บทที่ 650 ฉันจะกลายเป็นกัปตันอเมริกา! (ฟรี)
บทที่ 650 ฉันจะกลายเป็นกัปตันอเมริกา! (ฟรี)
วังวนสีดำขนาดมหึมาหมุนวนอย่างเงียบเชียบอยู่บนท้องฟ้าที่มืดมิด ฉากที่บดบังท้องฟ้านี้ช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
แต่สำหรับซาเชียนและซามาเซนตา ภาพนี้กลับทำให้พวกมันนึกถึงฝันร้ายที่เคยเกิดขึ้นในภูมิภาคกาลาร์เมื่อครั้งอดีต
แบล็กไนท์ การทำลายล้างที่ไม่มีที่สิ้นสุด แผ่นดินที่เกือบจะแตกสลาย และมนุษย์ที่ต้องทนทุกข์ทรมาน!
สามพันปีผ่านไป แบล็กไนท์ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งในที่สุด
“คราวนี้... จะไม่ปล่อยให้แกหนีไปได้อีกแล้ว”
ซาเชียนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาที่เย็นชาและเฉียบคมจ้องมองตรงไปยังวังวนแบล็กไนท์ขนาดมหึมา
“โฮก~!”
เสียงมังกรคำรามต่ำที่ดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดังแว่วมา เงาร่างขนาดใหญ่กำลังค่อยๆ เคลื่อนตัวลงมาจากภายในวังวนสีดำ
“มาแล้ว”
บนยอดเขาอีกด้านหนึ่ง กู่ซินที่กำลังจะหันหลังกลับได้ยินเสียงมังกรคำรามนี้ ก็หันขวับกลับไปทันที
มาแล้วเหรอ?
“อะไรมาเหรอคะ?”
เหราเสี่ยวเฟยรู้สึกสงสัย แต่ทันใดนั้นหางตาของเธอก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกตะลึง ใบหน้าเกลี้ยงเกลาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เห็นเพียงกรงเล็บยักษ์ที่ใหญ่โตจนน่าตกใจค่อยๆ ยื่นลงมาจากวังวนแบล็กไนท์ กรงเล็บแหลมคมและหนาหนักทั้งห้ากางออก ตรงกลางมีสสารพลังงานสีแดงเข้ม
เหนือเล็บยักษ์เชื่อมต่อกับลำตัวที่ยาวเหยียด ร่างกายนั้นก็ค่อยๆ เคลื่อนลงมาปรากฏให้เห็นเช่นกัน ขดตัวเป็นวงกลมขนาดมหึมา ตรงกลางวงกลมคือแกนกลางร่างกายของมัน แผ่นหินสีม่วงเข้มกำลังหมุนวนอย่างช้าๆ
ใหญ่โต! นี่คือความใหญ่โตที่สั่นสะเทือนจิตใจ!
ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือเปล่า อากาศรอบตัวมุเก็นไดนาที่เต็มไปด้วยแสงสีแดงและสีม่วงดูเหมือนจะบิดเบี้ยวผิดรูป ทำให้มุเก็นไดนาดูน่าเกรงขามและน่าสยดสยองยิ่งขึ้น
แสงสีแดงสลัวและแสงสีม่วงเข้มส่องสว่างท้องฟ้าที่มืดมิด แต่แสงโทนเย็นเหล่านี้ไม่เพียงไม่ทำให้โลกรู้สึกอบอุ่น กลับยิ่งทำให้ดูน่าขนลุก
“พระเจ้าช่วย... นี่คือมุเก็นไดนาเหรอ?”
“นี่มันจะตัวใหญ่เกินไปแล้วมั้ง?”
ดวงตาของกู่ซินเป็นประกายระยิบระยับ แต่ฉู่ยี่เหรินและเหราเสี่ยวเฟยกลับตาโต อ้าปากค้างและยกมือขึ้นปิดปากโดยไม่รู้ตัว นี่มันจะใหญ่เกินไปแล้วมั้งแม่เจ้า?
ฮูปาร่างผนึกมองดูมุเก็นไดนาร่างมุเก็นไดแมกซ์อย่างเหม่อลอย มองดูกรงเล็บยักษ์นั่น แล้วก้มมองร่างกายเล็กจิ๋วของตัวเอง
อืม… ฮูปาร่างผนึกยืนยันแล้ว ตัวมันอาจจะยังไม่เท่าหนามเล็กๆ บนปลายเล็บของมุเก็นไดนาเลยด้วยซ้ำ
“สัตว์ประหลาดแบบนี้จะชนะได้จริงๆ เหรอ?”
หลังจากหายตกตะลึง เหราเสี่ยวเฟยมองมุเก็นไดนาตัวมหึมาที่แทบจะล้นกรอบสายตา แล้วกลืนน้ำลายลงคอ
ขอโทษที เธอเป็นโรคกลัวของใหญ่ๆ นิดหน่อย พอมองมุเก็นไดนาตัวนี้ เธอรู้สึกมือเท้าเย็นเฉียบไปหมด
น่ากลัวเกินไปแล้ว
<ติ๊ด~ มุเก็นไดนา (ร่างมุเก็นไดแมกซ์) โปเกมอนร่างเคียวไดแมกซ์>
<คุณสมบัติพิเศษ: แรงกดดัน>
<ท่าไม้ตาย: มุเก็นไดบีม, ไดแมกซ์แคนนอน, ฟื้นฟูสภาพ, พ่นไฟ, มังกรคำราม, ครอสพอยซัน, มังกรเริงระบำ, สลัดจ์เวฟ, ชาโดว์บอล...>
<แกนกลางที่ขยายใหญ่ขึ้นปลดปล่อยพลังงานอันไร้ขีดจำกัด บิดเบือนกาลอวกาศโดยรอบ (ร่างมุเก็นไดแมกซ์)>
น่ากลัว!
เมื่อมองดูข้อมูลของมุเก็นไดนา ฉู่ยี่เหรินก็อดเดาะลิ้นไม่ได้ พลังงานไร้ขีดจำกัดถึงขั้นบิดเบือนกาลอวกาศ!
“โฮก~!”
เสียงมังกรคำรามต่ำดังขึ้นอีกครั้ง กรงเล็บยักษ์ของมุเก็นไดนายกขึ้นเล็กน้อย ส่วนสีแดงบนปลายเล็บทั้งห้ากระพริบแสงสีแดงฉาน จ้องเขม็งไปที่ทิศทางหนึ่ง
และตำแหน่งนั้น ก็คือซาเชียนและซามาเซนตา!
“ยั่วยุเหรอ? แข็งแกร่งขึ้นสินะ”
ซามาเซนตาหรี่ตาลง มันฟังออกว่ามุเก็นไดนากำลังยั่วยุพวกมัน!
แต่ซามาเซนตามีนิสัยเยือกเย็นและสุขุม จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ แต่สัมผัสของมันชัดเจนมาก
แรงกดดันของมุเก็นไดนาน่ากลัวกว่าเมื่อก่อนมาก พลังของมันก็แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมากเช่นกัน
แรงกดดันที่หนักอึ้งจนแทบจับต้องได้แบบนี้ เป็นสิ่งที่เมื่อก่อนไม่มี
“จัดการมันซะ” ดวงตาของซาเชียนฉายแววเย็นชา
ซาเชียนและซามาเซนตากระโดดขึ้นไปบนอากาศ แสงสีฟ้าและสีแดงสว่างวาบ โปเกมอนทั้งสองลงสู่พื้นตรงข้ามกับกรงเล็บยักษ์ของมุเก็นไดนา
“นั่นคืออะไร?” ฉู่ยี่เหรินสังเกตเห็นแสงสองสายนั้น
ซาเชียนคาบดาบสนิมออกมาจากขน ซามาเซนตาก็คาบโล่ของตัวเองไว้เช่นกัน
“โบร๋ววว~!”
เสียงหอนที่ดังกังวานและเก่าแก่ดังขึ้น คลื่นลมอันทรงพลังแผ่ขยายออกไป ราชาแห่งดาบซาเชียนและราชาแห่งโล่ซามาเซนตาปรากฏตัว พลังอำนาจเปี่ยมล้น!
“ราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่ในตำนาน ภาพระดับโลกเลยนะเนี่ย”
กู่ซินหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายภาพฉากนี้ มองดูภาพการเผชิญหน้าระหว่างราชาทั้งสองกับมังกรพิษ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย
นี่มันภาพระดับโลกจริงๆ สองราชาปะทะมังกรพิษ
“ดูท่าทางเก่งจัง”
ฉู่ยี่เหรินมองดูราชาแห่งดาบซาเชียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วหยิบโปเกเด็กซ์ออกมา เธอรู้สึกว่าโปเกมอนตัวนี้ดูแข็งแกร่งมาก
สีพื้นของลำตัวเป็นสีฟ้า ลวดลายบนตัวสวยงามและหลากหลาย ดวงตาคมกริบราวกับดาบ บนหัวสวมมงกุฎสีเหลืองเขียว ในปากคาบดาบยาวที่งดงามวิจิตร นี่คือดาบเทพที่ชื่อว่า ‘ดาบแห่งราชาแฟรี่’ ซึ่งเล่าขานกันว่าสามารถตัดขาดทุกสรรพสิ่งในโลก!
<ติ๊ด~ ซาเชียน (ร่างราชาแห่งดาบ) ประเภทแฟรี่, โลหะ โปเกมอนผู้แข็งแกร่ง>
<คุณสมบัติพิเศษ: ดาบที่ไม่ย่อท้อ>
<ท่าไม้ตาย: เคียวจูซัน, ดาบศักดิ์สิทธิ์, กิกะอิมแพกต์, อินไฟท์, มูนบลาสท์, ครั้นช์, ระบำดาบ, เล่นสนุก, ไซโคแฟงก์, โซลาร์เบลด...>
<ติดอาวุธที่เคยใช้ในอดีต แม้แต่โปเกมอนร่างเคียวไดแมกซ์ ก็สามารถจัดการได้ด้วยดาบเดียว>
<สามารถตัดขาดทุกสรรพสิ่งในโลก จึงถูกเรียกว่าดาบแห่งราชาแฟรี่ ทำให้ทั้งมิตรและศัตรูต่างยำเกรง หนึ่งในวีรบุรุษในตำนาน (ราชาแห่งดาบ)>
โปเกมอนผู้แข็งแกร่ง วีรบุรุษในตำนาน?
เห็นแบบนี้ฉู่ยี่เหรินก็ชะงัก โปเกมอนในตำนานเหรอ?
และ... นี่มันตรงกับที่เถ้าแก่พูดไว้ก่อนหน้านี้เลย เมื่อวิกฤตมาเยือน ฮีโร่ก็จะปรากฏตัวขึ้นในเวลาที่เหมาะสม
งั้นอีกตัวหนึ่ง...
ฉู่ยี่เหรินมองไปที่โปเกมอนสีแดงที่อยู่ข้างๆ ราชาแห่งดาบซาเชียน
ขนบนตัวเป็นสีแดง บนหัวสวมเครื่องประดับคล้ายมงกุฎเช่นกัน วัตถุคล้ายโล่ที่มีเหลี่ยมมุมชัดเจนบังอยู่ด้านหน้า แผงคอสีน้ำเงินเข้มบนหัวยาวไปจนถึงด้านหลัง
<ติ๊ด~ ซามาเซนตา (ร่างราชาแห่งโล่) ประเภทต่อสู้, โลหะ โปเกมอนผู้แข็งแกร่ง>
<คุณสมบัติพิเศษ: โล่คงกระพัน>
<ท่าไม้ตาย: เคียวจูดัน, กิกะอิมแพกต์, อินไฟท์, มูนบลาสท์, ครั้นช์, เหล็กเคลือบ, ไซโคแฟงก์, เล่นสนุก, ไวลด์โวลต์, รีเวอร์ซัล, เพย์แบ็ค...>
<รูปลักษณ์ที่ติดอาวุธครบมือ แม้แต่การโจมตีของโปเกมอนไดแมกซ์ก็สามารถป้องกันได้อย่างง่ายดาย>
<สามารถสะท้อนการโจมตีได้ทุกรูปแบบ จึงถูกเรียกว่าโล่แห่งราชาการต่อสู้ ได้รับความยำเกรงและเคารพนับถือจากผู้คน หนึ่งในวีรบุรุษในตำนาน (ราชาแห่งโล่)>
ราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่...
ดวงตาของฉู่ยี่เหรินเหม่อลอยเล็กน้อย มองดูโปเกมอนในตำนานทั้งสองตัวนี้
วีรบุรุษในตำนาน!
“เท่สุดๆ! เถ้าแก่ พวกมันจะชนะมุเก็นไดนาได้ไหมคะ?”
เหราเสี่ยวเฟยตื่นเต้นมาก เธอรู้สึกว่าราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่เท่มาก!
แต่เหราเสี่ยวเฟยไม่มีความมั่นใจเลย เพราะมุเก็นไดนาตัวใหญ่เกินไปจริงๆ ถึงแม้ความแข็งแกร่งของโปเกมอนจะไม่เกี่ยวกับขนาดตัว แต่ขนาดตัวของมุเก็นไดนามันสร้างแรงกดดันได้มากเกินไป
“ใครจะไปรู้ล่ะ?”
กู่ซินหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ตอบตรงๆ สายตามองไปที่ราชาแห่งดาบซาเชียนทั้งสอง
ในต้นฉบับ มุเก็นไดนาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสองราชา ไม่ว่าจะเป็นเมื่อสามพันปีก่อนหรือในช่วงเนื้อเรื่องปัจจุบัน
สามพันปีก่อน มุเก็นไดนาก่อแบล็กไนท์สร้างหายนะไปทั่วภูมิภาคกาลาร์จนเกือบพินาศ แล้วก็ถูกราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่ร่วมมือกันจัดการ
แม้แต่ร่างกายก็ถูกสองราชาทำลายจนแตกสลาย ชิ้นส่วนร่างกายกลายเป็นไอเทมและจุดพลังงานต่างๆ ‘สร้างความเจริญ’ ให้กับภูมิภาคกาลาร์ น่าอนาถจริงๆ
แต่จริงๆ แล้วสามพันปีให้หลังน่าอนาถกว่า!
เพราะพลังงานสูญเสียไปมหาศาล มุเก็นไดนาจึงหลบซ่อนตัวอยู่อย่างยากลำบากมาสามพันปี แล้วก็ถูกประธานสมาพันธ์ภูมิภาคกาลาร์อย่างโรสขุดขึ้นมาขนไปเลี้ยงไว้ที่โรงงานพลังงาน
โปเกมอนในตำนานที่มีค่าเผ่าพันธุ์ทะลุพันในช่วงพีคและเกือบทำลายทวีป กลับต้องมาถูกมนุษย์คนหนึ่งเลี้ยงดู... แต่ทุกอย่างก็เพื่อความอยู่รอด ช่วยไม่ได้นี่นะ
จากนั้นก็ดูดซับพลังงานของทั้งภูมิภาคกาลาร์จนฟื้นคืนชีพอีกครั้ง ก่อแบล็กไนท์ครั้งที่สอง แล้วก็...
แล้วก็ไม่มีแล้ว
ถูกตัวเอกกับฮ็อปและราชาแห่งดาบราชาแห่งโล่จัดการอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้ถูกทำลายร่างกาย แต่ถูกตัวเอกจับใส่บอลไปเลย
อืม… ชะตากรรมนี้ก็ไม่ได้ดีไปกว่าเนครอสมาเท่าไหร่ เนครอสมาก็ถูกมิซึกิ ‘สั่งสอน’ ติดต่อกันถึงสามครั้งจนถูกจับ แม้แต่ร่างอัลตร้าเนครอสมาที่แข็งแกร่งที่สุดก็สู้เธอไม่ได้ ต้องหนีหัวซุกหัวซุน
แต่อย่างน้อยเนครอสมาก็เคยผงาดนะ!
เนครอสมาเคยจับโซลกาเลโอ (หรือลูนาอาลา) กดลงกับพื้นแล้วยำเละเทะ เพียงแต่สู้มิซึกิ (โปรเพลเยอร์) ไม่ได้เท่านั้นเอง
ความเทพของมิซึกิ ตัวเอกภาคอัลตร้าซันมูน แทบจะเป็นรองแค่ตัวเอกซูเปอร์ชาวฮิซุยในภาคอาร์เซอุสเท่านั้น ต่อยเนครอสมา เตะแก๊งเรนโบว์ร็อคเก็ต
แก๊งเรนโบว์ร็อคเก็ตที่ข้ามโลกคู่ขนานมาบุกรุกยังถูกมิซึกิจัดการคนเดียวจนยับเยิน ไม่ใช่เนครอสมาไม่เก่ง แค่มิซึกิเทพเกินไปเท่านั้นเอง
แต่มุเก็นไดนานี่คือถูกราชาแห่งดาบราชาแห่งโล่กดลงกับพื้นทุบตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆ
แต่ตอนนี้มันต่างออกไปนิดหน่อย
“เพลตพิษ เพิ่มพลังให้มุเก็นไดนาได้ขนาดไหนนะ?”
กู่ซินหรี่ตามองไปที่แกนกลางร่างกายของมุเก็นไดนาร่างมุเก็นไดแมกซ์ เพลตพิษ!
ความแข็งแกร่งของเพลตอาร์เซอุสนั้นไม่ต้องพูดถึง
และต่างจากซิลวาดีที่สติแตกเพราะพลังงานของเพลตมังกร เห็นได้ชัดว่ามุเก็นไดนายังคงมีสติครบถ้วน ร่างกายของมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงเพราะพลังงานของเพลตก็เป็นเครื่องพิสูจน์
ฮีดรานในต้นฉบับถูกเพลตลูกไฟเปลี่ยนให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดเปลวเพลิง ก่อนหน้านี้ซิลวาดีก็ถูกเพลตมังกรเปลี่ยนให้กลายเป็นสัตว์ประหลาดมังกรสีเขียวคราม
แต่มุเก็นไดนาไม่ได้เป็นแบบนั้น เพียงแต่บนตัวของมันมีพลังงานพิษสีม่วงเข้มแผ่ออกมาอย่างชัดเจน
นี่แสดงว่ามันควบคุมพลังงานของเพลตพิษได้ส่วนหนึ่งแล้วจริงๆ
มุเก็นไดนาแบบนี้ ราชาแห่งดาบซาเชียนและราชาแห่งโล่ซามาเซนตาจะเอาชนะได้ไหม? กู่ซินก็บอกไม่ได้
เพราะ...
อืม… ราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่ต่างก็มีประเภทโลหะ ท่าประเภทพิษทำอะไรพวกมันไม่ได้
แต่พลังงานจากเพลตไม่ได้เพิ่มพลังแค่ท่าประเภทพิษ เพลตพิษมอบพลังงานมหาศาลอย่างต่อเนื่องให้กับมุเก็นไดนา
ฝ่ายไหนจะแพ้ชนะ กู่ซินอยากรู้จริงๆ
“โฮก~!”
แสงสีแดงบนปลายเล็บยักษ์ของมุเก็นไดนาสว่างจ้าขึ้น เสียงมังกรคำรามต่ำดังก้องฟ้า
พร้อมกับเสียงคำรามนี้ คลื่นลมที่แทบจะจับต้องได้ก็กวาดออกไป
ราชาแห่งดาบซาเชียนและราชาแห่งโล่ซามาเซนตาหรี่ตาลงโดยไม่หลบเลี่ยง ลมแรงพัดขนของวีรบุรุษทั้งสองปลิวไสว
ใครๆ ก็ดูออกว่า บรรยากาศของทั้งสองฝ่ายตอนนี้ตึงเครียดถึงขีดสุดแล้ว!
สงครามกำลังจะระเบิด
และในอีกด้านหนึ่ง
ทรัมป์ได้ติดต่อชายหนุ่มที่ชื่อจอห์นอีกครั้งทางโทรศัพท์ และจอห์นก็รีบมาที่โรงแรมที่ทรัมป์พักอยู่อย่างรวดเร็ว
ใช่แล้ว เขาเองก็หนีมาที่นิวยอร์กเหมือนกัน
“คุณดูซิว่าใช่สิ่งนี้ไหม?” ทรัมป์มองจอห์นและเดวิดที่เดินเข้ามาในห้อง ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบลูกแก้วสีแดงออกมาทันที
“โอ้~! ใช่ครับอันนี้แหละ! พระเจ้าช่วย คุณทรัมป์ ผมสาบานต่อพระเจ้า จากนี้ไปผมจะสนับสนุนคุณแน่นอน! จะไม่ด่าคุณอีกแล้ว!”
จอห์นมองลูกแก้วสีแดงลูกนี้ด้วยความตื่นเต้น แม้จะไม่เคยเห็น แต่เขาเชื่อว่านี่คือลูกแก้วสีแดงที่เขาตามหา!
เพราะบนตัวกราดอนก็มีลวดลาย ‘Ω’ แบบเดียวกับบนลูกแก้วลูกนี้!
“???”
ทรัมป์หน้ากระตุก ไอ้เวรนี่เมื่อก่อนเป็นแอนตี้แฟนของเขาหรอกเรอะ!
“ช่างเถอะ คุณจอห์น คุณต้องรับประกันนะว่าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง! ไม่อย่างนั้นล่ะก็...”
ทรัมป์ไม่มีเวลามาถือสาหาความกับเด็กหนุ่มคนนี้ ยื่นลูกแก้วสีแดงให้จอห์น แล้วเตือนจอห์นอย่างจริงจัง
“วางใจได้เลยครับคุณทรัมป์ที่รัก ขอแค่มีสิ่งนี้ ผมก็สามารถเอาชนะมุเก็นไดนาได้!”
จอห์นตบหน้าอกอย่างมั่นใจ ล้อเล่นน่า กราดอนของเขาไร้เทียมทานนะจะบอกให้
มุเก็นไดนาตัวเล็กๆ แค่นั้น นับเป็นตัวอะไรได้?
“แต่ผมยังต้องการให้คุณสนับสนุนเฮลิคอปเตอร์สักลำ ทางที่ดีควรมีบอดี้การ์ดด้วย ผมต้องไปที่ที่หนึ่ง”
จากนั้นจอห์นก็พูดกับทรัมป์อย่างจริงจัง
“???”
ทรัมป์มองจอห์นด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นี่มันจะไม่จบไม่สิ้นใช่ไหม?
“ได้! วางใจได้ โอเค! ผมจะเตรียมให้คุณ ผมจะขอให้เทรนเนอร์จากต้าเซี่ยพวกนั้นคุ้มกันคุณไป หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ”
“คุณจอห์น!”
ทรัมป์จ้องหน้าจอห์นเขม็ง แต่จอห์นกลับสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว
ไม่กี่อึดใจต่อมา ทรัมป์ก็ยอมตกลง เขาอยากจะรู้เหมือนกันว่าจอห์นคิดจะทำอะไรกันแน่
“เชื่อผมเถอะครับคุณทรัมป์ คุณจะไม่เสียใจกับการตัดสินใจครั้งนี้ ผมจะกลายเป็นฮีโร่! และคุณ ก็จะได้รับการยกย่องว่าได้ทำการตัดสินใจที่ชาญฉลาดที่สุด”
จอห์นเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างภาคภูมิใจ
เขาได้ลูกแก้วมาแล้ว เขาเชื่อมั่นว่ากราดอนผู้ยิ่งใหญ่จะจัดการไอ้มุเก็นไดนาบ้าบอนั่นได้
เขา จอห์น! จะกลายเป็นกับตันอเมริกา!