เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 230 ยินดีด้วย คุณสุ่มได้เร็คควอซาร่างเด็กนะเนี่ย (ฟรี)

บทที่ 230 ยินดีด้วย คุณสุ่มได้เร็คควอซาร่างเด็กนะเนี่ย (ฟรี)

บทที่ 230 ยินดีด้วย คุณสุ่มได้เร็คควอซาร่างเด็กนะเนี่ย (ฟรี)


การแข่งขันระดับประเทศ ย่อมหมายถึงการแข่งขันที่ครอบคลุมทั่วทั้งประเทศจีน

และนี่ก็คืองานแข่งกีฬาอย่างเป็นทางการครั้งที่สองที่กู่ซินเตรียมจะจัดขึ้น แต่การแข่งขันระดับประเทศนั้น แน่นอนว่าไม่สามารถไร้เกณฑ์การคัดเลือกเหมือนตอนการแข่งขันเซี่ยงไฮ้ได้

ไม่อย่างนั้นการแข่งขันเซี่ยงไฮ้ก็จะเป็นบทเรียนราคาแพง

เพราะไม่มีเกณฑ์การคัดเลือก ทำให้ผู้สมัครเข้าแข่งขันในรายการเซี่ยงไฮ้มีจำนวนมากถึงแสนกว่าคน จนต้องจัดการแข่งขันรอบคัดเลือกกันล่วงหน้า

แถมต่อให้จบรอบคัดเลือกไปแล้ว ฝีมือของผู้เข้าแข่งขันก็ยังแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

ดังนั้นหากจะเตรียมจัดการแข่งขันระดับประเทศ สิ่งแรกที่ต้องทำคือการกำหนดเกณฑ์การคัดเลือกให้ดีเสียก่อน

แล้วเกณฑ์ที่ว่าคืออะไรล่ะ?

จะเป็นอะไรไปได้ ก็ต้องเป็นยิมนี่แหละ คือเกณฑ์การคัดเลือกที่ดีที่สุด

“ใช่แล้วค่า! การแข่งครั้งใหม่ไงคะเถ้าแก่! เถ้าแก่ดูสิคะ นี่ก็สามเดือนกว่าแล้ว ตอนนี้โปเกมอนก็จุติทั่วประเทศแล้ว น่าจะเตรียมจัดงานแข่งใหญ่ครั้งที่สองได้แล้วมั้งคะ”

ฉู่เค่อเหลียนกะพริบตาปริบๆ มองกู่ซินด้วยความคาดหวัง

เธอรอคอยการแข่งขันรายการใหญ่ครั้งที่สองมานานมากแล้วนะ!

พวกงานแข่งตกปลา งานจับแมลง งานแข่งบิน หรือการประกวดความงามพวกนั้น สำหรับฉู่เค่อเหลียนแล้ว มันก็แค่กิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ เพื่อความบันเทิงเท่านั้นแหละ

เล่นขำๆ น่ะพอได้ แต่ถ้าจะพูดถึงการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ของจริง มันก็ต้องเป็นการต่อสู้แบบเป็นทางการสิ!

แถมยัง...

การพ่ายแพ้ให้กับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนในการแข่งขันเซี่ยงไฮ้ ยังคงเป็นความเจ็บใจของเธอมาตลอด! ว่าที่ปรมาจารย์มังกรอย่างเธอ ลงแข่งครั้งแรกในชีวิตดันได้แค่ที่สาม! แถมยังเป็นที่สามที่ได้มาแบบส้มหล่นอีกต่างหาก!

แบบนี้มันสมเหตุสมผลเหรอ? ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด!

เธอจะคว้าแชมป์! เธอจะล้างแค้นยัยเฉี่ยน! เธอจะมีชื่อจารึกในหอเกียรติยศ!

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนได้ยินดังนั้นก็มองกู่ซินด้วยความคาดหวังเช่นกัน เธอก็รอคอยการแข่งขันครั้งที่สองอยู่เหมือนกัน

“จัดแน่นอนครับ แต่คงต้องรออีกสักพัก”

กู่ซินส่ายหน้ายิ้มตอบ การจะจัดการแข่งขันระดับประเทศ จำเป็นต้องเตรียมการหลายอย่าง

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้โปเกมอนเพิ่งจะจุติลงมาทั่วประเทศ จะให้คาดหวังว่ามือใหม่เหล่านั้นจะมาสู้กับพวกฉู่เค่อเหลียนที่นำโด่งไปไกลแล้วได้ยังไงกัน?

“ก็ได้ค่า~”

ฉู่เค่อเหลียนเบ้ปาก ต้องรออีกสักพัก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้สักพักที่ว่านี่มันต้องรอนานแค่ไหน

แต่อย่างน้อยได้รับคำยืนยันจากปากเถ้าแก่ ก็ถือว่าวางใจไปได้เปราะหนึ่ง

“เถ้าแก่ แล้วฮาคุริวกับโคโมรูของฉันเมื่อไหร่จะวิวัฒนาการสักทีคะเนี่ย นี่ก็สามเดือนแล้วนะ...”

รับเอายาหลากหลายชนิดที่เหราเสี่ยวเฟยส่งมาให้ หลังจากจ่ายเงินเสร็จ ฉู่เค่อเหลียนก็ถามกู่ซินด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร

ให้ตายสิ ถึงจะรู้ว่าโปเกมอนกึ่งตำนานใช้เวลาวิวัฒนาการนานกว่าชาวบ้านเขา แต่นี่มันก็นานเกินไปแล้วนะ!

ทัทซึเบของเธอวิวัฒนาการเป็นโคโมรูตั้งแต่เมื่อสองเดือนก่อน แต่ไม่เพียงแค่ฮาคุริวกับโคโมรู แม้แต่วิบราวาของเธอก็ยังไม่วิวัฒนาการสักที

มันจะเกินไปแล้วนะ

“การเพิ่มความแข็งแกร่งของโปเกมอนจะยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ ครับ อย่าใจร้อน น่าจะใกล้แล้วล่ะ”

กู่ซินตอบกลับอย่างขำๆ ช่วงแรกโปเกมอนจะพัฒนาฝีมือได้เร็ว แต่ยิ่งเข้าสู่ช่วงกลางและช่วงท้ายก็จะยิ่งยากขึ้น

ฮาคุริวกับโคโมรูจะวิวัฒนาการ กู่ซินคาดว่าอย่างน้อยก็น่าจะต้องใช้เวลาอีกหลายเดือน ส่วนวิบราวาน่าจะเร็วๆ นี้แล้ว

“แล้วคุณลองนึกถึงคุณหลินกับคุณหูสิครับ โดราเมชิยะกับโมโนซึของพวกเขายังไม่วิวัฒนาการเป็นร่างสองเลยด้วยซ้ำ”

กู่ซินพูดกับฉู่เค่อเหลียนด้วยรอยยิ้ม

ใช่แล้ว ผ่านมาอีกสามเดือนแล้ว แต่โดราเมชิยะของหลินยุนเอ๋อร์ก็ยังไม่วิวัฒนาการ...

เลี้ยงมาเกือบจะห้าเดือนแล้วนะ โดราเมชิยะก็ยังไม่วิวัฒนาการสักที!

ทำเอาสาวน้อยจากแดนใต้อย่างหลินยุนเอ๋อร์แทบจะสบถคำหยาบออกมา วันก่อนยังแวะมาปรับทุกข์ที่ร้านอยู่เลย

รวมถึงโมโนซึของหูเกอด้วย หูเกอก็ร้อนใจจะแย่ แทบจะคิดว่าตัวเองเลี้ยงผิดวิธีรึเปล่า

เพราะต่อให้โปเกมอนกึ่งตำนานจะโตช้า แต่ก็ไม่น่าจะช้าขนาดนี้นี่นา!

กลับกัน นูเมราของแมคเคนนา กลับวิวัฒนาการเป็นนูเมลเมื่อครึ่งเดือนก่อน แถมยังเป็นนูเมลร่างฮิซุยที่มีประเภทมังกรกับโลหะอีกต่างหาก

ทำเอาเจ้าหญิงจากแดนอาทิตย์ไม่ตกดินอย่างแมคเคนนาซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหลพราก

“อืม...”

ฉู่เค่อเหลียนกะพริบตาปริบๆ ก็จริงแฮะ เทียบกับเจ้ยุนกับพี่หูแล้ว ตัวเองก็ไม่ต้องรีบ... ซะเมื่อไหร่เล่า!

พวกเขาไม่วิวัฒนาการก็เรื่องของเขาสิ แต่เธอแทบจะรอเจอไคริว โบมันเดอร์ แล้วก็ฟลายกอนไม่ไหวแล้วนะ!

ยิ่งหลังจากได้เห็นเมก้าเร็คควอซา เธอก็ยิ่งคาดหวังกับร่างวิวัฒนาการของฮาคุริวลูกรักเข้าไปใหญ่!

ไม่ขอให้เท่อลังการเท่าเมก้าเร็คควอซา ขอแค่ได้ครึ่งหนึ่ง ฉู่เค่อเหลียนก็รู้สึกว่าชีวิตนี้คุ้มค่าแล้ว!

อื้ม! ฮาคุริวลูกรักของแม่ทำได้แน่นอน!

“ช่างเถอะๆ เถ้าแก่! ฉันจะสุ่มโปเกมอนแล้ว!”

ฉู่เค่อเหลียนยัดยาลงกระเป๋าเป้ เชิดคางมนขึ้นอย่างมุ่งมั่น

“ไม่มีปัญหาครับ เชิญเลย”

กู่ซินส่งโปเกเด็กซ์รุ่นเจ้าของร้านให้ฉู่เค่อเหลียน

จะว่าไป...

กู่ซินมองโปเกเด็กซ์ในมือ น่าจะไปหาโรตอมมาสักตัวได้แล้วมั้ง ก่อนหน้านี้ตอนจุติที่เซี่ยงไฮ้ โรตอมยังไม่มา รอบนี้น่าจะมีทั่วประเทศแล้ว

ถ้ามีโรตอม โปเกเด็กซ์โรตอมก็น่าจะสะดวกขึ้นเยอะ

“เร็คควอซาคุ้มครองลูกช้างด้วย! ขอให้ได้มังกรเถอะเพี้ยง!”

“ลองลุ้นดูว่าจะได้โปเกมอนในตำนานไหมก็ได้นะครับ”

เห็นฉู่เค่อเหลียนถึงกับสวดอ้อนวอนเร็คควอซา กู่ซินก็อดขำไม่ได้ แม่คุณคนนี้ยังน่ารักเหมือนเดิมจริงๆ

“ฉันก็อยากได้ตำนานอยู่หรอกค่ะ” ฉู่เค่อเหลียนได้ยินก็กลอกตามองบน

“ว่าแต่เถ้าแก่ คุณแน่ใจเหรอว่าสุ่มได้ตำนานจริงๆ น่ะ?”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนอดถามขึ้นมาไม่ได้ จะบ้าเหรอ สุ่มได้ตำนานเนี่ยนะ

นี่ก็ห้าเดือน จะครึ่งปีเข้าไปแล้ว พวกเธอยังไม่เห็นแม้แต่เงาของตำนานเลยสักนิด!

ไม่มีใครสุ่มได้เลยสักคน อย่างน้อยกึ่งตำนานนอกจากฟุคามารุแล้วตัวอื่นก็มีคนสุ่มได้หมดแล้ว แต่โปเกมอนในตำนานนี่สิ ไม่มีใครเคยได้เลย!

“มีแน่นอนครับ เดือนก่อนมีคนสุ่มได้ด้วยนะ”

กู่ซินส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะบอกข่าวที่น่าตกใจออกมา

“อะไรนะ?”

“เรื่องจริงเหรอคะ? แต่ว่า...”

ฉู่เค่อเหลียนกับไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตกตะลึง

แต่ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ถ้ามีคนสุ่มได้ตำนานจริง ไม่มีเหตุผลที่เถ้าแก่จะไม่ประกาศแสดงความยินดีในกลุ่มนี่นา

นั่นแสดงว่า...

“ใช่ครับ ตอนนั้นเขาสุ่มได้อัลตร้าบีสต์ อุทซึรอยด์ แต่ไม่ได้ซื้อไปครับ”

กู่ซินส่ายหน้าอย่างเสียดาย ใช่แล้ว ลูกค้าคนนั้นเพิ่งมาร้านครั้งแรก แต่ดวงเฮงแบบฉุดไม่อยู่ กดทีเดียวได้อัลตร้าบีสต์ อุทซึรอยด์เฉยเลย!

กู่ซินยังตกใจกับความดวงดีของหมอนั่นเลย

คนอื่นกดครั้งแรกได้กึ่งตำนานก็นับว่าเป็นเทพแห่งโชคลาภแล้ว แต่นี่พี่แกเล่นกดทีเดียวได้อัลตร้าบีสต์ เชื่อเขาเลยสิ?

ตอนที่ได้ยินกู่ซินอุทาน ลูกค้าคนนั้นก็ตื่นเต้นสุดขีดเหมือนกัน

แต่...

อืม พอได้ยินราคาแปดร้อยล้านของอุทซึรอยด์ ลูกค้าคนนั้นหน้าเขียวปั๊ดเลย

แปดร้อยล้าน! ต่อให้ขายบ้านขายรถ ยืมญาติพี่น้องทุกคนมารวมกันก็ยังซื้อไม่ไหว!

สุดท้าย ลูกค้าคนนั้นก็ได้แต่กลั้นน้ำตากดออกจากหน้าจอของอุทซึรอยด์แล้วสุ่มใหม่ กู่ซินเห็นสีหน้า ‘จำใจตัดรัก’ ของเขาแล้วยังอดสงสารไม่ได้

‘เรื่องที่น่าเศร้าที่สุดในโลกหล้า คือการมีโปเกมอนในตำนานตัวเป็นๆ รอให้คุณพากลับบ้าน แต่คุณกลับทำได้แค่มองดูมันจากไป เจ็บ! มันเจ็บปวดรวดร้าวเหลือเกิน!’

เจ็บจนแทบขาดใจตายเลยล่ะ!

“อ๊ากกกกก!! ฉันจะเอาตำนาน!!”

พอฟังเรื่องราวอัน ‘น่าเศร้า’ จากกู่ซินจบ ในดวงตาของฉู่เค่อเหลียนราวกับมีไฟลุกโชนขึ้นมา

ไฟติดแล้ว!

ไอ้คนดวงดีแต่ไร้วาสนาคนนั้นต้องทิ้งอุทซึรอยด์ไปเพราะเงินไม่ถึง แต่เธอรวยนะ!

เธอรวยมาก! อย่าว่าแต่แปดร้อยล้านเลย! ขอแค่สุ่มได้โปเกมอนในตำนาน

ต่อให้พันแปดร้อยล้าน ฉู่เจิ้งหนานก็พร้อมจ่ายให้เธอ!

เข้าใจความหมายของคำว่าลูกสาวเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเซี่ยงไฮ้ไหมคะ!

“นี่มัน...”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนเดาะลิ้นไม่หยุด มันทรมานใจเกินไปจริงๆ...

โปเกมอนในตำนานเชียวนะ! ถึงกับต้องเดินสวนทางกับโปเกมอนในตำนานที่กำลังจะได้มาครอบครองเนี่ยนะ!

เธอนึกขึ้นได้แล้ว เหมือนเดือนก่อนจะมีสมาชิกใหม่เข้ากลุ่ม ชื่อในกลุ่มเหมือนจะชื่อว่า ‘เจ็บเจียนตาย’...

แถมถ้าจำไม่ผิด โปเกมอนที่เขาซื้อไปดูเหมือนจะเป็นบีเดิล...

ตอนนั้นพวกเธอยังสงสัยเลยว่าทำไมถึงซื้อบีเดิล?

เพราะโอกาสสุ่มตั้งห้าครั้ง ยังไงก็น่าจะมีตัวที่ดีกว่าบีเดิลสักตัวไม่ใช่เหรอ?

แถมกล้ามาสุ่มโปเกมอนที่ร้านบ้านโปเกมอน อย่างน้อยก็น่าจะพกเงินมาสักหลายแสน ไม่น่าจะซื้อโปเกมอนที่เก่งๆ ไม่ไหว

แต่ตอนที่พวกเธอถามไป คำตอบของ ‘เจ็บเจียนตาย’ มีแค่อีโมจิร้องไห้น้ำตาไหลพราก พวกเธอก็นึกว่าเขาแค่ดวงซวยเฉยๆ

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า... อืม สงสัยคงจะเจ็บปวดจากการจำใจทิ้งอุทซึรอยด์จนตายด้าน หมดอาลัยตายอยากจนเลิกหวังไปแล้วสินะ...

เพราะงั้น การสุ่มได้โปเกมอนในตำนานเป็นเรื่องโชคดีงั้นเหรอ? อาจจะใช่ แต่ก็อาจจะเป็นเรื่องที่ทำให้คุณเจ็บปวดที่สุดก็ได้เหมือนกัน

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนหันไปมองฉู่เค่อเหลียน อืม... รอฉู่เค่อเหลียนสุ่มเสร็จเธอก็อยากลองวัดดวงดูบ้างเหมือนกัน

เผื่อจะได้ตำนานสักตัวไง? เธอจ่ายไหวนะ!

ฉู่เค่อเหลียนสูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและเลือดนักสู้ พอได้ยินว่ามีคนเคยสุ่มได้ตำนาน ไฟในการต่อสู้ของเธอก็ลุกโชนทันที!

เธอจะเอาตำนาน! เธอจะเอาเร็คควอซา!!!

“เร็คควอซา จงออกมา!!!”

เสียงตะโกนอันฮึกเหิมและไพเราะของฉู่เค่อเหลียน ทำเอจิราชิที่กำลังงัวเงียอยู่ในอ้อมกอดกู่ซินสะดุ้งโหยง

ลุย!

มือของฉู่เค่อเหลียนกดลงบนโปเกเด็กซ์อย่างหนักหน่วง

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนชะโงกหน้ามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เอ่อ...”

กู่ซินยิ้มแห้งๆ อย่างรักษามารยาท จริงๆ เขาอยากจะบอกสักคำว่า ถึงคุณจะฮึกเหิมแค่ไหน แต่ในตู้สุ่มของพวกคุณมันไม่มีเร็คควอซาหรอกครับ

หลังจากอัปเกรดการจุติทั่วประเทศ ตู้สุ่มของลูกค้าก็เพิ่มจำนวนขึ้นจริงๆ แต่ก็เพิ่มมาแค่พวกตำนานระดับทั่วไปเท่านั้น ตำนานระดับสูงไม่มีเลยสักตัว

อย่าว่าแต่เร็คควอซาเลย ต่อให้เป็นเจ้าตัวบินไม่ได้ คุณก็สุ่มไม่เจอหรอกครับแม่คุณ!

แต่พอลองคิดดูแล้ว กู่ซินก็เลือกที่จะไม่ทำลายความฝันของสาวน้อยเลือดร้อนคนนี้ เพราะการมีความหวังเป็นเรื่องดี จะไปตัดรอนกันทำไม

และท่ามกลางสายตาที่คาดหวังของฉู่เค่อเหลียน เงาดำบนหน้าจอโปเกเด็กซ์ก็หมุนวนไม่หยุด จนกระทั่งค่อยๆ หยุดลง

จากนั้น...

เมื่อเห็นโปเกมอนที่ปรากฏขึ้น สีหน้าที่ตื่นเต้นคาดหวังของฉู่เค่อเหลียนก็ค่อยๆ แข็งค้างและเลือนหายไป กลายเป็นสายตาปลาตายไร้อารมณ์อย่างช้าๆ หมดกัน

เพราะภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ คือ ‘คนคุ้นเคย’ ที่เธอคุ้นเคยที่สุด

“พรืด~”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนกลั้นขำไม่อยู่ หลุดหัวเราะออกมา

“ดวงดีนะเนี่ยคุณฉู่”

กู่ซินเองก็หลุดขำออกมาเหมือนกัน มองเจ้าตัวเล็กสีเขียวตัวนั้น แล้วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซวฉู่เค่อเหลียน

“ยินดีด้วยครับ คุณสุ่มได้เร็คควอซาร่างเด็กนะเนี่ย”

“อุ๊บ~”

ได้ยินคำพูดของกู่ซิน แม้แต่เหราเสี่ยวเฟยที่อยู่ข้างๆ ยังหลุดขำ แต่ก็รีบเอามือปิดปากทันที

เร็คควอซาร่างเด็กบ้าบออะไรกันเล่า!

“อ๊ากกกก! ชาตินี้ฉันกับคาเตอร์ปีขออยู่กันคนละโลก!! ไม่เผาผีกันตลอดไปเลยคอยดู!”

เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บใจของฉู่เค่อเหลียน ทำเอาชิราชิที่เพิ่งจะเคลิ้มหลับไปสะดุ้งตื่นอีกรอบ

โคโมรู; หมายเลข 0372

นูเมลร่างฮิซุย; หมายเลข 0705

โรตอม; หมายเลข 0479

.........

แนะนำนิยาย!

โองการกระซิบ

ในยุคแห่งจักรกลไอน้ำและความลี้ลับ การได้เป็นนักศึกษาทางไปรษณีย์ของสถาบันศึกษาแห่งศาสตร์ลึกลับเป็นสิ่งที่แช็ดไม่เคยจินตนาการมาก่อน

เสียงพึมพำแผ่วเบาดั่งซิมโฟนีบรรเลงอยู่ในโสตประสาทของเขา ใครกันกำลังขับขานบทกวีของนักเดินทางต่างแดน? เทพเจ้าโบราณและสิ่งมีชีวิตจากมิติที่สูงกว่า?

ในขณะที่วงล้อแห่งโชคชะตาสีทองเหลืองหมุนไป อักขระทองคำก็ส่องประกายระยิบระยับ ไอน้ำเริงระบำ เตาหลอมสั่นไหว เศษซากส่งเสียงสะท้อน และเทพเจ้ายุคเก่าก็ตื่นขึ้น มือข้างหนึ่งยื่นผ่านม่านหมอกหนาทึบ แหวกหมอกควันแห่งยุคสมัยอันบ้าคลั่งออกไป

การเดินทางมาสู่โลกใหม่ที่อุตสาหกรรมจักรกลไอน้ำเฟื่องฟู ได้รับมรดกเป็นอพาร์ตเมนต์สามชั้น ณ จัตุรัสกลางเมืองหลวงของอาณาจักร พร้อมกับแมวของลูกค้า ฟังเสียงกระซิบข้างหู เพื่อเป็นประจักษ์พยานแห่งยุคสมัยที่ลี้ลับและพิสดารนี้

มหากาพย์แห่งยุคที่หกกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เบื้องหลังม่าน ผู้ที่ได้รับเลือกกำลังจะก้าวเข้าสู่ตำนาน

เทพเจ้ายุคเก่า เศษซาก ไอน้ำ แม่มด นักสืบ ความลับโบราณ แสงเรืองรองแห่งยุคสมัย...

“คุณอยากจะเล่นไพ่โรดส์สักเกมไหม?”

กาลเวลาสลักรอยแห่งวันวาน พระจันทร์สีเงินสาดส่องลงบนเงา ผมจะร้อยเรียงตำนานเพื่อคุณ และคุณจะขับขานบทกวีให้ผมฟัง

คลิกอ่านที่นี่

จบบทที่ บทที่ 230 ยินดีด้วย คุณสุ่มได้เร็คควอซาร่างเด็กนะเนี่ย (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว