เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 130 เลือดข้นโปเกมอนจางแห่งบ้านโปเกมอน (ฟรี)

บทที่ 130 เลือดข้นโปเกมอนจางแห่งบ้านโปเกมอน (ฟรี)

บทที่ 130 เลือดข้นโปเกมอนจางแห่งบ้านโปเกมอน (ฟรี)


เวลาหมุนเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว มาถึงวันที่สิบห้าพฤษภาคม

และวันนี้ ก็เป็นวันที่ทำให้คนหนุ่มสาวจำนวนนับไม่ถ้วนตื่นเต้นและเลือดสูบฉีด

เพราะวันนี้ คือวันที่การแข่งขันเซี่ยงไฮ้ซิตี้ลีกเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ!

“แม่งเอ๊ย บ้าไปแล้วหรือเปล่า? รถมันจะติดวินาศสันตะโรอะไรขนาดนี้?”

บนท้องถนน คนขับรถวัยกลางคนมองดูแถวรถที่ยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตาด้านหน้า แล้วหน้าเขียวคล้ำไปหมด!

“พี่ชายมีธุระด่วนเหรอ? ผมกะว่ารถติดแบบนี้ครึ่งชั่วโมงก็คงยังไปไม่ถึงไหนหรอก”

ชายวัยกลางคนสวมแว่นกันแดดในรถคันข้าง ๆ มองมาแล้วเอ่ยยิ้ม ๆ จุดบุหรี่สูบด้วยท่าทางใจเย็น

“วันนี้เป็นวันเปิดสนามของการแข่งขันซิตี้ลีก ถ้าเร่งรีบละก็ ไม่แนะนำให้ขับรถไปนะครับ”

ชายสวมแว่นกันแดดพ่นควันบุหรี่ลอยฟุ้ง

“ก็เพราะผมกดบัตรได้แล้วกำลังจะไปสนามกีฬาน่ะสิ ผีถึงจะรู้ว่ารถมันจะติดนรกแตกขนาดนี้”

คนขับรถวัยกลางคนสบถด่าพึมพำ ดูเวลาแล้วในใจยิ่งร้อนรน

เวรเอ๊ย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเขาคงไปไม่ทันพิธีเปิดแน่

“ฮัลโหล? รถลากใช่ไหม? ใช่ครับ อยู่ที่ถนนหัวซินตะวันออก รถผมรบกวนพวกคุณ... ทะเบียนรถคือ...”

คิดไปคิดมา คนขับรถวัยกลางคนก็โทรเรียกรถลาก แล้วเปิดประตูรถลงมายืนบนทางเท้า ก่อนจะออกวิ่งมุ่งหน้าไปทางสนามกีฬาใจกลางเซี่ยงไฮ้

สมองเขาคงเพี้ยนไปแล้ว วันนี้จะขับรถออกมาทำไม

แต่ปัญหานี้ไม่ใหญ่เท่าไหร่ วิ่งไปน่าจะทัน

ชายสวมแว่นกันแดดมองดูแผ่นหลังของคนขับรถวัยกลางคนวิ่งฉิวไป แล้วหันกลับมามองรถที่ว่างเปล่าไร้คนขับ บุหรี่แทบจะร่วงจากปาก

เจ๋งเป้ง

สนามกีฬาใจกลางเซี่ยงไฮ้

ในเวลานี้เสียงผู้คนดังอื้ออึงไปทั่ว หกหมื่นที่นั่งมองไปทางไหนก็เห็นแต่ฝูงชน เต็มทุกที่นั่งไม่มีเหลือ

กล้องโดรนสิบตัวลอยอยู่กลางอากาศ ถ่ายภาพบรรยากาศนี้ไว้

และในห้องถ่ายทอดสดบนเว็บไซต์ทางการของบ้านโปเกมอน ก็มีคนมาเฝ้ารอกันเต็มไปหมดแล้ว

“เชี่ย! เลือดเย็นชะมัด มีใครเป็นเหมือนฉันบ้างที่มาเฝ้ารอหน้าจอก่อนเวลา แต่พอกดซื้อปุ๊บมันก็ขึ้นว่าขายหมดแล้วทันที?”

“ฉันมารอก่อนเวลาตั้งชั่วโมงหนึ่ง พอกดซื้อเน็ตดันกากไปวิเดียว สติแทบหลุด”

“บ้าบอคอแตกจริง ๆ นี่มันกดยากกว่าตั๋วรถไฟช่วงตรุษจีนอีกนะเนี่ย”

“เฮ้อ... ต้องดูไลฟ์อีกแล้ว ฉันอยากไปดูที่หน้างานจริง ๆ นะ”

“รอมาตั้งครึ่งเดือน ในที่สุดก็แข่งจริงสักที ดาวมหาลัยไป๋สู้เขานะคะ!”

“คุณชายแห่งหลงเฉิงของฉันไร้เทียมทาน!”

“ไอ้คนที่บอกไร้เทียมทานน่ะหลบไป เทพธิดาฉู่สยบทุกความไม่ลงรอย! ประเภทมังกรสุดยอด!”

“พวกนายสมองเพี้ยนไปแล้วเหรอ? เห็นประธานเฉินของฉันเป็นหัวหลักหัวตอหรือไง? ประธานเฉินแชมป์นอนมา!”

“พ่อขำจนฟันร่วง เทพธิดาหลินแห่งหางโจวของฉันไม่มีตัวตนหรือไง? เมื่อไหร่จะถึงตาพวกภูตผีปีศาจอย่างพวกแกออกมาซ่านักฮะ?”

อืม... ข้อความวิ่งที่เดิมทียังบ่น ๆ กันอยู่ กลายสภาพเป็นสงครามน้ำลายไปในพริบตา

แต่นั่นก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย

เวลาล่วงเลยมาถึงเก้าโมงตรง

แท่นยกที่ด้านหน้าสนามประลองค่อย ๆ เลื่อนขึ้น ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมยาวที่มีโลโก้อาร์เซอุสปรากฏตัวขึ้น และข้างกายเขาก็คือดีแอนซีที่ดูนุ่มนิ่มน่ารัก

“วู้ว~ เถ้าแก่กู่!”

“ดีแอนซี! ภรรยาจ๋า!”

“ไอ้คนที่ตะโกนเรียกภรรยานั่นน่ะ ข้านับถือในความเป็นลูกผู้ชายของเอ็งจริง ๆ!”

“อ๊ากกกก! ดีแอนซี!”

“เถ้าแก่กู่! ช่วยอวยพรให้ครั้งหน้าผมสุ่มได้ระดับ SS ทีเถอะ!”

บรรยากาศในสนามพลันเดือดพล่านขึ้นมาทันที ตอนนี้ใครบ้างจะไม่รู้จักเถ้าแก่ร้านบ้านโปเกมอนกับดีแอนซี?

คลิปเต้นคัฟเวอร์ของดีแอนซีและคลิปที่จัดการธันเดอร์ได้อย่างง่ายดาย กลายเป็นคลิปที่ทุกคนต้องกดเข้าไปดูไปแล้ว ทั้งน่ารักทั้งเก่ง!

“ทุกคนกระตือรือร้นกันมากเลยนะครับ ส่วนคนที่บอกให้ผมอวยพรให้ได้ระดับ SS น่ะ ผมจำคุณได้แล้วนะ ไว้ว่าง ๆ อย่าลืมแวะมาเปิดกาชาที่ร้านสักรอบล่ะ”

กู่ซินมีรอยยิ้มอบอุ่นประดับบนใบหน้า มองไปทางด้านซ้ายแล้วเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงสดใส

จะให้เขาอวยพรให้ได้ SS บ้าบออะไร ถ้าเขาศักดิ์สิทธิ์ขนาดนั้นป่านนี้โปเกมอนคงลงมาจุติกันทั่วประเทศแล้ว

สิ้นเสียงของเขา ทั้งสนามก็ระเบิดเสียงหัวเราะครื้นเครง

“งั้นต่อไปเรามาเข้าเรื่องทางการกันหน่อย” กู่ซินกระแอมปรับเสียง

“ฮัลโหล~ ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่สนามกีฬาใจกลางเซี่ยงไฮ้”

“ผมคือกู่ซิน เจ้าของร้านบ้านโปเกมอน และเป็นผู้จัดการแข่งขันเซี่ยงไฮ้ลีกในครั้งนี้”

กู่ซินแนะนำตัวด้วยรอยยิ้ม เสียงของเขาดังผ่านไมโครโฟนเข้าหูทุกคนอย่างชัดเจน

“หลังจากผ่านการแข่งขันรอบคัดเลือกอันดุเดือดและตึงเครียดมาครึ่งเดือน ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันเหลือเพียงห้าร้อยคน”

“ก่อนอื่นผมต้องขอแสดงความยินดีกับเทรนเนอร์ทั้งห้าร้อยท่านที่ฝ่าฟันออกมาจากรอบคัดเลือกได้ พวกคุณยอดเยี่ยมมาก และผมก็ดีใจกับพวกคุณจากใจจริง”

น้ำเสียงของกู่ซินเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น

“แต่การแข่งขันที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น หากต้องการคว้าแชมป์ การผ่านรอบคัดเลือกเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น”

“ต่อไปจะเป็นการแข่งขันรอบคัดออก”

“เทรนเนอร์ที่ยืนหยัดอยู่ได้เป็นคนสุดท้ายเท่านั้นถึงจะเป็นผู้ชนะที่แท้จริง ดังนั้นอย่าประมาท งัดฟอร์มที่ดีที่สุดออกมาต้อนรับคู่ต่อสู้คนต่อไปเถอะครับเหล่าเทรนเนอร์”

กู่ซินยกมือขึ้นเล็กน้อย

หน้าจอยักษ์ด้านหลังสว่างวาบขึ้นทันที รายชื่อผู้เข้าแข่งขันเรียงรายเลื่อนผ่านหน้าจอไปเรื่อย ๆ

“การจับคู่ต่อสู้ในรอบคัดออกจะยังคงใช้ระบบสุ่มเหมือนเดิม เดี๋ยวสนามแข่ง เวลาแข่ง และคู่ต่อสู้ของพวกคุณจะถูกส่งไปทางข้อความ SMS ในมือถือนะครับ”

“ขอให้ทุกท่าน... โชคดีมีชัยในการต่อสู้!”

“สู้ ๆ นะคะ~”

กู่ซินโค้งคำนับเล็กน้อยด้วยรอยยิ้ม และในขณะเดียวกัน เสียงโทรจิตที่นุ่มนวลไพเราะของดีแอนซีข้างกายก็ดังขึ้น

ทั้งสนามกีฬาเหมือนจะเงียบกริบไปชั่วขณะ

วินาทีต่อมา!

“แม่จ๋า! แม่!! หนูมีความรัก!”

“เชี่ย! เมื่อกี้เสียงดีแอนซีเหรอ? ทำไมมันนุ่มนิ่มขนาดนี้!”

“ไม่อยากจะเชื่อเลย ถึงจะเคยได้ยินมาตลอดว่าโปเกมอนบางตัวใช้โทรจิตได้ แต่นี่เรื่องจริงเหรอเนี่ย?!!”

“โอ้มายก๊อด! พระเยซูช่วย ผมเหมือนเห็นนางฟ้า!”

“พี่น้องครับ เลือดกำเดาผมไหลไม่หยุดเลยทำไงดี?”

“อ๊ากกกกก! เสียงน้องดีแอนซีทำไมถึงได้เพราะขนาดนี้!”

“พวกนาย! น้องเขาอ่อยฉันอะ! น้องเขาอ่อยฉัน!! น้องเขาบอกให้ฉันสู้ ๆ ด้วย!”

ทั่วทั้งสนามเกิดความโกลาหลขึ้นทันที เสียงตื่นเต้นและคลั่งไคล้ดังระงมไม่ขาดสาย

ดีแอนซีเอียงคอเล็ก ๆ อย่างงุนงง ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสงสัย มันเหมือนจะได้ยินคนเรียกชื่อมันเต็มไปหมด แต่มันไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่

อย่างเช่นทำไมคนพวกนั้นถึงเรียกมันว่า ‘ภรรยาจ๋า’? นั่นหมายความว่าอะไร?

กู่ซินทำเพียงแค่ยิ้ม ส่งสัญญาณให้ทีมงานพาเขากับดีแอนซีลงจากเวที

คนพวกนี้สมองเพี้ยนไปหมดแล้ว!

วัน ๆ จ้องแต่จะเคลมดีแอนซีตัวน้อยของเขา!

“ประโยคเมื่อกี้ดีแอนซีพูดเหรอ?”

บนอัฒจันทร์ผู้ชม ฮัวหรงเนี่ยที่อุ้มโทเกปีอยู่ในอ้อมกอดเอามือปิดปากด้วยความประหลาดใจ ดวงตาเป็นประกายถามฉู่เค่อเหลียนด้วยความทึ่ง

โปเกมอนพูดภาษาคนได้ด้วยเหรอ?

“ใช่ค่ะ ดีแอนซีใช้โทรจิตได้ จิราชิก็ทำได้เหมือนกันนะ แม่... อ้อ เหมือนว่าตอนแม่ไปที่ร้านพวกมันไม่ได้ ‘พูด’ สินะ”

ฉู่เค่อเหลียนกระพริบตา ตอบกลับอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนฮัวหรงเนี่ยไปสุ่มโปเกมอนคราวก่อน พวกดีแอนซียังไม่ได้ ‘เปิดปาก’ คุย

“มหัศจรรย์จริง ๆ~”

ฮัวหรงเนี่ยอุทานไม่หยุด แถมเสียงของดีแอนซีเมื่อกี้ก็นุ่มนวลไพเราะสุด ๆ ไปเลย!

“นั่นสินะ เดี๋ยวรอให้ธุรกิจช่วงนี้ซาลงก่อน พ่อก็กะว่าจะไปลองสุ่มโปเกมอนดูบ้างเหมือนกัน” ฉู่เจิ้งหนานพยักหน้าเห็นด้วย

“พ่อต้องชอบพวกมันแน่นอนค่ะ! โปเกมอนน่ะทั้งรู้ใจแล้วก็น่ารักสุด ๆ เลยนะ”

ใบหน้าสวยของฉู่เค่อเหลียนประดับด้วยรอยยิ้มสดใส น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

เรื่องที่เธอภูมิใจที่สุดในชีวิตนี้ ก็คือการได้มาเจอกับลิซาร์โดะและตัวอื่น ๆ นี่แหละ!

“ไม่ต้องบอกพ่อก็รู้”

ฉู่เจิ้งหนานมองลูกสาวอย่างขบขัน ยื่นมือไปเขี่ยโทเกปีในอ้อมกอดของฮัวหรงเนี่ยเล่น

“จิ๊~” โทเกปียิ้มตาหยี กอดนิ้วของฉู่เจิ้งหนานไว้

ช่างเป็นเจ้าตัวเล็กที่น่ารักจริง ๆ~

ฉู่เจิ้งหนานมองดูโทเกปี รอยยิ้มบนใบหน้าเคร่งขรึมยิ่งกว้างขึ้น พอได้เห็นท่าทางไร้เดียงสาบริสุทธิ์ของเจ้าตัวเล็กนี่ ก็รู้สึกเหมือนจิตใจได้รับการชำระล้างจริง ๆ

และในขณะนี้บนหน้าจอยักษ์ ระบบจับคู่ก็เริ่มทำงานแล้ว

รายชื่อแต่ละคู่ถูกจับคู่กันอย่างรวดเร็ว ฉู่เค่อเหลียนมองไปที่หน้าจอยักษ์เพื่อหาชื่อของตัวเอง

อืม แต่ชื่อมันเยอะเกินไปจริง ๆ หาไม่เจอ แต่ไม่เป็นไร!

ติ๊ง~

เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้น ฉู่เค่อเหลียนรีบเปิดดูข้อความทันที

“กลุ่ม A รอบที่สอง”

รอยยิ้มค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยของฉู่เค่อเหลียน ถึงจะไม่ใช่คู่เปิดสนามเหมือนคราวก่อน แต่ก็ถือว่าคิวค่อนข้างเร็ว ได้ลงแข่งรอบที่สองเลย

โยกิราสไม่ใช่จอมตะกละ: ได้ข้อความจับคู่กันแล้วใช่ไหม? รอบนี้เหลือแค่ห้าร้อยคนแล้ว โอกาสที่พวกเราจะเจอกันเองก็ไม่น้อยแล้วนะ

ตอนนี้สมาชิกในกลุ่มแชทบ้านโปเกมอนมีเกือบสองร้อยคนแล้ว แม้ว่าด้วยเรื่องเวลาทำให้ไม่ใช่สมาชิกทุกคนในกลุ่มจะได้ลงแข่งเซี่ยงไฮ้ซิตี้ลีก

แต่อย่างน้อยก็น่าจะมีสักร้อยคน และถ้าเป็นแบบนี้ โอกาสเกิดศึกสายเลือดก็มีสูง

คุณหนูคือดาวมหาลัย: กลุ่ม A รอบแรก ฉันลงคนแรกเลย

นกน้อยน่าทะนุถนอม: กลุ่ม C รอบที่สี่ คงไม่เจอกันหรอกมั้ง?

คุณหนูยุน: กลุ่ม B รอบที่สาม ว่าแต่ฉันไม่อยากรีบเจอกับทุกคนเร็วขนาดนี้นะ...

คุณชายอันดับหนึ่งแห่งหลงเฉิง: กลุ่ม A รอบที่หก ศึกสายเลือดเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ยังไงก็ต้องเจอกันไม่ช้าก็เร็ว อยู่ที่ว่าจะช้าหรือเร็วแค่นั้นเอง

มันจะกลายเป็นมังกร!: กลุ่ม A รอบที่สอง ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลยแฮะ

คุณแม่ฮัว: เอ๊ะ? เลขของเธอเหมือนกับยัยฉู่ของพวกเราเลยนี่

มันจะกลายเป็นมังกร!: (0.0) น้าฮัวอย่าขู่ผมสิครับ!

สวยแต่เด็กยันโต: อืม... ดูท่าเราสองคนต้องมีคนตกรอบสักคนแล้วล่ะ

มันจะกลายเป็นมังกร!: (ตะลึงจนหมางง.JPG)

หลังเวที กู่ซินมองดูข้อความในกลุ่มแชทแล้วลูบคาง ไม่นึกเลยว่าจะมีสมาชิกในกลุ่มเจอกันจริง ๆ

ศึกสายเลือดมาถึงแล้วสินะ

อาจจะไม่ใช่แค่คู่นี้คู่เดียว เพราะหลังจากเร่งรอบคัดเลือกมา ตอนนี้เหลือผู้เข้าแข่งขันแค่ห้าร้อยคน

ศึกสายเลือดต้องเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็วแน่นอน

แค่เสียดาย ‘เด็กจับแมลง’ เวอร์ชั่นโลกความจริงคนนี้ซะแล้ว

คาเตอร์ปีของนาย สุดท้ายก็ไม่ได้วิวัฒนาการเป็นคาเตอร์ปีบินได้ (เร็คควอซา) สินะ

อืม... น่าเสียดายจริง ๆ

......

แนะนำนิยาย!

สำนักข้าสามารถอัปเกรดได้ไม่สิ้นสุด

(สถานะ: จบแล้ว)

เหวินผิงได้เกิดใหม่เป็นบุตรชายของเจ้าสำนักอันยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง เดิมทีเขาคิดว่ามีที่พึ่งอันแข็งแกร่ง ชีวิตนี้คงจะสุขสบายไร้กังวล แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อสำนักตกต่ำและเสื่อมถอยลง หลังจากที่ส่งศิษย์สิบคนสุดท้ายออกจากสำนัก เหลือเพียงชายชราหูหนวกกับสุนัขชื่อฮาฮา เหวินผิงก็ค้นพบว่า อาคารในสำนักของเขาสามารถอัพเกรดได้!

อัพเกรดห้องโถงหลัก!

อัพเกรดหอพำนัก!

แม้แต่ห้องครัวก็ยังอัพเกรดได้!

สุดยอดสำนักกำลังจะผงาดขึ้นดุจดวงอาทิตย์...

ยินดีต้อนรับสู่สำนักของข้า!

ที่นี่รับศิษย์เฉพาะอัจฉริยะ ทว่าแม้จะเป็นอัจฉริยะหรือผู้ที่แข็งแกร่งสักเพียงใด หากต้องการจะเข้าร่วมสำนัก เจ้าจะต้องจ่ายเงิน

ไม่มีอะไรฟรีในโลก!

นอกจากนั้นแล้ว เจ้าสำนักของที่นี่ยังมีอายุเพียง 18 ปีเท่านั้น!

คลิกอ่านที่นี่

จบบทที่ บทที่ 130 เลือดข้นโปเกมอนจางแห่งบ้านโปเกมอน (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว