บทที่ 694 ถึงคราวลิซาร์ดอนของฉันกู้โลกแล้ว! (ฟรี)
บทที่ 694 ถึงคราวลิซาร์ดอนของฉันกู้โลกแล้ว! (ฟรี)
ฉู่เค่อเหลียนรู้ดีว่า ไคริวไม่เหมาะจะสู้กับกราเซียแน่นอน เพราะแพ้ทางถึงสี่เท่า มันร้ายแรงเกินไป
ถ้าไคริวมีพลังเหนือกว่าก็พอไหว แต่ตอนนี้เห็นชัดว่ากราเซียก็เก่งไม่แพ้ไคริว แบบนี้ก็ลำบากแล้ว
แล้วจะเอาตัวไหนมาสู้กับกราเซียล่ะ?
ฉู่เค่อเหลียนขมวดคิ้วใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว ในทีมของเธอ มีแค่สองตัวที่ไม่แพ้ทางน้ำแข็ง คือเกียราดอสเจ้าถิ่นกับลิซาร์ดอน
แถมลิซาร์ดอนยังชนะทางกราเซียด้วย แต่หมางข่ายลี่ก็ไม่ได้โง่ ถ้าเธอเปลี่ยนตัว หมางข่ายลี่ก็ต้องเปลี่ยนเหมือนกัน
“กราเซีย บลิซซาร์ด!”
ฉู่เค่อเหลียนกำลังคิดแผนการต่อสู้ แต่ฝั่งหมางข่ายลี่กลับสั่งให้กราเซียบุก
เสียงร้องกังวานใสของกราเซียดังขึ้น พลังงานสีฟ้าเย็นยะเยือกก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในปากของกราเซีย
วินาทีต่อมา พายุหิมะอันรุนแรงและเกรี้ยวกราดก็พัดกระหน่ำออกมา!
หิมะขาวโพลนถูกลมพายุพัดพามา ปกคลุมท้องฟ้าเป็นวงกว้างในพริบตา
“ไดมอนจิ!” ฉู่เค่อเหลียนหน้าเครียด
ไคริวกระพือปีกบินสูงขึ้นเรื่อย ๆ พยายามหลบพายุหิมะ แต่พายุหิมะกลับไล่ตามมาติด ๆ ไคริวอ้าปากคำราม
เปลวไฟอันร้อนแรงพ่นออกมาทันที เสาไฟรูปตัว ‘大’ เผาผลาญอากาศรอบข้างเป็นสีแดงฉาน พุ่งเข้าปะทะกับหิมะน้ำแข็งที่ถาโถมเข้ามา
ตู้ม!
ไดมอนจิปะทะกับบลิซซาร์ดกลางอากาศอย่างรุนแรง สีแดงเพลิงและสีฟ้าเย็นยะเยือกเติมเต็มท้องฟ้า
แต่แม้จะเป็นไดมอนจิของประเภทไฟ ก็ทำได้เพียงแค่ยื้อไว้ได้อย่างยากลำบาก และเห็นได้ด้วยตาเปล่าเลยว่า บลิซซาร์ดกำลังค่อย ๆ กดดันไดมอนจิ!
“ไม่ไหว บลิซซาร์ดของกราเซียแรงเกินไป”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนทำหน้าจริงจัง ตามหลักแล้ว ในเงื่อนไขที่เท่ากัน การปะทะกันระหว่างท่าประเภทไฟกับประเภทน้ำแข็ง ท่าประเภทไฟย่อมได้เปรียบ
เพราะไฟชนะน้ำแข็ง
แต่ไดมอนจิที่ไม่ใช่ท่าตรงสายของไคริว ต้านทานบลิซซาร์ดไม่ไหว
ในสนาม พายุหิมะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุด เสาไฟก็ถูกหิมะน้ำแข็งกลืนกิน แต่โชคดีที่ไคริวไหวตัวทัน รีบใช้ความเร็วแสงพุ่งทะยานขึ้นฟ้า หลบพายุหิมะที่กวาดผ่านมาได้
“ลูกเห็บ!”
เห็นดังนั้นหมางข่ายลี่ก็ไม่ได้เสียดาย แต่รีบสั่งกราเซียทันที
“วู้ว~”
กราเซียเงยหน้าคำราม เสียงพายุหิมะหวีดหวิวรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ลมและหิมะที่รุนแรงเริ่มปกคลุมทั่วสนามประลอง
สภาพอากาศลูกเห็บ!
เพราะถูกกราเซียบีบให้ขึ้นไปอยู่บนฟ้า ไคริวจึงไม่สามารถขัดขวางการเปลี่ยนสภาพอากาศได้
“ต้องเปลี่ยนแล้ว”
ฉู่เค่อเหลียนมองดูพายุหิมะขาวโพลนจนแทบมองไม่เห็นทาง ในที่สุดก็ตัดสินใจได้
เดิมทีไคริวก็เสียเปรียบอยู่แล้ว ตอนนี้สภาพอากาศลูกเห็บยังถูกกราเซียเปิดขึ้นมาได้ ถ้ายังดันทุรังให้ไคริวสู้ต่อ เธอคงไม่ได้โง่ขนาดนั้น
และในขณะเดียวกัน บนตัวกราเซียก็มีแสงสีน้ำแข็งวูบวาบ นี่คือคุณสมบัติพิเศษร่างกายเยือกแข็งของมัน!
ในสภาพอากาศลูกเห็บ จะฟื้นฟูพลังกายอย่างช้า ๆ
ความเสียหายจากความเร็วแสงที่ไคริวทำไว้ก่อนหน้า กำลังค่อย ๆ ฟื้นฟู
“กลับมาเถอะไคริว”
ฉู่เค่อเหลียนเก็บไคริวกลับมาอย่างเด็ดขาด ตอนนี้อุณหภูมิในอากาศลดต่ำลงมาก แม้แต่ลมหายใจของฉู่เค่อเหลียนยังกลายเป็นไอสีขาว
เริ่มหนาวแล้ว แต่ก็ยังพอทนได้ หนึ่งปีที่ออกเดินทาง พวกเธอผ่านสภาพแวดล้อมเลวร้ายมามากเกินพอ
“เปลี่ยนตัวแล้วเหรอ? งั้นตัวต่อไป...”
เห็นฉู่เค่อเหลียนเก็บไคริวกลับไป หมางข่ายลี่ก็ไม่แปลกใจนัก
ก็เดิมทีสู้ยากอยู่แล้ว ยิ่งตอนนี้มีสภาพอากาศลูกเห็บ ถ้าฉู่เค่อเหลียนยังหัวแข็งใช้ไคริวแลกหมัดกับเธอต่อ หมางข่ายลี่สิจะแปลกใจ
“ลิซาร์ดอน! go!”
อย่างเด็ดขาด ฉู่เค่อเหลียนโยนโปเกบอลของลิซาร์ดอนออกมา
“โฮก~!”
เสียงคำรามกึกก้องทรงพลัง ลิซาร์ดอนสีส้มแดงกางปีกร่อนลงพื้นอย่างเท่
แต่พอลงสนามปุ๊บ ลิซาร์ดอนก็สั่นตัวเล็กน้อยด้วยความไม่สบายตัว อุณหภูมิและหิมะที่ปลิวว่อน ทำให้มันรู้สึกไม่ค่อยดีนัก
“เปลี่ยนเอาลิซาร์ดอนมาจริงด้วย”
หมางข่ายลี่กระพริบตาปริบ ๆ เพราะทีมของฉู่เค่อเหลียนแทบจะเปิดเผยหมดแล้ว และตัวที่เหมาะจะลงสนามในสถานการณ์แบบนี้ ก็มีแค่ลิซาร์ดอนกับเกียราดอสเท่านั้น
แต่ต่อให้เป็นลิซาร์ดอน ที่ไม่ต้านทานน้ำแข็ง จะสู้กับกราเซียในสภาพอากาศลูกเห็บได้เหรอ?
“เสี่ยวหมางไม่คิดจะเปลี่ยนตัว?”
“สภาพอากาศลูกเห็บอุตส่าห์เปิดได้แล้ว ตอนนี้เปลี่ยนกราเซียออกก็น่าเสียดายแย่ อีกอย่างโปเกมอนตัวอื่นของเสี่ยวหมางก็ไม่น่าจะชินกับสภาพอากาศลูกเห็บเท่าไหร่”
เจิ้งซิ่วหยานขมวดคิ้วเล็กน้อยมองไปในสนาม หลินยุนเอ๋อร์เอ่ยปากอธิบายเสียงเบา
เพราะหมางข่ายลี่เป็นทีมหลากประเภท ตัวหลักประเภทน้ำแข็งก็มีแค่กราเซียตัวเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ลิซาร์ดอนจะชนะทางกราเซีย แต่ก็ไม่ได้ต้านทานท่าประเภทน้ำแข็งของกราเซีย แน่นอนว่าไม่ใช่สู้ไม่ได้
ในสนามประลอง
“ต้องหาโอกาสลบล้างสภาพอากาศน้ำแข็งและหิมะให้ได้”
ฉู่เค่อเหลียนหรี่ตาลงเล็กน้อย มองไปที่พายุหิมะหนาทึบเบื้องหน้า
เพราะหิมะตกหนักมาก เธอแทบจะมองไม่เห็นตำแหน่งของกราเซียเลย สภาพอากาศแบบนี้... ถ้ามีโอกาสลบล้างได้ ก็ต้องลบให้ได้!
เพราะลูกเห็บเพิ่งเริ่มเอง จะให้รอมันหายไปเอง ต้องรอถึงเมื่อไหร่?
สมองของฉู่เค่อเหลียนแล่นเร็ว ไม่นานก็คิดแผนออก
“ลิซาร์ดอน ฮีทเวฟ!” ฉู่เค่อเหลียนตะโกนสั่งลิซาร์ดอนเสียงดัง
ลิซาร์ดอนคำรามพร้อมกระพือปีกทั้งสองข้างอย่างรุนแรง พายุคลื่นความร้อนสีแดงเพลิงกวาดออกไปทันที
ฮีทเวฟของประเภทไฟ!
คลื่นความร้อนที่รุนแรงพัดพาหิมะตรงหน้าลิซาร์ดอนจนกระเจิง หยดน้ำจากหิมะที่ละลายหยดลงบนพื้น
แต่พายุหิมะมันรุนแรงเกินไป และ...
ความร้อนกวาดไปข้างหน้า แต่กลับไม่เห็นเงาของกราเซียเลย!
“อยู่ไหน?”
ฉู่เค่อเหลียนกวาดตามองไปรอบ ๆ พยายามหาตัวกราเซีย
แต่หาไม่เจอ เพราะผลกระทบจากสภาพอากาศน้ำแข็งและหิมะ ทัศนวิสัยแย่มาก
เดี๋ยว!
จู่ ๆ ฉู่เค่อเหลียนก็นึกอะไรขึ้นได้ อีวุยดูเหมือนจะเรียนท่านั้นได้นี่นา
“ไอซ์บีม!”
พื้นดินด้านข้างลิซาร์ดอนถูกเปิดออก กราเซียโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน ลำแสงน้ำแข็งพุ่งเข้าใส่ลิซาร์ดอนอย่างรวดเร็ว
ขุดรู!
“พ่นไฟ!”
ฉู่เค่อเหลียนสั่งลิซาร์ดอนทันที
ลิซาร์ดอนรีบหันกลับมา เปลวไฟเข้มข้นพุ่งเข้าปะทะไอซ์บีมทันที
ตู้ม!
เสาไฟรุนแรงปะทะกับลำแสงน้ำแข็งกลางอากาศอย่างดุเดือด สุดท้ายก็ระเบิดออกตูมใหญ่
คลื่นลมแรงกวาดกระจายไปทั่ว
“เดาได้แล้วเหรอ?”
เห็นการลอบโจมตีไม่สำเร็จ หมางข่ายลี่เอียงคออย่างสงสัย
เพราะมีพายุหิมะบังตา การเคลื่อนไหวของกราเซียน่าจะแนบเนียนมากแท้ ๆ แต่ลิซาร์ดอนกลับตอบสนองทัน
สมกับเป็นพี่ฉู่จริง ๆ ~
“ขุดรูจริงด้วย”
ฉู่เค่อเหลียนดวงตาเป็นประกายวูบไหว เธอนึกถึงท่าขุดรู
เพราะพายุหิมะหนาเตอะ สีตัวของกราเซียก็กลมกลืนกับสภาพอากาศได้ง่ายเกินไป แบบนี้การจะจับตำแหน่งของกราเซียมันยุ่งยากมาก
อาจจะเป็นความเคยชินที่ทำให้คู่ต่อสู้มัวแต่หาที่ซ่อนของกราเซียในพายุหิมะ จนลืมไปว่ากราเซียสามารถอาศัยพายุหิมะกำบังแล้วใช้ท่าขุดรูเข้ามาลอบโจมตีใกล้ ๆ ได้!
“บลิซซาร์ด!”
กราเซียกระโดดถอยหลังอย่างแรงทิ้งระยะห่างจากลิซาร์ดอน ปากพ่นไอเย็นหนาทึบออกมา
วินาทีต่อมา พายุหิมะอันบ้าคลั่งและเกรี้ยวกราดก็พุ่งออกมาทันที ลมหนาวหวีดหวิวบาดผิว
“ขุดรู!”
ฉู่เค่อเหลียนไม่ลังเลที่จะให้ลิซาร์ดอนใช้ท่าขุดรู
ลิซาร์ดอนคำรามต่ำ มุดลงดินไปเพื่อหลบพายุหิมะที่รุนแรงนี้
บลิซซาร์ดพัดผ่านไป แม้จะมีหิมะบางส่วนเข้าไปในปากหลุม แต่นี่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อลิซาร์ดอนแน่นอน
“กราเซีย ระวังตัวด้วย”
หมางข่ายลี่เตือนกราเซียที่ลงพื้น พร้อมกับกวาดตามองพื้นดินอย่างระมัดระวัง
กราเซียทำอะไรกับท่าขุดรูไม่ได้มากนัก แม้จะให้กราเซียไปที่ปากหลุมแล้วใช้บลิซซาร์ดอัดเข้าไปข้างในได้ แต่ก็เสี่ยง
เวลาผ่านไปทีละนิด แต่พื้นดินยังคงสงบนิ่ง
และในตอนนั้นเอง หมางข่ายลี่ก็สังเกตเห็นความผิดปกติ
พื้นดินทั้งหมดเริ่มมีสีแดงเข้มขึ้นมาอย่างกะทันหัน เกล็ดน้ำแข็งบนพื้นเริ่มละลายและระเหยอย่างรวดเร็ว!
นี่มัน?!
หมางข่ายลี่ดวงตาหดเกร็ง นึกถึงฉากการต่อสู้ระหว่างฉู่เค่อเหลียนกับหลงเล่ยขึ้นมาทันที
“กราเซีย! รีบใช้โพร...”
“บลาสท์เบิร์น!”
หมางข่ายลี่รีบตะโกนบอกกราเซีย แต่เสียงของฉู่เค่อเหลียนก็ดังขึ้นพร้อมกัน
โฮก~!!
ใต้ดิน เสียงคำรามของลิซาร์ดอนดังแว่วมา แสงสีแดงทั่วสนามประลองสว่างจ้าขึ้นทันตา
ครืนนน!
ราวกับภูเขาไฟระเบิด เปลวไฟสีแดงเข้มอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งออกมาจากใต้ดิน ปกคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของสนามประลอง
หิมะที่ปลิวว่อนในอากาศถูกแรงปะทะของเปลวไฟอันรุนแรงทำลายจนสิ้นซาก
นี่คือท่าไม้ตายประเภทไฟที่แข็งแกร่งที่สุดของโปเกมอนเริ่มต้นประเภทไฟ บลาสท์เบิร์น!
กราเซียสัมผัสได้ถึงความผิดปกติอย่างรวดเร็ว รีบกระโดดขึ้นหมายจะใช้ท่าโพรเทค
แต่สุดท้ายก็ช้าไปหน่อย!
เพราะหิมะบังตา หมางข่ายลี่กับกราเซียจึงไม่ได้สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของลิซาร์ดอนใต้ดินล่วงหน้า
เปลวไฟที่พวยพุ่งของบลาสท์เบิร์นปะทะเข้ากับร่างของกราเซียเต็ม ๆ กราเซียร้องด้วยความเจ็บปวด ถูกเปลวไฟอันรุนแรงกลืนกินทันที!
ทั้งสนามถูกแสงสีแดงอันงดงามปกคลุม!
อุณหภูมิที่ลดต่ำลงเพราะสภาพอากาศลูกเห็บ ก็กลับมาอบอุ่นขึ้นอีกครั้งเพราะเปลวไฟที่น่ากลัวนี้!
“เชี่ยยยย! ลิซาร์ดอน!!”
“นี่มันจะโหดเกินไปแล้วมั้ง? มุกเดิมอีกแล้ว!”
“เมื่อกองทัพมังกรไร้ประโยชน์ ก็ถึงเวลาที่ลิซาร์ดอนของฉันจะกู้โลกแล้ว!”
“ยิ่งใหญ่เกรียงไกรลิซาร์ดอน! รู้จักไหมว่าโปเกมอนเริ่มต้นน่ะของจริง!”
“ไม่เข้าใจเลย! นี่มันสภาพอากาศลูกเห็บนะ! ทำได้ไงเนี่ย?”
ทั้งสนามฮือฮา!
“การโจมตีครั้งนี้สวยงามมากจริง ๆ!”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนดวงตาเป็นประกาย สมกับเป็นยัยฉู่ไหมล่ะ?
“ความเสียหายต่อกราเซียหนักมากนะ และ...”
“สภาพอากาศลูกเห็บคงโดนล้างไปเรียบร้อย...”
หลินเซิงเดาะลิ้น ดวงตาสะท้อนภาพเปลวไฟอันเจิดจ้า เอ่ยปากขึ้นมา และเฉินหยุนก็รับช่วงต่อคำพูดของหลินเซิง
ใช่ เปลวไฟของบลาสท์เบิร์นเข้าเป้ากราเซียเต็ม ๆ ความเสียหายที่กราเซียได้รับคงหนักหนาสาหัส
และบลาสท์เบิร์นในรูปแบบภูเขาไฟระเบิดนี้ เกรงว่าจะพัดพาสภาพอากาศลูกเห็บหายไปหมดแล้ว!
สภาพอากาศในสนามไม่ใช่ว่าจะแก้ได้ด้วยวิธีคิดแบบเดิม ๆ เสมอไป เปลวไฟวงกว้างที่พุ่งเสียดฟ้าแบบนี้ ส่งผลกระทบไปถึงท้องฟ้าเหนือสนามประลองด้วย
การจะเป่าสภาพอากาศลูกเห็บให้หายไปนั้นเป็นเรื่องปกติมาก
การพวยพุ่งของเปลวไฟดำเนินไปเกือบสิบวินาทีกว่าจะค่อย ๆ สงบลง บนพื้นดินที่ไหม้เกรียม ลิซาร์ดอนที่มีแสงสีแดงจาง ๆ กะพริบอยู่ทั่วตัวกระโดดขึ้นมาจากใต้ดิน ลงสู่พื้นอย่างหนักหน่วง
ฟู่~ ฟู่~
เสียงหายใจหนักหน่วงดังออกมาจากปากของลิซาร์ดอนไม่ขาดสาย เห็นได้ชัดว่า บลาสท์เบิร์นที่รุนแรงขนาดนี้ ก็สร้างภาระให้ลิซาร์ดอนไม่น้อย
เพราะต่างจากครั้งที่สู้กับหลงเล่ย ลิซาร์ดอนครั้งนั้นมีทั้งวันแดดจัดและคุณสมบัติพิเศษพลังสังเคราะห์แสงช่วยเสริม
แต่ครั้งนี้ ลิซาร์ดอนเค้นพลังขีดสุดของตัวเองออกมาใช้บลาสท์เบิร์นที่รุนแรงขนาดนี้ ย่อมเสียพลังงานไปไม่น้อย
ตุบ~
เสียงดังสนั่น กราเซียที่ถูกเปลวไฟซัดปลิวก็ตกลงกระแทกพื้นอย่างแรงเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่า ขนที่เคยสะอาดสะอ้านของกราเซียตอนนี้ถูกไฟเผาจนดูไม่ได้ รอยไหม้เป็นหย่อม ๆ ทำให้ดูทุลักทุเลมาก
แฮ่ก~ แฮ่ก~ แฮ่ก~
กราเซียพยายามยันตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก หอบหายใจถี่ เงยหน้ามองลิซาร์ดอน อุณหภูมิในดวงตานั้นเย็นเฉียบจนน่าตกใจ
เห็นได้ชัดว่า ตอนนี้กราเซียโกรธจัด!
ท้องฟ้ามืดครึ้ม แต่ตอนนี้มีเพียงเกล็ดหิมะประปรายร่วงหล่นลงมา ไม่สามารถสร้างภาพพายุหิมะขาวโพลนแบบเมื่อครู่ได้อีกแล้ว
เพราะแรงกระแทกจากบลาสท์เบิร์น ทำให้สภาพอากาศลูกเห็บไม่สามารถโปรยหิมะลงมาได้ตามปกติ
หมางข่ายลี่สีหน้าเคร่งเครียด มองดูกราเซีย ตามหลักแล้วเวลานี้คือโอกาสดีในการบุก
เพราะผลข้างเคียงของบลาสท์เบิร์น ลิซาร์ดอนตอนนี้ขยับตัวไม่ได้ แต่เพราะแรงกระแทกจากบลาสท์เบิร์น ตอนนี้กราเซียก็โจมตีไม่ได้เช่นกัน
“โฮก~!”
ลิซาร์ดอนปรับสภาพกลับมาได้แล้ว ระยะเวลาชะงักของบลาสท์เบิร์นผ่านพ้นไป มันคำรามใส่กราเซีย
“ลิซาร์ดอน! พ่นไฟ!” ฉู่เค่อเหลียนไม่ลังเลเลยสักนิด
ไฟลุกโชนในปากลิซาร์ดอน เสาไฟขนาดยักษ์เผาผลาญอากาศพุ่งเข้าใส่กราเซีย
“ไอซ์บีม!”
กราเซียไม่เกรงกลัว สวนกลับด้วยลำแสงน้ำแข็งทันที
พ่นไฟกับไอซ์บีมปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ สีฟ้าเย็นยะเยือกกับสีแดงเพลิงปะทะกันไม่หยุด
แต่ไม่นาน ฉู่เค่อเหลียนก็พบว่า พ่นไฟกำลังค่อย ๆ ถูกไอซ์บีมกดดัน
ใช่ การดวลพลังครั้งนี้ ไอซ์บีมของกราเซียยังคงได้เปรียบ!
“ลิซาร์ดอน!”
ลิซาร์ดอนเร่งความแรงของพ่นไฟขึ้นทันที ตู้ม เสียงระเบิดดังสนั่น
พ่นไฟกับไอซ์บีมระเบิดออก คลื่นลมรุนแรงสั่นสะเทือน
“กราเซีย อธิษฐาน!”
ลมแรงพัดปะทะหน้าไม่หยุด หมางข่ายลี่ต้องยกมือบังหน้า แต่คำสั่งก็ยังไม่หยุด
“วู้ว~”
กราเซียเงยหน้าขึ้น เสียงร้องกังวานใสดังไปทั่วสนามประลอง แสงสวยงามจุดเล็ก ๆ สว่างขึ้นจากตัวกราเซีย
“ลิซาร์ดอน หยุดมันซะ!”
แต่ฉู่เค่อเหลียนหน้าเปลี่ยนสี รีบตะโกนบอกลิซาร์ดอนทันที
อธิษฐาน! นี่คือท่าฟื้นฟูที่มีผลดีเลย์ หลังจากผ่านไปช่วงเวลาหนึ่ง ผลของอธิษฐานจะมาถึง กราเซียจะฟื้นฟูพลังกาย!
แถมผลการฟื้นฟูก็ไม่ใช่น้อย ๆ!
จะยอมให้กราเซียฟื้นสภาพกลับมาไม่ได้เด็ดขาด!