ตอนที่ 49 : โจวซินหยา

เอกสาขาวิชาการออกแบบแฟชั่น ฟังดูเลิศหรูดูดี และเรามักจะได้ยินเกี่ยวกับดีไซน์เนอร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกอยู่บ่อยๆ

แต่เมื่อคุณเรียนจบและต้องเตรียมตัวหางานจริงๆ คุณจะได้รู้ว่าอาชีพนี้มันยากแค่ไหน ถ้าคุณอยากมีชื่อเสียงโด่งดัง และอยากให้เสื้อผ้าที่คุณออกแบบปรากฏในร้านและเป็นที่นิยม มันเป็นเรื่องที่ยากมากๆ

ถังเซี่ยวเซี่ยวกำลังบ่นไปเรื่อยๆ ในขณะที่โจวซินหยากล่าวว่า "เอาล่ะเซี่ยวเซี่ยว ตอนนี้บ่นไปมันก็ไม่มีประโยชน์ หางานให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เถอะ"

พวกเธอทั้งสองคนยังคงส่งเรซูเม่ทางออนไลน์ต่อไป ในขณะที่กำลังมองหาสถานที่สัมภาษณ์งานไปด้วย

"หืม.. โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าเทียนหยุนกำลังรับสมัครดีไซน์เนอร์และช่างแพทเทิร์น..."

โจวซินหยามองไปที่ประกาศที่ถูกโพสต์ในฟอรั่มรับสมัครผู้มีความสามารถต่างๆ

“ฉันไม่เคยเห็นประกาศอันนี้มาก่อน มันน่าจะเพิ่งถูกโพสต์ไม่นานนี้” โจวซินหยากล่าว

"เดี๋ยวฉันลองค้นหาดูก่อนว่าโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าเทียนหยุนอยู่ที่ไหน"

ถังเซี่ยวเซี่ยวก็เห็นโพสต์ประกาศแล้วเช่นกัน เธอหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาแล้วคลิกที่แอพ Gaode Map[1]

หลังจากที่กดค้นหาเสร็จ เธอไม่เจอที่ตั้งโรงงานเลย แต่กลับเจอผลลัพธ์การค้นหาเป็นร้านขายเสื้อผ้าเทียนหยุนสองร้าน

"เอ่อ.. ฉันไม่เจอที่ตั้งโรงงานนี้ในแอพแผนที่เลย หรือว่ามันเพิ่งสร้างใหม่?" ถังเซี่ยวเซี่ยวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกมา

ในปัจจุบัน มีแอพ Gaode Map, Baidu Map และแอพอื่นๆอีกมากมายที่โดยปกติแล้วคุณสามารถใช้ค้นหาสถานที่ที่ต้องการได้

แต่ถ้าสถานที่แห่งนั้นเพิ่งสร้างขึ้นแค่ไม่กี่วัน ก็อาจจะหามันไม่เจอ

"น่าจะเป็นอย่างนั้น" โจวซินหยาพยักหน้าและกล่าวว่า "เงินเดือนขั้นต่ำของดีไซน์เนอร์ที่โรงงานแห่งนี้ให้คือ 3,000 หยวน และโบนัสอีก 1,000 หยวน ซึ่งรวมกันเป็น 4,000 หยวน ได้เท่านี้ก็ถือว่าไม่เลวนะ"

พูดตามตรง ก่อนหน้านี้พวกเธอได้ไปยื่นสัมภาษณ์ที่โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ามา 2-3 แห่งแล้ว แต่ค่าจ้างที่พวกเขาให้นั้นต่ำมาก และโดยพื้นฐานแล้วจะต้องเริ่มจากตำแหน่งผู้ช่วยดีไซน์เนอร์

ถังเซี่ยวเซี่ยวเม้มริมฝีปากของเธอและกล่าวว่า "โรงงานที่ไม่เป็นที่รู้จักแห่งนี้ก็ยังถือว่ามีประสิทธิภาพใช้ได้ เงินเดือนที่ได้ก็ประมาณ 3,000 หยวน"

"3,000 หยวนก็ไม่เลว อย่างน้อยก็ดีกว่าโรงงานก่อนหน้านี้" โจวซินหยากล่าวด้วยรอยยิ้ม

เธอค่อนข้างพอใจ ก่อนหน้านี้เมื่อตอนเธอออกมาจากวิทยาลัย เธอเต็มไปด้วยความคาดหวังต่ออนาคต เธอวาดฝันถึงเงินเดือนหลายหมื่นหยวนทันทีที่เธอก้าวออกมา แต่เธอกลับถูกความเป็นจริงเรียงแถวเข้ามาตบหน้าอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นข้อกำหนดสำหรับเงินเดือนของเธอจึงลดลงเรื่อยๆ

"เราไปดูกันดีกว่าว่าสภาพแวดล้อมที่นั่นเป็นยังไง ถ้าเป็นไปได้เราจะฝึกงานอยู่ที่นั่นสักพัก"

เมื่อได้ยินสิ่งที่โจวซินหยากล่าว ถังเซี่ยวเซี่ยวก็ไม่ได้พูดอะไร

ในใจของเธอรู้สึกดูถูกโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าเทียนหยุนแห่งนี้อยู่นิดหน่อย เธอรู้สึกว่าเธอควรจะได้เข้าไปในโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าที่ขนาดใหญ่และมีชื่อเสียงมากกว่าเหล่านั้น แทนที่จะเข้าไปในโรงงานขนาดเล็กที่ไม่เป็นที่รู้จักแห่งนี้

แต่ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่น ดังนั้นจึงทำได้แค่พยักหน้าตกลง

เมื่อเห็นว่าถังเซี่ยวเซี่ยวเห็นด้วย โจวซินหยาจึงดูหมายเลขโทรศัพท์ในโพสต์ประกาศรับสมัครงานและเริ่มกดโทรออกด้วยโทรศัพท์มือถือของเธอเอง

...

"เสี่ยวหยุน ที่นี่เคยเป็นโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าจินหรงมาก่อน แต่หลังจากนั้นมันก็ปิดตัวลง เสื้อผ้าทั้งหมดในนั้นถูกเอาออกไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่เพียงเครื่องจักรบางส่วนเท่านั้น" ฉินซวนกล่าวขณะยืนอยู่ในอาคารโรงงานขนาดใหญ่

"อย่างไรก็ตาม โรงงานแห่งนี้มีพื้นที่ขนาดใหญ่ถึง 2,400 ตารางเมตร"

โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าจินหรงเคยมีคนงานอยู่หลายร้อยคน ในทางกลับกัน ฉินหยุนจะรับคนเพียงแค่ 20 คนเท่านั้น สถานที่แห่งนี้ใหญ่เกินไปอย่างเห็นได้ชัด คาดว่า พื้นที่ส่วนใหญ่จะไม่ได้ใช้งานเลย

"2,400 ตารางเมตรก็ใช้ได้" ฉินหยุนเดินไปรอบๆอาคารโรงงาน พร้อมกับมองไปรอบๆด้วย ที่โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าแห่งนี้มีการติดตั้งเครื่องปรับอากาศและสภาพแวดล้อมโดยรวมก็ไม่เลว

ในส่วนที่ขนาดของโรงงานใหญ่เกินไป ฉินหยุนไม่มีความคิดปฏิเสธเพราะสิ่งนี้ ถึงยังไงในอนาคตขนาดของโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าเทียนหยุนก็จะขยายตัวอย่างต่อเนื่องแน่นอน ไหนๆก็จะเล่นใหญ่แล้ว เผื่อไว้ก่อนจะเป็นอะไร

มิเช่นนั้นในอนาคตเขาจะต้องเสียเวลาหาโรงงานใหม่อีกแห่งแน่

"แล้วเรื่องค่าเช่าล่ะ" ฉินหยุนถามหลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อเห็นว่าฉินหยุนไม่คัดค้านในการเลือกโรงงานนี้ ฉินซวนจึงส่งข้อมูลในมือของเธอไปให้เขา และยังมีข้อมูลสำคัญบางอย่างอยู่ในนั้นด้วย

"ที่นี่ห่างออกมาจากตัวเมืองค่อนข้างไกล ค่าเช่าจึงไม่สูงมากนัก สัญญาเช่าของโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าจินหรงได้หมดลงแล้ว ถ้าเราต้องการเช่าต่อ สัญญาเช่าขั้นต่ำคือหนึ่งปี และค่าเช่าต่อปีคือ 150,000 หยวน"

“หนึ่งแสนห้าหมื่น?” ฉินหยุนคำนวณอย่างเงียบๆในใจ ถ้าเป็นอย่างนั้นค่าเช่าต่อเดือนจะตกอยู่ที่ประมาณหนึ่งหมื่นหยวน ซึ่งถือว่าไม่แพงเกินไปสำหรับเขา

เมื่อเห็นว่าฉินหยุนไม่ได้พูดอะไร ฉินซวนก็กล่าวต่อ "นอกจากนี้ ในโรงงานนี้มีจักรเย็บผ้าฐานแบนแปดสิบเครื่อง อย่างอื่นๆก็จำนวนเท่ากัน จักรเย็บผ้าสองด้าน เครื่องตัดขอบ และยังมีอุปกรณ์อื่นๆอีก บอสคนก่อนของโรงงานแห่งนี้ไม่มีเวลาจัดการกับพวกมัน เขาจึงต้องการจะขายให้เราในราคาครึ่งหนึ่งของราคาตลาด"

"แปดสิบเครื่อง?" เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉินหยุนส่ายหัวและกล่าวว่า "มีเยอะเกินไป ไม่ต้องสนใจพวกมัน เราซื้อของใหม่มาดีกว่า"

ตอนนี้เขามีเงินทุนเพียงพอ นอกจากนี้ ร้านเสื้อผ้าสองร้านและร้านขายรองเท้ายังคงสะสมความมั่งคั่งให้เขาเรื่อยๆ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องใช้ของมือสองเหล่านี้

และในช่วงเริ่มต้น เขาใช้พนักงานเพียง 20 คนเท่านั้น ดังนั้นจักรเย็บผ้าเหล่านี้ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ใช้งานเลย

ที่สำคัญการซื้อของใหม่ยังปลอดภัยและมีคุณภาพดีกว่าอีกด้วย

สำหรับโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าแห่งนี้ ในใจของฉินหยุนมีความทะเยอทะยานอยู่มากมาย ดังนั้นเขาจึงหวังว่าทุกอย่างจะเริ่มต้นจากศูนย์

"ตกลง พี่จะแจ้งให้บอสของโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าจินหรงออกจากที่นี่ภายในสองวัน" ฉินซวนพยักหน้า

"จากนั้นสัก 2-3 วัน พี่จะไปหาซื้ออุปกรณ์อื่นๆที่ต้องใช้มาเอง"

"โอเคครับ พี่เลือกอุปกรณ์พวกนั้นเองได้เลย" ฉินหยุนกล่าว

จริงๆแล้วเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้มากนัก เขารู้แค่เพียงผิวเผินเท่านั้น ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่เคยสัมผัสกับสิ่งเหล่านี้มาก่อน แม้ว่าเขาจะทำงานพาร์ทไทม์มานานกว่าหนึ่งปี แต่เขาก็ไม่เคยทำงานในโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าเลยสักครั้ง

ฉินซวนทำงานในร้านขายเสื้อผ้า และใช้เวลาส่วนใหญ่ในโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้า ดังนั้นเธอจึงรู้เรื่องเหล่านี้เป็นอย่างดี

เขายังรู้สึกโล่งใจที่ได้ฝากเรื่องนี้ให้ฉินซวนจัดการ

ในขณะนี้เอง โทรศัพท์ของฉินซวนก็ดังขึ้นอย่างกระทันหัน

เธอมองดูหน้าจอแล้วกดรับสาย

หลังจากถามสองสามคำฉินซวนก็กดวางสายโทรศัพท์

"เสี่ยวหยุน มีนักศึกษาเอกสาขาการออกแบบแฟชั่นที่เพิ่งจบใหม่ 2 คนมาสมัครงานที่เรา" ฉินซวนกล่าว

"เข้าใจแล้วครับ"

ฉินหยุนพยักหน้า เมื่อครู่เขาได้ยินคำถามที่ฉินซวนถามอีกฝั่งตอนที่คุยโทรศัพท์แล้ว

"เดี๋ยวผมจะไปสัมภาษณ์พวกเธอเอง"

การรับสมัครพนักงานตำแหน่งอื่นๆเขาให้ฉินซวนเป็นคนจัดการ แต่ตำแหน่งดีไซน์เนอร์ ฉินหยุนให้ความสำคัญกับมันมากและโดยพื้นฐานแล้วเขาจะไปด้วยตัวเอง

...

ณ ป้ายหยุดรถที่หยางกวงพลาซ่า มีหญิงสาว 2 คนที่เพิ่งลงจากรถ

พวกเธอหลี่ตามองไปที่ดวงอาทิตย์ดวงโตและสูดหายใจเข้าลึก ๆ

"อากาศร้อนจริงๆ" ถังเซี่ยวเซี่ยวแลบลิ้นออกมาและเอามือขวาบังดวงอาทิตย์ที่สาดแสงลงมาหาเธอ

ตอนนี้ใกล้จะปลายเดือนกรกฎาคมแล้ว ด้วยอุณหภูมิสูงถึง 36-37 องศา ทำให้เดินบนถนนไม่ค่อยสะดวกสักเท่าไร

มองไปที่ร้านค้ามากมายบนลานกว้างด้านหน้า โจวซินหยากล่าว "เซี่ยวเซี่ยว ร้านขายเสื้อผ้าเทียนหยุนอยู่นั่น ไปกันเถอะ เราต้องรีบไปรับอากาศเย็นๆจากเครื่องปรับอากาศในร้าน"

พวกเธอรีบวิ่งเข้าไปในร้านขายเสื้อผ้า และแน่นอน หลังจากเข้าประตูไปก็มีสายลมเย็นฉ่ำลอยเข้ามาปะทะใบหน้า ทำให้รู้สึกเหมือนได้รับการฟื้นฟูจิตวิญญาณขึ้นอีกครั้ง

"สวัสดีค่ะ..." เมื่อเห็นทั้งสองคนเข้ามาในร้าน หญิงสาวในวัยยี่สิบกว่าก็ทักทายพวกเธอทันที

แต่เธอยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ โจวซินหยาก็เอ่ยอย่างสุภาพขึ้น "เรามาที่นี่เพื่อสมัครงาน คุณฉินหยุนอยู่ที่นี่หรือเปล่าคะ"

ก่อนหน้านี้ ฉินซวนได้เรียกพวกเธอให้มาสัมภาษณ์กันที่นี่

(จบบทนี้)

—————————————————————————

[1] Gaode Map แอพแผนที่ที่คนจีนนิยมใช้