185 - ปะทะอวิ๋นเยว่อ๋อง

185 - ปะทะอวิ๋นเยว่อ๋อง

การปรากฏตัวของบุรุษผู้นี้ทำให้ทั้งสนามถึงกับระส่ำระสาย

เหล่าผู้แข็งแกร่งไม่น้อยถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ

อวิ๋นเยว่อ๋อง เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งภายในดินแดนลับเทียนสุ่ย เป็นที่ยอมรับกันมานานแล้วว่าเป็นจ้าวแห่งระดับโพซวีอันดับหนึ่ง ภายใต้การปกครองของเขาเก้าบรรพ์!

ชื่อเสียงของเขายิ่งใหญ่นัก!

เขาเคยฆ่าผู้ไร้เทียมทานระดับโพซวีไปแล้วมากกว่าสิบคน!

เขาเคยต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งระดับนิพพานอย่างซึ่งๆ หน้า

โดยไม่ตกเป็นรองแม้แต่น้อย!

พลังของเขาเหนือกว่าผู้ฝึกตนในระดับโพซวีอย่างสมบูรณ์

ในดินแดนลับเทียนสุ่ย ผู้กล้าฝ่าฟันมีมากมาย แต่จนถึงวันนี้ ยังไม่มีใครสามารถท้าทายตำแหน่งของอวิ๋นเยว่อ๋องได้เลย

เขาคือผู้ปกครองโดยแท้ของดินแดนลับเทียนสุ่ย!

...

ใบหน้าเหี้ยมเกรียมราวหมีป่าของอวิ๋นเยว่อ๋องปรากฏตัวในสมรภูมิ สายตาเย็นเยียบดั่งงูพิษกวาดมองไปรอบๆ แล้วหยุดลงที่ซูซิน ผู้ยังคงยืนอยู่กลางเขตแดนเมฆโลหิตดุจเทพอสูร

ในเวลาเดียวกัน เขายังเห็นทะเลโลหิตใต้ฝ่าเท้าของซูซิน และกองซากศพของผู้แข็งแกร่งจำนวนมาก

"เจ้าคือซูซิน?"

"มอบผลแห่งเต๋าออกมา แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!"

เสียงของอวิ๋นเยว่อ๋องเย็นเยียบ แฝงไว้ด้วยบารมีและความดูแคลนโดยธรรมชาติ

คำพูดนี้ทำให้ทุกคนโดยรอบถึงกับกลืนน้ำลายอย่างหนัก แม้ไม่มีใครแปลกใจนัก

เพราะในดินแดนลับเทียนสุ่ย อวิ๋นเยว่อ๋องย่อมมีสิทธิ์ดูแคลนทุกสิ่ง

คำพูดของเขา ไม่มีใครกล้าขัดขืน

"เหอะๆ~~"

คำพูดของอวิ๋นเยว่อ๋องกลับทำให้ซูซินหัวเราะ เขาเงยหน้าขึ้นมองอวิ๋นเยว่อ๋องด้วยแววตาเย็นชา แล้วกล่าวว่า

"ตั้งแต่ข้าเข้าสู่แดนลับเทียนสุ่ย ก็ได้ยินชื่อเจ้ามาไม่น้อย ต่างกล่าวกันว่าเจ้าเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งที่ได้รับการยอมรับในขอบเขตโพซวี แม้แต่จะแข่งขันกับผู้แข็งแกร่งระดับเนี่ยผานก็ยังไม่เป็นรอง!"

"ผู้คนมากมายต่างยำเกรงในพลังของเจ้า ชื่นชมในเล่ห์เหลี่ยมของเจ้า"

"แต่เท่าที่ข้ารู้มา เจ้าบ่มเพาะจนถึงจุดสูงสุดของระดับโพซวี น่าจะครบสี่สิบปีแล้วใช่หรือไม่?"

"ผู้ปลุกสายเลือดระดับสองที่บรรลุถึงจุดสูงสุดของขอบเขตโพซวีมาสี่สิบปี กลับยังไม่อาจทะลวงถึงขอบเขตเนี่ยผานได้ พลังต่อสู้ก็เพียงแค่ทัดเทียมกับผู้แข็งแกร่งระดับเนี่ยผานโดยทั่วไป เอาตรงๆ ข้าไม่เห็นว่าเจ้าจะเก่งกาจตรงไหนเลย?"

แววตาของอวิ๋นเยว่อ๋องหรี่ลง รอยโกรธเกรี้ยวแลบวาบผ่านหว่างคิ้ว

เหล่าผู้แข็งแกร่งที่ล้อมรอบอยู่โดยรอบต่างก็พากันตกตะลึงยิ่งนัก คำพูดของซูซินในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการยั่วยุอวิ๋นเยว่อ๋องาอย่างชัดแจ้ง

ทว่าเมื่อพิจารณาดีๆ แล้ว สิ่งที่ซูซินกล่าวก็ไม่ผิด

อวิ๋นเยว่อ๋อง แม้พลังจะแข็งแกร่ง แต่เขาบ่มเพาะมายาวนานนับสิบๆ ปี ใช้เวลาถึงสี่สิบปีเพียงแค่บรรลุถึงจุดสูงสุดของขอบเขตโพซวี พลังต่อสู้ก็แค่ทัดเทียมกับผู้แข็งแกร่งระดับเนี่ยผานธรรมดา แต่ซูซินเล่า...

เพิ่งมีอายุแค่ยี่สิบต้นๆ ฐานการบ่มเพาะอยู่แค่ปลายขอบเขตโพซวี แต่กลับสามารถสังหารผู้แข็งแกร่งมากมายได้

ว่ากันตามจริง เรื่องพลัง ซูซินเกรงว่าจะไม่ได้ด้อยกว่าอวิ๋นเยว่อ๋องเลยแม้แต่น้อย

หากเปรียบเทียบกันแล้ว ซูซินเห็นชัดว่าเป็นผู้ท้าทายสวรรค์มากกว่า

"เมื่อไม่นานมานี้ ข้าเพิ่งร่วมมือกับสหายสองสามคน ตะลุยอยู่ในชั้นแรกของแดนลับ ตอนนั้นข้าได้พบกับผู้บ่มเพาะระดับปลายขอบเขตโพซวีผู้หนึ่ง อ้างตัวว่าเป็นศิษย์ของเจ้า" ซูซินกล่าวต่อ

แววตาของอวิ๋นเยว่อ๋องหดแคบลง

เขามีศิษย์น้องอยู่คนหนึ่งซึ่งกำลังฝ่าฝันอยู่ในชั้นแรกของแดนลับ อีกทั้งศิษย์น้องผู้นี้ก็เป็นหนึ่งในสองอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุด และมีความใกล้ชิดกับเขาเป็นอย่างยิ่ง

"เขายกชื่อเจ้าขึ้นมาเพื่อให้ข้าหวาดกลัว แล้วไว้ชีวิตเขา น่าเสียดาย ข้ามิได้ลังเลแม้แต่น้อย ก็ลงมือฆ่าเขาทันที" ซูซินกล่าวด้วยรอยยิ้ม "เพราะในสายตาข้า

คนที่ติดอยู่ในขอบเขตโพซวีถึงสี่สิบปีเต็ม ยังไม่อาจทะลวงไปได้เช่นเจ้าอวิ๋นเยว่อ๋อง จะนับเป็นอะไรได้?"

"เจ้า มันหาเรื่องตาย!!"

อวิ๋นเยว่อ๋องโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด ไม่เพียงเพราะซูซินฆ่าศิษย์น้องของเขา แต่เพราะซูซินผู้นี้ ยังกล้าดูแคลนเขาด้วย

โฮ่ก~~ พลังอำนาจไร้สิ้นสุดพลันแผ่กระจายออกมาจากร่างอวิ๋นเยว่อ๋อง สั่นสะเทือนฟ้าดิน

อวิ๋นเยว่อ๋องก้าวต่อเนื่องหลายก้าว ก็เข้าสู่ขอบเขตที่ปกคลุมด้วยหมู่เมฆโลหิตแล้ว เขาสวมถุงมือโลหะสีเงินทั้งสองข้าง และในขณะนี้ ขณะที่อวิ๋นเยว่อ๋องฟาดหมัดออกมา

แสงสีเงินเจิดจ้าสาดวาบ ราวกับดวงดาราสีเงินสุกสว่างบดขยี้ออกไป

"มาได้ดี!"

แสงคมในดวงตาของซูซินปะทุออกมา

เขาตั้งใจยั่วยุให้อวิ๋นเยว่อ๋องโกรธ เพื่อดึงให้เจ้าผู้นี้ลงมือเต็มกำลังและสู้กับเขาอย่างจริงจัง

เขาอยากจะรู้ว่า บุรุษผู้นี้ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งในขอบเขตโพซวีแห่งอาณาเขตใต้การปกครองของเขาเก้าศักดิ์สิทธิ์จงซาน จะเก่งกาจได้ถึงเพียงใดกันแน่

ฟึ่บ!

ซูซินถือกระบี่เทพมังกรคำรามสีทองไว้ในมือ ในขณะดวงดาวสีเงินนั่นปรากฏต่อหน้าเขา กระบี่เทพมังกรคำรามก็ฟาดออกในทันที

ทักษะกระบี่โลหิตบิน กระบวนท่าเงาลวง!!

แสงกระบี่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ แฝงไว้ด้วยพลังอำนาจไร้สิ้นสุด เมื่อความเร็วระเบิดถึงขีดสุด ก็ปะทะเข้ากับดวงดาวสีเงินดวงนั้นโดยตรง

ปัง!!

พลังอำนาจน่าสะพรึงกลัวอัดแน่นจนบีบอากาศเกิดเป็นคลื่นกระแทกแผ่ขยายออกไปในพริบตา

ฟ้าดินราวกับไม่อาจต้านทานพลังของทั้งสอง จนเริ่มสั่นไหวอย่างเลือนราง

"ถุงมือที่เขาใช้ ก็เป็นของวิเศษชั้นยอดหรือ?" ซูซินรู้สึกสะกิดใจ

ในแดนลับเทียนสุ่ย ของวิเศษชั้นยอดก็มีปรากฏขึ้นมาอยู่บ้าง ไม่ใช่มีแค่เขาคนเดียวที่ได้ครอบครอง

อวิ๋นเยว่อ๋องผู้นี้ ในฐานะผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของขอบเขตโพซวี ก็เคยได้รับถุงมือของวิเศษชั้นยอดที่เหมาะกับตนเองมาแล้วเช่นกัน

ภายใต้การปะทะของพลังอำนาจน่าสะพรึงกลัว ทั้งสองก็ถูกสะท้อนจนถอยออกไปพร้อมกัน

แต่พอพวกเขาทั้งสองเพิ่งยืนมั่น อีกลมหายใจต่อมาก็พลันกลายเป็นสายฟ้าสองสาย พุ่งเข้าปะทะกันอีกครั้งอย่างดุดัน

อวิ๋นเยว่อ๋องมีจิตสังหารฟ้าถล่ม ใส่ถุงมือทั้งสองข้างราวกับสองดวงดาวสีเงินสุกสว่าง พุ่งฟาดออกครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างดุดันและเกรี้ยวกราด

ราวกับอสูรร้ายในตำนานที่โกรธเกรี้ยว มีพลังล้นฟ้า

ดวงดาวสีเงินแต่ละดวงที่พุ่งออกมา ล้วนมีพลังน่าสะพรึงกลัว สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งระดับโพซวีอย่างไร้พ่ายได้

"ประจันหน้า ข้าจะกลัวเจ้า?"

ซูซินกลับไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย พลังวิญญาณระเบิดออก พลังสายเลือดภายในร่างเขาก็ถูกเร่งเร้าไปถึงขีดสุด

"ท่วงท่า ดั่งฟ้าร้องไฟไหม้!!"

ซูซินลงมือใช้กระบวนท่าฟ้าร้องไฟไหม้ ซึ่งเป็นท่าที่มีพลังทำลายล้างสูงสุด ต่อสู้ปะทะกับอวิ๋นเยว่อ๋องาอย่างจัง

ทักษะกระบี่ของเขาระเบิดออกอย่างเต็มที่

เงากระบี่สายแล้วสายเล่า ฟาดออกอย่างดุดัน

ราวกับภูเขาไฟที่สงบนิ่งมานับพันล้านปี พลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

อีกทั้งยังดุจสายฟ้าสวรรค์ที่ผ่าเปรี้ยงลงมาจากห้วงอากาศเวิ้งว้าง ทำลายล้างโลกทั้งใบ

เงากระบี่แต่ละสาย ล้วนแฝงด้วยพลังไร้ขอบเขต

บ้าคลั่ง รวดเร็ว ทำลายฟ้าทลายดิน!!

………..