บทที่ 250 กองทัพมังกรของคุณหนูเป็นรูปเป็นร่างแล้ว! (ฟรี)
บทที่ 250 กองทัพมังกรของคุณหนูเป็นรูปเป็นร่างแล้ว! (ฟรี)
<ติ๊ด~ ออนแบท ประเภทบินและมังกร โปเกมอนคลื่นเสียง คุณสมบัติพิเศษ: แทรกซึม>
<ท่าไม้ตาย: แอร์คัตเตอร์, กัด, โจมตีด้วยปีก, แยกเงา, ซูเปอร์โซนิค...>
<สามารถควบคุมคลื่นเสียงได้ทุกความถี่ แม้แต่โปเกมอนที่มีขนาดใหญ่โต ก็ยังต้องยอมสยบให้กับคลื่นเสียงความถี่สูงของมัน>
มองดูข้อมูลในโปเกเด็กซ์ ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนทำหน้าบอกไม่ถูก หันไปมองฉู่เค่อเหลียนที่กำลังตื่นเต้นสุดขีดข้างๆ
อืม...
ประเภทบินบวกมังกรอีกแล้วเหรอ...
“ยัยฉู่ แกแน่ใจนะว่าจะจับตัวนี้?”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนครุ่นครู่หนึ่ง แล้วลองถามหยั่งเชิงฉู่เค่อเหลียน
“จริงๆ ฉันว่าเจ้าออนแบทเนี่ย อาจจะไม่สู้ทัททูไม่ได้ด้วยซ้ำนะ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเตือนแบบอ้อมๆ ใครใช้ให้ยัยบ้านี่เป็นเพื่อนรักของเธอล่ะ?
ไอ้ประเภทบินบวกมังกรเนี่ย...
ขอพูดตรงๆ เถอะ สู้ประเภทน้ำบวกมังกรอย่างคิงดราของเธอไม่ได้เลยสักนิด
ปัญหาหลักคือ ทีมของฉู่เค่อเหลียนตอนนี้ ถ้าเพิ่มประเภทบินและมังกรเข้าไปอีกตัว มันจะ...
“แน่ใจสิ! กว่าฉันจะเจอโปเกมอนประเภทมังกรสักตัวมันยากนะยะ! คิงดราไม่ไหวหรอกยัยหนูเฉี่ยน บินก็บินไม่ได้”
“ต้องเจ้าออนแบทนี่สิถึงจะใช่! ฮ่าฮ่า~ ฉันสังหรณ์ใจไว้ตั้งแต่ก่อนมาแล้ว สวรรค์ไม่ทอดทิ้งฉันจริงๆ ด้วย!”
ฉู่เค่อเหลียนตอบกลับแบบไม่ต้องคิด ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ จ้องมองออนแบทเหล่านั้นตาเป็นมัน
ส่วนคิงดราเหรอ? เธอไม่ได้สนใจเลยสักนิด บินก็ไม่ได้ แถมเวลาเคลื่อนที่บนบกยังต้องกระโดดดึ๋งๆ อีก ถึงจะเข้าใจว่าเป็นมังกรทะเลก็เถอะ
แต่เธอไม่อินกับมังกรทะเลจริงๆ นี่นา ไม่ขอให้บินได้ แต่อย่างน้อยก็ช่วยเคลื่อนไหวบนบกให้มันสะดวกหน่อยเถอะ
เมื่อเทียบกับคิงดราแล้ว ออนแบทตรงหน้านี้ถูกใจเธอมากกว่าเยอะ
นอกจากจะเป็นมังกรแล้ว ยังบินได้ด้วย!
“ขอแค่จับออนแบทตัวนี้ได้ กองทัพมังกรของฉันก็จะครบทีมแล้ว!! วะฮ่าฮ่า!”
ใช่แล้ว กองทัพมังกรของเธอเดิมทีก็มีห้าตัวแล้ว ตอนนี้ขอแค่จับออนแบทได้ ก็จะเติมเต็มทีมหลักให้ครบหกตัวพอดี!
กองทัพมังกรของคุณหนูเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ตามหลักเหตุผลมันต้องไร้เทียมทาน!
ฮ่าฮ่าฮ่า~ ไร้เทียมทานไงล่ะ!
“???”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนหนังตากระตุก ไอ้ประโยคที่ว่า ‘บินไม่ได้จะนับเป็นมังกรได้ยังไง’ นี่มันอะไรกัน?
ทีมที่แกจัดมันคือทีมมังกรไม่ใช่เหรอวะ? ไม่ใช่ทีมบิน!
กองทัพมังกร? กองทัพบินซะมากกว่ามั้ง!
อีกอย่างพูดแบบนี้หมายความว่าไง? ดูถูกคิงดราของคุณหนูคนนี้เหรอ?
ฝากไว้ก่อนเถอะนังตัวดี!
“งั้นก็พยายามเข้านะ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มหวานอย่างอ่อนโยน เชิญจับตามสบาย!
ไว้แข่งลีกครั้งหน้า คอยดูเถอะแม่จะจับแช่แข็งให้หมดเลย!
“ใช้โปเกมอนสู้เพื่อจับไม่ได้ก็ไม่เป็นไร! คอยดูฉันนะ!”
ฉู่เค่อเหลียนแทบจะรอไม่ไหวแล้ว ถึงในเขตซาฟารีจะห้ามใช้การต่อสู้เพื่อจับโปเกมอน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ!
ฉู่เค่อเหลียนหยิบโปเกบล็อกรสชาติสำหรับประเภทมังกรออกมาจากกระเป๋า แล้วเดินเข้าไปหาออนแบทที่ห้อยหัวอยู่บนเพดานถ้ำ
และดูเหมือนว่าจะได้กลิ่นหอมของโปเกบล็อก ออนแบทเหล่านั้นจึงลืมตาตื่นขึ้นทันที
“เจ้าตัวเล็กทั้งหลาย มาลองชิมนี่ดูสิ”
ฉู่เค่อเหลียนยิ้มกว้าง ยื่นกล่องโปเกบล็อกให้ออนแบทเหล่านั้นดู
“เก~”
พวกออนแบทกางปีกบินลงมา แต่ดูเหมือนจะยังมีความกังวลอยู่บ้าง จึงไม่กล้าเข้ามาใกล้
“วรัม!”
ทันใดนั้น เสียงร้องทุ้มต่ำก็ดังขึ้น โปเกมอนร่างยักษ์บินออกมาจากส่วนลึกของถ้ำ มาขวางอยู่ตรงหน้าพวกออนแบท และจ้องมองฉู่เค่อเหลียนกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนด้วยความระแวดระวัง
“ตัวนี้คือ...”
ฉู่เค่อเหลียนชะงักไป มันดูเหมือนโปเกมอนค้างคาวขนาดยักษ์ มีหูคู่ใหญ่อยู่บนหัว ปีกค้างคาวขนาดมหึมา มีขนปุยสีขาวรอบคอ ลำตัวมีสีม่วงดำเป็นหลัก
ดูเหมือนจะเป็นร่างวิวัฒนาการของออนแบท?
<ติ๊ด~ ออนเวิร์น ประเภทบินและมังกร โปเกมอนคลื่นเสียง คุณสมบัติพิเศษ: โทรจิต>
<ท่าไม้ตาย: ลมส่ง, พักปีก, สกรีช, แอร์สแลช, เขี้ยวหน้ามหากาฬ, มังกรคำราม, แอร์คัตเตอร์...>
<บินร่อนในยามค่ำคืนที่มืดมิดไร้แสงจันทร์ เข้าจู่โจมเหยื่อที่ประมาทเลินเล่อ ไร้คู่ต่อกรในการต่อสู้ท่ามกลางความมืด>
ออนเวิร์น!
ดวงตาของฉู่เค่อเหลียนร้อนแรงขึ้นมาทันที ร่างวิวัฒนาการของออนแบทคือตัวนี้นี่เอง
“ประเภทบินและมังกรจริงๆ ด้วย” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนลดโปเกเด็กซ์ลง มองดูออนเวิร์นตัวนั้น
“รวัม!”
ออนเวิร์นส่งเสียงร้องเตือนฉู่เค่อเหลียนกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนอีกครั้ง ไม่ได้สนใจโปเกบล็อกในมือฉู่เค่อเหลียนเลยสักนิด
“พวกเราไม่ได้มาร้ายนะ แค่เห็นเด็กๆ พวกนี้... เดี๋ยวนะ! เธอเจ็บอยู่นี่?”
ฉู่เค่อเหลียนรีบอธิบาย เธอพอจะเดาได้ว่าออนเวิร์นตัวนี้น่าจะกำลังปกป้องออนแบทพวกนี้อยู่
แต่พูดไปได้ครึ่งเดียว ฉู่เค่อเหลียนก็สังเกตเห็นว่าบนปีกของออนเวิร์นมีบาดแผลถี่ยิบ
“รวัม~!”
ออนเวิร์นทำสีหน้าดุร้าย เตรียมจะโจมตีฉู่เค่อเหลียนที่ขยับเข้ามาใกล้ แต่จู่ๆ ก็ทำหน้าเจ็บปวด จนไม่สามารถทรงตัวกลางอากาศได้และร่วงตกลงมาที่พื้น
“เก!! เก!”
ออนแบทหลายตัวรีบบินลงมาห้อมล้อมออนเวิร์นไว้ด้วยความเป็นห่วง
“ไม่ต้องกลัวนะ ฉันไม่ทำร้ายมันหรอก ฉันจะพ่นยาแผลให้มัน”
ฉู่เค่อเหลียนรีบหยิบยาแผลชั้นดีออกมา พูดกับออนแบทเหล่านั้นเสียงเบา
ออนแบทพวกนี้ดูเหมือนจะไม่ต่อต้านคนนอกเท่ากับออนเวิร์น พอได้ยินแบบนั้นก็ยอมเปิดทางให้
“เธออยู่นิ่งๆ นะ แผลที่ปีกเยอะมากเลย”
ฉู่เค่อเหลียนพ่นยาแผลชั้นดีใส่บาดแผลของออนเวิร์นไม่หยุด ขมวดคิ้วพูดกับออนเวิร์นที่พยายามจะลุกขึ้น
ไม่รู้ว่าเจ้าออนเวิร์นตัวนี้จะดื้อดึงไปทำไม
“รวัม...”
ออนเวิร์นได้ยินก็ส่งเสียงร้องเบาๆ จ้องมองฉู่เค่อเหลียนอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็เงียบไป
“พี่ฉู่สุดยอดเลย ออนเวิร์นตัวนี้น่ากลัวจะตาย...”
“ถ้าเป็นฉันคงไม่กล้าเข้าไปใกล้แน่ๆ เผลอๆ วิ่งหนีตั้งแต่ออนเวิร์นโผล่มาแล้ว...”
“พี่ฉู่ของฉันทั้งสวยทั้งใจบุญ ยอดเยี่ยมจริงๆ”
“แต่เถ้าแก่บอกว่าโปเกมอนในเขตซาฟารีส่วนใหญ่นิสัยอ่อนโยนไม่ใช่เหรอ? ทำไมออนเวิร์นตัวนี้ถึงเจ็บหนักขนาดนั้นล่ะ”
“โปเกมอนเขาก็มีห่วงโซ่อาหารของเขานะ แถมการแย่งชิงอาณาเขตและอาหารก็มีให้เห็นบ่อยๆ ต่อให้นิสัยอ่อนโยนก็ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดนะ”
ในห้องไลฟ์สด ชาวเน็ตที่เห็นฉากนี้ต่างก็อดชื่นชมไม่ได้
“เท่านี้ก็เรียบร้อย พักผ่อนสักระยะก็น่าจะหายดีแล้วล่ะ”
หลังจากพันผ้าพันแผลที่แขนให้ออนเวิร์นเสร็จ ฉู่เค่อเหลียนก็ยิ้มบอกมัน
จริงๆ แล้วแผลส่วนใหญ่ของออนเวิร์นอยู่ที่ปีก แต่แน่นอนว่าปีกคงพันผ้าพันแผลไม่ได้...
“รวัม~!”
ออนเวิร์นพยุงตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ส่งเสียงร้องต่ำๆ ให้ฉู่เค่อเหลียน
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฮิฮิ~”
ฟังออกว่าออนเวิร์นต้องการจะสื่ออะไร ฉู่เค่อเหลียนโบกมือพร้อมรอยยิ้มสดใส
เธอชอบโปเกมอน ดังนั้นเมื่อเห็นโปเกมอนบาดเจ็บเธอย่อมไม่อาจเพิกเฉยได้ ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องอื่นเลย
“มากินนี่หน่อยสิ แล้วก็พวกตัวเล็กด้วยนะ”
ฉู่เค่อเหลียนหยิบโปเกบล็อกออกมาอีกครั้ง แจกจ่ายให้กับพวกออนแบท และยื่นส่วนที่เยอะที่สุดไปตรงหน้าออนเวิร์น
“เก~ เก! เก~”
พวกออนแบทแทะโปเกบล็อกอย่างมีความสุข ส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความดีใจ
เมื่อเห็นภาพนี้ แววตาของออนเวิร์นก็ฉายแววอ่อนโยนออกมา
“น่ารักจังเลยน้า~”
มองดูออนแบทเหล่านี้ ฉู่เค่อเหลียนที่นั่งยองๆ อยู่ก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบหูเล็กๆ ของเจ้าตัวน้อยพวกนี้
ถึงรูปร่างหน้าตาของออนเวิร์นจะไม่ได้จัดว่าสวยงามอะไร แต่ออนแบทนี่น่ารักจริงๆ นะ
“เก~”
ออนแบทที่ถูกฉู่เค่อเหลียนลูบเงยหน้าขึ้น หยีตายิ้มให้ฉู่เค่อเหลียนอย่างน่ารักน่าเอ็นดู แล้วเอาหัวถูไถฝ่ามือของเธอ
“ฮ่าฮ่า~ เจ้าตัวเล็กทำไมน่ารักขนาดนี้นะ”
หัวใจสาวน้อยของฉู่เค่อเหลียนระเบิดตูมตาม ดวงตาเป็นประกายขณะบีบแก้มออนแบทตัวนี้เบาๆ
“น่ารักจริงๆ ด้วย” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็นั่งยองๆ ลงมา หยิบโปเกบล็อกป้อนออนแบทตัวหนึ่ง แล้วกระพริบตาปริบๆ
ถึงจะเป็นค้างคาว แต่ไม่มีความน่ารังเกียจเหมือนค้างคาวสัตว์ปกติเลยสักนิด กลับดูเหมือนตุ๊กตาน่ารักๆ มากกว่า
“งั้นพวกเราไปก่อนนะ ต่อไปต้องระวังตัวด้วยล่ะ”
เล่นกับออนแบทอยู่พักใหญ่ ฉู่เค่อเหลียนก็ลุกขึ้นโบกมือลาออนเวิร์น
“รวัม~” ออนเวิร์นร้องเบาๆ จ้องมองฉู่เค่อเหลียนอยู่นาน
“เก~”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอกน่า ไว้เจอกันใหม่นะ~”
ฉู่เค่อเหลียนโบกมือยิ้มตาหยี แล้วเดินเคียงคู่ไปกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนมุ่งหน้าไปทางทางออก
“แกไม่จับออนแบทแล้วเหรอ?”
ขณะเดินเคียงกันไป ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็เหลือบมองฉู่เค่อเหลียน
“ก็อยากจับแหละ แต่เขาอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ขนาดนี้ ฉันจะไปพรากมาสักตัวมันก็...”
ฉู่เค่อเหลียนร้องโอดครวญ ตบหน้าผากตัวเองด้วยความเสียดาย
เธออยากจับออนแบทจะตายอยู่แล้ว! นี่มันจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายของกองทัพมังกรของเธอเชียวนะ!
แต่นี่มันครอบครัวชัดๆ แถมออนเวิร์นยังบาดเจ็บอยู่ จะให้เธอเอ่ยปากขอพาออนแบทไปสักตัวตอนนี้เหรอ? ฉู่เค่อเหลียนพูดไม่ออกจริงๆ
ถึงแม้ว่าจากการสัมผัสเมื่อกี้ ถ้าเธออยากจะพาออนแบทไปสักตัวจริงๆ ออนเวิร์นก็คงไม่ปฏิเสธหรอก
เพราะเมื่อเทียบกับให้อยู่ในความคุ้มครองของมัน ออนเวิร์นคงรู้ดีว่าให้ลูกออกไปผจญภัยกับฉู่เค่อเหลียนน่าจะมีอนาคตที่ดีกว่า
“ช่างเถอะยัยหนูเฉี่ยน ไปช่วยแกหาแม่น้ำกันดีกว่า เผื่อจะเจอทัททูสักตัว”
เดินออกมาจากถ้ำ ฉู่เค่อเหลียนถอนหายใจยาวเงยหน้ามองฟ้า ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้บอกกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยน
มังกรบินของฉัน!
“ไปตายซะเถอะย่ะ พูดอย่างกับทัททูจะแลแกงั้นแหละ”
ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนตบก้นฉู่เค่อเหลียนอย่างหมั่นไส้ พอไม่มีออนแบทก็นึกถึงทัททูขึ้นมาเชียวเหรอ?
ทัททูคงอยากไปกับแกตายล่ะ!
“ชิ~” ฉู่เค่อเหลียนเบ้ปาก กำลังจะเถียงกลับ แต่เสียงกระพือปีกก็ดังมาจากในถ้ำ
“เอ๊ะ?”
ฉู่เค่อเหลียนมองออนเวิร์นที่บินตามออกมาด้วยความตกตะลึง และในปากของมันยังคาบออนแบทที่ทำหน้าไร้เดียงสามาด้วยตัวหนึ่ง
“รวัม~” ออนเวิร์นวางออนแบทตัวนั้นลงในอ้อมแขนของฉู่เค่อเหลียน แล้วส่งเสียงร้องเบาๆ ให้เธอ
“เธอจะฝากเด็กคนนี้ไว้กับฉันเหรอ?”
ฉู่เค่อเหลียนก้มมองออนแบทในอ้อมกอดอย่างงุนงง แล้วเงยหน้ามองออนเวิร์น
“รวัม~” ออนเวิร์นพยักหน้า มองออนแบทด้วยความอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย
“เชี่ย แบบนี้ก็ได้เหรอ?” ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนอ้าปากค้าง
ให้ตายสิ! พ่อแม่เอาลูกมาประเคนให้คนอื่นเองเลยเนี่ยนะ? แบบนี้ก็ได้เหรอ?
ยัยบ้านี่มีเสน่ห์แรงขนาดนั้นเลย?
และในที่สุดฉู่เค่อเหลียนก็ได้สติกลับมา
“ขอบคุณนะ! ขอบคุณมาก!! ฉันจะเลี้ยงดูให้มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน!”
ดวงตาของฉู่เค่อเหลียนเป็นประกายระยิบระยับด้วยความตื่นเต้น เธอกล่าวขอบคุณออนเวิร์นรัวๆ
พระเจ้า!
เธอถูกพ่อแม่โปเกมอนป่าฝากฝังลูกให้ดูแล! นี่มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกจริงๆ
แต่สิ่งที่ฉู่เค่อเหลียนรู้แน่ๆ คือ ตอนนี้เธอมีความสุขมาก! และเธอจะไม่มีวันทำให้เจ้าออนแบทตัวนี้และออนเวิร์นตัวนี้ผิดหวังแน่นอน!
และเมื่อมีออนแบท กองทัพมังกรของเธอก็สมบูรณ์แบบสักที!
ฮ่าฮ่าฮ่า~
.......
แนะนำนิยาย!
สำนักข้าสามารถอัปเกรดได้ไม่สิ้นสุด
เหวินผิงได้เกิดใหม่เป็นบุตรชายของเจ้าสำนักอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เดิมทีเขาคิดว่ามีที่พึ่งอันแข็งแกร่ง ชีวิตนี้คงจะสุขสบายไร้กังวล แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อสำนักตกต่ำและเสื่อมถอยลง หลังจากที่ส่งศิษย์สิบคนสุดท้ายออกจากสำนัก เหลือเพียงชายชราหูหนวกกับสุนัขชื่อฮาฮา เหวินผิงก็ค้นพบว่า อาคารในสำนักของเขาสามารถอัพเกรดได้!
อัพเกรดห้องโถงหลัก!
อัพเกรดหอพำนัก!
แม้แต่ห้องครัวก็ยังอัพเกรดได้!
สุดยอดสำนักกำลังจะผงาดขึ้นดุจดวงอาทิตย์...
ยินดีต้อนรับสู่สำนักของข้า!
ที่นี่รับศิษย์เฉพาะอัจฉริยะ ทว่าแม้จะเป็นอัจฉริยะหรือผู้ที่แข็งแกร่งสักเพียงใด หากต้องการจะเข้าร่วมสำนัก เจ้าจะต้องจ่ายเงิน
ไม่มีอะไรฟรีในโลก!
นอกจากนั้นแล้ว เจ้าสำนักของที่นี่ยังมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น!