บทที่ 20 - โดนกันถ้วนหน้า

บทที่ 20 - โดนกันถ้วนหน้า

อู๋ถังกลั้นใจคีบเส้นมาม่าเข้าปาก

ผลลัพธ์เป็นไปตามคาด

"อูยยยย! ขม! ใครทำวะเนี่ย ขมอย่างกับบอระเพ็ด!"

หน้าตาของดาราเจ้าบทบาทบิดเบี้ยวจนตีนกาขึ้น หมดมาดพระเอกรุ่นใหญ่ กลายเป็นลุงแก่ๆ ที่อมยาขม

คนดูขำจนท้องแข็ง

"สภาพ! หมดกันพี่อู๋ของน้อง!"

แต่สักพัก อู๋ถังก็ทำหน้าประหลาดใจ

"เฮ้ย! รสชาติเปลี่ยน!"

ความหอมอบอวลตีขึ้นจมูก น้ำลายสอเต็มปาก ความอร่อยระเบิดตูมตามในปากราวกับมีพลุฉลอง

คนอื่นมองหน้ากันแบบไม่เชื่อสายตา

มุกเดิม? เตี๊ยมกันมาป่ะเนี่ย?

คนที่สี่... หวังอวิ๋นถิ่ง

ไอดอลหนุ่มทำหน้าสยอง แต่กล้องจับอยู่เลยต้องฝืนยิ้ม

กลั้นหายใจกลืนลงไปคำโต

ตูม!

ความขมระเบิดในปากจนหน้าเขียว

แต่แป๊บเดียวก็ตามมาด้วยความฟินระดับนิพพาน

"หือ?" หวังอวิ๋นถิ่งร้องเสียงหลง

"จะบอกว่าขมแล้วอร่อยใช่ไหม?" ลู่เป่าจิ้งดักคอ

หวังอวิ๋นถิ่งพยักหน้ารัวๆ

"งั้นตาฉันบ้าง"

ลู่เป่าจิ้งผู้กล้าท้าพิสูจน์ ตักเข้าปากคำใหญ่

"อื๋อ!!!"

หน้าบูดเบี้ยวเหมือนกินมะนาวผสมยาพิษ

คนดูในไลฟ์สดขำกลิ้ง

"หน้าตาน้องเป่าจิ้งตลกมาก ฮ่าๆๆๆ"

"ดูซื่อๆ นะเรา โดนแกงกันถ้วนหน้า"

แต่พอกลืนลงไป ลู่เป่าจิ้งก็ตาโต

"อร่อย! อร่อยแบบงงๆ!"

"ขอฉันลองบ้าง"

หลินฉิงชิวทนความสงสัยไม่ไหว

เธอตักชิมคำเล็กๆ อย่างมีจริต

คิ้วเรียวขมวดมุ่นเพราะความขม แต่แล้วใบหน้าก็คลายออก รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้น

เธอตักกินอีกคำ!

"นี่ฝีมือใคร?"

"น้ำซุปไม่ธรรมดาเลย มีเครื่องเทศหายากผสมอยู่เพียบ รสชาติซับซ้อนมาก!"

"อร่อยจริงๆ ค่ะ!"

คำยืนยันจากปากเชฟระดับหนึ่งทำให้ทุกคนฮือฮา

ขนาดหลินฉิงชิวยังการันตี แสดงว่ามาม่าถ้วยนี้ต้องเป็นระดับเทพเจ้า!

สุดท้าย สวี่หงโต้วก็ได้ลอง

เธอชิมไปคำนึง หน้าเหยเกนิดหน่อย แต่แป๊บเดียวก็ตาลุกวาว

เธอยกถ้วยขึ้นซดน้ำโฮกๆ จนเกลี้ยงถ้วย!

"อร่อยมาก!"

"ใครทำคะเนี่ย?"

สวี่หงโต้วเช็ดปากอย่างมีความสุข ปริมาณแค่นี้แบ่งกันเจ็ดคนคนละคำก็หมดแล้ว

"เอ่อ... ผมยังไม่ได้กินเลย"

เฉินซูมองถ้วยเปล่าตรงหน้า

"อุ๊ย! ขอโทษที ฉันเพลินไปหน่อย" สวี่หงโต้วยิ้มแห้ง

"ไม่เป็นไรครับ ฟังพวกคุณบรรยายผมก็รู้รสชาติแล้ว"

เฉินซูยิ้ม เขารู้อยู่แล้วว่าใส่ 'น้ำมะระ' ลงไปเยอะแค่ไหน ขืนกินเข้าไปมีหวังลิ้นพัง

หลี่เจ๋ออวี่นั่งวิเคราะห์

มาม่าถ้วยนี้ต้องเป็นฝีมือระดับเชฟแน่ๆ ถ้าไม่ใช่ของอู๋ถัง ก็ต้องเป็นหลินฉิงชิว หรือไม่ก็ลู่เป่าจิ้ง

ส่วนเฉินซู... ตัดทิ้งไปได้เลย คนธรรมดาไม่มีทางทำรสชาติลึกล้ำขนาดนี้ได้!

"งั้นเรามาเลือกชิมจานที่อยากกินกันดีกว่า ขืนชิมทีละจาน อาหารเย็นหมดพอดี" อู๋ถังเสนอ

"เห็นด้วย!"

"จัดไป! หิวจะตายอยู่แล้ว"

มหกรรมเลือกจานวัดดวงเริ่มขึ้น!

หลินฉิงชิว เลือก "ปลาไหลนุ่มนิ่ม" (เมนูที่เธอทึ่งในฝีมือ)

หลี่เจ๋ออวี่ เลือก "ไก่ผัดเม็ดมะม่วงหิมพานต์"

จ้าวรูอวิ๋น เลือก "หัวสิงห์หยางโจว"

อู๋ถัง เลือก "ผักกาดขาวน้ำใส"

หวังอวิ๋นถิ่ง เลือก "เต้าหู้เหวินซือ"

ลู่เป่าจิ้ง เลือก "กุ้งหลงจิ่ง"

สวี่หงโต้ว เลือก "ไข่ดาวไหม้" (เธอมั่นใจว่าไข่ดำๆ นี่ต้องเป็นฝีมือคนทำไม่เป็น ซึ่งน่าจะเป็นเฉินซู)

ส่วนเฉินซู... เลือก "อาหารลดน้ำหนัก" (เซฟโซนสุดๆ เพราะมั่นใจว่าเป็นของหงโต้ว)

คนดูเห็นตัวเลือกแล้วร้องซี๊ด

"ชิบหายแล้ว! เข้าเป้าทุกดอก!"

"เลือกได้แม่นยำมาก! แม่นยำสู่ความตาย!"

"หลินฉิงชิวจะเจอปลาไหลหวานเจี๊ยบ!"

"พี่อู๋จะเจอผักกาดน้ำกรด!"

"พี่อวิ๋นถิ่งจะเจอเต้าหู้นรกแตก!"

"เตรียมตัวฮา! 3... 2... 1..."

"เริ่มได้!" อู๋ถังให้สัญญาณ

ทุกคนคีบอาหารเข้าปากพร้อมกัน

"จ๊ากกกก!!! เปรี้ยวววว!"

อู๋ถังร้องเสียงหลง หน้าตาบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ น้ำตาเล็ดออกมาทันที

"เปรี้ยว! เปรี้ยวชิบหาย! ใครเอาน้ำส้มสายชูมาราดวะเนี่ย!"

ผักกาดขาวน้ำใสที่ควรจะกลมกล่อม ดันกลายเป็นระเบิดมะนาว!

"อ๊ากกก!! เผ็ด!!"

หวังอวิ๋นถิ่งแลบลิ้นห้อย เอามือพัดปากพั่บๆ

"เผ็ดนรกแตก! ลิ้นชาไปหมดแล้ว!"

เต้าหู้เส้นสวยงามที่เขาเลือก ดันแฝงด้วยพริกปีศาจ!

"เชี่ย! เผ็ดโว้ย!"

หลี่เจ๋ออวี่ก็โดนเหมือนกัน ไก่ผัดเม็ดมะม่วงทำพิษ เผ็ดจนหน้าแดงก่ำ เหงื่อแตกพลั่ก

หลินฉิงชิว...

เธอกัดปลาไหลเข้าไปคำนึง

"อื้อหือ..."

หวาน! หวานจนเลี่ยน! หวานจนขนลุก!

เหมือนกินน้ำตาลก้อนเพียวๆ ผสมน้ำเชื่อม! ใบหน้าสวยสง่าเหยเก

คนดูขำจนตกเก้าอี้

"ฮ่าๆๆๆๆ ตายเรียบ! ยกแก๊ง!"

"สภาพแต่ละคน ดูไม่ได้เลย!"

"สมกับเป็นรายการ 'เอาชีวิตรอด'!"

"สะใจโว้ย!"

[จบแล้ว]