บทที่ 635 แสงสีแดงอันตราย (ฟรี)
บทที่ 635 แสงสีแดงอันตราย (ฟรี)
“ไคริกีและเฮลการ์หมดสภาพต่อสู้พร้อมกัน”
กรรมการประกาศผลการต่อสู้
“6666 ฉันเกือบลืมไปเลยว่าเฮลการ์ตัวนี้ใช้ร่วมชะตากรรมเป็นด้วย”
“พรืด~ หน้าคุณเจิ้งตลกชะมัด”
“ไคริกีไชน์นี่ตัวนี้โหดจริงๆ นะ! พวกนายไม่คิดงั้นเหรอ? สุดยอดไปเลย”
“โหดแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ เจอร่วมชะตากรรมเข้าไปก็ไปสู่สุขคติด้วยกันอยู่ดี”
“อ๊ากกก! แมตช์พอยต์แล้ว! คุณเจิ้งสู้ๆ! อีกก้าวเดียวก็จะชนะแล้ว!”
“พี่จงซิน ตั้งสติไว้นะ! พลิกเกมได้แน่นอน! อย่าให้เสียขวัญเด็ดขาด!”
บรรยากาศทั่วทั้งสนามร้อนระอุ ไม่ใช่แค่เพราะกำลังดื่มด่ำกับการต่อสู้เมื่อครู่ แต่เพราะการล้มลงของเฮลการ์ ทำให้การแข่งขันดำเนินมาถึงจุดตัดสินแล้ว!
จงซินเหลือโปเกมอนตัวสุดท้ายแล้ว
“นี่มัน...”
หลินเซิงทำหน้าแปลกๆ พูดตามตรง ตอนเห็นท่าร่วมชะตากรรมในรายการท่าไม้ตายของเฮลการ์ เขาก็แอบคิดภาพนี้ไว้เหมือนกัน
เพราะถ้าไม่ทันระวังตัว ท่าร่วมชะตากรรมนี่รับมือยากสุดๆ
“โอ้~ หน้าเจิ้งดำปึดเลย”
เอ็ดเวิร์ดมองเจิ้งซื่อเชียนในสนามแล้วฉีกยิ้มกว้าง แม้จะไม่ค่อยมีมารยาท แต่เห็นหน้าเจิ้งซื่อเชียนที่ดำคล้ำเป็นก้นหม้อแล้วเขาก็อดขำไม่ได้
“ปกติแหละ อุตส่าห์เอาชนะคู่ต่อสู้มาได้อย่างยากลำบาก แต่ดันโดนเล่นงานทีเผลอแบบนี้ เป็นใครก็ต้องเจ็บใจทั้งนั้น”
เฉินหยุนพูดกลั้วหัวเราะ เขาเข้าใจดี เพราะเมื่อกี้ไคริกีทุ่มสุดตัวรับการโจมตีของเฮลการ์เพื่อสวนกลับจนเอาชนะมาได้อย่างยากลำบาก
แต่ยังไม่ทันได้ดีใจกับชัยชนะ ก็โดนร่วมชะตากรรมเล่นงานจนหน้าหงาย
“แต่แบบนี้ก็ดีนะ ไม่อย่างนั้นถ้าจารารังก้าโดนร่วมชะตากรรมลากไปตายด้วย ชัยชนะของพี่เจิ้งคงหลุดลอยไปจริงๆ”
หลินเซิงยักไหล่ ยังดีที่เฮลการ์ลากไคริกีไป ถ้าไคริกีแพ้เฮลการ์ แล้วเจิ้งซื่อเชียนส่งจารารังก้ามาสู้กับเฮลการ์
แล้วคนที่โดนร่วมชะตากรรมลากไปตายคือจารารังก้า เจิ้งซื่อเชียนคงจบเห่จริงๆ
“ใช่ ต่อไปแค่ตาเจิ้งเอาชนะซาซันดราได้ก็เข้ารอบแล้ว” เฉินหยุนพยักหน้าเห็นด้วย แม้จะเสียดายที่ไคริกีโดนลากไปตาย แต่ก็ถือว่ากำจัดภัยคุกคามไปได้แล้ว
ต่อไป...
“ลำบากหน่อยนะ”
จงซินเก็บเฮลการ์กลับมา พูดปลอบใจเบาๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอไม่ระวังพอ เฮลการ์คงไม่แพ้ในสภาพนี้
จงซินเก็บโปเกบอลของเฮลการ์เข้าที่อย่างเงียบเชียบ เงยหน้ามองเจิ้งซื่อเชียนที่อยู่อีกฝั่ง
“คุณเก่งมาก”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จงซินก็พูดกับเจิ้งซื่อเชียน
เจิ้งซื่อเชียนชะงักไป เขากำลังเดาว่าจงซินจะพูดอะไร เพราะจงซินเหลือโปเกมอนแค่ตัวเดียวแล้ว
“ขอบคุณครับ คุณเองก็เก่งมากเหมือนกัน” เจิ้งซื่อเชียนยิ้มตอบจงซิน
“นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเจอการต่อสู้แบบเต็มรูปแบบที่ยากลำบากขนาดนี้ คุณเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีมากครับ คุณจง”
เจิ้งซื่อเชียนพูดจากใจจริง ในชีวิตการเป็นเทรนเนอร์ของเขา เขามีคู่แข่งมากมาย
แต่นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่เขาต้องเจอกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ในการต่อสู้แบบเต็มรูปแบบ บางทีในการแข่งขันรอบต่อไปอาจจะมีคู่ต่อสู้ที่เก่งกว่านี้รออยู่ เช่น เฉินหยุน, ฉู่เค่อเหลียน, หลินยุนเอ๋อร์ เป็นต้น
แต่ตอนนี้ จงซินคือคนแรก!
จงซินได้ยินดังนั้น แววตาไหวระริกเล็กน้อย เงยหน้ามองจอภาพขนาดใหญ่ บนหน้าจอคือรูปของเธอกับเจิ้งซื่อเชียน
และข้างรูปของเธอ ช่องโปเกมอนห้าช่องกลายเป็นสีเทาไปแล้ว
“ฉันอยากเข้ารอบจริงๆ นะ”
มองดูช่องโปเกมอนสีเทาทั้งห้าช่อง จงซินพึมพำเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน
ตั้งแต่การแข่งขันเซี่ยงไฮ้ซิตี้ลีกเมื่อปีก่อน เธอก็พยายามพัฒนาตัวเองมาตลอด
อาจจะดูเย็นชา แต่จงซินรู้ดีว่าลึกๆ แล้วเธอเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรี
สำหรับสิ่งที่เธอสนใจ เธอมักจะมีความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะ แต่ก่อนที่โปเกมอนแบทเทิลจะปรากฏขึ้น เธอไม่มีอะไรที่สนใจเป็นพิเศษจริงๆ
ทำคดี ทำคดี ทำคดี...
ทุกวันเป็นแบบนี้ บางทีการแข่งขันกับฟู่เจี๋ยในสถานีตำรวจอาจเป็นความสนุกเดียวในชีวิตของเธอ เธออุทิศทุกอย่างให้กับเครื่องแบบนั้น
จนกระทั่งได้พบกับโปเกมอนและกลายเป็นเทรนเนอร์ ทุกอย่างถึงได้เปลี่ยนไป
แต่ในการแข่งขันเซี่ยงไฮ้ซิตี้ลีกเธอแพ้ ครั้งนี้เธออยากชนะ! นั่นเป็นความเสียใจของเธอมาตลอด
ดังนั้นเธอถึงเข้าร่วมการแข่งขันระดับประเทศครั้งนี้ ถือเป็นการปิดฉากอดีตอย่างสมบูรณ์!
“ซาซันดรา! เตรียมตัวสู้!”
ปรับอารมณ์ให้คงที่ จงซินโยนโปเกบอลลูกสุดท้ายออกไป
โฮก~
เสียงมังกรคำรามต่ำดังขึ้น ซาซันดราที่ดูดุร้ายปรากฏตัวขึ้นจากแสงสีขาว ลอยตัวอยู่เบื้องหน้าจงซินอย่างเงียบเชียบ
กลิ่นอายเย็นยะเยือกแฝงไปด้วยความชั่วร้ายที่ทำให้ขนลุก!
“วู้ว~! พระเจ้าช่วย! โปเกมอนตัวสุดท้ายของคุณจงซินคือกึ่งเทพซาซันดรา!”
เสียงตื่นเต้นของพิธีกรแว่นดำดังผ่านไมโครโฟนไปทั่วทั้งสนาม
ทั่วทั้งสนามส่งเสียงฮือฮาทันที พวกเขาไม่คิดว่าจงซินจะซ่อนโปเกมอนระดับกึ่งเทพอย่างซาซันดราเอาไว้
แถมยังเป็นซาซันดราอีกด้วย!
ซาซันดราป่าที่ปรากฏตัวในปัจจุบัน ล้วนมีนิสัยดุร้ายมาก ซาซันดราเป็นโปเกมอนอันตรายที่ถ้าเจอในป่าต้องรีบหนีทันที!
เพราะซาซันดราเป็นหนึ่งในโปเกมอนไม่กี่ชนิดที่โจมตีมนุษย์ก่อน
<ติ๊ด~ ซาซันดรา ประเภทความมืดและมังกร โปเกมอนป่าเถื่อน>
<คุณสมบัติพิเศษ: ล่องลอย>
<ท่าไม้ตาย: เกียร์รุก, ไตรแอทแทค, วางแผน, ดราก้อนรัช, ไฮเปอร์วอยซ์, มังกรคำราม, ครั้นช์, ดราโกเมทิเออร์, ฮีทเวฟ, ไฮโดรปั๊ม, สับคอหอย...>
ซาซันดราที่แข็งแกร่งมาก!
หลงเล่ยมองดูข้อมูลของซาซันดราในโปเกเด็กซ์ แววตาไหวระริก ไม่ต้องสงสัยเลย ซาซันดราตัวนี้แข็งแกร่งมากแน่นอน!
“ซาซันดราเหรอ...”
เจิ้งซื่อเชียนเลียริมฝีปากที่แห้งผาก แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความระมัดระวัง
“จารารังก้า! ลงสนาม!”
เจิ้งซื่อเชียนโยนเฌอริชบอลในมือขึ้นสูง ในเมื่อเป็นกึ่งเทพ ก็ต้องใช้กึ่งเทพรับมือ!
เสียงคำรามต่ำดังขึ้น จารารังก้าลงสู่พื้นเบื้องหน้าเจิ้งซื่อเชียนอย่างหนักแน่น ดวงตามังกรจ้องมองซาซันดรา
บรรยากาศตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่ว
<ติ๊ด~ จารารังก้า ประเภทมังกรและต่อสู้ โปเกมอนหุ้มเกล็ด>
<คุณสมบัติพิเศษ: กันกระสุน>
<ท่าไม้ตาย: สเกลนอยซ์, โซลบีท, อินไฟท์, เกียร์รุก, มังกรเริงระบำ, เสียงคำรามกึกก้อง, ดราก้อนคลอว์, เหล็กเคลือบ, โฟกัสพันช์, บอดี้เพรส, ออราสเฟียร์...>
“งานนี้สนุกแน่”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนมองดูข้อมูลของจารารังก้า แล้วมองมังกรสองตัวที่เผชิญหน้ากันในสนาม
การต่อสู้ระหว่างกึ่งเทพมังกรอีกคู่!
แถมยังเป็นการต่อสู้ชี้ชะตาแพ้ชนะของทั้งสองฝ่ายด้วย!
ถ้าจารารังก้าเอาชนะซาซันดราได้ ก็ไม่ต้องพูดอะไรมาก จงซินตกรอบ เจิ้งซื่อเชียนเข้ารอบ
แต่ถ้าซาซันดราเอาชนะจารารังก้าได้ ขอแค่เอาชนะเฮราครอสได้อีกตัว จงซินก็จะเป็นผู้ชนะ!
แม้โอกาสที่ซาซันดราจะเก็บสองตัวรวดจะไม่มากนัก แต่ก็ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
การต่อสู้ครั้งนี้ต้องดุเดือดและน่าตื่นเต้นแน่นอน
.
.
.
สหรัฐอเมริกา
“โอ้เชี่ย! จงซินไม่น่าแพ้หรอกมั้ง?”
ในเต็นท์บนภูเขาลึก จอห์นมองดูเนื้อหาบนแท็บเล็ตแล้วพึมพำ ส่วนข้างๆ เขาคือเดวิด
ใช่แล้ว ทั้งสองคนกำลังดูการถ่ายทอดสดการแข่งขันนี้อยู่
“ฉันว่ามีโอกาสสูงนะ จารารังก้าได้เปรียบเรื่องธาตุ” เดวิดแสดงความเห็น
“โน โน โน เพื่อนยาก มังกรก็ชนะทางมังกรเหมือนกัน”
จอห์นแย้ง แม้ซาซันดราจะแพ้ทางประเภทต่อสู้ แต่มังกรก็ชนะทางมังกร จารารังก้าก็แพ้ทางซาซันดราเหมือนกัน
แค่ท่าประเภทความมืดได้ผลไม่ดีกับจารารังก้าเท่านั้นเอง
“ก็ได้” เดวิดยักไหล่
“แต่ว่าจอห์น นายรู้สึกไหมว่าข้างนอกมันดูแปลกๆ?”
ทันใดนั้นเดวิดก็หันไปมองนอกเต็นท์ ผ่านผ้าใบเต็นท์ดูเหมือนจะเห็นแสงสีแดงสลัวๆ
ใช่แล้ว เพราะเต็นท์บังอยู่เลยมองไม่ชัด แต่ต้องเป็นแสงสีแดงแน่ๆ
“กองไฟมั้ง? แต่พูดถึงเรื่องนี้ ไอ้สิ่งนั้นทำไมจู่ๆ ถึงส่องแสงล่ะ?”
“ไม่สิ กองไฟอยู่อีกฝั่งไม่ใช่เหรอ เหมือนจะมีอะไรสีแดงๆ อยู่จริงๆ นายบอกว่าอะไรส่องแสงนะ?”
เดวิดเริ่มรู้สึกกลัว แสงสีแดงที่ทำให้เขาขนลุกนั่นดูเหมือนจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ?
แต่ทันใดนั้นเดวิดก็หันไปมองข้างๆ แผ่นหินลึกลับที่พวกเขาขุดได้ก่อนหน้านี้ จู่ๆ ก็ส่องแสงสว่างจ้า? นี่มันเกิดอะไรขึ้น?