ตอนที่ 70 : การลงทะเบียนนักศึกษาใหม่

ฉินหยุนรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดว่าเพิ่งจะมาถึงมหาลัยเจียงหยวน เขาก็จะบังเอิญได้พบกับเซียวหลานเลย

"ใช่ บังเอิญจัง" เซียวหลานก็ยิ้มเช่นกัน

เธอมองไปที่กระเป๋าเดินทางที่ฉินหยุนถืออยู่ เห็นได้ชัดว่าเขาก็เพิ่งมาถึงมหาลัยได้ไม่นาน

เธอรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย เมื่อเธอมาถึงสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย และถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนแปลกหน้า แต่ทันใดนั้นเองเธอก็เห็นคนรู้จัก และเมื่อเห็นฉินหยุนเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม จู่ๆเธอก็รู้สึกหัวใจเต้นแรง

"ฉินหยุน?"

เมื่อพวกเขากำลังคุยกัน เซียวผิงจุนและเหวินหยุนก็มองเห็นเขาเช่นกัน เซียวผิงจุนยิ้มและพยักหน้าให้ฉินหยุน ขณะที่เหวินหยุนผงะและเอ่ยถามว่า "เธอเลือกเข้ามหาลัยเจียงหยวนเหมือนกันงั้นเหรอ?"

เธอรู้แค่ว่าฉินหยุนเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเซียวหลาน สำหรับมหาลัยที่เขาเลือกเข้าเรียน เรื่องนี้เธอไม่รู้เลย ถึงยังไงความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะได้เข้าเรียนในมหาลัยเดียวกันนั้นก็แทบไม่มี

และด้วยสถานะของเธอ เธอไม่จำเป็นต้องไปทำความรู้จักกับนักเรียนมัธยมปลายทั่วๆไป

"ใช่ครับคุณป้า แต่ผมเรียนเอกบริหารธุรกิจ" ฉินหยุนพยักหน้า

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินหยุน เหวินหยุนก็เดาได้อย่างชัดเจนว่าฉินหยุนต้องรู้แน่ว่าลูกสาวของเธอเลือกเรียนเอกอะไร ทันใดนั้นหัวใจของเธอก็เริ่มจมดิ่งลง

ขณะที่คุยกันอยู่นั้น จู่ๆก็มีรถอีกคันแล่นมาจากด้านนอกมหาลัย หลังจากรถจอดสนิทแล้ว คน 2 คนก็ลงมาจากรถ

พวกเขาคือชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่ง ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา สูง 1.8 เมตร เขาสวมแว่นตาขอบทอง ท่าทางอ่อนโยน ใบหน้าดูยิ้มแย้ม ดูมีความสดใสของวัยรุ่น

หญิงสาวก็สวยมากเช่นกัน เธอสวมชุดเดรสยาวสีขาว ปล่อยผมสบายๆ ใบหน้าของเธอก็ขาวใส ดูเหมือนเธอจะไม่ได้แต่งหน้าเลย มันทำให้ผู้ที่มองดูรู้สึกว่าเธอบริสุทธิ์มาก มีความคล้ายคลึงกับชานมซิสเตอร์[1]

"พี่สาวเฉียนเฉียน" เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ เซียวหลานก็เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

"เสี่ยวเฉียน"

ในเวลานี้ เซียวผิงจุนและเหวินหยุนก็เดินขึ้นมาเช่นกัน โดยเฉพาะเหวินหยุน ตอนนี้บนใบหน้าที่จริงจังอยู่เสมอของเธอ มีรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นมาแทนที่แล้ว

"ลุงรอง ป้าสะใภ้รอง หลานหลาน" เมื่อมองไปที่คนทั้งสาม เซียวเฉียนเฉียนก็เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

ใบหน้าของเธอมีร่องรอยของความสำนึกผิด เธอกล่าวว่า "ขอโทษที่มาช้านะคะ ก่อนหน้านี้หนูมีธุระบางอย่างที่ต้องจัดการน่ะ"

"ไม่หรอก เราก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน" เหวินหยุนยิ้มและกล่าวว่า "ป้าไม่ได้เจอหนูมาสองสามเดือนแล้ว หนูดูสวยขึ้นนะเฉียนเฉียน"

หลังจากที่เธอกล่าวจบ เธอก็มองไปที่ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆเซียวเฉียนเฉียน

"สวัสดีครับคุณลุงคุณป้า" ชายหนุ่มมองไปที่คนทั้งสอง แล้วเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ

"เทียนจวิน ตอนนี้หลานกำลังอยู่ในขั้นตอนของการพัฒนาอาชีพ หลานอุตส่าห์ยังแวะมาที่นี่ได้ เสียเวลาเปล่าแล้ว" เหวินหยุนยิ้ม

"ไม่หรอกครับคุณป้า ตอนนี้ที่บริษัทยังไม่มีอะไรสำคัญ ผมเพิ่งปล่อยให้คนอื่นจัดการแทน ตอนนี้ผมมีเวลาว่างมากจนเฉียนเฉียนหาว่าผมเริ่มขี้เกียจแล้ว" เมื่อได้ยินคำพูดของเหวินหยุน ชายหนุ่มส่ายหัวรัวๆ พร้อมกับกล่าวล้อเลียนตัวเองไปด้วย

เขากล่าวด้วยท่าทางที่สุภาพและดูดีมาก

"พี่สาวเฉียนเฉียน คนนี้เป็นพี่เขยของหนูเหรอ?" ในตอนนี้เองเซียวหลานก็เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

เซียวเฉียนเฉียนพยักหน้า จากนั้นเธอก็มองไปที่ฉินหยุนที่ยืนอยู่ถัดจากเซียวหลานและเอ่ยถามว่า "นี่ใครงั้นเหรอ?"

เมื่อตอนที่เธอกำลังลงจากรถ เธอเห็นฉินหยุนและเซียวหลานยืนคุยกันด้วยรอยยิ้ม

"นี่คือฉินหยุน เพื่อนร่วมชั้นตอนเรียนมอปลายของหนู" เซียวหลานแนะนำอย่างเป็นกันเอง

จากนั้นเธอก็พูดกับฉินหยุนว่า "นี่คือพี่สาวของฉัน เซียวเฉียนเฉียน"

"สวัสดีครับ" ฉินหยุนเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

เมื่อครู่นี้ตอนที่เขาได้ยินชื่อของเซียวเฉียนเฉียน เขาก็ได้รู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของลุงของเซียวหลาน และจากข้อมูลบางอย่างที่เขารู้มา เซียวเฉียนเฉียนคนนี้ ควรจะเป็นลูกสาวของเซียวเหิงจุน ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในเขตชิงอู๋

"สวัสดี" เซียวเฉียนเฉียนมองดูฉินหยุนแค่แวบเดียว จากนั้นเธอก็มองไปทางอื่นแล้วกล่าวว่า "หลานหลาน ถึงตอนนี้เธอจะมาที่จินหลิงเพื่อเรียนมหาลัยแล้ว แต่พ่อของพี่บอกว่า พี่ต้องดูแลเธอให้ดี"

หลังจากที่เธอกล่าวจบ เธอก็มองไปที่เซียวผิงจุนและเหวินหยุนพลางเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ลุงรองกับป้าสะใภ้รองคะ ไปช่วยหลานหลานลงทะเบียนนักศึกษาใหม่กันเถอะ เสร็จแล้วเราค่อยไปทานอาหารด้วยกัน เทียนจวินเขาจองร้านอาหารไว้แล้ว"

หลังจากกล่าวจบ เฝิงเทียนจวินก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม "คุณลุงคุณป้าครับ ไหนๆตอนนี้พวกคุณก็มาที่จินหลิงกันแล้ว ผมจะทำให้ดีที่สุดเลยในฐานะเจ้าบ้าน"

"ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนด้วยนะ" เซียวผิงจุนและเหวินหยาตอบกลับอย่างรวดเร็ว

หลังจากกล่าวจบ เหวินหยุนมองไปที่เซียวหลานและเอ่ยกับเธอว่า "หลานหลาน ไปลงทะเบียนนักศึกษากันเถอะ"

"ค่ะแม่"

เซียวหลานพยักหน้า เธอมองไปที่ฉินหยุนโบกมือของเธอแล้วเอ่ยว่า "ฉินหยุน ฉันไปก่อนนะ นายก็รีบไปลงทะเบียนล่ะ"

"โอเค"

ฉินหยุนยิ้มและโบกมือของเขาเช่นกัน

...

"หลานหลาน ฉินหยุนคนนี้ก็มาเรียนต่อที่มหาลัยเจียงหยวนเหมือนกันงั้นเหรอ แล้วทำไมลูกถึงไม่บอกแม่?" เหวินหยุนอดไม่ได้ที่จะถามออกมาขณะเดินอยู่บนถนน

"ก็แม่ไม่ได้ถามหนู" เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวหลานก็ไม่รู้ว่าจะตอบเช่นไร

"เจ้าเด็กนี่..." เหวินหยุนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เซียวเฉียนเฉียนก็ถามอย่างสงสัย "ป้าสะใภ้รอง เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอคะ"

เธอหันมาสบตาและเอ่ยพลางยิ้ม "หรือว่ามีความสัมพันธ์บางอย่างระหว่างฉินหยุนกับหลานหลานของพี่กันน้า.."

เซียวหลานเอ่ยขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ "พี่สาวเฉียนเฉียน พี่กลายเป็นคนชอบเรื่องซุบซิบตั้งแต่เมื่อไร?"

"ลูกพูดอะไรของลูก พี่เขาเป็นห่วงลูกต่างหาก" เหวินหยุนดุเล็กน้อย

หลังจากเอ่ยตำหนิไปนิดหน่อย เธอก็มองไปที่เซียวเฉียนเฉียนอีกครั้งและกล่าวว่า "เฉียนเฉียน หลังจากที่เรากลับไป อยู่ที่จินหลิงป้าฝากดูแลหลานหลานด้วยนะลูก หากมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น หนูต้องรีบโทรบอกป้าทันทีเลยนะ"

เมื่อได้ยินสิ่งที่แม่ของเธอกล่าว เซียวหลานก็ถึงกับพูดไม่ออกเลย

"เอาล่ะๆ หลานหลานก็เข้ามหาลัยแล้ว ทำไมคุณยังมากังวลกับเรื่องนี้อีก ลูกก็ไม่เห็นจะออกนอกลู่นอกทางตรงไหนเลย" ในขณะนี้เองเซียวผิงจุนก็กล่าวขึ้นมา

เมื่อได้ยินเซียวผิงจุนกล่าวขึ้น เหวินหยุนก็จ้องไปที่เขาทันที ทุกครั้งที่เธอกำลังสั่งสอนลูก เซียวผิงจุนมักจะขัดจังหวะเธอด้วยคำพูดสองสามคำอยู่เสมอ ซึ่งมันทำให้เซียวหลานไม่เชื่อฟังเธอ และไม่สนใจคำพูดของเธอเลยทุกครั้ง

เมื่อมองไปที่เฝิงเทียนจวินที่มีใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอยู่เสมอ ซึ่งกำลังนั่งอยู่ข้างๆเซียวเฉียนเฉียน เหวินหยุนก็ถอนหายใจอยู่ภายในใจ

ในความคิดของเธอ คนอย่างเฝิงเทียนจวินคือผู้กล้ารุ่นเยาว์ตัวจริง และสิ่งที่ฉินหยุนทำนั้นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งไม่สามารถสร้างผลกระทบอะไรได้มากเลย

ครอบครัวของเธอไม่มีอะไรเทียบได้กับครอบครัวทางฝั่งของพี่ชายสามีเลย ถึงตอนนี้จะโดนดูถูกก็ไม่เป็นไร แต่เธอไม่ต้องการให้ในอนาคตเมื่อลูกสาวพาแฟนกลับบ้านมาและโดนพวกเขาถูกดูถูกอีกรอบแน่

หากลูกสาวของเธอสามารถหาคนที่โดดเด่นเหมือนเฝิงเทียนจวินได้ เธอก็จะพอใจมาก

...

"รุ่นน้องฉินหยุน เพื่อนร่วมชั้นมอปลายคนนั้นของนาย เธอเป็นใครงั้นเหรอ?" ในอีกด้านหนึ่ง ฉินหยุนก็กำลังตามจางต้าจื่อไปลงทะเบียนนักศึกษา และจู่ๆเขาก็เอ่ยถามขึ้น

"โอ้ ทำไมเหรอครับรุ่นพี่?" เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉินหยุนก็ถามอย่างสงสัย

“นายรู้จักชายหนุ่มที่ยืนอยู่ถัดจากพี่สาวของเพื่อนร่วมชั้นของนายไหม?” จางต้าจื่อถาม

เมื่อนึกถึงชายหนุ่มที่มีมารยาทดีคนนั้น ฉินหยุนก็ส่ายหัวและถามด้วยความสงสัยว่า "เขามีตัวตนพิเศษอะไรงั้นเหรอครับ"

"เขาไม่ได้มีตัวตนพิเศษอะไรหรอก แต่เขาเป็นคนดังในมหาลัยทั้งสามแห่งในเมืองจินหลิงของเรา"

จางต้าจื่อกล่าวว่า "ชื่อของเขาคือเฝิงเทียนจวิน และเขาเป็นนักศึกษารุ่นพี่ในมหาลัยจินหลิง"

"มหาลัยจินหลิง?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจของฉินหยุนก็เต้นไม่เป็นจังหวะเล็กน้อย มหาลัยจินหลิงเป็นมหาลัยที่ดีที่สุดในเมืองจินหลิงเลย แถมยังติดอันดับหนึ่งในสิบของมหาลัยระดับประเทศอีกด้วย

มหาลัยเจียงหยวนนั้นยอดเยี่ยมมากเช่นกัน แต่เห็นได้ชัดว่าน้ำหนักของมันนั้นยังไม่ดีเท่าของมหาลัยจินหลิง

"เขาเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองตอนที่ยังเป็นนักศึกษาใหม่ และมีข่าวลือว่ารายได้ของเขาสูงถึง 40 ล้าน!"

จางต้าจื่อถอนหายใจพลางกล่าวว่า "ตอนนี้เฝิงเทียนจวินถือว่าเป็นบุคคลสำคัญในมหาลัยจินหลิงเลยก็ว่าได้ แม้แต่ทางมหาลัยก็ยังเชิญให้เขากล่าวสุนทรพจน์ในการรับนักศึกษาใหม่เลย หลายๆคนในมหาลัยเจียงหยวนของเรายังรู้จักเขาเลย"

( จบตอน)

——————————————————————————

[1] จางเจ๋อเทียน หรือที่รู้จักกันในชื่อ Nancy Zhang เธอเป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชาวจีนซึ่งเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาด้านแฟชั่นของธุรกิจสิ่งหรูหราของ JD.com เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากความนิยมในการถ่ายภาพชานมของเธอ และได้รับฉายาว่า "ชานมซิสเตอร์"