บทที่ 80 โยกิราสได้ให้คำสัตย์ปฏิญาณอันร้ายกาจ! (ฟรี)

ต้องขัดจังหวะมันให้ได้!

ฉู่เค่อเหลียนจ้องเขม็งไปที่โยกิราสที่กำลังร่ายรำอยู่ หากปล่อยให้โยกิราสร่ายรำมังกรสำเร็จ มันจะรับมือได้ยากยิ่งกว่าเดิม

ภาพเหตุการณ์คราวก่อนที่โยกิราสใช้มังกรเริงระบำสองครั้ง แล้วกระทืบเท้าเพียงครั้งเดียวจนสนามประลองแตกเป็นเสี่ยงๆ ยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของฉู่เค่อเหลียนไม่จางหาย

“คิดจะใช้มังกรเริงระบำงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”

“มินิริว ใช้อควาเจ็ท!”

ดวงตาใสซื่อบริสุทธิ์ของมินิริวฉายแววคมกริบ ร่างกายเรียวยาวถูกห่อหุ้มด้วยสายน้ำที่ใสสะอาด ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าใส่โยกิราสด้วยความเร็วสูง

เร็วมาก!

โอวหยางซินตกตะลึง เพียงแค่ท่านี้ท่าเดียว ก็แสดงให้เห็นแล้วว่ามินิริวมีวิธีรับมือกับวานิเพ็ตติของเธอได้อย่างแน่นอน

“อควาเจ็ทเป็นท่าเปิดก่อนของประเภทน้ำ หลักการเดียวกับท่าเคลื่อนที่ความไวแสงครับ”

“เพราะงั้นถึงได้บอกว่า ท่าทางพันธุกรรมของมินิริวตัวนี้ใช้งานได้จริงมากๆ”

กู่ซินพยักหน้าเอ่ยชม อควาเจ็ทคืออีกหนึ่งท่าทางพันธุกรรมที่ตื่นรู้ของมินิริวตัวนี้

แม้พลังทำลายจะไม่สูงมาก แต่ความเร็วที่มาพร้อมกับคุณสมบัติ ‘ท่าเปิดก่อน’ นั้นมีประโยชน์อย่างมหาศาลจริงๆ

ในอนาคตไคริวจะสามารถเรียนรู้ท่า ‘ความเร็วแสง’ ซึ่งเป็นท่าเปิดก่อนเหมือนกันแต่รุนแรงกว่าอควาเจ็ทได้

แต่สำหรับตอนนี้และในช่วงเปลี่ยนผ่าน อควาเจ็ทถือเป็นท่าไม้ตายที่ยอดเยี่ยมมากสำหรับมินิริวของฉู่เค่อเหลียน

“โยกิราส หลบเร็ว!”

เฉินหยุนเห็นมินิริวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงก็ขมวดคิ้ว รีบตะโกนสั่งโยกิราสทันที มันมาเร็วเกินไปแล้ว

อควาเจ็ทแค่มองก็รู้ว่าเป็นท่าประเภทน้ำ และโยกิราสในตอนนี้ที่เป็นประเภทหินและดิน แพ้ทางน้ำถึง 4 เท่า!

โยกิราสหยุดการร่ายรำทันที ขาสั้นป้อมทั้งสองข้างก้าวสไลด์หลบไปด้านข้าง หลบการพุ่งชนของมินิริวไปได้อย่างเฉียดฉิว

“ใช้ขว้างหิน!”

โยกิราสคำรามต่ำ เหนือศีรษะของมินิริวปรากฏก้อนหินขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะร่วงหล่นลงมาใส่เป้าหมาย

“มินิริว ทวิสเตอร์!”

มินิริวส่งเสียงร้อง พายุหมุนขนาดย่อมก่อตัวขึ้นที่หน้าผาก ก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยตาเปล่า พุ่งเข้าปะทะกับก้อนหินที่ตกลงมา

ท่าทวิสเตอร์ของประเภทมังกร!

“กันขว้างหินได้ แล้วท่านี้จะกันได้ไหม?”

“โยกิราส ใช้กระทืบ!”

เฉินหยุนมองก้อนหินที่ถูกยอดพายุหมุนสกัดเอาไว้ แล้วยกยิ้มที่มุมปาก

โยกิราสยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นสูง แล้วกระทืบลงมาอย่างแรง

“โย!”

กระทืบ!

สิ้นเสียงกระทืบ พื้นดินใต้เท้าของโยกิราสก็แตกออกเป็นรอยร้าว แรงสั่นสะเทือนแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างโดยมีโยกิราสเป็นศูนย์กลาง

มินิริวที่ทรงตัวไม่ดีอยู่แล้ว ร่างกายโอนเอนไปตามแรงสั่นสะเทือนของพื้นดิน จนเสียศูนย์ไปชั่วขณะ

“มินิริว!” ฉู่เค่อเหลียนขมวดคิ้วสวย เหลือบมองก้อนหินเหนือหัวมินิริว แต่ยังพอรับมือไหว

“ใช้มังกรเริงระบำ!”

เฉินหยุนไม่ฉวยโอกาสโจมตี แต่กลับสั่งให้โยกิราสใช้ท่าเสริมพลัง

ไม่มีความจำเป็นต้องโจมตีมินิริวในตอนนี้ เพราะท่าโจมตีระยะไกลท่าเดียวของโยกิราสคือขว้างหิน นอกนั้นเป็นท่าระยะประชิดทั้งหมด

ต่อให้ใช้ขว้างหินใส่มินิริวอีกครั้งตอนนี้ ก็สร้างความเสียหายได้ไม่เท่าไหร่

ดังนั้นเป้าหมายของเฉินหยุนจึงชัดเจนมาก เสริมแกร่งให้ตัวเองก่อน!

ท่ามังกรเริงระบำที่เพิ่มทั้งพลังโจมตีและความเร็ว เหมาะกับโยกิราสที่สุดแล้ว

“โย~!” โยกิราสเริ่มร่ายรำด้วยท่วงท่าลึกลับและเก่าแก่อีกครั้ง

และครั้งนี้ มินิริวเข้าไปขัดจังหวะไม่ทันเสียแล้ว

ภายใต้สายตาที่ขมวดมุ่นของฉู่เค่อเหลียน แสงสีเขียวค่อยๆ ซึมซับเข้าสู่ร่างกายของโยกิราส มังกรเริงระบำขั้นที่หนึ่งเสร็จสมบูรณ์

“จังหวะของเฮียเฉินแม่นยำจนน่าตกใจเลยแฮะ”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนที่ยืนดูอยู่เอ่ยด้วยความประหลาดใจ มังกรเริงระบำหนึ่งครั้งแล้ว โยกิราสแข็งแกร่งขึ้นไปอีกระดับหนึ่งแล้ว

“มินิริว ใช้ดราก้อนรัช!”

ฉู่เค่อเหลียนไม่รอแล้ว เดิมทีเธอตั้งใจจะรอจังหวะดีๆ ค่อยใช้ท่านี้ แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ โยกิราสรับมือยากจริงๆ

โฮก~

ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนและโอวหยางซิน เสียงคำรามคล้ายมังกรดุร้ายดังกึกก้อง มินิริวดีดตัวขึ้นสูง ร่างกายเปล่งแสงสีฟ้าเข้มเจิดจ้า

แสงสีฟ้านั้นเปลี่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นรูปมังกรยักษ์ที่ห่อหุ้มร่างของมินิริวเอาไว้ทั้งตัว

ดราก้อนรัช!

ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา หัวมังกรยักษ์หันลงต่ำ พุ่งเข้าชนโยกิราสอย่างดุดัน แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาอย่างน่าเกรงขาม

“เชี่ย! นั่นมันท่าอะไรน่ะ?!”

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนยกมือปิดปาก อุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ท่านี้มัน...

ให้ตายเถอะ มันจะเท่เกินไปแล้ว!

ไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนมองมังกรยักษ์ที่ก่อตัวจากพลังงานด้วยดวงตาเป็นประกาย นี่มันโครตจะอลังการเลย!

โอวหยางซินพยักหน้าเห็นด้วยอย่างลืมตัว ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ เท่มากจริงๆ! อิมแพ็คทางสายตารุนแรงสุดๆ!

“ดราก้อนรัชของประเภทมังกร เป็นท่าที่มีพลังทำลายล้างสูงมากครับ”

กู่ซินยิ้มและเอ่ยอธิบาย ถ้าอิงตามเกม พลังโจมตีของดราก้อนรัชสูงถึง 100 หน่วย ถือว่ารุนแรงมาก

เท่ระเบิดไปเลย!

ฉู่เค่อเหลียนเองก็มองดูดราก้อนรัชด้วยความปลาบปลื้มใจ เธอเองก็นึกไม่ถึงว่าท่านี้จะเท่ขนาดนี้!

“โยกิราส! ใช้ขว้างหิน!”

แต่เฉินหยุนที่ต้องเผชิญหน้ากับท่านี้ด้วยตัวเองกลับรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย

แรงกดดันในใจมหาศาล เขารีบตะโกนสั่งโยกิราสทันที

ไม่ใช่ไม่อยากหลบ แต่ท่านี้พุ่งมาเร็วมากและอานุภาพก็น่ากลัวเกินไป เฉินหยุนมีลางสังหรณ์ว่าโยกิราสคงหลบไม่พ้นแน่ๆ

โยกิราสกัดฟันอดทนต่อความรู้สึกหนักอึ้งที่กดทับร่างกาย คำรามต่ำพลางชูสองแขนขึ้น สร้างก้อนหินขนาดใหญ่สุดกำลัง พุ่งเข้าปะทะกับมังกรยักษ์ที่โถมเข้ามา

ดราก้อนรัชปะทะเข้ากับก้อนหินยักษ์อย่างจัง แต่เพียงชั่วพริบตา เสียงหินแตกละเอียดก็ดังชัดเจนเข้าหูทุกคน

เฉินหยุนหน้าเปลี่ยนสี

ตูม!

ก้อนหินถูกดราก้อนรัชบดขยี้จนแหลกละเอียดตามคาด มินิริวพุ่งทะลุเศษหินเข้ามา แรงเฉื่อยยังคงส่งให้มันพุ่งชนร่างของโยกิราสอย่างจัง โยกิราสร้องด้วยความเจ็บปวด ตามมาด้วยเสียงระเบิดทึบๆ

พื้นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย

“แรงมาก!”

โอวหยางซินเดาะลิ้น ก้อนหินที่โยกิราสซึ่งผ่านการมังกรเริงระบำมาหนึ่งขั้นทุ่มสุดตัวสร้างขึ้น กลับถูกดราก้อนรัชชนทะลุได้อย่างง่ายดาย!

เฉินหยุนหน้าเครียด คิ้วขมวดจ้องมองเข้าไปในกลุ่มควัน

“มินิริวของฉันเก่งที่สุด!” เมื่อเห็นมินิริวโจมตีโดนโยกิราส ฉู่เค่อเหลียนก็ยิ้มแก้มปริด้วยความดีใจ

สุดยอดไปเลย!

แต่ทว่าวินาทีต่อมา...

“โยกิราส ใช้เพย์แบ็ค!”

เฉินหยุนเอ่ยเสียงเข้ม

อะไรนะ?

ฉู่เค่อเหลียนสะดุ้ง

“โย!”

เสียงคำรามต่ำที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของโยกิราสดังออกมาจากฝุ่นควันที่เริ่มจางลง

ภาพเลือนรางปรากฏให้เห็น โยกิราสที่มีออร่าสีดำพันรอบกรงเล็บ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันคว้าจับหางของมินิริวเอาไว้ได้!

“มินิริว!”

ฉู่เค่อเหลียนตกใจจนหน้าถอดสี แม่เจ้า ล้อกันเล่นใช่ไหม? เพิ่งโดนดราก้อนรัชเข้าไปเต็มๆ ยังตั้งหลักได้เร็วขนาดนี้อีกเหรอ?

แต่ฉู่เค่อเหลียนลืมคิดไปว่า ถึงแม้ก้อนหินของโยกิราสจะถูกดราก้อนรัชชนจนแหลก แต่พลังของดราก้อนรัชก็ถูกก้อนหินลดทอนลงไปส่วนหนึ่งเช่นกัน

“โย!!”

สิ้นเสียงคำรามต่ำอีกครั้ง โยกิราสเหวี่ยงมินิริวที่พยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างแรง

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของไป๋เฉี่ยนเฉี่ยนและโอวหยางซิน มินิริวถูกโยกิราสเหวี่ยงเป็นครึ่งวงกลมกลางอากาศ แล้วฟาดลงกับพื้นอย่างโหดเหี้ยม

ท่าเพย์แบ็คของประเภทความมืด!

“มิ...”

โครม!

เสียงกระแทกหนักหน่วงดังสนั่น มินิริวหลับตาแน่น ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน

พื้นดินถึงกับสั่นสะเทือนจากการกระแทก! มันต้องเจ็บขนาดไหนกันเชียว!

โอวหยางซินเผลอสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่

“การโจมตีครั้งนี้หนักเอาเรื่องเลยครับ”

กู่ซินเลิกคิ้ว

ท่าเพย์แบ็คของประเภทความมืดมีพลังโจมตีพื้นฐานอยู่ที่ 50 แต่ผลพิเศษของท่านี้คือ หากผู้ใช้ออกท่าทีหลังคู่ต่อสู้ พลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

นั่นหมายความว่า การโจมตีเพย์แบ็คของโยกิราสที่เพิ่งโดนดราก้อนรัชเข้าไปเมื่อครู่ มีความรุนแรงเพิ่มเป็นสองเท่า รุนแรงไม่แพ้ดราก้อนรัชเลยทีเดียว!

“โยกิราส ใช้กระทืบ!”

เฉินหยุนไม่ประมาท ตะโกนสั่งโยกิราสต่อทันที

โยกิราสยกเท้าขึ้น เตรียมจะกระทืบลงบนลำตัวของมินิริวสุดแรงเกิด

“มินิริว ใช้อควาเจ็ท!”

ฉู่เค่อเหลียนรีบตะโกนสั่งมินิริว

ถ้าโดนลูกถีบนี้เข้าไป ไม่ต้องพูดถึงว่าจะหมดสภาพต่อสู้หรือไม่ แต่มันต้องบาดเจ็บสาหัสปางตายแน่นอน!

มินิริวลืมตาขึ้น กัดฟันแน่น สายน้ำห่อหุ้มร่างกาย ส่วนบนของลำตัวพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ชนเข้ากับโยกิราสที่ตั้งตัวไม่ทันอย่างจัง

ภายใต้สีหน้าย่ำแย่ของเฉินหยุน ร่างของโยกิราสกระเด็นลอยออกไป กระแทกพื้นอย่างแรง

“!” ครั้งนี้ประมาทไปจริงๆ!

“โว้ว~ การสวนกลับจังหวะนี้สวยงามมากครับ”

กู่ซินตาเป็นประกาย มินิริวใช้ประโยชน์จากรูปร่างที่เหมือนงูของตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม

แถมอควาเจ็ทที่เป็นท่าประเภทน้ำ ยังสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับโยกิราสอีกด้วย!

“มินิริว! ดราก้อนรัช ปิดเกมเลย!” ฉู่เค่อเหลียนสั่งลุยต่อทันทีโดยไม่ให้พักหายใจ

ออร่ารูปมังกรก่อตัวขึ้นอีกครั้ง มินิริวพุ่งเข้าใส่โยกิราสระลอกสอง

.........

เฉินหยุนขมวดคิ้วแน่น เพราะตอนนี้โยกิราสเพิ่งจะลุกขึ้นมาได้

“โยกิราส ใช้ขว้างหินขึ้นข้างบน!”

ฉู่เค่อเหลียนชะงัก มองก้อนหินที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นเหนือหัวโยกิราส แล้วก็เข้าใจความคิดของเฉินหยุนทันที

เพราะหลบไม่พ้นแล้ว เลยขอวัดดวงแลกหมัดกันไปเลย

แต่คิดง่ายไปหน่อยไหม!

ดราก้อนรัชของมินิริวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง และกระแทกเข้าใส่ร่างของโยกิราสอย่างจัง แม้โยกิราสจะพยายามต้านทานสุดกำลัง แต่ลำพังแค่แรงปะทะ จะไปต้านไหวได้ยังไง?

ดราก้อนรัชกระแทกโยกิราสอีกครั้ง เกิดการระเบิดขึ้น พร้อมกับก้อนหินด้านบนที่ร่วงลงมา ทับทั้งมินิริวและโยกิราสไปพร้อมกัน

ฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่ว

ทุกคนจ้องมองเข้าไปในกลุ่มควัน ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไรกันนะ?

ท่ามกลางกองเศษหิน มินิริวค่อยๆ คลานออกมาอย่างยากลำบากและอ่อนล้า ส่วนโยกิราสนั้น ถูกก้อนหินทับจนหมดสติไปเรียบร้อยแล้ว

เฉินหยุนมองภาพนั้นแล้วส่ายหัว เป็นไปตามคาด

“โยกิราสหมดสภาพต่อสู้ มินิริวเป็นฝ่ายชนะ”

กู่ซินประกาศผลการแข่งขัน

“ฮ่าๆๆๆ~ มินิริวหนูเก่งมากลูก! สุดยอดไปเลย! จุ๊บๆ~”

ฉู่เค่อเหลียนดีใจจนเหมือนคนบ้า วิ่งเข้าไปในสนามอุ้มมินิริวขึ้นมาแนบแก้มไม่หยุด

เธอดีใจสุดขีดเลยรู้ไหม? มินิริวชนะแล้ว! ชนะโยกิราสได้แล้ว!

“ไม่ต้องน้อยใจไปน่า มันก็แค่ได้เปรียบที่มีท่าแรงกว่าเท่านั้นแหละ ไว้คราวหน้าเราค่อยมาเอาคืนนะ”

เฉินหยุนฉีดสเปรย์รักษาให้โยกิราสที่เพิ่งได้สติ ยิ้มพลางลูบหัวเจ้าตัวเล็ก

ในมุมมองของเขา สาเหตุที่โยกิราสแพ้ครั้งนี้ ก็แค่เพราะขาดท่าโจมตีเชิงรุกที่รุนแรงเท่านั้น ท่าเพย์แบ็คแม้จะดี แต่ก็ต้องรอให้โดนตีก่อนถึงจะสวนกลับได้แรง

ไม่อย่างนั้น ถ้ามีท่าที่พอจะต้านดราก้อนรัชได้ โยกิราสก็ไม่แน่ว่าจะแพ้มินิริวหรอก!

โยกิราสลุกขึ้นยืนมองเจ้ามินิริวตัวนั้น กำหมัดป้อมๆ แน่นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

แม่มเอ๊ย ไอ้งูน้ำเอ๊ย ฝากไว้ก่อนเถอะ!

คราวหน้าถ้าพ่อไม่อัดแกให้น่วมจนแม่จำไม่ได้ ก็อย่ามาเรียกฉันว่าโยกิราสเลย!

และในวันนั้นเอง โยกิราสก็ได้ให้คำสัตย์ปฏิญาณอันแสนร้ายกาจไว้ในใจอย่างเงียบงัน!

..........

แนะนำนิยาย!

เจ้าพ่อวรรณกรรมแห่งโตเกียว

(สถานะ: จบแล้ว)

ชายหนุ่มข้ามเวลามายังโตเกียวในปี 1994 แห่งโลกคู่ขนาน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ฟองสบู่เศรษฐกิจของญี่ปุ่นเพิ่งพังทลาย สังคมเต็มไปด้วย "คนยากจนในสังคมที่อิ่มท้อง" ผู้ซึ่งมีอาหารพอกินแต่ไม่สามารถใช้จ่ายได้มากกว่านั้น ฟูจิวาระ เคย์ก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น

เพื่อแก้ปัญหาความยากลำบากในขณะนั้น ฟูจิวาระ เคย์ที่กำลังจะจบการศึกษาได้เผชิญหน้ากับสองทางเลือก

หนึ่งคือการเปิดตัวในฐานะนักเขียนนวนิยายสืบสวน และสองคือการเข้าสู่วงการโทรทัศน์เพื่อผลิตรายการ

และตัวเลือกของฟูจิวาระ เคย์คือ

มีเพียงเด็กน้อยเท่านั้นที่เลือก ผู้ใหญ่ต้องการทั้งหมด!

ทุกอย่างจึงเริ่มต้นจาก "พระอาทิตย์เที่ยงคืน"!

คลิกอ่านที่นี่