บทที่ 120 - ตะลึง!

บทที่ 120 - ตะลึง!

หลังจากหลินฉิงชิวเลือกกล่องเสร็จ อีกสามทีมก็ทยอยเลือกจนครบ

หวงหัวเห็นดังนั้นจึงประกาศ

"ดีมาก ในเมื่อเลือกกล่องกันครบแล้ว เชิญมายืนประจำที่หน้าคู่หูของตัวเอง เกมจะเริ่ม ณ บัดนี้"

ทุกคนพยักหน้า

เกมปิดตาทายสิ่งของเริ่มขึ้นแล้ว!

ทีมแรก สวี่หงโต้วประเดิมด้วยทุเรียน

ผลไม้กลิ่นแรงเอกลักษณ์เฉพาะตัวขนาดนี้ ไม่มีทางคนามืออู๋ถัง

"ทุเรียน!"

อู๋ถังตะโกนตอบอย่างมั่นใจ

ทีมงานจดคะแนนทันที "ทีมสวี่หงโต้วบวกหนึ่งคะแนน!"

ต่อมาสวี่หงโต้วหยิบของชิ้นที่สอง——พริกจินดา

กลิ่นเผ็ดร้อนฉุนจมูกแบบนี้ พริกแน่นอน

อู๋ถังตอบฉะฉาน "พริก! จากความเข้มข้นของกลิ่น น่าจะเป็นพวกพริกเผ็ดจัดอย่างพริกจินดา!"

ทีมงานขานรับ "ถูกต้อง! บวกอีกหนึ่งคะแนน!"

ชาวเน็ตถึงกับทึ่ง ไม่นึกว่าอู๋ถังจะมีของ

[อู๋ถังใช้ได้เลยแฮะ เชฟระดับสองไม่ได้มาเพราะจับฉลากจริงๆ!]

[อู๋ถังสุดยอด! คว้าไปสองแต้มแล้ว!]

[สวี่หงโต้ววางแผนมาดี เลือกของที่มีกลิ่นเฉพาะตัวชัดเจน เหมือนทำข้อสอบต้องเก็บคะแนนข้อง่ายก่อน!]

[เยี่ยมๆ โกยแต้มไว้เยอะๆ ลุ้นที่หนึ่งคว้าเงิน 200 หยวน!]

มาถึงทีมที่สอง ทีมของเฉินซู

หลินฉิงชิวหยิบของชิ้นแรกออกมาคือองุ่น

เธอเชื่อสนิทใจว่าเฉินซูต้องรู้ของในกล่องอยู่แล้ว

องุ่นพวงนี้เขาต้องคุ้นเคยเป็นอย่างดี

เฉินซูสูดกลิ่นหอมหวานจางๆ ขององุ่นที่ลอยมาแตะจมูก มุมปากยกยิ้ม

หวานหมู!

"องุ่น!"

ทีมงานตะโกน "ถูกต้อง! บวกหนึ่งคะแนน!"

หลินฉิงชิวหยิบของชิ้นที่สองขึ้นมา เป็นถุงน่องสตรีสีดำยาวที่เพิ่งแกะห่อ

สวีเฉียงกั๋วที่ยืนมองอยู่ไกลๆ แสยะยิ้มชั่วร้าย

"หึๆ เฉินซู วันนี้ขอจัดหนักหน่อยนะน้องรัก!"

ผู้ชมทางบ้านตื่นเต้นจนเนื้อเต้น:

[มาแล้วๆ!]

[คะแนนแรกถือว่าทำทานให้ไป ต่อจากนี้แหละของจริง เตรียมตัวหน้าแตกได้เลย!]

[เฮ้ย รายการแจกสวัสดิการเหรอ ถุงน่องดำเนี่ยนะ ต้องให้ผมไปดมสิถึงจะถูก!]

[ของใหม่แกะกล่องโว้ย ไม่ใช่ของใช้แล้ว จะไปเป็นสวัสดิการได้ไง!]

[ฮี่ฮี่ ต่อให้เฉินซูมันถ่อยแค่ไหน ถ้าดมปุ๊บรู้ปั๊บว่าเป็นถุงน่อง ผมจะยอมกราบเรียกพ่อเลยเอ้า!]

[ขอตอบในฐานะผู้เชี่ยวชาญ ผมลองดมถุงน่องดำของตัวเองเมื่อกี้ กลิ่นมีแต่พลาสติกโพลีเอสเตอร์ แยกไม่ออกหรอกว่าเป็นเสื้อ กางเกง หรือถุงน่อง]

[งั้นผมก็วางใจ! จมูกเฉินซูต่อให้เทพแค่ไหนก็ไม่มีทางแยกออกหรอกว่าเป็นถุงน่องดำ!]

[เดี๋ยว คอมเมนต์บนที่เป็นผู้หญิงน่ะ ถุงน่องขายไหม ผมรับซื้อราคาสูง!]

[ไปไกลๆ อย่ามาแย่ง ผมจองแล้ว!]

[กูด้วย!]

แป๊บเดียวคอมเมนต์ก็ออกทะเล กลายเป็นตลาดประมูลถุงน่องมือสองไปซะงั้น

อย่างที่ผู้ชมวิเคราะห์ไว้เป๊ะ พอหลินฉิงชิวยื่นถุงน่องดำเพิ่งแกะห่อมาจ่อจมูก

เฉินซูขมวดคิ้วมุ่น

กลิ่นนี้มันแปลกมาก

ไม่ตรงกับของที่เขาเตรียมไว้สักชิ้นเดียว

เฉินซูตระหนักได้ทันทีว่ากล่องโดนสลับ! แผนแตกแล้ว!

หลินฉิงชิวเห็นเฉินซูลังเลและทำหน้าประหลาดใจ หัวใจเธอกระตุกวูบ

เธอเป็นคนฉลาด

สมองประมวลผลทันทีว่ากล่องนี้มีปัญหา

ต้องไม่ใช่กล่องเดิมที่เฉินซูเตรียมไว้แน่ๆ

มิน่าล่ะตอนเลือกกล่องถึงมีแค่องุ่นอย่างเดียว ไม่มีพวกแตงกวา พริก หรือสาลี่

โดนรายการซ้อนแผนแล้ว!

"กลิ่นเส้นใยโพลีเอสเตอร์..."

"ผสมกลิ่นเส้นใยอะคริลิก..."

"กลิ่นสารเคมีจากการย้อมสีดำ แช่น้ำยา... กระบวนการผลิตแบบนี้..."

"รู้คำตอบแล้ว!"

เฉินซูมั่นใจเต็มเปี่ยม!

เวลานั้นเอง

สวีเฉียงกั๋วหัวเราะร่าอยู่ไกลๆ "เฉินซูเอ๋ย สมองเบลอไปเลยล่ะสิ"

ผู้ชมก็พากันหัวเราะเยาะ:

[ฮ่าๆๆ เฉินซูเอ๋อแดกไปแล้ว!]

[รู้ตัวแล้วสินะว่าโดนสลับกล่อง!]

[สมน้ำหน้า อยากแหกกฎไปยุ่งกับอุปกรณ์รายการดีนัก!]

[ใช่ๆ นี่คือบทลงโทษจากรายการ!]

[เดี๋ยวสิ ไม่ถูกนะ! ถ้าเฉินซูตอบผิดข้อนี้ เกมก็จบเลยสิ แล้วปลาหมึกกับตำแยไฟที่เตรียมไว้ล่ะ จะได้ใช้ไหม]

พอมีคนทักประเด็นนี้ขึ้นมา ทุกคนก็ชะงัก

[เชี่ย! เพิ่งนึกได้!]

[เวร! แบบนี้มันก็รอดตัวไปน่ะสิ!]

[โธ่เอ๊ย! ทำไมหลินฉิงชิวเลือกถุงน่องเป็นชิ้นที่สองฟระ น่าจะหยิบปลาหมึกหรือตำแยไฟมาก่อน!]

[พลาดมหันต์! รายการไม่น่าใส่ถุงน่องลงไปเลย!]

[แม่งเอ๊ย! ถ้าไม่ได้เห็นเฉินซูซวย ผมคงนอนไม่หลับ!]

[ตอนนี้ร้อนรนจนเหงื่อท่วมหลังแล้วเนี่ย! ถุงน่องชิ้นเดียวทำพังหมดเลย!]

หัวหน้าหลิวจงก็เพิ่งรู้ตัวว่ามีช่องโหว่ รีบวิ่งไปบอกสวีเฉียงกั๋ว

สวีเฉียงกั๋วฟังแล้วตบเข่าฉาด เพิ่งรู้ตัวว่าเดินหมากผิด

ทำหน้าเสียดายสุดขีด ถอนหายใจเฮือกใหญ่ "เฮ้อ เกมเริ่มไปแล้ว จะแก้กฎตอนนี้ก็ไม่ได้"

"ไอ้หมอนี่มันดวงแข็งชะมัด!"

เขาเดาะลิ้นด้วยความเจ็บใจ

ถุงน่องนี่เขาเป็นคนสั่งให้ใส่ลงไปเอง

กะว่าจะเอาไว้เรียกกระแส สร้างประเด็นให้คนพูดถึง

ไม่นึกเลยว่าจะกลายเป็นจุดบอดที่ทำให้แผนพัง!

แต่ทว่า

คำตอบของเฉินซูกลับทำให้ทุกคนช็อกตาตั้ง

เขาพูดออกมาเสียงเรียบ

"ถุงน่องยาวสตรี เป็นของใหม่แกะกล่อง เนื้อผ้าไอซ์ซิลค์ผสมโพลีเอสเตอร์!"

ทีมงานอ้าปากค้าง!

รู้ได้ไงวะเนี่ย

สวีเฉียงกั๋วได้ยินคำตอบที่แม่นยำราวจับวาง ถึงกับหน้าถอดสี

"มัน... มันดมออกจริงๆ เหรอวะ จมูกไวยิ่งกว่าหมาอีกเรอะ!"

หลิวจงเองก็ยืนตะลึง

ของพวกนี้เขาเป็นคนหามาเอง

โดยเฉพาะถุงน่องคู่นี้ ดูภายนอกมันก็แค่ของใช้ทั่วไป แต่ถ้าให้ปิดตาดม ความยากระดับมหาโหด

"แค่นี้ก็ดมออก?"

หวงหัวตกใจไม่แพ้กัน

ถุงน่องคู่นี้เพิ่งแกะห่อใส่ลงไปสดๆ ร้อนๆ

ที่ผิวมีแต่กลิ่นผ้าสังเคราะห์

นี่จมูกคนหรือจมูกเทพเห่าฟ้า

ทะลุมิติสแกนกรรมได้หรือไง

แม้แต่หลินฉิงชิวที่ยืนถือของอยู่ยังอ้าปากค้างด้วยความทึ่ง

ดวงตาสวยซึ้งฉายแววตกตะลึง

ไม่ต้องพูดถึงผู้ชมทางบ้าน

สตั๊นกันไปทั้งบาง!

[ไม่ใช่ละ จมูกเฉินซูมันจะเทพเกินไปไหม รู้ได้ไงวะ]

[เชี่ย! เฉินซูทายถูกเฉย!]

[พระเจ้าช่วย! รู้ลึกรู้จริงขนาดนี้ได้ไง แถมยังบอกรายละเอียดเนื้อผ้าได้เป๊ะเว่อร์!]

[ตอนแรกนึกว่าทีมเฉินซูจะจอดตั้งแต่ป้ายแรก ที่ไหนได้พี่แกของจริง!]

[ไปกันใหญ่แล้ว! ผมนี่กุมขมับเลย เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!]

ผู้ชมหลายคนขยี้ตาแล้วกดย้อนดูภาพช้า

เห็นชัดๆ ว่าเฉินซูแค่ยื่นจมูกเข้าไปใกล้ๆ แล้วสูดดมฟุดฟิดเบาๆ

มือไม่ได้จับ

เท้าไม่ได้ขยับ

หลินฉิงชิวก็ไม่ได้ส่งเสียง

นอกจากสีหน้าลุ้นระทึกของเธอแล้ว ก็ไม่มีการส่งสัญญาณพิรุธใดๆ ทั้งสิ้น!

มันแปลกประหลาดมาก!

[เฉินซูมันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ]

[ฉันรู้แค่ว่าเขาทำอาหารเก่ง แต่เรื่องดมกลิ่นนี่สงสัยจะเป็นพรสวรรค์พิเศษมั้ง?]

มีคนเดาสุ่ม

[ทำอาหารเก่งมันเรื่องฝีมือโว้ย เกี่ยวอะไรกับจมูก!]

มีคนแย้งทันควัน

[งงแดก งงไปหมดแล้วโว้ย โจทย์ยากขนาดนี้ตอบได้ไง!]

มีคนคิดจนหัวแทบระเบิดก็ยังหาเหตุผลมารองรับความเทพของเฉินซูไม่ได้

[คิดไม่ออกบอกควอนตัมฟิสิกส์ อธิบายไม่ถูกก็บอกข้ามเวลามา สมองตามไม่ทันก็บอกจักรวาลคู่ขนาน ภาพมันเก่าเลยบอกวินเทจ งงเต็กก็บอกบูชาคธูลู... ถ้าเดาไม่ผิด เฉินซูน่าจะดมออกมานั่นแหละ]

[ถุย! พูดเหมือนไม่ได้พูด!]

[เดี๋ยวนะ ขอสูบบุหรี่แป๊บ ตั้งสติก่อน]

[จะอึ้งกันทำไม! ปรบมือสิครับรออะไร! เฉินซูโคตรเทพ!!!]

[จบแล้ว]