บทที่ 560 ความเมตตาของพระเจ้า (ฟรี)
บทที่ 560 ความเมตตาของพระเจ้า (ฟรี)
“อย่าเย็นชานักสิ พวกเรารู้จักกันมาตั้งนานแล้วนะ”
ไม่สนใจท่าทีเย็นชาของเซครอม ฮูปาร่างผนึกยังคงยิ้มตาหยี
ในฐานะโปเกมอนจอมมารแห่งมิติ ฮูปารู้จักโปเกมอนในตำนานเยอะมาก เพราะวงแหวนมิติช่วยให้มันข้ามมิติไปโผล่ที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
และแน่นอน มันก็สามารถส่งอะไรก็ได้ รวมถึงสิ่งมีชีวิต มาอยู่ตรงหน้ามันได้เช่นกัน
และด้วยนิสัยขี้เล่น (ร้ายกาจ) ของฮูปา บางทีมันก็ชอบพาโปเกมอนในตำนานตัวอื่นมา ‘เล่น’ ด้วย
นานวันเข้า อืม… ก็เลย ‘สนิท’ กันไปเอง
เมื่อเจอฮูปาร่างผนึกตีสนิท เซครอมก็ยังคงทำหน้านิ่ง
“ก็ได้ๆ ฮูปาแค่มาทำธุระ เจ้าของเพลตฝากให้ฮูปาเอาเพลตกลับไปคืน”
เห็นเซครอมเป็นแบบนี้ ฮูปาร่างผนึกก็เบ้ปาก ส่ายตัวเล็กๆ ไปมา บอกจุดประสงค์ที่มา
“...”
เซครอมชะงักไป เจ้าของเพลต ก็คืออาร์เซอุส...
เซครอมเงียบไป แต่ก็ดีเหมือนกัน จริงๆ แล้วต่อให้ได้เพลตมังกรมา เซครอมก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไร
เพลตนี้มีพลังมังกรที่สมบูรณ์แบบและแข็งแกร่งมาก เห็นได้ชัดว่าเป็นเพลตธาตุมังกร
แต่เพลตเป็นของอาร์เซอุส ถึงแม้เพลตมังกรจะช่วยเพิ่มพลังให้เซครอมได้มหาศาล
ถ้ามีเพลตมังกร มันก็ไม่ต้องกลัวเรชิรัมอีกต่อไป และถ้าสามารถดึงพลังของเพลตมังกรออกมาใช้ได้
มันอาจจะไม่ต้องกลัวคิวเรมมังกรน้ำแข็งอีกแล้วก็ได้!
เพราะคิวเรมสามารถกลืนกินมันและมังกรขาวได้ ใครจะไปรู้ว่าวันดีคืนดีคิวเรมจะนึกครึ้มอกครึ้มใจอยากกินพวกมันขึ้นมาเมื่อไหร่?
แต่ถ้ามีเพลตธาตุมังกรแผ่นนี้ ไม่แน่ว่าในบรรดาสามมังกรแห่งอิชู อาจจะถึงคราวที่เซครอมจะได้เป็นพี่ใหญ่บ้างแล้ว!
เรชิรัม? กระจอก!
คิวเรม? ก็พอฟัดพอเหวี่ยงได้!
แต่...
อะแฮ่ม ของของอัลปาก้า มันไม่กล้าแตะต้องหรอก
“เจ้าไม่ได้หลอกข้าใช่ไหม?”
แต่สำหรับคำพูดของฮูปา เซครอมยังคงสงสัย
ไม่แน่ว่าไอ้เตี้ยนี่อาจจะบังอาจคิดจะฮุบเพลตไว้เองก็ได้? เซครอมไม่ไว้ใจฮูปาเลยสักนิด
ไอ้ตัวเล็กนี่มันเจ้าเล่ห์! เคยแกล้งมันมาแล้ว!
“???” ฮูปาร่างผนึกมองเซครอมด้วยเครื่องหมายคำถามเต็มหน้า
“ฮูปาไม่เคยโกหก! แถมอาร์เซอุสยังเป็นลูกพี่ของหนูด้วยนะ!”
ฮูปาร่างผนึกจ้องหน้าเซครอมอย่างโกรธเคือง ตอบกลับอย่างจริงจัง
ล้อเล่นน่า!
มันกลัวอัลปาก้าจะตาย จะให้ไปยุ่งกับของของอัลปาก้าเหรอ ฝันไปเถอะ!
ดูถูกกันชัดๆ! มันเป็นถึงลูกน้องของอัลปาก้านะเว้ย!
“...”
เซครอมทำหน้านิ่งใส่เจ้าตัวเล็กหน้าด้านที่อ้างตัวว่าเป็นลูกน้องอาร์เซอุส แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก
เดิมทีมันก็สู้ฮูปาไม่ได้อยู่แล้ว ยิ่งฮูปาบอกว่ามาเพื่ออาร์เซอุส
เซครอมบินขึ้นไปหายลับไปในเมฆดำ ภารกิจเสร็จสิ้น มันขี้เกียจอยู่ต่อ
สำหรับฮูปา ไม่เห็นหน้าก็ไม่หงุดหงิด จบ!
“นิสัยไม่ดีเลย ขอให้โดนพี่มังกรขาวอัดให้น่วมไปเลย”
ฮูปาร่างผนึกแลบลิ้นใส่ทิศทางที่มังกรดำจากไป ในใจเริ่มวางแผนแล้วว่าครั้งหน้าตอนมังกรขาวกับมังกรดำสู้กันตามชะตากรรม มันจะแอบช่วยมังกรขาวอัดมังกรดำดีไหม
ฮูปาร่างผนึกหันกลับมา เห็นว่าพลังงานมังกรบนตัวซิลวาดีเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างมังกรอีกครั้ง
“ยุ่งยากจริงๆ”
เห็นแบบนั้น ฮูปาร่างผนึกก็บ่นอุบ วงแหวนมิติปรากฏขึ้นเหนือซิลวาดี
ดวงตาของฮูปาร่างผนึกเปล่งแสงสีฟ้า แสงสีรุ้งสว่างวาบในวงแหวนมิติ
ตูม!
ช่องว่างต่างมิติ!
พลังงานสีรุ้งพุ่งลงมาจากวงแหวนมิติ กระแทกใส่ซิลวาดีอย่างจัง
ท่าเฉพาะตัวของฮูปาร่างผนึก ช่องว่างต่างมิติ!
แม้ความรุนแรงจะเทียบไม่ได้กับไฮเปอร์สเปซฟิวรี่ของฮูปาร่างปลดปล่อย เพราะพลังของสองร่างนี้ต่างกันราวฟ้ากับเหว
แต่สำหรับจัดการกับพลังงานเพลตมังกรที่ยังไม่รวมตัวกันดี แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว
ซิลวาดีร้องครางด้วยความเจ็บปวด พลังงานเพลตมังกรบนตัวถูกช่องว่างต่างมิติทำลายจนแตกกระเจิงอีกครั้ง
อาศัยจังหวะนี้ ฮูปาร่างผนึกบินไปตรงหน้าซิลวาดี มือเล็กๆ คว้าเพลตมังกรไว้ แล้วออกแรงดึงออกมา
“น่าสงสารจังเลยนะเจ้าตัวเล็ก”
เพลตมังกรหลุดออกมา พลังงานมังกรที่ห่อหุ้มตัวซิลวาดีก็สลายไปจนหมด ซิลวาดีหมดสติไปทันที
ฮูปาร่างผนึกมองซิลวาดีด้วยความสงสาร คิดอยู่ครู่หนึ่งก็เรียกวงแหวนมิติออกมาใต้ร่างซิลวาดีแล้วส่งมันออกไป
ยังไงเจ้าหมอนี่ก็ซวยจริงๆ ที่โดนเพลตมังกร ‘ปรสิต’ เข้าให้
“กลับมาแล้ว~ นี่ ซิน นี่ไงเพลต”
วงแหวนมิติปรากฏขึ้น ฮูปาร่างผนึกโผล่ครึ่งตัวออกมาจากวงแหวนทองคำ ยื่นเพลตมังกรให้กู่ซิน
“ลำบากหน่อยนะ ไปเล่นเถอะ”
กู่ซินรับเพลตมังกรมา ยิ้มให้ฮูปาร่างผนึก
“ฮี่ฮี่~ ได้เลย มีอะไรก็เรียกหนูนะ”
ฮูปาร่างผนึกตอบกลับอย่างร่าเริง ก่อนจะมุดกลับเข้าไปในวงแหวนทองคำแล้วหายวับไป
“เพลตของนาย” กู่ซินไม่ได้ใส่ใจที่ฮูปาร่างผนึกรีบชิ่งหนี เพราะเจ้าตัวเล็กนี่กลัวอาร์เซอุสจริงๆ
กู่ซินยื่นเพลตมังกรให้อาร์เซอุส
เฉินหยุนและคนอื่นๆ มองดูเพลตแผ่นนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น มันไม่ได้ดูลึกลับซับซ้อนอย่างที่คิด ลักษณะเป็นผลึกรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด
พื้นผิวมีแสงสีรุ้งจางๆ ไหลเวียนอยู่ แต่พอมองดูดีๆ จะเห็นว่าบนผลึกนั้นมีลวดลายรูปหัวมังกรสลักอยู่จางๆ
“ขอบใจ”
อาร์เซอุสกล่าวขอบคุณเสียงนุ่มนวล เพลตมังกรค่อยๆ ลอยขึ้นจากมือกู่ซิน แล้วซึมหายเข้าไปในร่างของอาร์เซอุส
ขอบใจกะผีสิ ถ้าไม่มีฉัน นายก็เอาเพลตคืนมาได้ง่ายกว่านี้อีก
กู่ซินแอบบ่นในใจ เอาจริงๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ แค่อาร์เซอุสปรายตามองทีเดียว ซิลวาดีก็สงบแล้ว
แต่เจ้าอัลปาก้านี่มันขี้เกียจตัวเป็นขน ไม่อยากลงมือเอง
แต่พอเห็นภารกิจในระบบเสร็จสิ้นไปส่วนหนึ่ง กู่ซินก็อารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย ไม่รู้ว่าเจ้าอัลปาก้านี่จะให้รางวัลอะไรกับเขาในตอนท้ายนะ?
กู่ซินคิดด้วยความสงสัย อืม ถ้าให้ร่างแบ่งภาคอัลปาก้ามาสักตัวก็คงดี
แน่นอนว่าต้องไม่ใช่ตัวที่ขี้เกียจกว่าเขาตัวนี้นะ!
กู่ซินเหลือบมองอัลปาก้าตรงหน้า เขาคิดว่าตัวเองอู้งานเก่งแล้วนะ เจ้าอัลปาก้านี่ยังอู้เก่งกว่าเขาอีก!
“เถ้าแก่คะ เพลตของท่านอาร์เซอุสยังมีตกหล่นอยู่อีกไหมคะ?”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนลังเลเล็กน้อย ก่อนจะถามกู่ซินอย่างระมัดระวัง
ถึงจริงๆ แล้วเธอจะถามอาร์เซอุสโดยตรงเลยก็ได้ เพราะอาร์เซอุสก็ยืนอยู่ข้างกู่ซินนี่นา
แต่อาจจะเป็นเพราะความเกรงใจ หรือเพราะอาร์เซอุสดูสูงส่งและเย็นชาเกินไป ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเลยรู้สึกว่าถามกู่ซินดีกว่า
เถ้าแก่ดูเป็นกันเองกว่าเยอะเลย!
“ใช่ ยังมีอีกหลายแผ่นที่กระจัดกระจายอยู่ข้างนอก พูดถึงเรื่องนี้...” กู่ซินพยักหน้า
“ถ้าวันหลังพวกคุณได้ข่าวเกี่ยวกับเพลต ก็ช่วยแจ้งผมหน่อยนะครับ หรือถ้าเจอเพลตแล้วเอามาให้ผม ผมมีรางวัลให้”
กู่ซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มบอกเหล่าเทรนเนอร์ที่น่ารักตรงหน้า
<ติ๊ง~ ยินดีด้วย คุณได้รับภารกิจระดับตำนาน - ตามหาเพลตแห่งการสร้างโลก! รางวัลไม่ระบุ>
ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่หลินเซิงเหมือนจะได้ยินเสียงแบบนี้ดังขึ้นข้างหู
อืม… อาการของเกมเมอร์ก็แบบนี้แหละ
แต่ต้องยอมรับว่า นี่มันเหมือนได้รับภารกิจจาก NPC ระดับเทพในเกมชัดๆ!
“รางวัลอะไรเหรอคะเถ้าแก่? ถ้าฉันหาเพลตที่หายไปมาคืนท่านอาร์เซอุสได้ครบ ท่านอาร์เซอุสจะให้เร็คควอซาฉันสักตัวไหมคะ?”
ฉู่เค่อเหลียนตาเป็นประกาย ถามกู่ซินอย่างคาดหวัง หางตายังแอบชำเลืองมองอัลปาก้าพุงพลุ้ยไปด้วย
ตามหาไอเทมที่หายไปให้พระเจ้าผู้สร้างโลกเชียวนะ!
เชี่ย นี่มันโคตรจะเจ๋งเลยไม่ใช่เหรอ?
ถ้าหาเพลตกลับมาให้อาร์เซอุสได้ มันจะให้เร็คควอซาเธอสักตัวไหมนะ?
ฉู่เค่อเหลียนคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงมาก! อาร์เซอุสเป็นใคร? พระเจ้าผู้สร้างโลกนะ!
สำหรับพระเจ้าผู้สร้างโลกแล้ว เร็คควอซาสักตัวคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมั้ง?
เฉินหยุนและคนอื่นๆ มองฉู่เค่อเหลียนด้วยความนับถือ (ในความกล้าฝัน)
อาร์เซอุสเอียงคอเล็กน้อย ดวงตามองเด็กสาวมนุษย์คนนี้ด้วยสายตาแปลกๆ
“เร็คควอซาไม่มีหรอกครับ แต่ผมส่งคุณไปหาเร็คควอซาได้นะ”
กู่ซินหนังตากระตุก ยิ้มตอบแม่สาวจอมเพ้อเจ้อคนนี้อย่างสุภาพแต่อึดอัดใจ
จะบ้าเหรอให้รางวัลเป็นเร็คควอซา ขนาดตัวเขาเองยังไม่มีเร็คควอซาเลย!
“อุ๊ย... ฉันแค่ล้อเล่นน่ะค่ะ” ฉู่เค่อเหลียนหงอลงทันที ยิ้มแหยๆ ให้กู่ซิน
เธอก็แค่ถามดูเฉยๆ ส่งไปหาเร็คควอซา (บนชั้นบรรยากาศ) อะไรนั่นไม่ต้องก็ได้มั้ง!
“รางวัลรับรองว่าพวกคุณต้องพอใจแน่นอนครับ เพราะงั้นถ้าเจอข่าวเกี่ยวกับเพลต ก็ช่วยสังเกตให้หน่อยนะครับ” กู่ซินหัวเราะเบาๆ
“วางใจได้เลยครับเถ้าแก่ ธุระของคุณก็คือธุระของพวกเรา!” เจิ้งซื่อเชียนตบหน้าอกรับปาก
ต่อให้ไม่มีคำสั่งกู่ซิน พวกเขาก็ต้องสนใจข่าวเรื่องเพลตอยู่แล้ว เพราะถ้าหาเจอ ก็เท่ากับได้ช่วยอาร์เซอุส
เผลอๆ อาจจะได้รับคำอวยพรและของรางวัลจากอาร์เซอุสด้วยซ้ำ?
ไม่เห็นเหรอว่าฉู่เค่อเหลียน ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน และเฉินหยุน ต่างก็เคยได้รับคำอวยพรและของวิเศษจากโปเกมอนในตำนานมาแล้ว?
“ดูนี่สิ?”
กู่ซินพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นก็มองไปที่พื้นดินที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ แล้วหันไปมองอาร์เซอุส
อาร์เซอุสส่งสายตาเอือมระอาตอบกลับมา แต่ก็ยังถอนหายใจเบาๆ
อาร์เซอุสยกเท้าหน้าขวาขึ้นกระทืบพื้นเบาๆ แสงสีทองศักดิ์สิทธิ์และอบอุ่นแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างทันที
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเฉินหยุน ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน และคนอื่นๆ วงแหวนแสงสีทองขยายตัวอย่างรวดเร็ว กวาดผ่านพื้นดินไป
พื้นดินที่แตกละเอียด ต้นไม้ที่หักโค่น ดอกไม้ใบหญ้าที่เหี่ยวเฉา หินผาที่พังทลาย... ทุกสิ่งทุกอย่าง
กลับคืนสู่สภาพเดิมในพริบตา!
ใช่แล้ว เพียงชั่วพริบตา พื้นดินที่รกร้างว่างเปล่าไร้สัญญาณชีพ ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง!
ภูเขาเขียวขจี สายน้ำใสสะอาด ธรรมชาติที่สวยงามปรากฏขึ้นอีกครั้ง!
แม้แต่ภูเขาเชียนหมางที่ถูกระเบิดจนแหลกละเอียด ก็กลับมาตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดินเหมือนเดิม
นี่มัน... ปาฏิหาริย์!
“ความเมตตาของพระเจ้า... งั้นเหรอ?”
มองดูภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย เฉินหยุนพึมพำเสียงเบา
เขาไม่เคยสงสัยในพลังของอาร์เซอุสเลย การทำให้ธรรมชาติที่พังทลายกลับมามีชีวิตชีวา สำหรับโปเกมอนในตำนานที่ทรงพลังแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
อย่างเช่นเซอเนียสหรือโฮโอ ขอแค่แบ่งปันพลังชีวิตมหาศาลออกไป ก็ทำเรื่องแบบนี้ได้
แต่การทำให้ภูเขาเชียนหมางที่พังทลายไปแล้วกลับคืนมาเหมือนเดิม นี่มันไม่ใช่แค่การฟื้นฟูธรรมชาติแล้ว
นี่มัน... การย้อนเวลาชัดๆ!
ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่าง กลับคืนสู่สภาพเดิมก่อนหน้านี้!
“สวยจังเลย~”
หลินยุนเอ๋อร์มองดูโปเกมอนป่าที่วิ่งกลับเข้ามาเพราะสภาพแวดล้อมที่กลับมาสมบูรณ์ ภาพนี้ช่างงดงามจริงๆ
“งั้นก็ฝากพวกคุณด้วยนะครับ พยายามเข้าล่ะในการแข่ง”
มองดูทิวทัศน์ที่กลับคืนมาอย่างพอใจ กู่ซินยิ้มลาเฉินหยุนและคนอื่นๆ
“ไว้เจอกันค่ะเถ้าแก่~”
“แล้วเจอกันครับ”
กู่ซินตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
สิ้นเสียง แสงสีทองในดวงตาของอาร์เซอุสก็สว่างวาบ ร่างของทั้งสองหายวับไปจากที่เดิม
“เถ้าแก่เนี่ยนะ...”
มองดูที่ที่กู่ซินและอาร์เซอุสหายไป เฉินหยุนอดถอนหายใจไม่ได้
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน ความลึกลับของเถ้าแก่ก็ยังเหมือนม่านหมอกหนาทึบที่มองไม่เห็นข้างใน
ถ้าอาร์เซอุสคือผู้สร้างโลก แม้แต่สามมังกรแห่งชินโอก็ยังเป็นสิ่งที่มันสร้างขึ้น
แล้วเถ้าแก่ที่มีสถานะเท่าเทียมกับอาร์เซอุสล่ะ?
เมื่อกี้เห็นได้ชัดเลยว่า อาร์เซอุสให้เกียรติกู่ซินในระดับเดียวกับตัวเอง
“สักวันเราคงมีโอกาสได้รู้แหละ”
หลินยุนเอ๋อร์พูดเสียงเบา สิ่งที่เฉินหยุนคิด ก็คือสิ่งที่พวกเขาคิดเหมือนกัน
แต่ก็ไม่เป็นไร ไม่ว่ายังไง เถ้าแก่ก็ยังเป็นเถ้าแก่ที่ใจดีและเป็นกันเองคนเดิม
ส่วนตัวตนที่แท้จริง ใครจะสนล่ะ? ต่อให้บอกว่าเถ้าแก่เป็นโปเกมอนในตำนานแปลงร่างมา พวกเขาก็ไม่แคร์หรอก
ยังไงเถ้าแก่ก็ดีกับพวกเขา และพวกเขาก็เคารพเถ้าแก่จากใจจริง แค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?
“ขอโทษนะครับ ขอรบกวนหน่อยได้ไหมครับ?”
ทันใดนั้น เสียงนุ่มนวลก็ดังขึ้นจากด้านหลังทุกคน
มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
ได้ยินเสียงผู้ชายแปลกหน้า เฉินหยุนและคนอื่นๆ ชะงักไป คนคนนี้มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
หัวหน้าองค์กรโลกใหม่เหรอ?
“สวัสดีครับ”
พอเฉินหยุนและคนอื่นๆ หันกลับไป ก็พบว่าคนที่พูดเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง
แต่ว่า...
หลินเซิงมองผู้ชายคนนี้ด้วยสายตาแปลกๆ เขาใส่เสื้อคลุมยาวสีแดง หน้าตาหล่อเหลามาก หล่อจนเกือบจะสวยเลยทีเดียว
อย่างน้อยหลินเซิงก็ไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนหน้าตาสวยขนาดนี้มาก่อน และที่แปลกที่สุดคือ ผู้ชายคนนี้ผมขาวโพลน และมีดวงตาสีแดงเหมือนอัญมณี
นี่มัน... คอสเพลย์เหรอ?
......
แนะนำนิยาย!
เซียนพยากรณ์แห่งถงฝู
(สถานะ: จบแล้ว)
ฮั่วอิ่น คือบุรุษหนุ่มจากยุคปัจจุบัน ผู้ซึ่งถูกกระแสธารแห่งห้วงมิติพัดพาข้ามภพมายังโลกอันเป็นศูนย์รวมของเรื่องราวในนิยายยุทธภพ โดยเขาได้พลัดตกลงมายังเมืองเจ็ดวีรบุรุษ และได้เข้าพำนักอาศัยอยู่ ณ โรงเตี๊ยมถงฝู
นับแต่นั้น เขาจึงได้กลายเป็นนักพยากรณ์ผู้หนึ่ง ซึ่งมีคำขวัญประจำตัวอันเลื่องชื่อว่า 'ปากเหล็กฟันธง ไม่แม่นยำ ไม่คิดเงิน!'
ทุกครั้งที่เขาทำการทำนายทายทักลิขิตชะตาเพื่อแลกกับเงินค่าครูนั้น ฮั่วอิ่นจะสามารถแปรเปลี่ยน 'ค่าครู' เหล่านั้นให้กลายเป็น 'แต้มโชคชะตา' ได้ จากนั้นจึงนำแต้มโชคชะตาที่ได้มา ไปใช้แลกเปลี่ยนเป็นหีบสมบัติจากระบบ เพื่อรับเอารางวัลอันล้ำค่าเหนือความคาดหมายต่างๆ
นับแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ฮั่วอิ่นจึงได้เริ่มต้นก้าวเดินบนเส้นทางแห่งการทำนายลักขณาชะตา เปลี่ยนแปลงเคราะห์กรรมของผู้คน และท้าทายอำนาจสวรรค์เพื่อพลิกผันลิขิตฟ้า!