บทที่ 360 มังกรที่ทำให้บัดเดร็กซ์จดจำฝังใจ (ฟรี)

“ยีเค~”

เสียงร้องกังวานค่อยๆ แผ่วลง ร่างของเซอเนียสเปลี่ยนแปลงไปท่ามกลางแสงสว่าง

ไม่นาน แสงสีรุ้งก็จางหายไป ต้นไม้ใหญ่ไร้ใบยืนตระหง่านอย่างเงียบงันอยู่ที่เดิม

“เซอเนียส... กลายเป็นต้นไม้ไปอีกแล้ว”

ฉู่เค่อเหลียนมองต้นไม้ใหญ่ที่คุ้นตาด้วยความตกตะลึง มันเหมือนกับต้นไม้ต้นแรกไม่มีผิดเพี้ยน

ทำไมเซอเนียสถึงกลับไปเป็นแบบนี้อีกล่ะ?

บัดเดร็กซ์ลงจากหลังของเรสพอส ลอยตัวเข้าไปหาต้นไม้แห่งชีวิตอย่างช้าๆ มันสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่ริบหรี่ของต้นไม้แห่งชีวิต

“เซอเนียสได้แบ่งปันชีวิตของตนเองให้กับสิ่งมีชีวิตที่แห้งเหี่ยวเหล่านั้น และเมื่อพลังชีวิตไม่เพียงพอ มันก็จะกลับคืนสู่สภาพต้นไม้เพื่อหลับใหล และค่อยๆ ฟื้นฟูพลังชีวิตของตนเอง”

บัดเดร็กซ์เอ่ยเสียงเรียบ

“อย่างนี้นี่เอง...”

พวกไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนได้ฟังก็เงียบกริบ ที่แท้ก็เป็นเพราะสาเหตุนี้นี่เอง

“แล้วถ้าเกิดอีเวลทอลไปทำลายล้างที่อื่นอีกล่ะ?” แมคเคนนาครุ่นคิดแล้วถามด้วยความสงสัย

ในเมื่อตอนนี้เซอเนียสแบ่งปันชีวิตออกไปจนหมดแล้ว ถ้าเกิดอีเวลทอลไปก่อเรื่องตอนนี้จะทำยังไง?

“ไม่หรอก หรือบางทีนี่อาจเป็นความเข้าใจซึ่งกันและกันของพวกมัน” บัดเดร็กซ์ตอบกลับเสียงเรียบ

ป่านนี้อีเวลทอลก็น่าจะหาที่จำศีลใหม่ของตัวเองได้แล้วมั้ง

“อีกอย่าง หากอีเวลทอลไม่ยอมหลับใหลแต่กลับไปทำลายธรรมชาติ เซอเนียสก็จะสัมผัสได้ แม้ตอนนี้มันจะต้องการการพักผ่อนเป็นอย่างมาก แต่เราจะทำหน้าที่แทนมันเอง”

เสียงกระแสจิตอันกังวานของบัดเดร็กซ์ดังขึ้นต่อเนื่อง สายตาทอดมองไปไกล

ม้าสีขาวตัวหนึ่งกำลังวิ่งตะบึงมาทางนี้ด้วยความเร็วสูง นั่นคือบลิซซาพอส!

ใช่แล้ว ในที่สุดบลิซซาพอสก็ตามมาเจอจนได้!

และถ้าอีเวลทอลไม่ยอมไปนอนดีๆ เพียงแค่เซอเนียสบอกตำแหน่งของอีเวลทอลมา เราก็ไม่รังเกียจที่จะพาเจ้าม้าขาวไป ‘เล่น’ กับอีเวลทอลสักหน่อย

“บลิซซาพอส!”

พวกฉู่เค่อเหลียนก็เห็นบลิซซาพอสเช่นกัน

และพอเห็นบลิซซาพอส เชมินก็รีบขยับเข้าไปเบียดขาเรสพอสทันที อืม มีปมในใจสินะ

“ฮี้~”

บลิซซาพอสจ้องมองบัดเดร็กซ์ด้วยความตื่นเต้นสุดขีด ร่างสีขาวพุ่งฝ่าหิมะเข้ามาหยุดตรงหน้าบัดเดร็กซ์ ส่งเสียงร้องอย่างคึกคักไม่หยุดหย่อน

“ในที่สุดเจ้าก็มา”

บัดเดร็กซ์ลอยไปตรงหน้าบลิซซาพอส ใช้ฝ่ามือลูบหน้ากากบนใบหน้าของบลิซซาพอสเบาๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ฮี้~!”

บลิซซาพอสกระทืบเท้าไปมา หันหลังให้บัดเดร็กซ์พร้อมส่งเสียงร้อง

บัดเดร็กซ์จนปัญญาจะทำอะไรกับบลิซซาพอสได้ จึงต้องลอยขึ้นไปบนหลังของบลิซซาพอส เข้าสู่ร่างรวมเป็นหนึ่งเดียว

เช่นเดียวกับตอนขี่เรสพอส ดอกตูมบนหัวของบัดเดร็กซ์ส่องแสงจางๆ ปีกด้านหลังยาวขึ้นคล้ายผ้าคลุมอันงดงาม

เมื่อมีบัดเดร็กซ์ขี่อยู่บนหลัง บลิซซาพอสก็ยกขาหน้าขึ้นตะกุยอากาศอย่างตื่นเต้น ส่งเสียงคำรามก้อง ก่อนจะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

“เท่ชะมัด!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ฉู่เค่อเหลียนดวงตาเป็นประกายวิบวับ จ้องมองบัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าขาวที่มีบารมีน่าเกรงขาม

เมื่อเทียบกับบัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าดำ บัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าขาวดูดุดันและบ้าคลั่งกว่ามาก อาจเป็นเพราะนิสัยที่มุทะลุดุดันของบลิซซาพอสเอง

“งดงามแต่ป่าเถื่อน”

แมคเคนนาตาเป็นประกายเช่นกัน หยิบโปเกเด็กซ์ออกมา

<ติ๊ด~ บัดเดร็กซ์ (ร่างขี่ม้าขาว) ประเภทพลังจิต/น้ำแข็ง โปเกมอนจอมราชัน>

<คุณสมบัติพิเศษ: รวมเป็นหนึ่งเดียว>

<ท่าไม้ตาย: กลาเชียลแลนซ์, หิมะถล่ม, ไอซิคิลแครช, ระบำดาบ, อนาคตญาณ, เทคดาวน์, สับคอหอย, 100,000 แรงม้า, โซลาร์บีม...>

<เล่าขานกันว่า แม้จะไร้ความปรานีต่อผู้ที่ขวางทาง แต่หลังจบการต่อสู้ก็จะช่วยรักษาบาดแผลให้ศัตรูอย่างไม่ถือสาหาความ ว่ากันว่าเคยใช้เวลาเพียงคืนเดียวย้ายป่ากว้างใหญ่และสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในนั้นไปยังที่อื่น (ร่างขี่ม้าขาว)>

เมื่อดูข้อมูลในสมุดภาพที่แทบจะต่างจากบัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าดำอย่างสิ้นเชิง แมคเคนนาก็อดทึ่งไม่ได้

ประเภทเปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง ชนิดก็เหมือนกับร่างขี่ม้าดำคือโปเกมอนจอมราชัน คุณสมบัติพิเศษก็คือรวมเป็นหนึ่งเดียวเช่นกัน

กลาเชียลแลนซ์? ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นท่าไม้ตายเฉพาะตัวเหมือนกับแอสทราลบาร์เรจ แต่เป็นท่าประเภทน้ำแข็ง

และดูจากท่าไม้ตาย เห็นได้ชัดว่าบัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าขาวต่างจากร่างขี่ม้าดำ ตรงที่ถนัดการโจมตีทางกายภาพอย่างยิ่ง

แต่ที่เหมือนกันคือ แข็งแกร่ง!

“ถ้าบัดเดร็กซ์มีประเภทมังกรด้วยคงดีนะ ทั้งเท่ ทั้งอ่อนโยน แถมยังแข็งแกร่งอีก!”

ฉู่เค่อเหลียนกระพริบตาปริบๆ พูดด้วยความเสียดาย

ถึงเธออยากจะบอกว่า บัดเดร็กซ์ดูคล้ายมังกรอยู่เหมือนกัน แต่...

อะแฮ่ม~ พูดต่อหน้าคงไม่ดีมั้ง ประสาทสัมผัสของพวกบัดเดร็กซ์ไวมาก พูดไปเดี๋ยวจะโดนเขม่นเอา

“พอได้แล้วย่ะ! บัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าขาวประเภทน้ำแข็งนี่แหละเท่ที่สุด!”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนค้อนฉู่เค่อเหลียนวงใหญ่ ก่อนจะมองบัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าขาวตาเป็นมัน

เท่จังเลย!

“ไม่รู้ว่ายังมีตำนานประเภทมังกรที่แข็งแกร่งตัวอื่นอีกไหมนะ ที่ไม่ด้อยไปกว่าเร็คควอซาหรือซีการ์ดน่ะ ฮือๆ~ อยากเห็นจัง”

ฉู่เค่อเหลียนคร้านจะต่อล้อต่อเถียงกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน พูดด้วยความเพ้อฝัน

ตำนานประเภทมังกรที่เคยเจอตอนนี้ก็มีแค่ไม่กี่ตัว แถมเรจิดราโกยังไล่กวดพวกเธอซะป่าราบ ฉู่เค่อเหลียนอยากเห็นโปเกมอนในตำนานประเภทมังกรตัวอื่นจริงๆ นะ

“โปเกมอนประเภทมังกรที่แข็งแกร่งงั้นรึ? เจ้าทำให้เรานึกถึงตัวตนหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำฝังใจขึ้นมาเลย”

เสียงกระแสจิตที่กังวานใสตอบกลับมา บัดเดร็กซ์ร่างขี่ม้าขาวค่อยๆ ร่อนลงมาจากท้องฟ้า อืม… บลิซซาพอสคง ‘อาละวาด’ จนพอใจแล้ว

“เอ๊ะ? เป็นมังกรที่แข็งแกร่งมากเหรอคะ?”

พวกฉู่เค่อเหลียนชะงักไป จากนั้นฉู่เค่อเหลียนก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

ถ้าทำให้บัดเดร็กซ์จดจำฝังใจได้ แสดงว่ามังกรตัวนั้นต้องเก่งมากแน่ๆ ใช่ไหม?

“แข็งแกร่งมากจริงๆ เรายังไม่เคยเจอมังกรตัวไหนที่แข็งแกร่งไปกว่ามันเลย”

บัดเดร็กซ์ลงจากหลังบลิซซาพอส เสียงนุ่มนวลเจือรอยยิ้มดังขึ้น

เชี่ย!

“นับตั้งแต่ราชอาณาจักรของเราล่มสลาย เราก็ใช้ชีวิตอยู่ในทุ่งหิมะมงกุฎมาตลอดไม่เคยออกมาสู่โลกภายนอก แต่ถึงกระนั้น ผลกระทบที่มันก่อขึ้นในตอนนั้นก็ยังแผ่ขยายมาถึงทุ่งหิมะมงกุฎ”

ดวงตาลึกล้ำของบัดเดร็กซ์มองออกไปไกล หวนรำลึกถึงอดีต

จะบอกว่าผลกระทบมาถึงทุ่งหิมะมงกุฎอาจจะไม่ถูกต้องนัก ต้องบอกว่าทั่วทั้งภูมิภาคกาลาร์ได้รับผลกระทบต่างหาก!

“ในตอนนั้น พายุหมุนสีดำทมิฬที่น่าอัปมงคลแทบจะบดบังท้องฟ้าทั้งหมด เป็นภาพที่ทำให้เราตกตะลึงเป็นอย่างมาก” บัดเดร็กซ์กล่าวด้วยความทึ่ง

“สุดยอดเลย~” พวกไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนฟังน้ำเสียงของบัดเดร็กซ์ออก

“แข็งแกร่งจริงๆ น่าเสียดายที่ผลลัพธ์สุดท้าย...”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ แววตาของบัดเดร็กซ์ก็ฉายแววแปลกประหลาดซึ่งหาดูได้ยาก อืม… สีหน้าแบบนี้ไม่ค่อยได้เห็นจากมันบ่อยนัก

“มังกรตัวนั้นเป็นอะไรไปเหรอคะ?” ฉู่เค่อเหลียนสังเกตเห็นจุดนี้ จึงถามด้วยความอยากรู้

“ร่างกายอันมหึมาของมันถูกราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่ทำลายจนแตกเป็นเสี่ยงๆ ชิ้นส่วนร่างกายกระจัดกระจายไปทั่วภูมิภาคกาลาร์ ดูเหมือนจะก่อให้เกิดผลกระทบไม่น้อย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องแย่หรอกมั้ง”

บัดเดร็กซ์เท้าคาง พยักหน้าพลางนึกย้อนความหลัง

มันเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีจริงๆ เพราะพลังงานที่แฝงอยู่ในชิ้นส่วนร่างกายของมังกรตัวนี้ ทำให้โปเกมอนตัวอื่นได้รับพลังรูปแบบใหม่

ภาษาของมนุษย์เรียกว่าอะไรนะ ไดแมกซ์?

ขนาดบัดเดร็กซ์ยังเคยลองใช้พลังงานจากจุดพลังงานในทุ่งหิมะมงกุฎเพื่อทดลองไดแมกซ์เลย ก็ถือเป็นพลังที่ไม่เลวทีเดียว

แถมบัดเดร็กซ์ยังปรับเปลี่ยนนิดหน่อย เพื่อให้ตัวเองแตกต่างจากโปเกมอนทั่วไป

อืม… โปเกมอนตัวอื่นไดแมกซ์แล้วเป็นแสงสีแดง มีแต่บัดเดร็กซ์ที่ไดแมกซ์แล้วเป็นสีฟ้า...

ในฐานะราชาแห่งตำนาน ราชาแห่งความอุดมสมบูรณ์ มีสิทธิพิเศษหน่อยจะเป็นไรไป?

ฉู่เค่อเหลียน: “...”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน: (o.o)

หลินยุนเอ๋อร์: (o-o)

พวกฉู่เค่อเหลียนอึ้งไปเลย

ร่างกายถูกตีจนแตก? ชิ้นส่วนร่างกายยังสร้างประโยชน์ให้ทั้งภูมิภาค?

เอ่อ...

“น่าสงสารจัง...”

การหักมุมกะทันหันของบัดเดร็กซ์เล่นเอาฉู่เค่อเหลียนไปไม่เป็นเลย เธอไม่รู้จะต่อบทยังไงดี

แถมฟังจากคำบรรยายของบัดเดร็กซ์ เจ้านั่นคงเป็นมังกรที่ชั่วร้ายน่าดู

“แม้ร่างกายส่วนใหญ่จะถูกทำลายไป แต่ก็ยังไม่ตายสนิท น่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งเพื่อรอวันฟื้นฟู แต่ตอนนี้... เราคงไม่ได้เห็นตอนจบแล้วล่ะ”

บัดเดร็กซ์ยิ้มจางๆ เพราะจู่ๆ มันก็มาโผล่ที่โลกแปลกประหลาดใบนี้ เรื่องราวทางฝั่งนั้นมันก็คงมองไม่เห็นแล้ว

อีกอย่างบัดเดร็กซ์ก็ไม่ได้กังวลอะไร ราชาแห่งดาบและราชาแห่งโล่แข็งแกร่งมาก สามารถปกป้องภูมิภาคกาลาร์ได้สบาย

“เว้นแต่ว่า... พวกมันจะมาปรากฏตัวที่โลกนี้ด้วย”

แต่แล้ว บัดเดร็กซ์ก็เสริมขึ้นมาอีกประโยค แต่เท่าที่ดูตอนนี้ มันยังสัมผัสไม่ได้ถึงกลิ่นอายของราชาแห่งดาบ ซาเซียน และราชาแห่งโล่ ซามาเซนตา

ส่วนเจ้ามังกรตัวนั้น...

ต่อให้มาปรากฏตัว บัดเดร็กซ์ก็คงสัมผัสไม่ได้ ตั้งแต่เมื่อสามพันปีก่อนที่โดนซาเซียนกับซามาเซนตาทุบจนร่างแตก มันก็ซ่อนกลิ่นอายหนีไปกบดานอยู่อย่างน่าสมเพช

ผีถึงจะรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

ก็ยังดีที่เป็นแบบนี้ ไม่อย่างนั้นเจ้ามังกรตัวนี้คงโดนซาเซียนกับซามาเซนตาลากออกมาเชือดทิ้งไปนานแล้ว

“จะว่าไปบัดเดร็กซ์ คุณมาที่โลกนี้ได้ยังไงคะ?” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนถามบัดเดร็กซ์ด้วยความอยากรู้

เธอสงสัยเรื่องนี้มาตลอด เธอรู้ว่าเรื่องโปเกมอนปรากฏตัวเป็นฝีมือของเถ้าแก่ แต่ถามว่ามหัศจรรย์ไหม?

ชั่วข้ามคืน ป่าทั่วเมืองเซี่ยงไฮ้ก็มีโปเกมอนโผล่มา

เพียงชั่วข้ามคืน ทั่วทั้งประเทศต้าเซี่ยก็มีโปเกมอนปรากฏตัว

นี่มัน... เหลือเชื่อสุดๆ!

“มาโผล่ที่โลกนี้ได้ยังไงงั้นรึ? เราเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”

บัดเดร็กซ์ได้ยินดังนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า

“เอ๊ะ?”

“เรารู้แค่ว่า ตอนนั้นเกิดความผันผวนของมิติ จากนั้นเราก็ถูกควบคุม สติสัมปชัญญะจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็มาอยู่ที่นี่แล้ว”

บัดเดร็กซ์ชะงักไปนิดหนึ่ง จริงๆ แล้วมันมีข้อสันนิษฐานอยู่

ในฐานะราชาแห่งตำนาน บัดเดร็กซ์มั่นใจในพลังของตัวเองมาก

เมื่อรวมร่างกับม้าคู่ใจ พลังของมันจัดอยู่ในระดับแถวหน้าของโลกแน่นอน แต่พลังอำนาจมหาศาลในตอนนั้น กลับบังคับให้มันหลับใหลโดยไม่อาจขัดขืนได้เลย

ช่างน่าสะพรึงกลัวจนถึงขีดสุด!

แถมยังย้ายมันกับม้าคู่ใจข้ามมายังอีกโลกหนึ่งโดยตรง พลังระดับนี้ นอกจากท่านผู้นั้นแล้วจะเป็นใครไปได้?

ขนาดบัดเดร็กซ์ยังถูกพาตัวมาโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว...

พวกไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนมองหน้ากัน เห็นแววตาตกตะลึงของอีกฝ่าย

เถ้าแก่ไม่ใช่คนแล้ว!

ไม่สิ ควรรู้ตั้งนานแล้วว่าเถ้าแก่ไม่ใช่คนปกติ!

แต่ก็ช่างเถอะ ยังไงซะก็แค่สงสัยไปงั้นแหละ

“บัดเดร็กซ์ มังกรที่คุณพูดถึงชื่อว่าอะไรเหรอคะ?”

ฉู่เค่อเหลียนถามบัดเดร็กซ์ด้วยความอยากรู้อีกครั้ง

เธอสนใจเจ้ามังกรที่โดนทุบจนร่างแตกตัวนี้มาก อืม ฟังดูแล้วอนาถจิตดีแท้

“รู้สึกว่าจะชื่อ... มุเก็นไดนา?”