116 - กวาดล้างสิ้นซาก

116 - กวาดล้างสิ้นซาก

หัวหน้ากลุ่มหกเดินขึ้นหน้ามายืนใต้ขั้นบันได เอ่ยเสียงเบา "พี่หญิงใหญ่ คราวนี้ข้าได้นำของชั้นยอดมามอบให้อีกคน"

หัวหน้าป้อมอู่ซินที่นอนหลับตาอยู่ยกมือขึ้นเบาๆ ชายบำเรอทั้งสองคนข้างกายก็ถอยออกไปทันที

"ของชั้นยอด?"

หัวหน้าป้อมอู่ซินลืมตาขึ้น มองชายชุดเขียวด้วยแววตาเฉื่อยชา "พาขึ้นมาให้ข้าดูหน่อย"

"มา เอาเด็กนั่นขึ้นมา" หัวหน้ากลุ่มหกตะโกนเรียก

ทันใดนั้นโจรสองคนก็พาตัว 'ชายหนุ่ม' คนนั้นเดินขึ้นมาอย่างช้าๆ

"มาอีกคนแล้วหรือ?"

เหล่าโจรรอบข้างเห็น 'ชายหนุ่ม' ผู้นั้นก็พากันเผยรอยยิ้มดูแคลน

พวกที่อยู่ในป้อมอู่ซินมานานต่างรู้ดีว่าหัวหน้าหญิงของพวกตนมีรสนิยมเช่นไร จึงไม่มีใครแปลกใจนัก

"พี่หญิงใหญ่ เด็กคนนี้อายุไม่เกินยี่สิบ แต่กลับมีพลังระดับฮวาไห่ขั้นสูงสุด ที่สำคัญคือฝีมือยังร้ายกาจนัก ตอนอยู่ระหว่างทางเขาฆ่าพี่น้องเราไปหลายคน คาดว่าเขาน่าจะเป็นศิษย์ตระกูลใหญ่หรือสำนักใหญ่จากราชวงศ์เทียนเหยียน ที่ส่งมาบ่มเพาะในเทือกเขาบูชายัญ" หัวหน้ากลุ่มหกกล่าว

"หืม?" หัวหน้าป้อมอู่ซินมองชายหนุ่มเบื้องล่างแวบหนึ่ง มุมปากผุดรอยยิ้ม "อายุน้อยเช่นนี้แต่กลับมีฝีมือถึงเพียงนี้ นับว่าไม่เลว แต่อยากรู้เหมือนกันว่าเรื่องนั้น... จะเก่งเช่นกันหรือไม่"

ขณะพูด นางก็เหลือบสายตามองช่วงล่างของชายหนุ่มด้วยแววตาล้อเลียน

"มานี่สิ เด็กน้อย มาหาพี่สาว"

หัวหน้าป้อมอู่ซินกระดิกนิ้วเรียกชายหนุ่มผู้นั้น

"เร็วเข้า"

โจรด้านหลังรีบผลักชายหนุ่มผู้นั้นให้เดินขึ้นหน้า

ชายหนุ่มผู้นั้นกัดฟันแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจและโกรธเกรี้ยว แต่ก็ยังฝืนกลั้นใจเดินขึ้นขั้นบันไดทีละก้าวจนมาหยุดอยู่ตรงหน้าหัวหน้าป้อมอู่ซิน

"หน้าตาก็ดีใช่เล่น" หัวหน้าป้อมอู่ซินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม นางยื่นมือออกมายกปลายคางของ 'ชายหนุ่ม' ผู้นั้นขึ้นก่อนกล่าวว่า "เดี๋ยวลงไปอาบน้ำให้สะอาด เปลี่ยนเป็นชุดสวยๆ หน่อย พอถึงตอนค่ำ...พี่สาวจะดูแลเจ้าให้ดีเลย"

เมื่อกล่าวจบ หัวหน้าป้อมอู่ซินยังเป่าลมเย็นใส่ใบหน้าของ 'ชายหนุ่ม' ด้วยท่าทางเย้ายวน

แต่ในลมหายใจของนางกลับเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเหม็น

ทว่า ใต้การยั่วยวนของนาง 'ชายหนุ่ม' ที่ก่อนหน้านี้ยังแสดงสีหน้าตกใจและไม่พอใจอย่างชัดเจน กลับเผยรอยยิ้มเย็นยะเยือกออกมาอย่างฉับพลัน

"ตอนค่ำ?"

"นางแม่มดแก่ เจ้าคิดว่าจะมีตอนค่ำหรือ?"

ไม่มีสัญญาณใดมาก่อน 'ชายหนุ่ม' ผู้นั้นก็ระเบิดพลังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เพียงเห็นปราณกระบี่เย็นเฉียบสาดประกายออกมา ทะยานพุ่งด้วยความเร็วราวสายฟ้า

ทักษะกระบี่เฟยเซวี่ย!

ตูม!

ปราณกระบี่ที่แฝงพลังทะลวงรุนแรงพุ่งแทงเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง

หัวหน้าป้อมอู่ซินขมวดคิ้ว

ก่อนหน้านี้นางเคยเลี้ยงชายบำเรอไว้มากมาย หลายคนก็มีพลังบ่มเพาะไม่ธรรมดา เหตุการณ์ที่ถูกลอบโจมติเช่นนี้ก็เกิดขึ้นมากกว่าครั้งสองครั้ง นางจึงมีการระวังตัวอยู่เสมอ

เพียงเห็นแสงสีดำจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากตัวนางทันที ปกคลุมทั้งร่าง และยังมุ่งเข้าหา 'ชายหนุ่ม' ผู้นั้นด้วย

แต่เห็นได้ชัดว่านางประเมินพลังของชายผู้นั้นต่ำเกินไป

เมื่อปราณกระบี่เย็นเฉียบแตะต้องหมอกดำเหล่านั้น…

"อะไรนะ?" สีหน้าของหัวหน้าป้อมอู่ซินพลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

นางรับรู้ถึงพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่งจากทักษะกระบี่นั้น จนแม้แต่นางยังรู้สึกหวาดหวั่น

หมอกดำถูกปราณกระบี่กระแทกกระจายออกทันที กระบี่ไม่หยุดยั้ง พุ่งตรงเข้าหานางด้วยความเร็วที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย

ในจังหวะนั้น หัวหน้าป้อมอู่ซินทำได้เพียงเคลื่อนไหวหลบหลีกเต็มกำลัง

ปัง!

ปราณกระบี่ที่แฝงพลังทะลวงน่ากลัวฟาดเข้าใส่ไหล่ขวาของนางโดยตรง ไหล่ข้างนั้นทะลุออกเป็นโพรง ปราณกระบี่ยังทะลวงผ่านไหล่นางและซัดใส่เก้าอี้หินด้านหลังจนระเบิดแหลกสลาย

ฟิ้ว!

หัวหน้าป้อมอู่ซินใช้แรงสะท้อนจากการถูกโจมตีถอยร่นออกไปทางด้านข้าง ตอนนี้แขนขวาของนางห้อยลงมาแทบขาด ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวกลายเป็นบ้าคลั่ง

"อีกนิดเดียว ข้าก็สิ้นชีวิตแล้ว!" ภายในใจของนางรู้สึกหวาดกลัวยิ่ง

แต่นางเพิ่งจะยืนมั่นคง...

ก็มีปราณกระบี่อีกสายหนึ่งวาบขึ้น

ประหนึ่งดอกไม้สะพรั่งที่ร่วงโรยในพริบตา ปรากฏเพียงชั่วขณะแล้วหายวับไป

ความเร็ว...ถึงกับเร็วจนเกินจะเข้าใจ

"เร็วเกินไปแล้ว!"

ในดวงตาของหัวหน้าป้อมอู่ซินยังคงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก แต่บริเวณลำคอของนางได้ปรากฏรอยแผลกระบี่เส้นบาง ราวกับเส้นด้าย เลือดสดๆ ทะลักออกมา ร่างของนางไร้เรี่ยวแรงทรุดลงทันที

"สำเร็จ!" ซูซินเผยรอยยิ้มบนใบหน้า

หัวหน้าป้อมอู่ซินผู้นี้ พลังแข็งแกร่งยิ่งนัก ถือเป็นผู้บ่มเพาะระดับโพซวีขั้นสูงสุดที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาเคยต่อสู้ด้วย

หากต้องสู้กันซึ่งๆ หน้า และนางมุ่งมั่นจะหลบหนี เขายังไม่แน่ใจว่าจะสามารถสังหารนางได้

แต่ครั้งนี้ เขาแฝงตัวเป็น 'ชายบำเรอ' ที่ถูกจับตัวมา ได้เข้าใกล้นางถึงเพียงนี้ แม้ว่าหัวหน้าป้อมอู่ซินจะมีความระแวดระวังบ้าง แต่ก็ไม่มีทางคาดคิดว่าผู้ที่ดูเหมือนเป็นเพียงผู้บ่มเพาะระดับฮวาไห่ขั้นสูงสุดคนหนึ่ง จะสามารถระเบิดพลังออกมาได้รุนแรงถึงเพียงนี้

เพียงชั่วพริบตา เขาก็สามารถทำให้นางบาดเจ็บสาหัส

แล้วตามด้วยกระบวนท่าความเร็วสูง 'ดอกไม้บานวูบเดียว' ก็จัดการนางลงได้ในทันที

"เมื่อหัวหน้าป้อมอู่ซินตาย ภารกิจระยะที่สองนี้ ก็เท่ากับเสร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว" ซูซินหัวเราะเบาๆ

จนถึงเวลานี้เอง เหล่าโจรแห่งป้อมอู่ซินที่ชุมนุมอยู่บนลานโล่งถึงกับได้สติกลับมา

"พี่หญิงใหญ่ตายแล้ว!"

"เขาฆ่าพี่หญิงใหญ่!!"

เหล่าโจรเหล่านั้นต่างแสดงสีหน้าตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อ

ไม่มีใครคาดคิดว่า คนที่ถูกจับมาระหว่างทางเพื่อมอบให้ให้หัวหน้าหญิงเป็นชายบำเรอ ผู้ที่มีเพียงระดับฮวาไห่ขั้นสูงสุด จะสามารถระเบิดพลังออกมาแล้วสังหารหัวหน้าหญิงของพวกเขาได้ในพริบตา

แต่มากกว่าความตกใจ ก็คือ...ความเดือดดาล!

"ล้างแค้นให้พี่หญิงใหญ่!"

"ฆ่ามัน!!"

"ไอ้สารเลว!!"

เหล่าโจรเหล่านั้นลงมือในทันที โดยเฉพาะแปดหัวหน้ากลุ่มที่เหลือของป้อมอู่ซิน ต่างก็พุ่งเข้ามาก่อนเป็นกลุ่มแรก

เงาร่างจำนวนมากจากทั่วทุกทิศพุ่งเข้าหาซูซินพร้อมกัน

"หาเรื่องตาย!"

ดวงตาของซูซินฉายแววเยียบเย็น มือสะบัดกระบี่ยาวในมือ

"แสงแรกแห่งรุ่งอรุณ!!"

เงากระบี่ขนาดใหญ่เส้นหนึ่งพุ่งทะยานออกมา

ประหนึ่งแสงแรกที่ฉีกความมืดก่อนย่ำรุ่ง สาดส่องทั่วฟากฟ้า

นี่คือหนึ่งในเจ็ดกระบวนท่ากระบี่เฟยเซวี่ย

เงาลวง เหมาะกับการกดดันประจันหน้า

หยดเลือด แฝงพลังทะลวงอันน่าสะพรึง

ดอกไม้บานวูบเดียว คือความเร็วสูงสุด แวบเดียวหายวับ

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ~~~

โจรมากกว่าสิบคน ถูกฟันสังหารคาที่ไปกว่าครึ่ง ที่เหลือก็กระอักเลือดจวนเจียนจะตาย

"แข็งแกร่งขนาดนี้?!"

เหล่าโจรบนลานต่างก็อึ้งงันไปหมด

ขณะเดียวกัน ซูซินก็หยิบค่ายกลห้ามเหินบินขึ้นมาบดขยี้

เขตห้ามเหินบินแผ่คลุมทันที การสังหารก็เริ่มต้นขึ้นในบัดดล

เพียงเห็นร่างของซูซินเคลื่อนไหวดุจภูตผี ปรากฏตัวต่อหน้าโจรทีละคน ปราณกระบี่แต่ละสายพุ่งแทงออกมา แต่ละกระบวนท่าเต็มไปด้วยความลึกลับ จนไม่มีใครในที่นั้นเข้าใจเลยแม้แต่คนเดียว

ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ~~~

เสียงของร่างที่ถูกปราณกระบี่ตัดผ่าน หรือถูกกระบี่แทงทะลุลำตัวดังขึ้นติดต่อกัน

ป้อมอู่ซินสามารถสร้างชื่อเสียงโหดเหี้ยมไปทั่วเขตแดนรอบเทือกเขาบูชายัญ ไม่เพียงเพราะความโหดเหี้ยมทารุณเท่านั้น แต่ยังเพราะพลังโดยรวมที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง

แต่พวกเขาเหล่านี้ ต่อหน้าซูซิน...กลับไม่ต่างจากมดปลวก

แม้แต่หัวหน้ากลุ่มที่มีพลังระดับโพซวีช่วงกลาง ก็ไม่อาจรับมือกระบวนท่าเดียวของซูซินได้

สิ่งที่เกิดขึ้นคือการฆ่าล้างฝ่ายเดียวโดยสิ้นเชิง

เหล่าโจรที่ก่อนหน้านี้ยังคงโกรธแค้นพุ่งเข้าใส่หมายล้างแค้นให้พี่หญิงใหญ่ของพวกเขา กลับในพริบตาเดียว เหล่าหัวหน้าและพวกพ้องถูกซูซินสังหารต่อเนื่อง ศีรษะมากมายถูกตัดขาด ร่างไร้วิญญาณล้มลงระเนระนาด ทำให้เหล่าโจรในที่สุดก็หวาดกลัวจนขวัญกระเจิง

"หนี!"

"รีบหนี!"

"คนผู้นี้ มันปีศาจชัดๆ!"

เหล่าโจรต่างวิ่งหนีอย่างเสียขวัญ

แต่สายตาของซูซินกลับแหลมคมเยี่ยงสายฟ้า เขาไม่สนใจพวกโจรธรรมดาแม้แต่น้อย กลับมุ่งไล่ล่าสังหารเหล่าผู้บ่มเพาะระดับโพซวี โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในรายชื่อเป้าหมายของภารกิจเท่านั้น

ไม่มีผู้ใดต้านกระบี่เขาได้แม้แต่คนเดียว

เขาราวกับปีศาจจริงๆ ที่ออกมาลงทัณฑ์เหล่าโจรอาชญากรบาปหนาเหล่านี้

………….