บทที่ 260 - สวี่หงโต้วและหลินฉิงชิวประสานเสียงเพลงถั่วแดง

บทที่ 260 - สวี่หงโต้วและหลินฉิงชิวประสานเสียงเพลงถั่วแดง

ชาวเน็ตนับล้านเห็นฉากนี้ถึงกับเลือดลมสูบฉีด!

เจ้าลูกข่างจิ๋วอันนี้พวกเขาคุ้นตาเป็นที่สุด!

คลิปตำนานตัวแรกก็ใช้เจ้าสิ่งนี้เป็นตัวเดินเรื่อง พาผู้คนข้ามไปมาระหว่างความฝันและความจริง ที่สำคัญเท่าที่พวกเขารู้ ตอนนี้ลูกข่างโลหะได้กลายเป็นสินค้ายอดฮิตประจำปีไปแล้ว โดยเฉพาะพวกเด็กๆ พอซื้อมาได้ก็เอาไปไล่ถามสาวๆ ว่า "ภาษามอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคืออะไร"

กระแสมันแรงมากจนออกข่าวไปหลายสำนัก ทำเอาเฉินซูที่ไถเจอข่าวพวกนี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

ภาพในคลิปยังคงดำเนินต่อไป

ชาวเน็ตจ้องตาไม่กะพริบ

หลังจากลูกข่างหมุนคว้าง

เสียง "พรึ่บ" ดังขึ้นเบาๆ

ไฟทุกดวงบนเวทีหอประชุมสว่างไสวขึ้นพร้อมกัน

เฉินซูดูราวกับมีแสงหมอกยามเช้าโอบล้อมกาย

เมื่อครู่ยังสวมเสื้อเชิ้ตเก่าๆ สกปรกซอมซ่อ คอปกยังมีคราบเบียร์เปื้อนอยู่เลย มาตอนนี้กลับพลิกโฉมหน้ามือเป็นหลังมือ

เขาอยู่ในชุดทักซิโดหางยาวสีดำ

ดูภูมิฐานสง่างาม!

ขับเน้นให้เขาดูหล่อเหลาราวกับคุณชายเจ้าสำราญผู้สูงศักดิ์!

หล่อกระชากใจคนดู!

เฉินซูนั่งหลังตรงแน่ว นิ้วมือเรียวยาวขาวผ่อง ปลายนิ้วขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย

วินาทีต่อมา!

ดวงตาของเฉินซูฉายแววคมกริบ

สองมือเริ่มขยับ!

ภายใต้แสงไฟนวลตา ข้อนิ้วที่ชัดเจนของเขาพริ้วไหวไปบนลิ่มเปียโน

ท่วงทำนองอันไพเราะค่อยๆ ไหลริน

อบอวลไปทั่วทั้งหอประชุม

ชาวเน็ตบางคนพอได้ยินทำนองที่คุ้นเคย แววตาก็เปลี่ยนไป

นี่มันอินโทรเพลง "หงโต้ว" (ถั่วแดง) นี่นา!

พวกเขาฟังไม่ผิดแน่!

เมื่อไม่กี่วันก่อนพวกเขาเคยฟังในไลฟ์สดของสตรีมเมอร์ชื่ออาเสียง ตอนนั้นไอ้หมอนั่นยังปากแข็งเถียงคอเป็นเอ็นว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่ใช่เฉินซู แต่เป็นคนหน้าเหมือน ทำเอาชาวเน็ตมองบนกันเป็นแถว

คิดว่าพวกเขาเป็นเด็กอนุบาลหรือไง!

แต่ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้ใบหน้าของชาวเน็ตต่างเปื้อนยิ้ม หัวใจเต้นรัว เพลงถั่วแดงเวอร์ชันนี้เพราะกว่าตอนฟังในไลฟ์สดตั้งกี่เท่าตัว!

ดวงตาของเฉินซูลึกล้ำ ราวกับแฝงความนัยบางอย่างที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย

ริมฝีปากบางขยับเอื้อนเอ่ย

"ยังไม่ทันซึมซับให้ดี ถึงช่วงเวลาที่เกล็ดหิมะผลิบาน"

"เราต่างสั่นเทาไปด้วยกัน ถึงได้เข้าใจว่าอะไรคือความอ่อนโยน"

น้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์เฉพาะตัว ทำให้คนฟังรู้สึกเหมือนมีสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่าน

เผลอใจลอยล่องไปในบทเพลง

สัมผัสถึงรสชาติเปรี้ยวหวานขมขื่นในเนื้อหา

ครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ชาวเน็ตที่จับตามองคลิปของเฉินซู

แม้แต่ราชินีเพลงถานเมิ่ง นักร้องแถวหน้าสวีถิง เด็กเส้นอย่างหวังจวิ้นเฮ่อ หรือกระทั่งลุงของเขาอย่างหวังเก๋อจางก็กำลังจับตามอง!

รวมไปถึงคนในวงการผู้กำกับและวงการดนตรี

เรียกได้ว่าสายตาจำนวนมหาศาลกำลังจับจ้องมาที่เฉินซู

หลักๆ เป็นเพราะความร้อนแรงของหมอนี่ในช่วงไม่กี่วันนี้มันน่ากลัวเกินไป!

ต่อให้อยากเมินก็เมินไม่ลง!

แถมก่อนหน้านี้ยังมีเพลง "โฮ่วไหล" (ภายหลัง) เป็นผลงานชิ้นโบแดงกรุยทางไว้ เพียงแค่วันเดียวก็พุ่งทะยานขึ้นยอดพีระมิดชาร์ตเพลง!

จากนั้นก็ครองแชมป์ยาวๆ ทิ้งห่างอันดับสองแบบไม่เห็นฝุ่น

จะมีก็แต่วันนี้ที่อันดับเพลง "โฮ่วไหล" ร่วงกราวรูดลงไปอยู่อันดับ 98 ไม่รู้ว่าเป็นขาลงตามธรรมชาติ หรือมีปัจจัยมืดดำบางอย่างแทรกแซง

เฉินซูหลับตาพริ้ม นั่งอยู่หน้าเปียโน ดีดบรรเลงและขับร้องอย่างแผ่วเบา

ราวกับจมดิ่งลงไปในห้วงดนตรี

"บางทีจากนี้ไปอาจเรียนรู้ที่จะรักษา ช่วงเวลาชั่วนิรันดร์"

เฉินซูลืมตาขึ้นฉับพลัน มุมปากยกยิ้ม

เขาหันหน้าไปมองด้านข้าง

โครงร่างเงาของใครบางคนปรากฏขึ้นนั่งอยู่ทางฝั่งซ้ายของเฉินซู

"เชี่ย!"

"สวี่หงโต้ว!"

"นั่นสวี่หงโต้วชัวร์ป้าบ รูปร่างแบบนั้นฉันคุ้นเคยดี ต่อให้กลายเป็นเถ้าถ่านฉันก็จำได้!"

แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน แต่แฟนคลับที่คุ้นเคยกับสวี่หงโต้วต่างรู้ดีว่าคนที่นั่งข้างเฉินซูคือเธอ!

พวกเขาไม่รู้หรอกว่านี่ใช้เทคนิคไฮเทคอะไร

รู้แค่ว่าฉากนี้มันสะเทือนอารมณ์เหลือเกิน!

เมื่อเฉินซูร้องท่อนนี้จบ ก็เห็นริมฝีปากของสวี่หงโต้วขยับเปิด

"บางครั้งบางครา ฉันเชื่อว่าทุกสิ่งย่อมมีวันสิ้นสุด..."

ชาวเน็ตตะลึงงัน!

สวี่หงโต้วร้องเพลงให้ทุกคนฟัง!

พวกเขารู้ดีว่าปกตินางฟ้าคนนี้แทบไม่ร้องเพลงออกสื่อ และเสียงนี้ก็ยืนยันชัดเจนว่าเป็นเสียงของเธอแน่ๆ!

อู๋ถังตาโตเท่าไข่ห่าน

"นี่มัน... สวี่หงโต้ว?"

"เธอไปเตี๊ยมร้องเพลงกับเฉินซูตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"ทำไมฉันไม่รู้เรื่อง?"

หลี่เจ๋ออวี่อ้าปากค้าง

"เอาจริงดิ!"

"ของแปลกโว้ย!"

"สวี่หงโต้วร้องเพลง?"

"ถึงเทคนิคจะยังไม่เป๊ะปัง แต่เธอร้องเพลงนี้ได้หวานซึ้งกินใจชะมัด"

จ้าวรูอวิ๋นหน้าเหวอ

"เพลงถั่วแดง? สวี่หงโต้ว?"

"เฉินซูจงใจสินะ?"

"แต่งให้สวี่หงโต้วโดยเฉพาะเลยเหรอ?"

ลู่เป่าจิ้งกุมมือประสานที่หน้าอก ตาลุกวาวเป็นประกายวิบวับ

"เพลงนี้เพราะจังเลย!"

"เมื่อไหร่เฉินซูจะแต่งให้ฉันบ้างนะ เอาจริงๆ ฉันไม่เลือกงานหรอกนะ"

คนในวงการดนตรีต่างพากันตาค้าง ในใจเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม

เพลงนี้มอบความรู้สึกสั่นสะเทือนให้พวกเขามากเกินไป!

นี่ไม่ใช่งานเผา!

นี่มันงานระดับมาสเตอร์พีซ!

ไม่ว่าจะเป็นทำนอง หรือเนื้อร้อง

ให้อารมณ์ความรู้สึกที่เลือนรางแต่เสียดาย เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งอารมณ์

ทำให้คนฟังสัมผัสได้ถึงความจริงใจ จมูกแสบตาบวม กลั้นน้ำตาไม่อยู่

เพลงระดับนี้กลับเอามาปล่อยในรูปแบบคลิปสั้นเนี่ยนะ

พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้จะพูดอะไรดี!

คลิปยังคงดำเนินต่อ

สวี่หงโต้วยังคงเห็นหน้าไม่ชัด เป็นเพียงเงาจางๆ

ราวกับสายลมพัดวูบเดียวก็จะเลือนหายไป

ดูเหมือนเอื้อมมือคว้าถึง แต่ก็เปราะบางเหลือเกิน

ลูกข่างโลหะนั้นยังคงหมุนคว้าง ยาวนานเป็นพิเศษ

หลังจากสวี่หงโต้วร้องท่อนฮุคจบ เฉินซูก็กลับมาร้องท่อนหลักต่อ

เวลานี้

ชาวเน็ตเงียบกริบ!

ปล่อยใจลอยล่องไปตามทำนอง

จมดิ่งสู่ห้วงดนตรี สัมผัสถึงการเริ่มต้นรู้จัก สนิทสนม เริ่มรัก

เลิกรา ความทรงจำ และความเสียดาย...

ราวกับไปสะกิดแผลใจในอดีตของใครหลายคน ขอบตาเริ่มร้อนผ่าว

จากนั้น

ท่อนฮุคที่สองก็มาถึง!

ทันใดนั้น!

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทางฝั่งขวาของเฉินซูก็ปรากฏเงาร่างหนึ่งขึ้นมา

ดูจากหุ่นและโครงร่างแล้ว!

คราวนี้ถึงตาอู๋ถังและพรรคพวกต้องงงเป็นไก่ตาแตก!

พวกเขาคุ้นเคยดี!

นั่นมันหลินฉิงชิว!

อู๋ถังลิ้นจุกปาก

"หลินฉิงชิวไปอเมริกาไม่ใช่เรอะ?"

"เธอกลับมาแล้ว?"

หลี่เจ๋ออวี่สตั๊นไปเลย

"หลินฉิงชิว?!"

"ไม่ใช่มั้ง! เมื่อวานฉันยังถามเธออยู่เลย เธอบอกชัดๆ ว่าอยู่ต่างประเทศ!"

"ผีหลอกกลางวันแสกๆ แล้ว!"

หวังอวิ๋นถิ่งหน้าเหวอ

"พี่ฉิงชิวก็มาด้วย?"

"เชี่ยเอ้ย! ไอ้หนุ่มเฉินซูไปกรอกยาเสน่ห์อะไรให้พวกเธอเนี่ย?"

จ้าวรูอวิ๋นตาโต ปากนิดจมูกหน่อยอ้าค้าง

"พี่ฉิงชิว?"

"เธอก็จะร้องเพลงนี้ด้วยเหรอ?"

ลู่เป่าจิ้งตื่นเต้นจนตัวสั่น

"ว้าว!"

"พี่ฉิงชิวจริงๆ ด้วย!"

"พลังเสียงของพี่เขาคือระดับท็อปเทียร์เลยนะ!"

"มาร้องเพลงนี้ต้องเพราะบรรลัยแน่นอน!"

ชาวเน็ตแตกตื่นกันหมดแล้ว!

พวกเขาจำเงาร่างนั้นได้แม่นยำ!

[เชี่ย! อย่าบอกนะว่านั่นคือหลินฉิงชิว!]

[แม่เจ้าโว้ย เฉินซูแม่งโคตรตึง ซ้ายราชินีจอแก้ว ขวาเจ้าหญิงเพลงป๊อป!]

[ฮ่าๆๆ ตื่นเต้นไม่ไหวแล้ว! ปกติหลินฉิงชิวไม่เคยร้องเพลงคนอื่นเลยนะ! ฉันรู้สึกว่าเพลง "ถั่วแดง" ของเฉินซูเพลงนี้เหมาะกับเธอมากๆ!]

[เฉินซูวาสนาเรื่องสาวไม่เบาเลยนะเนี่ย!]

[ฟังเพลงๆ ฉันสังหรณ์ใจว่าเพลงนี้จะต้องไปถล่มชาร์ตเพลงจนเลือดนองแน่นอน!]

[ยังต้องพูดอีกเรอะ? เพลงระดับนี้ทำเอาฉันหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม รู้สึกเหมือนห้าเทพนักแต่งเพลงกลับมาจุติ! ทั้งการแต่งทำนอง เนื้อร้อง และการเรียบเรียง มันแผ่รังสีของยอดขุนพลออกมา! คนละชั้นกับพวกนักดนตรีไก่กาอาราเล่พวกนั้นเลย!]

[นี่แหละงานคุณภาพ อีกไม่กี่ปีมันจะเป็นตำนาน! เป็นเพลงระดับขึ้นหิ้ง!]

[ที่แท้นี่คืองานคุณภาพสินะ! บ้าเอ๊ย ช่วงที่ผ่านมาฉันทนกินผักหญ้ารำข้าวอะไรเข้าไปเนี่ย มิน่าล่ะฟังรอบสองก็อยากจะอ้วก ไม่ทนหูเอาซะเลย!]

......

[จบแล้ว]