บทที่ 32 ความบ้าคลั่ง

บทที่ 32 ความบ้าคลั่ง

“เจ้าเด็กนั่นวันนี้กระหายบุกน่าดูเลยนะ” ซานเชซพูดขณะยืนข้างเยียร์โร

“เดิมทีฉันกะจะให้เขาเป็นสำรองในนัดนี้... แต่เมื่อวานเขามาหาฉัน บอกว่าอยากลงตัวจริง”

“อ้าว? งั้นดูเหมือนเจ้าหนูจะมีความแค้นฝังหุ่นสินะ... เพื่อนเก่านายคงโชคร้ายหน่อยล่ะเกมนี้”

“ฮ่ะ ๆ ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ? จะได้สอนให้เขารู้ว่าการเป็นเฮดโค้ชมันไม่ง่าย”

“นายไม่กลัวเขาจะฉกเบนตอสกลับไปเหรอ?”

“ไม่ต้องห่วง... ฉันอาจจะห่วงถ้าเป็นทีมอื่น แต่ฉันไม่ห่วงเรื่องมาดริด... เบนตอสไม่ไปที่นั่นหรอก อยู่กับเขามาตั้งนาน นายยังไม่เข้าใจนิสัยเขาอีกเหรอ?” เยียร์โรพูดพลางกอดอก

“ก็จริง... ถึงปกติจะดูเงียบ ๆ แต่บทจะดื้อก็หัวรั้นน่าดู”

ขณะที่ทั้งสองคุยเรื่องเบนตอส... โอเบียโดก็เริ่มเปิดเกมรุกในสนาม

นาทีที่ 10... เบนตอสถอยลงมารับบอลลึกมากเกือบถึงวงกลมกลางสนาม... ทำให้ เลออน ที่มีหน้าที่ตามประกบต้องจำยอมทิ้งระยะห่าง แต่ตำแหน่งการยืนของเบนตอสก็ทำเอากองกลางมาดริดชุดบีปั่นป่วนพอสมควร

โฟลช์จ่ายบอลเรียดมาที่เท้าเบนตอส... จังหวะที่เบนตอสกำลังพลิกตัว กองกลางตัวรับสองคนของมาดริดอย่าง ออสการ์ และ เซโออาเน กลับแสดงอาการลังเลเพียงเสี้ยววินาที... แค่นั้นก็เพียงพอให้เบนตอสพลิกหน้าเข้าหาประตูและเร่งเครื่องเต็มสูบได้สำเร็จ!

ทีมงานมาดริดรู้กิตติศัพท์ความเร็วเขาดี... ไม่งั้นซีดานคงไม่เคยมองว่าเขาเป็นอัจฉริยะ แต่เมื่อเบนตอสติดเครื่องแล้ว มันก็สายไปสำหรับออสการ์และเซโออาเนที่จะเข้าสกัด

เบนตอสพุ่งแหวกตรงกลางระหว่างทั้งสองคน ลุยเดี่ยวเข้าหาแนวรับกัสติยา... เลออน เซ็นเตอร์แบ็กตัวประกบไม่มีทางเลือกต้องขยับเข้าปะทะ... เผชิญหน้ากับเลออน เบนตอสไม่ชะลอความเร็วแม้แต่น้อย เขาโชว์ทักษะ “เอลาสติโก้” ตามตำราแต่ท่วงท่าดูพิสดารพิลึก... เล่นเอาเลออนขาตาย ยืนแข็งทื่อเป็นเสาหลัก หมดสภาพโดยสิ้นเชิง

ฆาบี คู่หูเซ็นเตอร์แบ็กไม่คิดว่าเพื่อนจะโดนหลอกจนหัวทิ่มเร็วขนาดนี้... กว่าจะรู้ตัวก็เกือบสาย เขาพุ่งเข้ามาเสียบสกัดโดยไม่สนแล้วว่าจะฟาวล์หรือไม่

ลูกา ซีดาน ผู้รักษาประตูกัสติยา ก็ย่อตัวลงต่ำ เตรียมรับมือลูกยิง

วินาทีนั้น ทุกสายตาจับจ้องไปที่เบนตอส... ด้วยหางตา เบนตอสเห็นการสไลด์ของฆาบี... เขายกเท้าขวาขึ้นทำท่าจะยิง แต่กลับเหยียบเบรกแตะหลบการสไลด์ แล้วตวัดเท้าซ้ายยิงสวนทันที!

ทั้งคนทั้งบอลสวนทางกับฆาบีที่พุ่งเลียดพื้นมา... ลูกฟุตบอลพุ่งออกจากข้างเท้าด้านใน โค้งเป็นวิถีสวยงาม หนีมือขวาของลูกาที่พยายามเหยียดสุดชีวิต เสียบตาข่ายเข้าไปอย่างงดงาม!

หลังทำประตูได้... เบนตอสวิ่งหน้าตั้งไปทางอัฒจันทร์ฝั่งแฟนบอลโอเบียโด หันหลังให้แฟนบอล แล้วใช้นิ้วโป้งสองข้างชี้ไปที่ “ชื่อ” ด้านหลังเสื้อตัวเอง

แฟนบอลบนอัฒจันทร์ตะโกนเรียกชื่อเขาอย่างบ้าคลั่ง

จากก้นบึ้งความทรงจำของร่างนี้... เขารับรู้ทุกความอัปยศที่เคยเจอในกัสติยา... พูดตามตรง ตั้งแต่ย้ายมาโอเบียโด ร่างกายนี้เฝ้ารอแมตช์นี้มาตลอด

ฟางเจียเหว่ยที่ตอนนี้หลอมรวมกับความทรงจำเหล่านั้น อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจ...

‘ใครบอกว่าวงการฟุตบอลยุโรปไม่มีเรื่องเน่าเฟะวะ!’

หลังยิงประตูได้ เขารู้สึกว่าหัวสมองปลอดโปร่งขึ้น... แต่จิตใต้สำนึกยังตะโกนบอกเขาว่า “ยังไม่พอ... แค่นี้มันยังไม่พอ!”

ดิอาซมองเบนตอสที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าอัฒจันทร์ด้วยความรู้สึกซับซ้อน... เขาเห็นกระบวนการได้ประตูทั้งหมดชัดเจน แม้ลูกทีมเขาจะทำพลาด แต่ความผิดพลาดนั้นกลบรัศมีพรสวรรค์ของเบนตอสไม่มิด... โดยเฉพาะความเยือกเย็นในการแตะหลบฆาบีและยิงสวนตัวลูกา... นี่คือสัญชาตญาณเพชฌฆาตที่แท้จริง

เขายิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ว่า เยียร์โรที่กำลังฉลองอยู่กับซานเชซ ไปขุดเจออัจฉริยะคนนี้ได้ยังไง... เพชรเม็ดงามที่ถูกกัสติยามองข้ามมาครึ่งปี แต่เยียร์โรใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงก็เจียระไนจนส่องประกาย... มันเหลือเชื่อเกินไป

เกมเริ่มใหม่อีกครั้ง...

นักเตะกัสติยายอมรับไม่ได้ที่ถูกคนที่พวกเขาเคยตราหน้าว่า “ขยะ” ตบหน้าฉาดใหญ่... แม้ประตูเมื่อกี้จะน่าตกตะลึง แต่หลายคนเลือกที่จะเชื่อว่ามันแค่ “ฟลุค”

โดยเฉพาะ โกเมซ กับ กอนซาเลซ สองคู่ปรับเก่าที่ลงตัวจริงวันนี้

ดังนั้นพอบอลเริ่มเขี่ย... กัสติยาก็โหมบุกแหลก ดันเกมขึ้นสูงด้วยทัศนคติที่ว่า “ไม่ยิงคืนไม่เลิกรา”

พูดกันตามตรง นักเตะกัสติยาชุดนี้เก่งจริง... สาเหตุที่ผลงานในลีกแกว่งไปแกว่งมา ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของอายุ... นักเตะดาวรุ่งก็แบบนี้ รักษาระดับฟอร์มการเล่นระยะยาวลำบาก แถมฟอร์มยังขึ้นลงตามอารมณ์... สรุปสั้น ๆ คือ “ใจเสาะ”

นาทีที่ 17... ความผิดพลาดเกิดขึ้นในแนวรับโอเบียโด... กาเบรรา ที่ลงมาแทน กอร์ตูโญ กะจังหวะบอลยาวพลาด ปล่อยบอลตกข้ามหัวไปดื้อ ๆ... บอลไปเข้าทาง กอนซาเลซ ที่เก็บบอลได้แล้ววอลเลย์สวนทันทีจากหน้าเขตโทษ

โชคดีที่ กิลาร์ต นายทวารโอเบียโดยังมีสมาธิ และกอนซาเลซเองก็คงไม่คิดว่ากาเบรราจะพลาดง่าย ๆ ลูกยิงเลยน้ำหนักเบาไปหน่อย กิลาร์ตล้มตัวตะครุบบอลไว้ได้

เห็นบอลไม่เข้า... กอนซาเลซทึ้งหัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด

เยียร์โรยืนตะโกนด่ากาเบรราลั่นข้างสนาม ไม่พอใจความผิดพลาดเมื่อครู่อย่างแรง

เพียง 4 นาทีต่อมา... กัสติยาบุกมาอีกระลอก

มานู เติมเกมขึ้นทางซ้าย ทำชิ่งหนึ่ง-สองกับ ฟรานซิสโก หลุดขึ้นมา... เขาใช้ความเร็วกระชากหนี คริสเตียน ไปถึงเส้นหลังแล้วตบเรียดเข้ากลาง... ทว่า... สิ่งที่ทำให้ดิอาซต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่คือ ทั้งกอนซาเลซที่เสาแรก และโกเมซที่จุดโทษ ต่างเข้าชาร์จไม่โดนบอลสักคน... บอลหลุดไปถึงเสาสอง กาเบรราเตะทิ้งออกข้างไปได้ ถือว่าแก้ตัวจากช็อตพลาดเมื่อกี้สำเร็จ

โอเบียโดรอดพ้นหายนะมาได้อีกครั้งแบบหวุดหวิด

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═