บทที่ 580 ไคออกาก็คงจะอ่อนโยนมากเหมือนกันสินะ?
บทที่ 580 ไคออกาก็คงจะอ่อนโยนมากเหมือนกันสินะ?
เมื่อได้ยินคำพูดของกู่ซิน หลินเซิงก็ขยับแว่นตาพลางเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง
ไคออกา? จุดกำเนิดแห่งท้องทะเล?
แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าต้องเทพซ่าสุดๆ!
“เจ้าสมุทร, จุดกำเนิดแห่งท้องทะเล, ผู้สร้างท้องทะเล, ราชาแห่งทะเลลึก, ร่างอวตารแห่งท้องทะเล และอีกสารพัดฉายา ไคออกามีชื่อเรียกเยอะมากครับ แต่ความจริงแล้วทุกฉายาก็ถูกต้องทั้งหมด”
กู่ซินหมุนลูกแก้วสีครามเล่นในมือ แววตาไหวระริก
ลูกแก้วสีครามเป็นสมบัติที่สำคัญยิ่งชีพสำหรับไคออกา เพราะถ้าไม่มีลูกแก้วสีคราม ไคออกาก็จะไม่สามารถคืนสู่ร่างต้นกำเนิดได้!
การคืนสู่ร่างต้นกำเนิดอาจจะดูคล้ายกับร่างเมก้า แต่ความจริงแล้วการคืนสู่ร่างต้นกำเนิดกับร่างเมก้านั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
เพราะร่างที่คืนสู่ร่างต้นกำเนิดแล้วของไคออกาและกราดอน นั่นต่างหากคือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของพวกมันในอดีต!
ใช่แล้ว ร่างต้นกำเนิดคือร่างจริงของไคออกาและกราดอน
เพียงแต่ในระหว่างการหลับใหลอันยาวนาน พลังของไคออกาค่อยๆ ตกตะกอนจนกลายเป็นลูกแก้วสีครามเม็ดนี้ และที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อกาลเวลาผันผ่านไปเนิ่นนาน
ไคออกาก็ดันทำลูกแก้วสีครามหายไปซะงั้น...
ใช่! ทั้งไคออกาและกราดอนต่างก็ทำลูกแก้วสีครามและลูกแก้วสีแดงของตัวเองหาย! นี่แหละคือเรื่องที่พีคที่สุด
นอนหลับจนพลังตกตะกอนแยกออกมาไม่พอ ยังทำส่วนที่เป็นพลังนั้นหายไปอีก!
เหลือเชื่อจริงๆ
บางทีตอนที่ถูกอัญเชิญมาทั่วโลก อาจจะมีโปเกมอนป่าบังเอิญติดลูกแก้วสีครามนี้มาด้วย แต่ลูกแก้วเม็ดนี้จะเป็นโชคลาภหรือหายนะก็พูดยาก
“ฟังดูสุดยอดไปเลย...”
ฉู่ยี่เหรินเบิกตากลมโตอย่างน่ารัก ฉายาที่กู่ซินพูดมาแต่ละชื่อไม่มีอันไหนธรรมดาเลยสักนิด!
แถมยังเป็นเจ้าสมุทรอีก...
“เถ้าแก่ช่วยเล่าเรื่องไคออกาให้ละเอียดหน่อยได้ไหมครับ?”
เฉินหยุนถามด้วยความอยากรู้ เห็นได้ชัดว่าไคออกาก็เป็นตำนานชั้นสูงอีกตนหนึ่ง
“ไคออกาเหรอครับ...”
กู่ซินครุ่นคิดเล็กน้อย เรียบเรียงข้อมูลเกี่ยวกับไคออกาในหัว
“ในตำนานเล่าขานว่า ไคออกาเป็นโปเกมอนที่ขยายผืนทะเลด้วยการทำให้ฝนตกหนักและสร้างคลื่นยักษ์เพื่อกลืนกินผืนดิน”
“ในฐานะหนึ่งในโปเกมอนประเภทน้ำที่แข็งแกร่งที่สุด มันมีพลังในการสร้างเมฆฝนขนาดมหึมาที่ปกคลุมท้องฟ้าได้ทั้งหมด และบันดาลให้เกิดฝนตกหนัก จนเคยช่วยผู้คนที่ต้องทนทุกข์จากภัยแล้งมาแล้ว”
กู่ซินค่อยๆ บรรยาย พลังของไคออกาต้นกำเนิดนั้นไม่ต้องพูดถึง การจะบอกว่ามันคือหนึ่งในโปเกมอนประเภทน้ำที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่ได้เกินจริงเลย
ก็เป็นถึงจุดกำเนิดและผู้สร้างท้องทะเลนี่นา
“พลังในการขยายท้องทะเลงั้นเหรอครับ งั้นทำไมมันถึงไม่ใช่เทพแห่งท้องทะเลล่ะ?”
หลินเซิงถามด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง เพราะในคำอธิบายของโปเกเด็กซ์ ลูเกียได้รับการยกย่องว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเล แต่ความจริงแล้วลูเกียไม่ใช่โปเกมอนประเภทน้ำด้วยซ้ำ
แล้วพอตอนนี้มารู้จักการมีอยู่ของไคออกา มันก็ยิ่งน่าแปลกใจเข้าไปใหญ่
“เทพแห่งท้องทะเลเป็นเพียงชื่อเรียกที่ผู้คนมอบให้ด้วยความเคารพและศรัทธาที่มีต่อลูเกียครับ ถ้าพูดถึงความสามารถจริงๆ ลูเกียไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำว่า ‘เทพแห่งท้องทะเล’ โดยตรงหรอก พลังของลูเกียคือการควบคุมพายุต่างหาก”
อวี้หลงไป๋ช่วยอธิบายด้วยรอยยิ้ม กู่ซินพยักหน้าเห็นด้วย
ลูเกียได้รับการยกย่องว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเลจริงๆ ในโปเกเด็กซ์ภาคซิลเวอร์ โซลซิลเวอร์ และไฟร์เรด ก็ระบุไว้แบบนั้น
แต่ลูเกียไม่มีพลังในการควบคุมท้องทะเล ที่ลูเกียได้รับฉายานามว่าเทพแห่งท้องทะเล หลักๆ เป็นเพราะลูเกียอาศัยอยู่ในทะเลลึก และมักจะช่วยเหลือมนุษย์ที่ประสบภัยทางทะเล
นานวันเข้า ด้วยความเคารพและศรัทธา ผู้คนจึงเรียกขานลูเกียว่าเทพแห่งท้องทะเลไปโดยปริยาย
“เทพเจ้าแห่งมหาสมุทรสินะคะ” ควีนอลิซาเบธที่ 3 แววตาไหววูบ ไม่นึกเลยว่าลูกสาวของเธอจะซื้อสมบัติล้ำค่าขนาดนี้มาได้
นั่นคือผู้สร้างท้องทะเลเชียวนะ!
“งั้นไคออกาก็เป็นโปเกมอนในตำนานฝ่ายดีใช่ไหมคะ? ก็เป็นตัวแทนของท้องทะเลนี่นา” ฉู่ยี่เหรินกระพริบตาปริบๆ
ฟังจากที่กู่ซินเล่า แถมยังเคยช่วยผู้คนจากภัยแล้ง ดูเหมือนไคออกาก็น่าจะเป็นตำนานฝ่ายดีเหมือนกับบัดเดร็กซ์หรือเซอเนียสสินะ!
“น่าจะใช่นะ” เหราเสี่ยวเฟยเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง พวกเฉินหยุนก็คิดเหมือนกัน
ผู้สร้างท้องทะเล ย่อมต้องเป็นตำนานที่มีจิตใจกว้างขวางและอ่อนโยนเหมือนดั่งมหาสมุทรใช่ไหมล่ะ? ขนาดลูเกียยังอ่อนโยนขนาดนั้น
ไคออกาก็คงจะอ่อนโยนมากเหมือนกันสินะ?
“ฝ่ายดี...”
อวี้หลงไป๋ได้ยินแล้วสีหน้าก็ดูแปลกๆ ไป เจ้าปลาหัวโตตัวนั้นน่ะนะมีความเกี่ยวข้องกับคำว่าฝ่ายดี?
“ไม่ครับ เรื่องนี้มีความเข้าใจผิดกันอยู่นิดหน่อย ไคออกาไม่ได้ใจดีเลยสักนิด พวกคุณดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจความหมายของไคออกานะครับ”
กู่ซินหลุดขำพลางส่ายหน้า
‘เคยช่วยผู้คนที่ต้องทนทุกข์จากภัยแล้ง’ นี่เป็นคำอธิบายในโปเกเด็กซ์ภาครูบี้ แต่ลองตีความให้ดีสิ ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ ‘ภัยแล้ง’ ต่างหาก!
“เอ๊ะ?” แมคเคนนาชะงัก
“ไคออกาคือจุดกำเนิดแห่งท้องทะเล การขยายท้องทะเลคือความหมายในการมีอยู่ของมัน และเป็นสัญชาตญาณของมันด้วย สัญชาตญาณนี้แม้จะควบคุมได้ แต่โดยปกติแล้วไคออกาจะไม่ควบคุมมันครับ”
“ไคออกาแข็งแกร่งมาก พลังงานของมันก็มหาศาลสุดๆ การสร้างเมฆฝนให้ฝนตกหนักสำหรับมันแล้วง่ายเหมือนหายใจ”
“และมันจะเปลี่ยนพลังงานที่อัดแน่นอยู่ทั่วร่างให้กลายเป็นน้ำทะเลแล้วปล่อยออกมา ขอแค่ว่ายน้ำเล่นในทะเลสักรอบ พื้นที่มหาสมุทรก็จะขยายตัวขึ้นอย่างมหาศาล”
“พายุฝนที่ตกกระหน่ำไม่หยุดหย่อนจนบดบังท้องฟ้า นี่คือธีมหลักหลังจากที่ไคออกาตื่นขึ้นครับ”
กู่ซินพูดช้าๆ และทุกคำพูดของเขาก็เข้าหูทุกคนอย่างชัดเจน
ใช่แล้ว หากไม่มีใครหยุดยั้ง ถ้าไคออกาตื่นขึ้นและได้ลูกแก้วสีครามกลับไปเพื่อคืนสู่ร่างต้นกำเนิด
ทะเลต้นกำเนิดของไคออกาต้นกำเนิดจะจมโลกทั้งใบ!
ไคออกาต้นกำเนิดคือโปเกมอนที่มีพลังทำลายล้างโลกได้ เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย
มหาสมุทรเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับดาวดวงนี้ แต่ถ้ามหาสมุทรกลืนกินผืนดินทั้งหมด แล้วมนุษย์กับสิ่งมีชีวิตบนบกจะเป็นยังไง?
วิวัฒนาการไปเป็นสัตว์น้ำเหรอ? ตลกน่า
อา นี่มัน...
พวกเฉินหยุนรูม่านตาหดเกร็ง พวกเขาเข้าใจความหมายของกู่ซินในทันที
พายุฝน สึนามิ แถมยังสร้างน้ำทะเลได้เองอีก ถ้าตัวตนแบบนี้ตื่นอยู่ตลอดเวลา...
งั้นทั้งโลกก็คงถูกน้ำท่วมมิดแน่!
ซู้ด~!
“เชี่ย!”
“โอ้~ พระเจ้า นั่นมันหายนะชัดๆ!”
“นี่มันจะเกินไปหน่อยมั้ง...”
หลินเซิงเผลอสบถคำหยาบออกมา เอ็ดเวิร์ดกับคนอื่นๆ ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
สรุปว่าไคออกาไม่ใช่ฝ่ายดี แต่เป็นฝ่ายโกลาหลชั่วร้ายเหมือนอีเวลทอลเหรอเนี่ย!
บ้าเอ๊ย!
“นี่...”
แมคเคนนาตกใจมาก มองลูกแก้วสีครามที่กู่ซินส่งคืนมาให้อย่างทำตัวไม่ถูก
“แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ โดยปกติแล้วไคออกาจะหลับใหลอยู่ และสมมติว่าไคออกาตื่นขึ้นมาจริงๆ โปเกมอนในตำนานตัวอื่นก็คงไม่ปล่อยให้มันทำตามใจชอบหรอก”
กู่ซินยิ้ม สีหน้าไม่เปลี่ยน ไคออกาตื่นขึ้นมาอาจจะสร้างเรื่องวุ่นวายได้จริง
แต่ถ้าเจ้าปลาหัวโตตื่น คู่ปรับตลอดกาลอย่างเจ้าตัวที่บินไม่ได้ก็ต้องตื่นตามมาแน่นอน
ถึงแม้ว่าการที่ไคออกากับกราดอนตื่นขึ้นมาตีกันเพื่อแย่งชิงพลังงานธรรมชาติและความหมายของการมีอยู่ จะยิ่งทำให้เกิดความเสียหายรุนแรงกว่าเดิมก็เถอะ
แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวเร็คควอซาก็จะลงมาห้ามทัพเอง เพราะหน้าที่ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างทะเลกับผืนดินของหนอนเขียวลอยฟ้านั้นแทบจะเป็นภารกิจหลักไปแล้ว
“ลูกแก้วนี้มีพลังของไคออกาสถิตอยู่ และเป็นพลังที่สำคัญมากสำหรับไคออกา คุณเก็บรักษาไว้ให้ดีเถอะครับ”
กู่ซินมองลูกแก้วสีครามในมือแมคเคนนา ตราบใดที่ไม่มีลูกแก้วสีคราม ไคออกาก็ไม่สามารถคืนสู่ร่างต้นกำเนิดได้
และถ้าไม่คืนสู่ร่างต้นกำเนิด พลังของไคออกาก็จะไม่เว่อร์วังขนาดนั้น เพราะทะเลต้นกำเนิดต่างหากคือหนึ่งในคุณสมบัติพิเศษที่น่ากลัวที่สุด
“พระเจ้าช่วย~ เถ้าแก่คะ ฉันพกเจ้านี่ไว้จะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ? ฉัน...”
ใบหน้าสวยขาวผ่องของแมคเคนนาซีดลงเล็กน้อย ตอนนี้ถือลูกแก้วสีครามไว้ในมือรู้สึกเหมือนถือเผือกร้อนๆ ยังไงชอบกล
ได้ของดีระดับสุดยอดมาก็จริง แต่ที่มาของเจ้าของดีชิ้นนี้มันยิ่งใหญ่เกินไปหน่อยไหม!
กดดันชะมัด!
“ไม่มีปัญหาครับ ตราบใดที่ไคออกายังไม่ตื่น มันก็เป็นตัวช่วยที่ดีของคุณ ให้ไดเคนคิร่างฮิซุยของคุณถือลูกแก้วนี้ไว้ก่อนก็ได้ครับ”
“พลังของมันมีประโยชน์กับไดเคนคิมาก”
กู่ซินหัวเราะเบาๆ ในเกมลูกแก้วสีครามไม่ใช่ไอเทมเพิ่มสถานะ มันมีผลแค่กับไคออกาเท่านั้น
ไคออกาที่ถือลูกแก้วสีครามเมื่อเข้าสู่การต่อสู้จะคืนสู่ร่างต้นกำเนิดโดยอัตโนมัติ
แต่ในความเป็นจริง ในฐานะที่เป็นลูกแก้วที่สถิตพลังของไคออกา ลูกแก้วสีครามมีประโยชน์กับโปเกมอนประเภทน้ำมาก มันช่วยเพิ่มความรุนแรงของท่าประเภทน้ำได้ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์
เทียบเท่ากับไอเทมสวมใส่เพิ่มสถานะระดับท็อปชิ้นหนึ่งเลยทีเดียว
“โอเคค่ะ”
แมคเคนนาโล่งอก เธอเชื่อใจเถ้าแก่อยู่แล้ว
เอาเถอะ...
ก็เถ้าแก่บอกแบบนั้นนี่นา แถมถ้าวันไหนไคออกาตื่นขึ้นมาจริงๆ เธอจะรีบโยนลูกแก้วนี้ทิ้งทันที!
เพราะฟังจากที่เถ้าแก่เล่า ถ้าไคออกาตื่นขึ้นมาจริงๆ ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่ๆ
“สมบัติระดับตำนานอีกชิ้นแล้วสินะ”
มองดูแมคเคนนาเก็บลูกแก้วสีครามอย่างระมัดระวัง เฉินหยุนรู้สึกอิจฉาปนทึ่ง
ถ้าจำไม่ผิด ดูเหมือนฉู่เค่อเหลียนก็มีสมบัติระดับตำนานอยู่ชิ้นหนึ่งเหมือนกัน แถมยังเป็นของพัลเกียด้วย
เฉินหยุนแปลกใจจริงๆ สมบัติระดับตำนานพวกนี้เจ้าของเขาไม่เก็บรักษาไว้ให้ดีๆ หรือไง?
ตอนที่อยู่เมืองฉู่เหมินก็ทีนึงแล้ว สมบัติของกิราตินาก็ถูกคนธรรมดาเอาออกมาได้...
โปเกมอนในตำนานพวกนี้ดูจะมีของดีเยอะเหมือนกันแฮะ
และก็...
“ท้องฟ้ากับมหาสมุทร... หรือว่ายังมีผืนดินอีก?”
เฉินหยุนเท้าคางครุ่นคิด เมื่อกี้ในฉายาที่เถ้าแก่แนะนำ เหมือนจะมีคำว่าเจ้าสมุทรอยู่ด้วย
และเฉินหยุนจำได้ว่า เร็คควอซาก็ถูกเรียกว่าเจ้าเวหาเหมือนกัน อืม...
และพอลองคิดดูดีๆ ก็ดูมีเหตุผล จะมีแค่ผู้สร้างท้องทะเลได้ยังไง ตามทฤษฎีตำนานของโปเกมอน มันน่าจะมีตัวตนที่ตรงข้ามกับไคออกาอย่างผืนดินอยู่ด้วยสิ?
“ดูเหมือนเถ้าแก่จะเคยพูดถึงมาก่อนนะ เจ้าปลาหัวโตกับ...”
เฉินหยุนพยายามนึกย้อน เขาจำได้ลางๆ ว่าตอนคุยเรื่องเร็คควอซา เถ้าแก่เคยพูดถึง
เจ้าปลาหัวโตกับ... เจ้าตัวที่บินไม่ได้?
เจ้าปลาหัวโตน่าจะเป็นไคออกา แล้วเจ้าตัวที่บินไม่ได้คือตัวอะไร?
.
.
.
สนามกีฬารังนก
“ยินดีต้อนรับกลับมาครับทุกท่าน! อากาศดีจริงๆ เลยนะครับเนี่ย”
ในสนามกีฬาที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คน พิธีกรแว่นดำถือไมค์ยิ้มร่า กวาดสายตามองไปรอบๆ
ที่นั่งยังคงเต็มทุกที่นั่ง และผู้ชมส่วนใหญ่ก็หน้าแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นกันมาก
“ดูเหมือนทุกคนจะอดใจรอไม่ไหวแล้ว งั้นเราไม่พูดพร่ำทำเพลง เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าครับ!”
พิธีกรแว่นดำพูดเปิดงานพอเป็นพิธีแล้วก็เข้าเรื่องทันที
“เมื่อเช้านี้เราได้ผู้เข้ารอบแปดคนสุดท้ายมาแล้วสองท่าน! งั้นต่อไปก็จะเป็นการแข่งครึ่งบ่ายของวันนี้ครับ”
“การปะทะกันของยอดฝีมือยังคงดำเนินต่อไป! ครั้งนี้จะเป็นใครกันนะ?”
“ขอเชิญดูที่หน้าจอใหญ่ครับ!”
พิธีกรแว่นดำหันหลังกลับ รูปภาพโปรไฟล์ของผู้เข้าแข่งขันที่เหลือบนหน้าจอใหญ่เริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็ว
“ลุยเลย! ยัยฉู่จัดการมันซะ!”
“ยุนเอ๋อร์สู้ๆ! ความภาคภูมิใจของหางโจวอยู่ที่เธอแล้ว! สร้างชื่อเสียงให้หางโจวของเราหน่อย!”
“แม่งเอ๊ย ทำไมรู้สึกว่าใครก็น่ากลัวไปหมดเลยวะ? คุณหนูหลงต้องรอดนะ!”
“ในที่สุดก็เริ่มสักที สองชั่วโมงที่ผ่านมานี่มันยาวนานเหมือนเป็นปีเลย”
“อ๊ากกกก! น้องหร่วนสู้เขานะ!”
ในห้องไลฟ์สดคอมเมนต์วิ่งกันวุ่นวาย เชียร์ใครก็มีหมด
เพราะโควตารอบแปดคนสุดท้ายเหลืออีกแค่หกที่แล้ว เหลือแค่หกที่เท่านั้น!
และท่ามกลางสายตาลุ้นระทึกของทุกคน การจับคู่บนหน้าจอใหญ่ก็ค่อยๆ หยุดลงในที่สุด
หมางข่ายลี่ VS เจิ้งซิ่วหยาน!
…