บทที่ 290 - วิชาจับแม่เสือสาว

บทที่ 290 - วิชาจับแม่เสือสาว

คนดูได้ยินแผนการของอู๋ถังต่างพากันทึ่ง

[เฮ้ย ความคิดอู๋ถังเข้าท่าแฮะ กันเพื่อนหักหลังด้วย แถมยังรักษาระยะห่างเผื่อจ้าวรูอวิ๋นองค์ลงจะได้หนีทัน]

[ฉลาดว่ะ สมแล้วที่เป็นหัวหน้าทีม]

[นี่สินะที่เรียกว่าใช้สมองเล่นเกม]

[เฉินซูยิ้มมุมปาก: จะมาแข่งมันสมองกับผมเหรอ แผนซ้อนแผนของผมพวกพี่ดูไม่ออกหรอก]

[เสียดายจัง อดเห็นอู๋ถังโดนแกล้งเลย นึกว่าจะได้เห็นช็อตเด็ดซะแล้ว]

หน้างาน

อู๋ถังไปหาปืนฉีดน้ำมาจนได้ กรอกน้ำจนเต็มถัง

เตรียมตัวพร้อมสรรพแล้วค่อย ๆ แง้มประตูห้องอย่างระมัดระวัง

อู๋ถังชะโงกหน้าเข้าไปดู

เห็นจ้าวรูอวิ๋นนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง

ยอมรับเลยว่าสกิลการนอนหลับของยัยนี่ขั้นเทพจริง ๆ ขนาดเมื่อกี้พวกเขาวิ่งไล่จับกันเสียงดังลั่นยังไม่สะเทือนถึงหูเธอสักนิด

แม้ห้องพักจะเก็บเสียงดี แต่ถ้าตั้งใจฟังก็น่าจะได้ยินบ้างแหละ

อาจจะเป็นเพราะตอนนี้ตีห้าครึ่ง

ตามหลักวิทยาศาสตร์ ช่วงเวลานี้คือกำไรทองของการนอนหลับ ร่างกายจะหลับลึกที่สุด

"จ้าวรูอวิ๋นหลับอยู่..."

"เอาล่ะนะ..."

อู๋ถังกระซิบเสียงเบา

ตัวเขายืนพิงกรอบประตูไว้แน่น

ไม่ยอมก้าวเท้าเข้าไปในห้องแม้แต่ก้าวเดียว

กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย โดนพวกข้างหลังปิดประตูขังแบบหวังอวิ๋นถิ่งเมื่อกี้

เฉินซูและพรรคพวกมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

พี่แกจะระวังตัวเกินไปแล้ว

ยอมรับว่าเมื่อกี้กะจะผลักพี่แกเข้าไปจริงๆ

แต่พอเห็นท่ายืนคุมเชิงแน่นปึ้กแบบนั้น เหมือนต่อยหมัดใส่นุ่น ไร้น้ำหนักสิ้นดี

อู๋ถังยิ้มยิงฟันขาววับด้วยความลำพองใจ

"ดูไว้นะน้อง ๆ เดี๋ยวพี่จะโชว์วิชาจับเป็นแม่เสือสาวให้ดู"

ขิง

ขิงจัด ๆ

ทำเอาเฉินซูและอีกสองหนุ่มอ้าปากค้าง

คนดูทางบ้านก็อึ้งไม่แพ้กัน

[เชรดดด สมกับเป็นลูกพี่ พูดจาห้าวหาญนัก]

[ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าจ้าวรูอวิ๋นได้ยินคำว่า 'แม่เสือสาว' จะเกิดระเบิดลงขนาดไหน]

[ใจพี่แม่งได้]

อู๋ถังโบกมือไล่ให้สามหนุ่มถอยไปหน่อย เขาจะเริ่มปฏิบัติการล่าเสือแล้ว

เฉินซูหันไปมองหน้าเพื่อนร่วมแก๊ง

จากนั้น

เฉินซูส่งสายตาปิ๊ง ๆ ให้หลี่เจ๋ออวี่กับหวังอวิ๋นถิ่งพร้อมทำมือบอกใบ้

หลี่เจ๋ออวี่เข้าใจทันที

หวังอวิ๋นถิ่งยิ้มร้าย

เฉินซูพาทั้งสองคนย่องหนีหายไปในความมืดอย่างเงียบเชียบ

ส่วนอู๋ถังสมาธิจดจ่ออยู่กับจ้าวรูอวิ๋น

ไม่รู้ตัวสักนิดว่ากองหนุนหายหัวไปหมดแล้ว

ฉากนี้ทำเอาคนดูตาลุกวาว

ความบันเทิงบังเกิดแล้ว

อู๋ถังพึมพำกับตัวเอง

"เล็งเป้า..."

"กระบวนท่าที่หนึ่ง เทพธิดาโปรยบุปผา"

ว่าแล้วก็เหนี่ยวไกปืนฉีดน้ำใส่หัวเตียงจ้าวรูอวิ๋น

แม่นใช้ได้เลย

ผมของจ้าวรูอวิ๋นเปียกชื้นไปบางส่วน

ความเย็นทำให้เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

แต่สักพักก็คลายลง

ปากขมุบขมิบงึมงำ

เหมือนจะรำคาญที่มีน้ำมารบกวนเวลานอน แต่ก็ยังไม่ตื่น

อู๋ถังแสยะยิ้ม

"เห็นไหม ใครบอกว่าก้นเสือจับไม่ได้"

เริ่มได้ใจ ความกล้าเริ่มมา

"กระบวนท่าที่สอง มังกรวารีเล่นลูกแก้ว"

จัดไปอีกสองชุดรวด

สายน้ำพุ่งเป็นวิถีโค้งตกลงกลางศีรษะจ้าวรูอวิ๋นอย่างสวยงาม

น้ำเย็นไหลย้อยลงมาตามใบหน้า ลามไปถึงไหล่เนียน

คราวนี้จ้าวรูอวิ๋นสะดุ้งสุดตัว

"อะไรเนี่ย"

"น้ำ... น้ำมาจากไหน"

"หลังคารั่วเหรอ"

จ้าวรูอวิ๋นเบิกตาโพลง แหงนมองเพดานด้วยความงุนงง

[ท่านได้รับค่าความถ่อย 1,000 แต้ม]

แต่แล้ว

เธอก็รู้สึกทะแม่ง ๆ

เพดานแห้งสนิท ไม่มีรอยน้ำสักหยด

แล้วน้ำบนหัวเธอมันมาจากไหน

ทันใดนั้น

แสงไฟจากทางเดินสาดเข้ามาในห้อง

จ้าวรูอวิ๋นมองตามแสงไป

เห็นเงาตะคุ่ม ๆ ของอู๋ถังยืนอยู่หน้าประตู

อู๋ถังใจหายวาบ

ซวยแล้ว โดนเห็นตัวเข้าแล้ว

เขาไม่รอช้า กลับหลังหันเตรียมโกยแน่บ

ด้วยความรักเพื่อนจึงตะโกนเตือน

"หนีเร็ว แม่เสือสาวตื่นแล้ว"

ทว่า

พอหันกลับไป เขาถึงกับช็อกตาตั้ง

ด้านหลังที่เคยมีเพื่อนยืนอยู่สามคน ตอนนี้ว่างเปล่า

ไร้เงาผู้คน

เคราะห์ซ้ำกรรมซัด คำว่า "แม่เสือสาว" ที่ตะโกนเมื่อกี้ดังก้องไปทั่วทางเดินที่เงียบสงัด

จ้าวรูอวิ๋นที่นั่งอยู่บนเตียงได้ยินชัดเต็มสองรูหู

"แม่เสือสาว... อย่างนั้นเหรอ"

"นี่ด่าฉันเหรอฮะ"

จ้าวรูอวิ๋นองค์ลงทันที

กล้าดีมาจากไหนมาเรียกฉันว่าแม่เสือสาว

มันน่านักเชียว

"กรี๊ดดด"

"ไอ้อู๋ถัง"

"นายกินดีหมีหัวใจเสือมาหรือไงถึงได้รนหาที่ตายแบบนี้"

จ้าวรูอวิ๋นกัดฟันกรอด

ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง

ตอนนี้พลังงานพุ่งปรี๊ดปรอทแตก

เหมือนติดบัฟพิเศษ

ความเร็ว +100%

พลังโจมตี +100%

ความโกรธ +100000%

เธอกระโจนลงจากเตียง

กางกรงเล็บ

ไล่กวดอู๋ถังไปติด ๆ

อู๋ถังขนลุกซู่ไปทั้งตัว

ลางมรณะมาเยือนแล้ว

"จ้าวรูอวิ๋น ฟังฉันอธิบายก่อน"

"เธอเพิ่งตื่นอาจจะหูฝาด ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นจริง ๆ นะ"

อู๋ถังแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ

จ้าวรูอวิ๋นโกรธจนควันออกหู

"ตอแหล"

"ให้ฉันเชื่อผีจิ๋นซีฮ่องเต้ยังง่ายกว่าเชื่อปากนาย"

"ตายซะเถอะแก"

อู๋ถังหมดคำจะพูด ใส่ตีนหมาวิ่งหนีไปสุดทางเดิน

จ้าวรูอวิ๋นไล่ตามมาติด ๆ

หายนะมาเยือนของจริง

กำแพงตันปรากฏอยู่ตรงหน้า ทำเอาอู๋ถังใจสลาย

"ไม่จริงน่า อย่ามาตลกนะ"

"มันต้องมีทางหนีไฟซ่อนอยู่แถวนี้สิ"

อู๋ถังร้อนรน

กวาดตามองหาทางหนีทีไล่

แต่มีแค่กำแพงกับกำแพง

ทางหนีไฟบ้านไหนจะมาอยู่ตรงนี้

อู๋ถังสิ้นหวังแล้ว

ความจริงทางหนีไฟมันอยู่อีกฝั่งหนึ่งต่างหาก

จ้าวรูอวิ๋นเห็นอู๋ถังจนมุม

ยิ้มร่าด้วยความสะใจ

"อู๋ถัง หนีสิ ให้โอกาสหนีอีกรอบ เอ้า"

"ทำไมไม่หนีแล้วล่ะ ตาฉันบ้างนะ"

ประโยคนี้คุ้น ๆ เหมือนเพิ่งเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

จ้าวรูอวิ๋นย่างสามขุมเข้าไป

อู๋ถังยกมือห้าม

"ช้าก่อน"

จากนั้น

เขาก็คาบปืนฉีดน้ำไว้ในปาก หลับตาลง

ยืนนิ่งรอรับชะตากรรม

จ้าวรูอวิ๋นเห็นท่าทางขี้เก๊กของอีกฝ่ายก็ยิ่งหมั่นไส้

แค่นเสียงหัวเราะ

"เหอะ จะเลียนแบบท่าตายในตำนานของผู้กำกับหวงเหรอ"

"อยากเก๊กนักใช่ไหม ได้"

จากนั้น

เสียงโหยหวนของอู๋ถังก็ดังลั่นทางเดิน

คนดูเห็นสภาพอู๋ถังก็หัวเราะกันท้องแข็ง

[ฮ่าฮ่าฮ่า สมน้ำหน้า ปากหาเรื่องแท้ ๆ ใครใช้ให้ไปเรียกเจ๊แกว่าแม่เสือสาว แถมยังตะโกนใส่หน้าอีก ตายสิครับรออะไร]

[ฮ่าฮ่าฮ่า อู๋ถังนึกว่าเพื่อนจะช่วย ที่ไหนได้ สามตัวบาทนั่นวิ่งเร็วกว่าลมตดอีก]

[ฮ่าฮ่าฮ่า ขำจนซิกแพ็คขึ้นแล้ว คบคนพาลพาลไปหาผิดจริง ๆ แก๊งนี้ไว้ใจใครไม่ได้สักคน]

[อยากเก๊กดีนัก โดนแม่เสือสาวตะปบเข้าให้ สมใจอยากไหมล่ะ]

...

"พฤติกรรมถ่อยถูกตรวจจับโดยกล้อง ได้รับค่าความถ่อย 413,000 แต้ม"

ส่วนเฉินซูและพรรคพวกแอบซุ่มอยู่ในห้องหวังอวิ๋นถิ่ง

ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของอู๋ถัง แต่ละคนก็ยิ้มระรื่นอย่างมีความสุข

หวังอวิ๋นถิ่งแซวขึ้นมา

"แหม่ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเสียงหัวหน้าทีมเราทรงพลังขนาดนี้"

หลี่เจ๋ออวี่ก็ยิ้มร่า

"ป้าบ ป้าบ ป้าบ ป้าบ..."

หวังอวิ๋นถิ่งโบกมือ "พอเถอะพี่เจ๋ออวี่ หยุดพูดเถอะ"

"ผมรู้สึกเหมือนมีเป็ดฝูงใหญ่มาก้าบ ๆ อยู่ข้างหู"

"เสียงเพี้ยนหนักมากนะพี่"

หลี่เจ๋ออวี่คิ้วกระตุก หักข้อมือก๊อบแก๊บเตรียมสั่งสอนรุ่นน้อง

หวังอวิ๋นถิ่งรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแหย

"ล้อเล่นน่า พี่ชาย ผมแค่ล้อเล่น"

เฉินซูยืนมองคู่หูคู่ฮานี้แล้วก็อดขำไม่ได้

แน่นอนว่าเสียงโครมครามขนาดนี้ สวี่หงโต้วและลู่เป่าจิ้งที่นอนอยู่ห้องข้าง ๆ ก็ต้องตื่น

แต่พวกเธอไม่ได้เปิดประตูออกมาดู

แค่แอบเอาหูแนบประตู ดักฟังสถานการณ์อยู่เงียบ ๆ

[จบแล้ว]