกมาจากหลังประตูพลางร้องเรียกกู่ซินเสียงใส

“เกือบลืมไปเลยแฮะ”

กู่ซินเลิกคิ้วขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาเตรียมจะติดต่อฮูปาร่างผนึก เพราะฮูปาสามารถดึงตัวลูนาอาลากับโซลกาเลโอกลับมาได้ทุกเมื่อ

เจ้าสองตัวนั้นเพิ่งจะกลับมาเมื่อสองวันก่อน แล้วก็พากันออกไปฮันนีมูนต่ออีกแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้ไปเที่ยวเตร่อยู่ที่ไหนกัน

แต่ยังไม่ทันที่จะกดโทรศัพท์ กู่ซินก็เห็นข้อความที่เอ็ดเวิร์ดส่งเข้ามาในกลุ่มแชตเสียก่อน

ผู้ชายที่หล่อที่สุดในอังกฤษ: โอ้ว~ พวกเรากลับมาแล้วครับพี่น้องทั้งหลาย! นี่เป็นการเดินทางที่มหัศจรรย์ที่สุดในชีวิตเลย (ฟินสุดๆ.JPG)

นกน้อยน่าทะนุถนอม: (คนดำทำหน้างง.JPG)

คุณหนูคือดาวมหาลัย: เอ็ดเวิร์ด พวกคุณไปที่ไหนกันมาคะ? แล้วไอ้รูแสงนั่นคืออะไรน่ะ? (สงสัยจัง.JPG)

คุณชายอันดับหนึ่งแห่งหลงเฉิง: ไอ้พวกชอบเล่นปริศนาคำทาย ไปตายซะเถอะ!

มันจะกลายเป็นมังกร: ฟังดูไม่เข้าใจแต่รู้สึกว่าต้องสุดยอดแน่ๆ เลย (เกาหัว.JPG)

โยกิราสไม่ใช่จอมตะกละ: รายละเอียดเดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟังนะครับ แต่บอกเลยว่านี่เป็นการเดินทางที่มีความหมายมากจริงๆ

ดูเหมือนว่าจะกลับมาได้อย่างปลอดภัยแล้วสินะ

กู่ซินเห็นข้อความในกลุ่มแชตก็ยิ้มออกมา เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกเฉินหยุนไปเจออะไรมาบ้างในอัลตร้าสเปซ และหลุดเข้าไปในอัลตร้าสเปซแห่งไหนกันแน่

แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับกู่ซิน ตราบใดที่กลับมาได้อย่างปลอดภัยก็พอแล้ว

ไม่อย่างนั้นแชมป์แห่งต้าเซี่ยที่เพิ่งจะได้ตำแหน่งมาหมาดๆ แล้วมาหายตัวไปดื้อๆ มันคงจะดูไม่งามเท่าไหร่

ทว่าวินาทีถัดมา โทรศัพท์ของกู่ซินก็ดังขึ้น เป็นเฉินหยุนที่โทรเข้ามานั่นเอง กู่ซินจึงกดรับสาย

“คุณเฉินครับ”

“เถ้าแก่ครับ ตอนนี้พอจะมีเวลาว่างไหมครับ? ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษากับคุณหน่อยน่ะครับ”

ณ เทียนฉือบนภูเขาฉางไป๋ เฉินหยุนกำลังมองดูไฟโคกับโซเลียราที่กำลังมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้นอยู่ไม่ไกล

ใช่แล้ว ชาวอัลตร้าเมกาโลโพลิสทั้งสองคนนี้ได้ติดตามพวกเขามายังโลกความเป็นจริงด้วย

“ได้ครับ”

.

.

.

ร้านบ้านโปเกมอน

“เรื่องราวมันก็เป็นแบบนี้แหละครับเถ้าแก่ คุณมีความคิดเห็นยังไงบ้างครับ?”

ด้วยความช่วยเหลือของวงแหวนมิติของฮูปาร่างผนึก พวกเฉินหยุนก็สามารถกลับมาถึงเมืองเซี่ยงไฮ้จากภูเขาฉางไป๋ได้ในชั่วพริบตา และเฉินหยุนก็ได้เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับสถานการณ์ของอัลตร้าเมกาโลโพลิสรวมถึงความปรารถนาของพวกไฟโคให้กู่ซินฟังอย่างถ่องแท้

“เรื่องแบบนี้ คุณเฉินควรจะไปคุยกับทางหน่วยงานรัฐของต้าเซี่ยโดยตรงนะครับ ในตอนนี้คุณเป็นถึงแชมป์แห่งต้าเซี่ย เรื่องในลักษณะนี้ก็ถือว่าอยู่ในขอบเขตความรับผิดชอบของคุณด้วยเช่นกัน”

กู่ซินหลุดขำออกมาเล็กน้อยก่อนจะยิ้มตอบเฉินหยุน

การจะมอบสิทธิ์ในการอยู่อาศัยให้กับเผ่าพันธุ์ของไฟโคหรือไม่นั้นเป็นเรื่องของต้าเซี่ย เพราะแผ่นดินแห่งนี้เป็นของต้าเซี่ย ไม่ใช่ของตัวเขา

การจะให้สิทธิ์พำนักหรือไม่ก็เป็นเรื่องที่ทางต้าเซี่ยต้องตัดสินใจเอง เขาทำได้เพียงแค่ให้คำแนะนำเท่านั้น แต่ไม่มีอำนาจในการตัดสินใจใดๆ

เพราะกู่ซินไม่เคยคิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว

แต่ทว่า...

“ไม่นึกเลยว่าหน่วยสำรวจอัลตร้าจะอยู่ในอัลตร้าสเปซด้วย?”

กู่ซินเหลือบมองไฟโคกับโซเลียราที่กำลังนั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อย แววตาของเขาสั่นไหวด้วยความรู้สึกบางอย่าง

หน่วยสำรวจอัลตร้า!

นี่คือองค์กรที่มีปรากฏอยู่ในเกมรุ่นที่เจ็ดอย่างภาค อัลตร้าซันแอนด์มูน เท่านั้น ซึ่งก็คือคนพื้นเมืองของโลกอัลตร้าเมกาโลโพลิสที่เดินทางมายังภูมิภาคอโลลาเพื่อกอบกู้โลกของตัวเองนั่นเอง

ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะมาปรากฏตัวอยู่ในโลกความเป็นจริงแห่งนี้ด้วย?

นั่นหมายความว่า อัลตร้าสเปซในโลกความเป็นจริงนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาลอยๆ โดยอาร์เซอุสร่างจริง แต่เป็นการดึงเอาโลกคู่ขนานมาเชื่อมต่อกับโลกความเป็นจริงโดยตรงอย่างนั้นเหรอ?

“ผมเข้าใจจุดนั้นครับ แต่ผมก็ยังอยากจะขอคำปรึกษาจากเถ้าแก่ก่อนอยู่ดี”

เมื่อเห็นว่ากู่ซินไม่มีท่าทีผิดปกติอะไร เฉินหยุนก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก

สาเหตุที่เขาพาไฟโคทั้งสองคนมาที่ร้านบ้านโปเกมอนเป็นที่แรก ก็เพราะอยากจะดูปฏิกิริยาของกู่ซินนั่นเอง

แต่ในตอนนี้ดูเหมือนว่ากู่ซินจะไม่ได้คัดค้าน หรือจะพูดให้ถูกคือไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอะไร

ถ้าเป็นแบบนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว อย่างแรกคือกู่ซินไม่ได้ห้ามไม่ให้พวกเขาติดต่อกับคนพื้นเมืองในโลกของโปเกมอน!

ใช่แล้ว ในมุมมองของเฉินหยุน ไฟโคกับพวกพ้องก็คือคนพื้นเมืองในโลกของโปเกมอน เพราะอัลตร้าเมกาโลโพลิสมีโปเกมอนอาศัยอยู่มาหลายชั่วอายุคนแล้วไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้เบเวนอมกับอาโกโยงจะเป็นอัลตร้าบีสต์ แต่มันก็คือโปเกมอนเหมือนกันนั่นแหละ!

อย่างที่สอง ท่าทีของกู่ซินก็พิสูจน์ได้ว่าไฟโคกับพวกพ้องน่าจะไม่มีพิษมีภัยและไม่มีเจตนาไม่ดีแอบแฝง แบบนี้พวกเขาก็จะได้อพยพเข้ามาได้อย่างสบายใจ

“ไม่ต้องหรอกครับคุณเฉิน เรื่องทำนองนี้ไม่ต้องมาถามความเห็นผมหรอก”

กู่ซินส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มบางๆ

“งั้นผมจะติดต่ออาหร่วนนะครับ”

เฉินหยุนพยักหน้าให้ทุกคน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาติดต่อหร่วนเจี้ยนหรง

ในฐานะสมาชิกสภาพันธมิตรแห่งต้าเซี่ย หร่วนเจี้ยนหรงคือบุคคลที่เหมาะสมที่สุดในการจัดการเรื่องนี้ และเฉินหยุนเองก็มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดีกับหร่วนเจี้ยนหรง เพราะอีกฝ่ายถือเป็นผู้อาวุโสที่เขาสนิทสนมด้วย

หลังจากเล่าสถานการณ์ให้ฟังคร่าวๆ ทางโทรศัพท์ หร่วนเจี้ยนหรงก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

มีมนุษย์ต่างดาวโผล่มาอีกสองคนแล้วเหรอ?

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งสงสัย หร่วนเจี้ยนหรงรีบเดินทางมาถึงในทันที เขาพูดคุยกับไฟโคและโซเลียราเรื่องสิทธิ์ในการพำนักอยู่อาศัยแบบตัวต่อตัว

จากนั้นเขาก็พาคนทั้งสองจากไป เพราะเขายังต้องไปหารือกับผู้นำลำดับที่หนึ่งอีก เรื่องสำคัญระดับนี้เขาไม่สามารถตัดสินใจเพียงลำพังได้

“ดูเหมือนว่าการเดินทางสู่อัลตร้าสเปซครั้งนี้จะราบรื่นดีนะครับ ถ้าต้าเซี่ยยอมรับหน่วยสำรวจอัลตร้าเข้ามาได้จริงๆ จะมีข้อดีตามมาอีกมากมายเลยล่ะ”

เมื่อกลุ่มของหร่วนเจี้ยนหรงจากไปแล้ว กู่ซินก็จิบน้ำชาที่ฉู่ยี่เหรินยกมาให้พลางเอ่ยยิ้มๆ

หน่วยสำรวจอัลตร้าครอบครองเทคโนโลยีล้ำสมัยอยู่มากมาย และในนั้นก็มีเทคโนโลยีการเคลื่อนที่ข้ามมิติอยู่ด้วย หากต้าเซี่ยสามารถรับหน่วยสำรวจอัลตร้าเข้ามาได้ หน่วยสำรวจอัลตร้าเองก็คงจะไม่หวงวิชาและน่าจะยอมแบ่งปันเทคโนโลยีบางอย่างให้แน่นอน

“มันเป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายจริงๆ ครับ แต่น่าเสียดายจัง~ การเดินทางสู่อัลตร้าเมกาโลโพลิสครั้งนี้พวกเราจับโปเกมอนไม่ได้เลยสักตัว โอ้ว~ เบเวนอมตัวนั้นมันน่ารักจริงๆ นะ”

เอ็ดเวิร์ดกล่าวด้วยน้ำเสียงเสียดายที่ดูเว่อร์วังเกินเหตุ เขาเองก็ยังคงประทับใจในตัวเบเวนอมไม่หาย

ถึงแม้รูปร่างหน้าตาจะดูแปลกไปหน่อย แต่นิสัยที่ไร้เดียงสาของมันโดนใจเขาเข้าอย่างจังเลยล่ะ!

“พวกคุณก็ช่างกล้ากันจริงๆ นะครับ ถึงแม้จะบอกว่าพอจะเอาตัวรอดได้ก็เถอะ แต่ถ้าหากหลุดเข้าไปในมิติที่มีอัลตร้าบีสต์ดุร้ายอาศัยอยู่ โอกาสที่จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันก็มีสูงมากทีเดียว”

กู่ซินหัวเราะเบาๆ ตัวอย่างเช่น อัลตร้ารูนของอคูจิคิง อัลตร้าดีปซีของอุทซึรอยด์ หรืออัลตร้าเดดเสิร์ทของเฟโรเช

มิติช่องว่างอัลตร้าเหล่านี้อันตรายกว่าอัลตร้าเมกาโลโพลิสมากนัก

ขนาดคนพื้นเมืองในอัลตร้ารูนยังถูกอคูจิคิงบีบบังคับให้ต้องอพยพหนีไปอยู่โลกอื่นกันยกเผ่าพันธุ์ แค่นี้ก็เห็นภาพแล้วว่ามันน่ากลัวขนาดไหน

“การผจญภัยย่อมไม่มีทางราบรื่นเสมอไปหรอกครับ เรื่องนี้พวกเราเตรียมใจไว้ก่อนที่จะตัดสินใจแล้ว” เฉินหยุนกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

“นั่นก็จริงครับ” กู่ซินจิบน้ำชาอีกคำพลางเหลือบมองเอ็ดเวิร์ด

โดยเฉพาะหมอนี่ นิสัยที่ชอบความตื่นเต้นและการผจญภัยทำให้เอ็ดเวิร์ดมักจะเอาตัวไปอยู่ในสถานการณ์ที่เสี่ยงอันตรายอยู่บ่อยๆ แต่ก็น่าแปลกที่ดวงของเขามันดีจริงๆ ถึงสามารถรอดพ้นวิกฤตมาได้ทุกครั้งแบบนี้

“จริงด้วยค่ะเถ้าแก่ พวกเราได้ฟังพี่สาวโซเลียราเล่าเรื่องราวในอดีตของอัลตร้าเมกาโลโพลิสมาแล้ว คุณรู้จักเนครอสมาไหมคะ?”

ฉู่ยี่เหรินกับเหราเสี่ยวเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยถามกู่ซินด้วยความอยากรู้อยากเห็น

จะว่าไปแล้ว สำหรับโปเกมอนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้มอบแสงสว่างให้แก่อัลตร้าเมกาโลโพลิส ฉู่ยี่เหรินเองก็รู้สึกสนใจและเป็นกังวลอยู่ไม่น้อย

ทั้งๆ ที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดีแท้ๆ แต่กลับต้องมาพบกับหายนะเพียงเพราะความโลภที่อัลตร้าเมกาโลโพลิสมีต่อแสงสว่างของมัน

“เนครอสมาอย่างนั้นเหรอ? ก็นั่นสินะ พวกคุณควรจะได้รู้เรื่องของมันไว้บ้าง”

กู่ซินเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจเท่าไหร่นัก เพราะในเมื่อรู้เรื่องสถานการณ์ของอัลตร้าเมกาโลโพลิสแล้ว สาเหตุที่ทำให้เกิดเรื่องราวเหล่านี้พวกเขาก็ย่อมต้องได้รู้ตามไปด้วย

กู่ซินนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ว่าจะแนะนำเนครอสมาอย่างไรดี?

“จะพูดแบบนี้ก็ได้ครับ ว่าเนครอสมามันคือโปเกมอนในตำนานที่แข็งแกร่งที่สุด”

พวกเฉินหยุนพอได้ยินดังนั้นก็พากันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะจ้องมองกู่ซินด้วยความตกตะลึง

โปเกมอนในตำนานที่... แข็งแกร่งที่สุดอย่างนั้นเหรอ?

แข็งแกร่งที่สุด?!!