121 - พวกเจ้าต้องตายทั้งหมด

121 - พวกเจ้าต้องตายทั้งหมด

ทั้งสามเคลื่อนไหวเร็วมาก โดยเฉพาะสองผู้แข็งแกร่งระดับโพซวีขั้นสูงสุด พลังลมปราณพุ่งทะลุ ฟาดออกด้วยความเร็วที่เหนือกว่าซูซิน

แม้ในตอนแรกระยะห่างจะยังไกล แต่เพียงชั่วพริบตา...

ตูม!!

ชายชราตาเดียวถือกระบองไม้ใหญ่ฟาดจากด้านหลัง เส้นเงากระบองมหึมาโหมกระหน่ำพลังมหาศาลเข้าใส่

ซูซินสีหน้าเปลี่ยนไป รีบหลบหลีกโดยฉับพลัน เบี่ยงตัวหลบวิถีการโจมตี

ฟุ่บ!

กระบองนั้นฟาดใส่ต้นไม้ในป่าด้านหน้า ต้นไม้ทั้งแถบพังทลายล้มระเนระนาด

แม้ซูซินจะหลบได้ แต่ชายชราตาเดียวและสตรีวัยกลางคนก็ตามมาทัน

ฟุ่บ! ฟุ่บ!

สองเงาร่างหนึ่งซ้ายหนึ่งขวาล้อมหน้าหลังไว้ ส่วนชายหนุ่มชั่วร้ายยืนลอยอยู่ในอากาศเบื้องบน มองลงมาด้วยแววตาเย็นเยียบ

ซูซินใบหน้าเคร่งเครียดสุดขีด

"ทั้งสามท่านกับข้าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ย่อมไม่มีความแค้นใดๆ หากทั้งสามทำเพื่อแย่งชิงซากอสูรเมื่อครู่นั้น... ข้ายินดีมอบให้"

เขาโบกมือ นำซากหมาป่าออกมาจากแหวนมิติอีกครั้ง

เขาไม่มีทางเลือก หากมีเพียงชายชราตาเดียวคนเดียว... แม้จะเป็นระดับโพซวีขั้นสูงสุด แต่เขาไม่เกรงกลัว ระเบิดพลังสายเลือดออกเต็มกำลัง อาจไม่ชนะก็จริง แต่คนนั้นก็ฆ่าเขายาก

แต่ปัญหาคืออีกฝ่ายมีถึงสามคน

สตรีวัยกลางคนนั้นก็ไม่ด้อยไปกว่าชายชราตาเดียวเลย ยังไม่รวมชายหนุ่มชั่วร้ายที่จ้องตาเป็นมันจากบนอากาศอีกคน รวมพลังทั้งสามเข้าด้วยกัน ซูซินไม่มั่นใจว่าจะต้านไหว

"ซากอสูรอย่างนั้นหรือ?"

ชายหนุ่มชั่วร้ายบนอากาศหัวเราะเยาะ "หากเทียบกับซากอสูรตัวนี้ ข้าว่าร่างของเจ้าเองน่าสนใจกว่านะ เจ้าว่าอย่างไรดีล่ะ?"

ซูซินสีหน้าเปลี่ยนทันที ในใจก็สบถด่า

"พวกบ้านี่มันอะไรกันแน่? เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แถมยังยกซากอสูรให้แท้ๆ ยังไม่ยอมหยุด จะฆ่าข้าให้ได้ มันโรคจิตหรืออย่างไร?"

ในมุมมองของเขา การพบกันในเทือกเขาบูชายัญ ต่อให้เกิดการต่อสู้ก็น่าจะเป็นเพราะแย่งซากอสูรหรือผลประโยชน์อะไรบางอย่าง

แต่เขายกของให้แล้ว อีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมหยุด ชัดๆ ว่าต้องการชีวิตเขาแบบไม่มีเหตุผล

"ทั้งสามท่าน อย่าทำเกินไปนัก!"

ซูซินจ้องมองอย่างเย็นชา ขณะเดียวกันก็สะบัดมือขวา พลันหยิบตราประจำตัวของศิษย์เทียนเหยียนกงออกมา ตะโกนว่า

"ข้าคือศิษย์เทียนเหยียนกง! ทั้งสามควรทราบดีว่า หากลงมือกับศิษย์เทียนเหยียนกงในอาณาจักรเทียนเหยียน จะมีจุดจบเช่นไร?"

เขาเปลี่ยนท่าทีแล้ว

แต่ทั้งสามคนกลับยิ่งหัวเราะเมื่อเห็นตราศิษย์ของเทียนเหยียนกง

"ที่แท้เป็นศิษย์เทียนเหยียนกงจริงๆ ด้วย!"

ชายชราตาเดียวหัวเราะอย่างเย้ยหยัน "หากอยู่ที่อื่น เจ้าหยิบตรานี้ออกมา ข้ายังอาจไม่กล้าลงมือ แต่ที่นี่คือเทือกเขาบูชายัญ... ที่นี่คือสวรรค์ของอสูร ศิษย์เทียนเหยียนกงคนหนึ่งตายที่นี่ จะมีใครสงสัยว่าเป็นฝีมือพวกเราหรือ?"

ใบหน้าซูซินพลันมืดหม่นลง

เขาเองก็รู้ว่า ในเทือกเขาบูชายัญแห่งนี้ อัตลักษณ์ศิษย์เทียนเหยียนกงของเขาไม่มีค่าอะไรเลย ที่หยิบออกมาก็เพียงเพื่อเสี่ยงดูเท่านั้น

"รีบลงมือฆ่าเขาเสียที อย่ามัวอ้ำอึ้งให้มากความ!"

ชายหนุ่มหน้าตาชั่วร้ายในอากาศเริ่มไม่อดทนเอ่ยขึ้น เขาอดใจไม่ไหวแล้ว อยากได้หัวใจของอัจฉริยะระดับนี้ไปบูชาโดยเร็ว

"พร้อมกัน!"

ชายชราตาเดียวพูดจบ ร่างของเขากับสตรีวัยกลางคนก็โจมตีพร้อมกันทันที

ตูม! ตูม!

ชายชราตาเดียวปลดปล่อยพลังเต็มพิกัด เขาถือกระบองไม้ใหญ่กวาดฟาดทีละกระบอง แผ่พลังเงากระบองมหาศาลออกมาแต่ละครั้ง รุนแรงเกินต้าน

ขณะเดียวกัน สตรีวัยกลางคนใช้ทวนยาวสีดำ แทงตรงมาทางศีรษะของซูซินจากอีกด้าน

ทั้งสองระเบิดพลังอย่างเต็มที่ ตั้งใจจะสังหารซูซินให้ตายในทีเดียว

ซูซินฟาดกระบี่ต้านรับอย่างสุดกำลังในท่ามกลางการโจมตีประกบของทั้งสอง

ในใจเขาก็เต็มไปด้วยโทสะ

ถูกลอบฆ่าโดยไร้สาเหตุ... แถมเขาเองทั้งพูดดีทั้งเสนอของ ก็ยังไม่ได้รับการตอบสนองแม้แต่น้อย พวกมันชัดๆ ว่าจะฆ่าเขาให้ได้โดยไม่มีเหตุผลใดเลย

ซูซินระเบิดเสียงตวาดด้วยความโกรธอย่างถึงขีดสุด

"พวกเจ้า... รนหาที่ตาย!!!"

เสียงตะโกนดังสนั่นไปทั่วผืนฟ้า

ดวงตาของซูซินเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ ในลมหายใจนั้น พลังสายเลือดอันบริสุทธิ์ที่ซ่อนอยู่ในร่างกายทุกจุดพลันเริ่มลุกไหม้ขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

"ทักษะต้องห้าม... ทำลายเทพ!!"

ทันใดนั้น กลิ่นอายพลังของซูซินพุ่งทะลุอย่างฉับพลัน!

ซูซินใช้ทักษะต้องห้าม “เทพทำลาย” ซึ่งเป็นไพ่ตายที่เขาเก็บซ่อนไว้มาตลอด...ทักษะนี้มีความเสี่ยงสูงมาก หากไม่ถึงคราวคับขัน เขาจะไม่มีวันใช้ออก

แต่สถานการณ์ตอนนี้... ไม่ใช่เรื่องที่เขาเลือกได้อีกแล้ว

เมื่อพลังสายเลือดเริ่มเผาไหม้อย่างบ้าคลั่ง ระดับพลังของซูซินก็พุ่งขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว

ก่อนหน้านี้เขายังอยู่ในระดับฮวาไห่ขั้นสูงสุด หากใช้ทักษะนี้ก็พอจะฝ่าด่านขึ้นถึงขอบเขตโพซวีได้

แต่ดูเหมือนว่าทุกขั้นของขอบเขตโพซวีจะมีความแตกต่างกันมาก พอเขาอยู่ในระดับฮวาไห่ขั้นสูงสุดแล้วใช้อีกครั้ง พลังของเขาจึงพุ่งทะยานไปอยู่ในระดับโพซวีกลางไกล้สูงเท่านั้น

ถึงแม้จะข้ามระดับไม่เท่าคราวก่อน แต่มันก็ยังคงเหนือธรรมดาอยู่ดี

ระดับพลังโพซวีขั้นกลางใกล้สูง ร่วมกับทักษะและพลังสายเลือดที่แฝงในกาย บวกกับกระบี่อันทรงพลังรวมทั้งความเข้าใจในเจตจำนงแห่งกระบี่ถึงเจ็ดประเภท...

"เจ้าสามคนต้องตาย!"

ในดวงตาของซูซินปรากฏเพลิงโทสะอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เขาจ้องไปยังทั้งสาม

"ข้าไม่เคยมีเรื่องอะไรกับพวกเจ้า ถึงขั้นยอมถอยก็ยังไม่ยอมปล่อยข้าไป!"

"คิดว่าข้าไม่กล้าทำอะไร พวกเจ้าคิดว่าข้าเป็นแมวป่วยอย่างนั้นหรือ?"

"อย่างนั้นพวกเจ้าก็ตายไปพร้อมกันเสียเลย!!"

ซูซินระเบิดพลังเต็มที่

แม้แต่กระต่ายจนตรอกยังหันมากัดคนได้

ตอนนี้เขาถูกบีบจนถึงขีดสุด

เดิมทีชายชราตาเดียวกับสตรีกลางคนที่รุมฆ่าซูซิน พอถึงตอนนี้ก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในพลังของซูซินเช่นกัน

"จากปลายฮวาไห่ กลับพุ่งขึ้นถึงระดับกลางของโพซวี?"

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

ทั้งสองไม่ทันตั้งตัว

แต่กระบี่ในมือของซูซิน ได้ฟาดลงมาแล้ว

เงากระบี่ซ้อนทับเป็นชั้นๆ ประหนึ่งรวมพลังแห่งกระบี่นับร้อยไว้ในหนึ่งเดียว แฝงพลังทำลายล้างมหาศาล

นี่คือ "เงาลวง" หนึ่งในกระบวนท่าของกระบี่โลหิตเหิน ซึ่งเน้นการกดดันพลังอย่างที่สุด

ชายชราตาเดียวกับสตรีกลางคนรีบยกอาวุธขึ้นรับ กระบองในมือชายชราเงื้อขึ้นสวน

ปัง!

เสียงดังสนั่น ชายชราตาเดียวหน้าถอดสี กระบองในมือแทบหลุดปลิวหลุดมือ ส่วนสตรีกลางคนกระอักเลือดออกมา ถูกแรงกระบี่กระแทกจนต้องคุกเข่าลงทันที

"เป็นไปไม่ได้!"

ชายชราตาเดียวอึ้งไปทั้งหน้า

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนอง...เงากระบี่งามระยับวาบขึ้นราวดอกไม้ในคืนเดือนมืด พริบตาเดียวก็กรีดผ่านร่างของเขากับสตรีกลางคน

ในดวงตาทั้งคู่ยังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก แต่ร่างกายของพวกเขาก็ล้มลงอย่างไร้เรี่ยวแรง

แค่เพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น

ตั้งแต่ที่ซูซินระเบิดพลังด้วยทักษะต้องห้าม เขาใช้เพียงสองกระบี่ ก็สามารถสังหารสองยอดฝีมือระดับโพซวีขั้นสูงสุดได้ในทันที

……….