ตอนที่ 39 : คะแนนสอบเข้ามหาลัย

"พ่อกับแม่ไม่ต้องกังวลหรอกครับ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร" ฉินหยุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เขาก็กำลังรออยู่เช่นกัน แม้ว่าเขาจะมีความมั่นใจ แต่เขาก็อดรู้สึกประหม่าเล็กน้อยไม่ได้

การสอบเข้ามหาลัยแทบจะส่งผลต่ออนาคตของคนๆหนึ่งได้เลย

ตอนนี้เขามีระบบรวบรวมโชคลาภอยู่กับตัว และอนาคตของเขามีความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าเขาจะสามารถเข้ามหาลัยดีๆได้หรือไม่นั้น ไม่สำคัญสำหรับเขาอีกต่อไป ท้ายที่สุด การเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีก็เพื่อเส้นทางที่ดีในอนาคต

อย่างไรก็ตาม เขายังคงหวังว่าคะแนนของเขาจะสูงขึ้น ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เพียงแค่ให้พ่อกับแม่ของเขามีความสุขมากขึ้น พวกเขาจะได้มีหน้ามีตาในสังคมบ้าง

ในตอนนี้เป็นเวลา 9:50 น. จ้าวเหมยที่เอาแต่ถามอยู่ตลอดก็เงียบเสียงไป

แม้แต่ฉินกั๋วตงที่มีนิสัยสุขุมรอบคอบก็เหมือนกัน เขาถูมือเข้าด้วยกันแล้วเฝ้ารอ

เวลาผ่านไปทุกนาทีและทุกวินาที เสียงแตรของรถดังมาจากถนนนอกบ้าน ซึ่งดูเหมือนมันจะซ้ำเติมความเร่งร้อนภายในใจของฉินกั๋วตงและจ้าวเหมยเข้าไปอีก

ในไม่ช้าก็ถึงเวลา 9.59 น. ในเวลานี้ฉินกั๋วตงและจ้าวเหมยเอาแต่จ้องมองที่นาฬิกาไม่หยุด นาทีสุดท้ายดูเหมือนมันจะผ่านไปนานกว่าปกติ แต่ในที่สุดเข็มนาฬิกาก็ชี้ไปที่เลขสิบ

ในเวลาเดียวกัน ฉินหยุนก็คลิกเม้าส์ไปที่คำว่า ‘ค้นหา’โดยทันที

“เป็นไงบ้างเสี่ยวหยุน?” จ้าวเหมยถามอย่างร้อนใจ

"มันโหลดอยู่ครับ"

ฉินหยุนพูดอย่างช่วยไม่ได้ ขณะมองไปที่พ่อกับแม่ของเขาที่กำลังเป็นกังวล

เขากดรีเฟรชไปหลายครั้ง แต่หน้าเว็บมันก็ยังค้างและขัดข้องอยู่ ขณะที่เขากดรีเฟรชอยู่เรื่อยๆ ในที่สุดหน้าเว็บใหม่ก็ปรากฏขึ้น

หมายเลขผู้สอบ: ...

ชื่อ: ฉินหยุน

ภาษาจีน: 113

คณิตศาสตร์: 117

ภาษาอังกฤษ: 120

การสังเคราะห์วิทยาศาสตร์[1]: 231

คะแนนรวม: 581

ข้อมูลบางอย่างแสดงขึ้นมาต่อหน้าคนทั้งสามอย่างสมบูรณ์

เมื่อมองดูคะแนนในหน้าจอคอมพิวเตอร์ ฉินกั๋วตงและจ้าวเหมยตกตะลึงไปครู่หนึ่ง เหมือนพวกเขาจะคิดว่าพวกเขาดูผิด

581 คะแนน! ลูกชายของพวกเขาทำคะแนนได้มากมายขนาดนี้เลย? ขาดอีกแค่สิบเก้าคะแนนก็ถึง 600 แล้ว?

"เหล่าฉิน คะแนนสอบที่ใช้เป็นเกณฑ์เข้ามหาลัยครั้งล่าสุดอยู่ที่เท่าไรนะ?" เจ้าเหมยพึมพำ

ก่อนหน้านี้เธอจำมันได้ขึ้นใจ แต่เมื่อเห็นคะแนนของลูกชายสูงขนาดนี้ เธออดคิดไม่ได้ว่าเธออาจจะจำผิด

"525" ฉินกั๋วตงเอ่ยตอบ เขาเอาแต่จ้องที่หน้าจอคอมพิวเตอร์และดูซ้ำแล้วซ้ำอีก ในที่สุดก็ยืนยันได้ว่ามันคือของจริง ใบหน้าของเขาพลันเต็มไปด้วยความสุข

"ลูกพ่อ ลูกได้คะแนนเยอะมาก!" เขาตบไปที่ไหล่ของฉินหยุนอย่างแรง เสียงของเขาดูจะสะอึกเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้ ระดับคะแนนของฉินหยุนขึ้นๆลงๆอยู่แค่ระดับผ่านเกณฑ์ แต่เขาไม่คิดว่าตอนนี้มันจะสูงกว่าคะแนนที่ใช้เป็นเกณฑ์ถึง 560 คะแนน!

และนี่ยังเป็นระดับคะแนนของการสอบเข้ามหาลัยครั้งล่าสุด ครั้งนี้ข้อสอบการเข้ามหาลัยถือว่ายากมาก คะแนนสอบที่ได้จึงลดลงอย่างไม่ต้องสงสัย

ในที่สุดจ้าวเหมยก็ได้สติ เธอจ้องมองที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ มองซ้ำแล้วซ้ำอีก อันที่จริงแม้ว่าเธอจะไม่รู้จักคำสองสามคำที่อยู่บนนั้น แต่เธอรู้จักตัวเลขเหล่านั้นอย่างแน่นอน

"เสี่ยวหยุน งั้นลูกก็สามารถเลือกมหาลัย 211 แห่ง ด้วยคะแนนเหล่านี้ได้น่ะสิ?"

เธอมองไปที่ฉินหยุนด้วยใบหน้าที่มีความสุข และพูดว่า "รีบตรวจสอบคะแนนที่มหาลัยทั้ง 211 แห่งเหล่านั้นใช้เป็นเกณฑ์ในการเข้าเร็ว!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉินหยุนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "แม่ครับ คะแนนที่ใช้เป็นเกณฑ์เข้ามหาลัยจะออกมาทีหลัง"

เขาเองก็แปลกใจอยู่เล็กน้อยเช่นกัน

‘ทำไมฉันได้คะแนนเยอะจัง?’

ตอนที่เขาสอบทดลองครั้งสุดท้ายในโรงเรียน เป็นตอนที่เขาเริ่มใช้โบนัสเพิ่มโชคเป็นครั้งแรก และอัตราที่ถูกต้องของคำถามแบบปรนัยก็เพิ่มขึ้นมาก ภาษาอังกฤษเพียงวิชาเดียวก็เพิ่มได้ถึง 20 คะแนน ถ้านับรวมวิชาไปอื่นด้วย มากสุดเขาก็ได้แค่ 30-40 คะแนน

"ดูเหมือนว่านอกเหนือจากคำถามแบบปรนัยแล้ว คะแนนที่ฉันได้รับจากคำถามแบบอื่นๆก็ไม่น้อยเลย" ฉินหยุนคิดกับตัวเอง

ตัวอย่างเช่นการเขียนเรียงความภาษาจีน คะแนนที่ได้จะขึ้นอยู่กับผู้ตรวจสอบคำตอบเป็นหลัก หากเขาพอใจกับข้อความที่คุณเขียน คุณก็อาจจะได้คะแนนที่สูงมากขึ้น

ด้วยโชคของเขา เป็นไปได้ทั้งหมดที่จะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น อาจด้วยสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันหลายอย่างทำให้คะแนนของฉินหยุนเพิ่มขึ้นอย่างมาก

หืม...

ในตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือของฉินหยุนก็ดังขึ้นอย่างกระทันหัน และเขาก็กดรับสายโดยทันที

“พี่ใหญ่” ฉินหยุนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"เสี่ยวหยุนเป็นไงบ้าง แกรู้คะแนนสอบแล้วหรือยัง?" ฉินซวนถามอย่างเร่งรีบ

เธอเอาแต่จ้องมองนาฬิกา และอดไม่ได้ที่จะโทรหาเมื่อเลยเวลาสิบโมงตรงมาแล้ว

"581 คะแนน ไม่เลวเลย" ฉินหยุนพูดด้วยรอยยิ้ม

หลังจากพูดคุยกันต่อไม่กี่คำ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากดูเบอร์โทรแล้ว ฉินหยุนก็ยิ้มและรับสาย

"พี่รอง"

ฉินลู่ พี่สาวคนที่สองของเขาโทรมา ฉินลู่เพิ่งเรียนจบมหาลัยปี 3 แต่เธอยังอยู่ที่มหาลัยและยังไม่ได้กลับมา

ในขณะที่ฉินหยุนกำลังคุยโทรศัพท์กับพี่สาว จ้าวเหมยก็คุยโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอเช่นกัน

“พี่สะใภ้รอง ผลสอบของเสี่ยวหยุนออกมาแล้วงั้นเหรอ โอ้..ไม่เลวงั้นเหรอ เขาได้กี่คะแนน 581! ฮ่าๆ.. ไม่เลวๆ เกณฑ์คะแนนปีที่แล้ว 525 คะแนน เกณฑ์ของปีนี้ยังไม่ออกมา แบบนี้ต้องฉลอง เราต้องมาดื่มกันสักหน่อย พี่สะใภ้รอง พวกคุณต้องมา...”

จ้าวเหมยคุยโทรศัพท์ด้วยยิ้มและเสียงหัวเราะ หลังจากวางสายเสร็จ เธอก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มโทรครั้งที่สอง แล้วพูดเหมือนเดิมทุกประการ

ฉินหยุนมองดูด้วยรอยยิ้ม ในขณะนี้จ้าวเหมยปรารถนาให้คนทั้งโลกรู้ว่าลูกชายของเธอทำคะแนนได้มากมายในการทดสอบเข้ามหาลัย

ฉินหยุนรู้ว่าจ้าวเหมยกำลังอัดอั้นอยู่ภายในใจ ครอบครัวของเธอยากจนมาก ญาติทางพ่อของเธอไม่เท่าไร แต่สำหรับครอบครัวฝั่งของแม่เธอ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาดูถูกเธอเล็กน้อย

ทุกๆปีในช่วงตรุษจีน ครอบครัวของฉินหยุนจะไปที่บ้านของลุงเพื่อมอบของขวัญให้ แต่โดยปกติแล้วครอบครัวของลุงไม่ค่อยได้มาที่นี่ อาจจะมาสักครั้งในรอบ 10 ปี ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองครอบครัวนั้นถูกรักษาไว้โดยจ้าวเหมยเพียงคนเดียว (ตรงนี้ไม่แน่ใจว่าลุงฝั่งพ่อหรือว่าฝั่งแม่ คนจีนญาติเยอะจริงๆ)

ตอนนี้จ้าวเหมยอิ่มเอมใจอยู่พักหนึ่ง

หลังจากผลการสอบเข้ามหาลัยประกาศออกมาได้ไม่นาน เกณฑ์คะแนนการเข้ามหาลัยก็ประกาศออกมา ซึ่งจำเป็นต้องมี 505 คะแนน

อย่างไรก็ตาม คะแนนของฉินหยุนสูงกว่าเกณฑ์ถึง 76 คะแนน ด้วยคะแนนดังกล่าวทำให้เขาสามารถเลือกมหาลัยชั้นนำที่ยอดเยี่ยมใน 211 แห่งได้! เขายังสามารถไปที่วิทยาลัยและมหาลัยไหนก็ได้อีก 985 แห่ง

ทั้งครอบครัวมีความสุขมาก

ก่อนหน้านี้คะแนนของฉินหยุน อาจกล่าวได้ว่าอยู่แค่ระดับปานกลาง เนื่องจากการเปิดร้านขายเสื้อผ้า ฉินกั๋วตงและจ้าวเหมยจึงกังวลว่ามันจะส่งผลกับการสอบเข้ามหาลัยของเขา แต่โดยไม่คาดคิด ไม่เพียงไม่ส่งผล แต่ยังได้คะแนนที่สูงมากในการสอบอีกด้วย

"เสี่ยวหยุน ลูกอยากไปมหาลัยไหน?" ฉินกั๋วตงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถาม

มีมหาลัยหลายแห่งที่เขาสามารถเลือกได้จากคะแนนดังกล่าว

ฉินหยุนยิ้มและพูดว่า "ผมจะไปที่จินหลิง และผมจะเลือกบริหารธุรกิจเป็นวิชาเอกของผม"

"จินหลิง เอกบริหารธุรกิจ?" ฉินกั๋วตงและจ้าวเหมยต่างก็พยักหน้า

ระยะทางระหว่างจินหลิงและอู๋ซื่อนั้นอยู่ไม่ไกลกันมากนัก ใช้เวลาเดินทางโดยรถไฟฟ้าแค่สองชั่วโมงกว่าเท่านั้น

แต่สำหรับฉินหยุนที่เขาเลือกจินหลิง เป็นเพราะว่าระดับการพัฒนาของมัน นี่คือเมืองชั้นหนึ่งแห่งใหม่!

"ที่จินหลิงมีมหาลัยทั้งระดับ 985 และ 211 เสี่ยวหยุน ลูกไม่จำเป็นต้องรีบตัดสินใจ ในช่วงสองสามวันนี้ลองคิดๆดู" ฉินกั๋วตงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้คะแนนสอบต่ำ จะไม่สามารถเลือกมหาลัยและวิชาเอกจำนวนมากได้ แต่สำหรับฉินหยุน เขาไม่มีปัญหาดังกล่าว เพราะเขาสามารถเลือกที่ไหนก็ได้

...

หลังจากรู้คะแนนจากที่บ้านแล้ว ฉินหยุนก็มาที่ร้านเสื้อผ้าเทียนหยุนเพื่อสังเกตสถานการณ์

"เสี่ยวหยุน!" เมื่อเห็นฉินหยุนใกล้เข้ามา ฉินซวนก็ตะโกนเรียก

"ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ บอส" ตอนนี้เอง พนักงานหลายคนในร้านก็ยิ้มและแสดงความยินดีกับฉินหยุน

พนักงานสองคนในสาขานี้เป็นอดีตเพื่อนร่วมงานของฉินซวน ดังนั้นพวกเธอจึงรู้เรื่องการสอบเข้ามหาลัยของฉินหยุนก่อน เมื่อพวกเธอรู้ พนักงานคนอื่นๆในร้านก็รู้โดยธรรมชาติเช่นกัน

(จบตอน)

----------------------------------------------------------------------------------------------------

[1] การสังเคราะห์วิทยาศาสตร์ (理综) เป็นข้อสอบหลักส่วนที่สองรองจากวิชาหลัก ซึ่งเป็นข้อสอบของนักเรียนสายวิทย์ในการสอบเกาเข่าของประเทศจีน มีสามวิชาในการสอบ วิชาเคมี ชีววิทยา และฟิสิกส์ คะแนนเต็มทั้งหมด 300 คะแนน