168 - เพิ่งจะเริ่มต้น

168 - เพิ่งจะเริ่มต้น

"เงาลวง!!"

ซูซินสะบัดกระบี่เต็มกำลัง เงากระบี่มากมายนับไม่ถ้วนซ้อนทับกันอย่างดุดันแล้วฟาดออกไป

"เคร้ง!"

เสียงโลหะปะทะกันดังขึ้น ซูซินรู้สึกเพียงว่าแขนทั้งสองข้างสั่นสะท้านอย่างฉับพลัน จากนั้นร่างกายก็ถอยหลังอย่างรุนแรง

"พลังรุนแรงถึงเพียงนี้ นี่คือกระบวนท่ากระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเซียวเฉิน พระยากระบี่กระนั้นหรือ?" ซูซินกล่าวกับตนเองด้วยความตะลึง

พระยากระบี่เซียวเฉิน มีกระบวนท่ากระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดคือ คำภีร์กระบี่ฮ่องเต้ ชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างยิ่ง

คำภีร์กระบี่ฮ่องเต้นี้มีตั้งแต่ ฮ่องเต้หนึ่ง ถึง ฮ่องเต้สองสิบสอง รวมทั้งสิ้นสิบสองกระบวนท่า และแต่ละท่าก็รุนแรงขึ้นตามลำดับ

กระบวนท่าที่เซียวเฉินใช้เมื่อครู่นั้น เป็นเพียง ฮ่องเต้ที่เจ็ด เท่านั้น เห็นได้ชัดว่ายังไม่ใช่ขีดสุดของเซียวเฉิน

"ฮ่องเต้ที่แปด!"

เซียวเฉินตะโกนเสียงดังอีกครา รอยตราดวงดาวระหว่างคิ้วของเขายิ่งส่องสว่างจ้า เงาร่างฮ่องเต้อันยิ่งใหญ่เบื้องหลังเขาก็ยกกระบี่ในมือขึ้นสูงอีกครั้ง

เสียงก้องกังวานตามมา... กระบวนท่ากระบี่ ฮ่องเต้ที่แปด อันน่าสะพรึงกลัว ฟาดลงมาอย่างรุนแรง

เมื่อเห็นเงากระบี่ฟาดลงมา ซูซินก็แปรสภาพเป็นภูผามหาสมุทร

เจตกระบี่แห่งภูผามหาสมุทรพัดกระหน่ำรอบกายเขา กลายเป็นเขตแดนขุนเขาทะเลโดยสมบูรณ์

นี่คือกระบวนท่าป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของซูซิน

ด้วยการหยั่งรู้ในเจตกระบี่ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เมื่อซูซินร่าย ม้วนคัมภีร์ภูผามหาสมุทร อีกครั้ง เขาไม่เพียงแต่หลอมรวมกับพื้นดินได้ แต่ยังสามารถหลอมรวมกับความว่างเปล่าได้ทั้งมวล

"ตูม!"

พร้อมกับเสียงระเบิดอันรุนแรง ร่างของซูซินเพียงแค่สั่นสะเทือนเล็กน้อย ก็กลับคืนสู่ความสงบ

"เป็นไปได้อย่างไร?"

เซียวเฉินตกตะลึง เขาใช้ ฮ่องเต้ที่แปด ไปแล้ว แต่กลับถูกซูซินตรงหน้ารับไว้ได้อย่างง่ายดาย?

"ฮ่องเต้ที่เก้า!"

เซียวเฉินลงมืออีกครั้ง

เมื่อ ฮ่องเต้ที่เก้า ฟาดออกมา พลังของมันยังแข็งแกร่งกว่ากระบวนท่าก่อนหน้าเกือบเท่าตัว

แต่กระบวนท่านี้ ก็ยังทำได้เพียงกดให้ร่างของซูซินทรุดลงเล็กน้อย โดยไม่สามารถสร้างบาดแผลใดๆ ได้

"ฮ่องเต้ที่สิบ!!"

ดวงตาของเซียวเฉินพลันแผ่จิตสังหาร รอยตราดาวระหว่างคิ้วของเขาในยามนี้ก็ส่องแสงจ้าอย่างถึงที่สุด

ตูม!!

กระบี่ฮ่องเต้ เสมือนเทพแห่งการทำลายล้างสรรพสิ่ง

พลังอำนาจรุนแรงถึงขั้นที่ซูซินรู้สึกว่าใกล้เคียงกับฝ่ามือนั้นของซือถูป๋อเล่ย

แต่ก็เป็นเพียงแค่ใกล้เคียง และตอนนี้พลังของซูซินก็แข็งแกร่งยิ่งขึ้นจากเดิมเล็กน้อย

"ตูม!"

เงากระบี่ตกลง ซูซินถูกฟาดจนหล่นจากความว่างเปล่าลงสู่พื้นเบื้องล่างอย่างรุนแรง พื้นดินใต้เท้าของเขาแตกระเบิดทันที

"กระบวนท่าฮ่องเต้ที่สิบนี้ พลังรุนแรงจริง!"

"แต่ หากข้าคาดไม่ผิด นี่น่าจะเป็นกระบวนท่ากระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้าสินะ?"

ซูซินเงยหน้าขึ้น กล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก พลางมองเซียวเฉินในความว่างเปล่าเบื้องบน

เพียงแค่ฮ่องเต้ที่สิบก็ทำให้ซูซินรู้สึกว่าเกือบเทียบได้กับฝ่ามือของซือถูป๋อเล่ยแล้ว หากเซียวเฉินยังสามารถใช้ฮ่องเต้ที่สิบเอ็ดได้อีกละก็ เช่นนั้นพลังของเขาก็สามารถท้าทายท้าทายอวิ๋นเยว่อ๋องได้แล้ว

แต่เห็นได้ชัดว่า เซียวเฉินในตอนนี้ คงยังไปไม่ถึงขั้นนั้น

"เจ้าต้านฮ่องเต้ที่สิบของข้าได้โดยไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย?"

เซียวเฉินในยามนี้ก็รู้สึกสั่นคลอนในจิตใจ

ถูกต้องแล้ว ขณะนี้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาสามารถใช้ได้ ก็คือ ฮ่องเต้ที่สิบ!

ด้วยกระบวนท่านี้ เขาสามารถติดหนึ่งในสิบอันดับแรกของยอดผู้แข็งแกร่งในแดนลับเทียนสุ่ย ซึ่งน้อยคนนักจะต้านทานได้

แต่ตอนนี้ ซูซินที่อยู่แค่ขอบเขตโพซวีช่วงกลาง กลับสามารถต้านทานไว้ได้โดยไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย และยังเป็นการรับโดยตรงด้วยกระบวนท่าป้องกันกระบี่อีกด้วย

"เซียวเฉิน ข้าได้ให้เจ้าแสดงพลังของตนและกระบวนท่ากระบี่ออกมาเต็มที่แล้ว ถัดจากนี้ ก็ถึงเวลาที่เจ้าต้องลิ้มรสของข้าบ้าง"

ซูซินกล่าวพลางพลิกฝ่ามือ หยิบลูกแก้วสีเลือดอันประหลาดออกมา

ทันทีที่จิตสำนึกของซูซินเคลื่อนไหว... วึบ~~~ เมฆโลหิตจำนวนมากระเบิดออก

ในชั่วพริบตา เมฆโลหิตก็ครอบคลุมทั่วทุกมิติของความว่างเปล่า

จิตสังหารอันน่าตกใจแผ่กระจายไปทั่ว สนามรบโลหิตก่อตัวขึ้นในทันที

"นี่คือ ค่ายกลหรือ?"

ภายในค่ายกลสังหารเมฆโลหิต เซียวเฉินพลันเปลี่ยนสีหน้า

“จงสะกดข่ม!”

ซูซินชี้นิ้วจากระยะไกล ทันใดนั้นเมฆโลหิตมหาศาลก็พุ่งทะยานเข้าหาเซียวเฉินจากทุกทิศทางอย่างบ้าคลั่ง

ภายใต้แรงปะทะของแดนเมฆโลหิต เซียวเฉินรู้สึกว่าร่างของตนถูกกักขังไว้มากมาย แม้แต่เจตจำนงกระบี่รอบกายก็ถูกสลายไปมาก ฐานการบ่มเพาะของเขาลดลงอย่างเห็นได้ชัด

“เขายังมีวิธีเช่นนี้ซ่อนอยู่หรือ?” เซียวเฉินตกตะลึง

เมื่อครู่ที่ประมือกับซูซิน ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด จากนั้นเขาก็เริ่มลงมือใช้ไม้ตาย ใช้กระบี่เข้าฟาดฟันซูซินหลายกระบวนท่า แม้กระทั่งกระบี่สุดแกร่ง ‘ตี้สือ’ ก็ได้นำมาใช้แล้ว

แต่ซูซินผู้นี้ กลับเผชิญหน้ากับเคล็ดกระบี่ฮ่องเต้ของเขา แม้กระทั่งกระบี่ ‘ตี้สือ’ ที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังไม่ยอมเผยไพ่ตายอย่างค่ายกลที่ร้ายกาจนี้ออกมาใช้...

สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร?

หมายความว่าซูซินมีความมั่นใจในพลังของตนอย่างที่สุด!

มั่นใจว่ากระบี่ป้องกันของตนสามารถรับการโจมตีจาก ‘ตี้สือ’ ได้โดยไม่บอบช้ำเลยแม้แต่น้อย

จนกระทั่งตอนนี้ ที่ซูซินลงมือจู่โจม เขาจึงค่อยใช้ไม้ตายนี้ออกมา

“สารเลว! กล้าดูแคลนข้า!” สายตาของเซียวเฉินเย็นเยียบ

ขณะเดียวกัน ซูซินซึ่งอยู่ภายในค่ายกลสังหารเมฆโลหิตเช่นกัน กลับรู้สึกร่างกายเบาหวิวประหนึ่งไร้น้ำหนัก ลอยล่องผ่านความว่างเปล่าอย่างเสรี โฉบเฉี่ยวอย่างอหังการ

เขาจ้องมองเซียวเฉินข้างหน้าด้วยแววตาเจ้าเล่ห์แล้ว...

ซูซินพุ่งออกมาพร้อมกันสามร่างเงา เคลื่อนตัวหลายครั้งในความว่างเปล่า เพียงครู่เดียวร่างจริงก็ปรากฏเบื้องหน้าเซียวเฉิน กระบี่เทพชิงอู่ในมือแทงออกอย่างรุนแรง

ทักษะกระบี่โลหิตเหิน ฝนโลหิต!

“ความเร็วนี้มัน!”

เซียวเฉินสูดลมหายใจเย็นด้วยความตกใจ ภายใต้การสะกดข่มของแดนเมฆโลหิต เขาต้องทุ่มสุดตัวจึงสามารถปัดกระบี่นี้ไว้ได้

แต่ร่างของซูซินกลับแวบไปมา กระบี่ก็พลันระเบิดออกเต็มพลัง

“ความฝันเลือนลาง!”

“บุปผาวูบไหว!”

“หิมะขาวโพลน!!”

เงากระบี่แต่ละระลอกฟาดฟันออกมาอย่างต่อเนื่อง

ด้วยการเสริมพลังจากแดนเมฆโลหิต...ทุกกระบี่ ล้วนแหลมคมและแม่นยำไร้ที่ติ

ทุกกระบี่ ล้วนเป็นท่าไม้ตาย!

………..